|

انتخاب هیجانی و همسرکشی

مریم رامشت . روان‌شناس و استاد دانشگاه

یکی از مهم‌ترین عوامل ازدواج موفق، انتخاب درست است. در دنیای امروز که افراد با روش‌های مختلف و به‌راحتی می‌توانند با هم آشنا شوند، اگر ابزارهای انتخاب درست نداشته باشیم، به خصوص در بحث ازدواج، ممکن است دچار مشکل شویم. اینکه ما چه ملاک‌هایی را برای آشنایی مدنظر قرار بدهیم بسیار اهمیت دارد. متاسفانه در حال حاضر آشنایی‌های موقت و آشنایی‌هایی را که از طریق سایت‌های اینترنتی اتفاق می‌افتد، خیلی زیاد می‌بینیم و بسیاری از این آشنایی‌ها مانند آشنایی خیابانی است که در آن افراد تابع هیجان‌ها و احساساتی هستند که به صورت ناگهانی بر آنها قالب می‌شود و بیشتر ظاهر فرد و هیجان و احساسی که در آن لحظه دست می‌دهد ملاک انتخاب قرار می‌گیرد. این در حالی است که ملاک‌های دیگری مانند تفکر، فرهنگ، خانواده‌ها، اعتقادات، آستانه تحمل و تاب‌آوری در برابر مسایل باید معیار ازدواج باشد. با این مقدمه به پرونده قتل زنی 18 ساله به دست شوهرش بعد از 75 روز زندگی مشترک -که خبر آن را دیروز خواندیم - نگاهی می‌اندازیم. ازدواج این زوج اصطلاحا ازدواجی هیجانی بود و هر دو طرف فقط بر اساس هیجانات و احساساتشان طرف مقابل را انتخاب کردند. متاسفانه مدت آشنایی هم در این ازدواج کوتاه بود. در حالی‌که در ازدواج سالم طرفین باید با اجازه خانواده و براساس فرهنگ‌هایی که وجود دارد در دوره نامزدی حداقل 150 ساعت گفت‌وگوی حضوری داشته باشند و با افکار و احساسات یکدیگر آشنا شوند اما متاسفانه در آشنایی‌هایی که به این طریق به وجود می‌آید افراد نسبت به هم شناخت واقعی ندارند و فقط حس و هیجان متقابل است که آنها را به سمت یکدیگر می‌کشد. اگر این افراد در یک برخورد نتوانند هیجانات خود را کنترل کنند قطعا اگر در زندگی زناشویی هم دچار مشکل شوند احتمال اینکه بتوانند مدیریت هیجانی و احساسی را داشته باشند خیلی کم است. کما اینکه در این پرونده هم می‌بینیم دختر و پسر خیلی زود با هم در خیابان آشنا شدند، خیلی زود ازدواج کردند و خیلی زود هم جنایت اتفاق افتاد. این اتفاقات نشان می‌دهد متهم، توانایی مدیریت هیجان و احساسات خود را از بدو ورود به این ارتباط نداشت. این فرد در توانایی حل مساله که از مهارت‌های زندگی است نیز مشکل داشت و این باعث شد هنگام بروز مشکل از قوه قهریه استفاده و صورت مساله را پاک کند. در این بین خانواده‌ها نقش حساسی دارند گاه دختر و پسری که به این شکل با هم آشنا می‌شوند، برای ازدواج فشار زیادی را به خانواده‌ها وارد می‌کنند. در این شرایط به خانواده‌ها توصیه می‌شود اجازه بدهند دو جوان بیشتر باهم آشنا شوند یعنی با ازدواج آنها مخالفت نکنند و فرصت آشنایی را در شرایطی فراهم کنند که خودشان هم نظارت داشته باشند. همچنین لازم است به جوانان توصیه شود روی احساسات‌شان کار کنند و مدیریت هیجانات را یاد بگیرند. به دلیل اینکه وقتی افراد با یک نگاه عاشق شوند در واقع نشان‌دهنده عدم کنترل روی احساسات و عواطف است و همیشه دیده‌ایم این نوع ازدواج‌ها و حتی دوستی‌ها می‌تواند عواقب بدی داشته باشد. ما در مورد رابطه دختر و پسر در جامعه برای آشنایی قبل از ازدواج خیلی کارنکرده‌ایم. حال آنکه سازمان‌ها و نهادهایی که متولی رفاه روانی و اجتماعی جامعه هستند، صداوسیما، شهرداری، معاونت پیشگیری بهزیستی و سازمان ملی جوانان که به تازگی در قالب وزارتخانه مشغول به کار است، باید در این مورد بیشتر کار کنند. ما باید جوانان‌مان را از لحاظ تاب‌آوری قوی کنیم تا آستانه تحمل آنان را بالا ببریم، قدرت تصمیم‌گیری‌شان را افزایش و توانایی حل مساله را به آنها یاد بدهیم. سریع تصمیم گرفتن و سریع صورت مساله را پاک کردن یک برخورد کاملا هیجانی است و متهمی که همسرش را بعد از 75 روز به قتل رسانده، قطعا دچار اختلال شخصیت و اختلال پرخاشگری فراگیر است، اگر چنین نبود وقتی می‌دید نمی‌تواند با همسرش زندگی کند می‌توانست از او جدا شود. در نهایت باید گفت مشخص است این متهم اختلال داشته و توانایی برخورد با مسایل خودش را نداشته است، اما نکته‌ای که باعث تاسف و تعجب است این است که خانواده‌ها هم در معیارهای انتخاب خودشان دقت لازم را نداشته‌اند.

