|

الگوی راهبرد امنیت سایبری

با گسترش استفاده مخاطبان از بازی جدید پوکمون‌گو، این ایده به فکر متخصصان رسیده است که از این بازی برای طراحی الگوی امنیت سایبری استفاده کنند. اما سؤال اینجاست که چرا صنایع امنیتی از راهبردی مشابه برای ردیابی و شکار تهدیدات امنیت سایبری استفاده نمی‌کنند؟ به گزارش سایبربان، امروزه هکرها در بازی امنیت سایبری در خط مقدم قرار دارند و اغلب با دورزدن سامانه‌های چندلایه دفاعی شرکت‌ها با استفاده از آخرین فناوری‌های روز، پیروز می‌شوند؛ صنایع باید در پی ایده‌های نوآورانه برای تغییر بازی باشند. این کار باعث می‌شود فناوری‌های خود را به‌گونه‌ای تجهیز کنند که مهارت‌ها را با هوش عملی ارتقا دهند و از این طریق به جای اینکه منتظر اتفاق‌افتادن حملات دیگری باشند، آنها را به طور مؤثر و فعالانه شکار کنند. صنایع امنیتی باید به فکر طرح ایده‌هایی شبیه پوکمون‌گو باشند که در آن بازیگران می‌توانند در تعقیب پوکمون‌ها، فراتر از مناطق خصوصی و مناطق محدودشده حرکت کنند و به اموال متعلق به کسب‌وکارها ورود غیرمجاز داشته باشند و حتی از مرزهای کشورها نیز عبور کنند. از این بازی می‌توان به طور مشابه برای طراحی نقشه‌ای برای پیداکردن هکرها استفاده کرد؛ درحالی‌که حین رانندگی هستید یا در حال خرید از فروشگاه. سازمان‌ها در حال حاضر برای تشخیص تهدیدات سایبری از سامانه‌ای کمک می‌گیرند که می‌تواند اطلاعات خطرات سایبری را به اشتراک بگذارد و از سازمان‌های اطلاعاتی کمک بگیرند. در این راه استفاده از هوش مصنوعی نیز آزمایش شده است، ولی گزارش‌ها حاکی از شکست مداوم صنایع امنیت سایبری در مقابل هکرهاست. در گزارش اخیر شرکت AT&T آمده است 62 درصد از شرکت‌ها اذعان کرده‌اند در سال 2015 نشت اطلاعاتی داشته‌اند. همچنین در این گزارش آمده است 42 درصد از این شرکت‌ها تأثیر منفی را روی کسب‌وکار خود تجربه کرده‌اند. تجربه نفوذ به موانع امنیتی حزب دموکرات آمریکا و انتشار اسناد زیادی در زمینه سیاسی، نظامی و امنیتی نشان می‌دهد هیچ فناوری و تجهیزاتی جلودار انگیزه‌های جدید نخواهد بود و اقدامات مخرب هکری محدود به پول نیست. مقاصد سیاسی می‌تواند بسیار فراتر از آن عمل کرده و به جنگی تمام‌عیار خارج از مرزها تبدیل شود درحالی‌که مقامات دولت‌ها به هم لبخند می‌زنند و دور یک میز شام می‌خورند. دیپلماسی سایبری تهدیدی جدی برای دیپلماسی مرسوم جهانی به شمار می‌آید و کشوری موفق خواهد بود که بتواند دیپلمات‌های بیشتری را در اختیار داشته باشد. شاید ملت، یک منبع پایان‌ناپذیر قدرت سایبری باشند و شاید هم در صف دشمنان سایبری کشور خود قرار گیرند بدون اینکه بخواهند. به‌هرحال، باید به ایده‌های جدیدی برای تأمین امنیت بیندیشیم.

با گسترش استفاده مخاطبان از بازی جدید پوکمون‌گو، این ایده به فکر متخصصان رسیده است که از این بازی برای طراحی الگوی امنیت سایبری استفاده کنند. اما سؤال اینجاست که چرا صنایع امنیتی از راهبردی مشابه برای ردیابی و شکار تهدیدات امنیت سایبری استفاده نمی‌کنند؟ به گزارش سایبربان، امروزه هکرها در بازی امنیت سایبری در خط مقدم قرار دارند و اغلب با دورزدن سامانه‌های چندلایه دفاعی شرکت‌ها با استفاده از آخرین فناوری‌های روز، پیروز می‌شوند؛ صنایع باید در پی ایده‌های نوآورانه برای تغییر بازی باشند. این کار باعث می‌شود فناوری‌های خود را به‌گونه‌ای تجهیز کنند که مهارت‌ها را با هوش عملی ارتقا دهند و از این طریق به جای اینکه منتظر اتفاق‌افتادن حملات دیگری باشند، آنها را به طور مؤثر و فعالانه شکار کنند. صنایع امنیتی باید به فکر طرح ایده‌هایی شبیه پوکمون‌گو باشند که در آن بازیگران می‌توانند در تعقیب پوکمون‌ها، فراتر از مناطق خصوصی و مناطق محدودشده حرکت کنند و به اموال متعلق به کسب‌وکارها ورود غیرمجاز داشته باشند و حتی از مرزهای کشورها نیز عبور کنند. از این بازی می‌توان به طور مشابه برای طراحی نقشه‌ای برای پیداکردن هکرها استفاده کرد؛ درحالی‌که حین رانندگی هستید یا در حال خرید از فروشگاه. سازمان‌ها در حال حاضر برای تشخیص تهدیدات سایبری از سامانه‌ای کمک می‌گیرند که می‌تواند اطلاعات خطرات سایبری را به اشتراک بگذارد و از سازمان‌های اطلاعاتی کمک بگیرند. در این راه استفاده از هوش مصنوعی نیز آزمایش شده است، ولی گزارش‌ها حاکی از شکست مداوم صنایع امنیت سایبری در مقابل هکرهاست. در گزارش اخیر شرکت AT&T آمده است 62 درصد از شرکت‌ها اذعان کرده‌اند در سال 2015 نشت اطلاعاتی داشته‌اند. همچنین در این گزارش آمده است 42 درصد از این شرکت‌ها تأثیر منفی را روی کسب‌وکار خود تجربه کرده‌اند. تجربه نفوذ به موانع امنیتی حزب دموکرات آمریکا و انتشار اسناد زیادی در زمینه سیاسی، نظامی و امنیتی نشان می‌دهد هیچ فناوری و تجهیزاتی جلودار انگیزه‌های جدید نخواهد بود و اقدامات مخرب هکری محدود به پول نیست. مقاصد سیاسی می‌تواند بسیار فراتر از آن عمل کرده و به جنگی تمام‌عیار خارج از مرزها تبدیل شود درحالی‌که مقامات دولت‌ها به هم لبخند می‌زنند و دور یک میز شام می‌خورند. دیپلماسی سایبری تهدیدی جدی برای دیپلماسی مرسوم جهانی به شمار می‌آید و کشوری موفق خواهد بود که بتواند دیپلمات‌های بیشتری را در اختیار داشته باشد. شاید ملت، یک منبع پایان‌ناپذیر قدرت سایبری باشند و شاید هم در صف دشمنان سایبری کشور خود قرار گیرند بدون اینکه بخواهند. به‌هرحال، باید به ایده‌های جدیدی برای تأمین امنیت بیندیشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.