|

كسي بین «رابین‌‌هود» و «دکارت»

این روزها منطقه عربی روی اقیانوسی از فجایع مختلف شناور است، در این منطقه جنگ‌های متعددی به راه افتاده که مشکلاتی مانند حضور مزدوران، کشتارهای دسته‌جمعی مردم بی‌گناه، آدم‌کشی، بحران پناه‌جویان و نابودی اقتصاد از پیامدهای آنها است. پایگاه خبری روسیه‌الیوم در تحلیلی با نگاهی انتقادی به عملکرد بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل، آورده است: هر بار که شاهد مرگ قربانیان جدیدی در این منطقه از جهان یا هر نقطه دیگری هستیم، آقای دبیرکل سازمان ملل فقط نگران می‌شوند و البته بی‌تحرکی و ناکامی فرستاده‌هایش نیز ادامه می‌یابد. اکنون باید پرسید پس از چندین دهه‌ کشور فلسطین کجاست؟ چه چیزی قطع‌نامه‌های بین‌المللی ضامن حقوق مردم فلسطین را بی‌اثر کرد؟ باید بگوییم درواقع این خود سازمان ملل است که حقوق‌بشر را نقض می‌کند.
دبیرکل سازمان ملل برای این بحران‌ها دو فرستاده بین‌المللی اختصاص داده که مرتبا به این منطقه آمدوشد دارند و با طرف‌های درگیر دیدار می‌کنند و بعد درحالی‌که پرونده‌های قطور کاغذی را به زیر بغل زده‌اند، از این نشست‌ها خارج می‌شوند و همواره از طرح‌ها و راه‌های سازش سخن می‌گویند. اما این پیگیری‌ها تاکنون هنوز بی‌نتیجه، ناکارآمد و فقط در حد حرف بوده و هیچ تأثیر و قدرتی نداشته است. این پیگیری‌ها حتی با وجود نشانه‌هایی از کاهش تنش‌ها در میادین جنگ بی‌نتیجه بوده و به باد فنا رفته‌اند.
نکته درخور‌توجه و ظریف در این موضوع این است که بان کی‌مون، پدر دیپلماسی بین‌المللی، هنوز از حضور در افکار عمومی پس از خبرها و داستان‌های مستمر مرگ و کشتار در سراسر جهان و اکتفا به این سخن که نگران است، خسته نشده و چه‌بسا این ابراز نگرانی‌ها برای توجیه حضورش است. گویا او از «رنه دکارت»، ریاضی‌دان بزرگ جهان، اصل شک را به عاریه گرفته و این شک مبتنی‌بر این است که انسان به طور شک دستوری و سیستماتیک در همه‌چیز شک کند، اما با فلسفه‌ای علت‌ومعلولی و توخالی، به‌این‌ترتیب، هر بار که قربانیان جدیدی در این منطقه از جهان یا هر نقطه دیگری به کام مرگ می‌روند، آقای دبیرکل فقط نگران می‌شوند و البته بی‌تحرکی و ناکامی فرستاده‌هایش نیز ادامه دارد. از زمانی که جهان عرب‌ دچار آشوب شده است و در این کشورها کشتارهای عجیب رخ می‌دهد و گرگ‌های درنده در میان بره‌ها پنهان شده‌اند، هیچ‌یک از فرستادگان بین‌المللی موفق نشدند با طرحی عملی از این منطقه خارج شوند تا نام آنها به‌عنوان یک قهرمان صلح در تاریخ ثبت شود. درباره بحران‌های کشورهای عربی خوب می‌توان ناکارآمدی سازمان ملل را با تازه و غیرمنتظره‌بودن این وقایع توجیه کرد، اما مسئله فلسطین لکه ننگ بزرگی برای سازمان ملل است. نقش کند سازمان ملل در غزه نیز همین‌گونه بوده است. در چند سال گذشته اسرائیل جنگ‌های متعددی، ازجمله «الرصاص المصبوب»، «عامود السما» و «الجرف الصامد» را آغاز کرد که همه آنها مقابل دیدگان بان کی‌مون و فرستادگان بین‌المللی‌اش که به ابراز نگرانی عادت دارند، غزه را نابود کرده‌اند.
نیازی به گفتن نیست غزه‌ای که اسرائیل آن را دشمن تلقی می‌کند، منبع درآمدش بر صادرات گُل استوار است؛ تولیدی که اسرائیل آن را تحریم کرده و به انواع راه‌ها مانع از صادرات آن شده است. اما نکته تکان‌دهنده این است که اسرائیل با همه مفاهیمی که با این اسم به ذهن می‌آید، رئیس کمیته امور حقوقی سازمان ملل که مسئول رسیدگی به موارد نقض قوانین بین‌المللی است، شده است.
تصور کنید مثلا دنی دانون، وزیر تندرو کابینه بنیامین نتانیاهو، رئیس این کمیته و مسئول رسیدگی به پرونده‌های نقض قوانین بین‌المللی علیه فلسطینی‌ها شده است. من به‌شخصه تردید دارم در این صورت «دانون» به‌عنوان رئیس این کمیته به صورت خاص یک فلسطینی و به طور کل، یک عرب را انسان بداند و برایش همه حقوقی را که در قوانین بین‌المللی آمده، قائل باشد. این است سازمان ملل ناظر قوانین بین‌المللی در جهان و این بان کی‌مون است؛ رابین‌هود مستضعفان و فقرا که فقط نگران می‌شود.
*منبع: ایسنا