یکی از مهم‌ترین عوامل ازدواج موفق، انتخاب درست است. در دنیای امروز که افراد با روش‌های مختلف و به‌راحتی می‌توانند با هم آشنا شوند، اگر ابزارهای انتخاب درست نداشته باشیم، به خصوص در بحث ازدواج، ممکن است دچار مشکل شویم. اینکه ما چه ملاک‌هایی را برای آشنایی مدنظر قرار بدهیم بسیار اهمیت دارد. متاسفانه در حال حاضر آشنایی‌های موقت و آشنایی‌هایی را که از طریق سایت‌های اینترنتی اتفاق می‌افتد، خیلی زیاد می‌بینیم و بسیاری از این آشنایی‌ها مانند آشنایی خیابانی است که در آن افراد تابع هیجان‌ها و احساساتی هستند که به صورت ناگهانی بر آنها قالب می‌شود و بیشتر ظاهر فرد و هیجان و احساسی که در آن لحظه دست می‌دهد ملاک انتخاب قرار می‌گیرد. این در حالی است که ملاک‌های دیگری مانند تفکر، فرهنگ، خانواده‌ها، اعتقادات، آستانه تحمل و تاب‌آوری در برابر مسایل باید معیار ازدواج باشد. با این مقدمه به پرونده قتل زنی 18 ساله به دست شوهرش بعد از 75 روز زندگی مشترک -که خبر آن را دیروز خواندیم - نگاهی می‌اندازیم. ازدواج این زوج اصطلاحا ازدواجی هیجانی بود و هر دو طرف فقط بر اساس هیجانات و احساساتشان طرف مقابل را انتخاب کردند. متاسفانه مدت آشنایی هم در این ازدواج کوتاه بود. در حالی‌که در ازدواج سالم طرفین باید با اجازه خانواده و براساس فرهنگ‌هایی که وجود دارد در دوره نامزدی حداقل 150 ساعت گفت‌وگوی حضوری داشته باشند و با افکار و احساسات یکدیگر آشنا شوند اما متاسفانه در آشنایی‌هایی که به این طریق به وجود می‌آید افراد نسبت به هم شناخت واقعی ندارند و فقط حس و هیجان متقابل است که آنها را به سمت یکدیگر می‌کشد. اگر این افراد در یک برخورد نتوانند هیجانات خود را کنترل کنند قطعا اگر در زندگی زناشویی هم دچار مشکل شوند احتمال اینکه بتوانند مدیریت هیجانی و احساسی را داشته باشند خیلی کم است. کما اینکه در این پرونده هم می‌بینیم دختر و پسر خیلی زود با هم در خیابان آشنا شدند، خیلی زود ازدواج کردند و خیلی زود هم جنایت اتفاق افتاد. این اتفاقات نشان می‌دهد متهم، توانایی مدیریت هیجان و احساسات خود را از بدو ورود به این ارتباط نداشت. این فرد در توانایی حل مساله که از مهارت‌های زندگی است نیز مشکل داشت و این باعث شد هنگام بروز مشکل از قوه قهریه استفاده و صورت مساله را پاک کند. در این بین خانواده‌ها نقش حساسی دارند گاه دختر و پسری که به این شکل با هم آشنا می‌شوند، برای ازدواج فشار زیادی را به خانواده‌ها وارد می‌کنند. در این شرایط به خانواده‌ها توصیه می‌شود اجازه بدهند دو جوان بیشتر باهم آشنا شوند یعنی با ازدواج آنها مخالفت نکنند و فرصت آشنایی را در شرایطی فراهم کنند که خودشان هم نظارت داشته باشند. همچنین لازم است به جوانان توصیه شود روی احساسات‌شان کار کنند و مدیریت هیجانات را یاد بگیرند. به دلیل اینکه وقتی افراد با یک نگاه عاشق شوند در واقع نشان‌دهنده عدم کنترل روی احساسات و عواطف است و همیشه دیده‌ایم این نوع ازدواج‌ها و حتی دوستی‌ها می‌تواند عواقب بدی داشته باشد. ما در مورد رابطه دختر و پسر در جامعه برای آشنایی قبل از ازدواج خیلی کارنکرده‌ایم. حال آنکه سازمان‌ها و نهادهایی که متولی رفاه روانی و اجتماعی جامعه هستند، صداوسیما، شهرداری، معاونت پیشگیری بهزیستی و سازمان ملی جوانان که به تازگی در قالب وزارتخانه مشغول به کار است، باید در این مورد بیشتر کار کنند. ما باید جوانان‌مان را از لحاظ تاب‌آوری قوی کنیم تا آستانه تحمل آنان را بالا ببریم، قدرت تصمیم‌گیری‌شان را افزایش و توانایی حل مساله را به آنها یاد بدهیم. سریع تصمیم گرفتن و سریع صورت مساله را پاک کردن یک برخورد کاملا هیجانی است و متهمی که همسرش را بعد از 75 روز به قتل رسانده، قطعا دچار اختلال شخصیت و اختلال پرخاشگری فراگیر است، اگر چنین نبود وقتی می‌دید نمی‌تواند با همسرش زندگی کند می‌توانست از او جدا شود. در نهایت باید گفت مشخص است این متهم اختلال داشته و توانایی برخورد با مسایل خودش را نداشته است، اما نکته‌ای که باعث تاسف و تعجب است این است که خانواده‌ها هم در معیارهای انتخاب خودشان دقت لازم را نداشته‌اند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.