این روزها منطقه عربی روی اقیانوسی از فجایع مختلف شناور است، در این منطقه جنگ‌های متعددی به راه افتاده که مشکلاتی مانند حضور مزدوران، کشتارهای دسته‌جمعی مردم بی‌گناه، آدم‌کشی، بحران پناه‌جویان و نابودی اقتصاد از پیامدهای آنها است. پایگاه خبری روسیه‌الیوم در تحلیلی با نگاهی انتقادی به عملکرد بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل، آورده است: هر بار که شاهد مرگ قربانیان جدیدی در این منطقه از جهان یا هر نقطه دیگری هستیم، آقای دبیرکل سازمان ملل فقط نگران می‌شوند و البته بی‌تحرکی و ناکامی فرستاده‌هایش نیز ادامه می‌یابد. اکنون باید پرسید پس از چندین دهه‌ کشور فلسطین کجاست؟ چه چیزی قطع‌نامه‌های بین‌المللی ضامن حقوق مردم فلسطین را بی‌اثر کرد؟ باید بگوییم درواقع این خود سازمان ملل است که حقوق‌بشر را نقض می‌کند.
دبیرکل سازمان ملل برای این بحران‌ها دو فرستاده بین‌المللی اختصاص داده که مرتبا به این منطقه آمدوشد دارند و با طرف‌های درگیر دیدار می‌کنند و بعد درحالی‌که پرونده‌های قطور کاغذی را به زیر بغل زده‌اند، از این نشست‌ها خارج می‌شوند و همواره از طرح‌ها و راه‌های سازش سخن می‌گویند. اما این پیگیری‌ها تاکنون هنوز بی‌نتیجه، ناکارآمد و فقط در حد حرف بوده و هیچ تأثیر و قدرتی نداشته است. این پیگیری‌ها حتی با وجود نشانه‌هایی از کاهش تنش‌ها در میادین جنگ بی‌نتیجه بوده و به باد فنا رفته‌اند.
نکته درخور‌توجه و ظریف در این موضوع این است که بان کی‌مون، پدر دیپلماسی بین‌المللی، هنوز از حضور در افکار عمومی پس از خبرها و داستان‌های مستمر مرگ و کشتار در سراسر جهان و اکتفا به این سخن که نگران است، خسته نشده و چه‌بسا این ابراز نگرانی‌ها برای توجیه حضورش است. گویا او از «رنه دکارت»، ریاضی‌دان بزرگ جهان، اصل شک را به عاریه گرفته و این شک مبتنی‌بر این است که انسان به طور شک دستوری و سیستماتیک در همه‌چیز شک کند، اما با فلسفه‌ای علت‌ومعلولی و توخالی، به‌این‌ترتیب، هر بار که قربانیان جدیدی در این منطقه از جهان یا هر نقطه دیگری به کام مرگ می‌روند، آقای دبیرکل فقط نگران می‌شوند و البته بی‌تحرکی و ناکامی فرستاده‌هایش نیز ادامه دارد. از زمانی که جهان عرب‌ دچار آشوب شده است و در این کشورها کشتارهای عجیب رخ می‌دهد و گرگ‌های درنده در میان بره‌ها پنهان شده‌اند، هیچ‌یک از فرستادگان بین‌المللی موفق نشدند با طرحی عملی از این منطقه خارج شوند تا نام آنها به‌عنوان یک قهرمان صلح در تاریخ ثبت شود. درباره بحران‌های کشورهای عربی خوب می‌توان ناکارآمدی سازمان ملل را با تازه و غیرمنتظره‌بودن این وقایع توجیه کرد، اما مسئله فلسطین لکه ننگ بزرگی برای سازمان ملل است. نقش کند سازمان ملل در غزه نیز همین‌گونه بوده است. در چند سال گذشته اسرائیل جنگ‌های متعددی، ازجمله «الرصاص المصبوب»، «عامود السما» و «الجرف الصامد» را آغاز کرد که همه آنها مقابل دیدگان بان کی‌مون و فرستادگان بین‌المللی‌اش که به ابراز نگرانی عادت دارند، غزه را نابود کرده‌اند.
نیازی به گفتن نیست غزه‌ای که اسرائیل آن را دشمن تلقی می‌کند، منبع درآمدش بر صادرات گُل استوار است؛ تولیدی که اسرائیل آن را تحریم کرده و به انواع راه‌ها مانع از صادرات آن شده است. اما نکته تکان‌دهنده این است که اسرائیل با همه مفاهیمی که با این اسم به ذهن می‌آید، رئیس کمیته امور حقوقی سازمان ملل که مسئول رسیدگی به موارد نقض قوانین بین‌المللی است، شده است.
تصور کنید مثلا دنی دانون، وزیر تندرو کابینه بنیامین نتانیاهو، رئیس این کمیته و مسئول رسیدگی به پرونده‌های نقض قوانین بین‌المللی علیه فلسطینی‌ها شده است. من به‌شخصه تردید دارم در این صورت «دانون» به‌عنوان رئیس این کمیته به صورت خاص یک فلسطینی و به طور کل، یک عرب را انسان بداند و برایش همه حقوقی را که در قوانین بین‌المللی آمده، قائل باشد. این است سازمان ملل ناظر قوانین بین‌المللی در جهان و این بان کی‌مون است؛ رابین‌هود مستضعفان و فقرا که فقط نگران می‌شود.
*منبع: ایسنا

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.