|

نایب‌قهرمان المپیک لندن با رتبه بیست‌وچهارمی ریو را ترک کرد

پرتاب به هیچ

شرق: رقابت‌های دوومیدانی بازی‌های المپیک 2016 ریو دیروز با تلخی تمام برای تیم ملی دوومیدانی ایران آغاز شد. روزی که در آن تمام نماینده‌های پرتابی کشورمان با ضعیف‌ترین نتایج از دور مسابقات حذف شدند. مهم‌ترین اتفاقی که در این روز افتاد، حذف احسان حدادی بود. رکورددار پرتاب دیسک آسیا که با مدال نقره‌اش در المپیک 2012 لندن نام خود را در تاریخ ورزش ایران جاودانه کرد، دیروز اما حدادی چهار سال پیش نبود. حتی حدادی دو سال پیش هم نبود. جایی که در بازی‌های آسیایی 2014 اینچئون کره‌جنوبی برای سومین‌بار قهرمان بزرگ‌ترین رویداد ورزشی قاره کهن شد. بهترین رکورد مرد اول پرتاب دیسک کشور 65 متر و 11 سانتی‌متر است که در این بازی‌ها زد. احسان از آن زمان تاکنون را در حالی پشت سر گذاشت که در تمامی مسابقات یک ناکام واقعی بود. طوری که دیسکش حتی به 65 متر هم نرسید. شاید بتوان این را هم گفت که المپیکی‌شدنش هم یک اتفاق بود. او بعد از بازی آسیایی اینچئون سال گذشته در رقابت‌هایی در اشتوتگارت آلمان به میدان رفت که با 64 متر و 65 سانتی‌متر اول شد. نگرانی‌ها از تداوم رکوردهای پایین این پرتابگر و کسب‌نکردن سهمیه المپیک ریو در حالی ادامه داشت که اتحادیه جهانی دوومیدانی ناگهان حد نصاب ورودی بازی‌های المپیک را پایین آورد. در شرایطی که پرتاب 65متری برای ورودی این بازی‌های تعیین شد اما این رکورد به 64 متر کاهش یافت و احسان توانست مسافر ریو شود.
سیر نزولی حدادی اما از سال پیش تاکنون باز هم ادامه داشت تا جایی که این ورزشکار حتی به مسابقات لیگ الماس دوومیدانی جهان هم دعوت نشد. میدان بزرگی که احسان روزی در آن آقایی می‌کرد و جزء سه پرتابگر اول قرار می‌گرفت. رکورددار پرتاب دیسک کشورمان دیروز در گروه B بازی‌های المپیک ریو با 18 پرتابگر رقابت کرد که نفر چهاردهم شد. 57 متر و 86 ‌متر، 59 متر و 92 سانتی‌متر و 60 متر و 15 سانتی‌متر رکوردهایی بود که او از خود بر جا گذاشت و حتی نتوانست فینالیست هم شود. او در مجموع بیست‌وچهارم شد. او مانند المپیک پکن با ناکامی به کار خود پایان داد. حدادی دیروز بعد از مسابقه‌اش از همه مردم عذرخواهی کرد. مردمی که به اعتقاد خودش در المپیک لندن از مدال‌آوری او خوشحال شدند اما حالا ناراحت هستند: «امکاناتم در هشت ماه گذشته عالی بود و هیچ کمبودی نداشتم. اعتراف می‌کنم که بدترین نتیجه ممکن را در ریو گرفتم. من باید حداقل بالای 63 متر می‌انداختم تا به فینال برسم. متأسفانه در این مدت مصدومیتی که از ناحیه زانو و پاشنه پا داشتم خیلی اذیتم کرد و اینجا هم آسیب‌دیدگی نگذاشت نتیجه خوبی بگیرم. روزی 65 آمپول به پایم می‌زدم تا بتوانم خودم را به المپیک برسانم. من بعد از بازی‌های آسیایی خیلی ضعیف بودم. این رکوردها برای کسی که رکورد شخصی‌اش 69 متر است، واقعا خیلی پایین است اما شرمنده کسی نیستم؛ چون تلاشم را کردم. ان‌شالله بعد از رفع مصدومیتم برای المپیک بعدی آماده می‌شوم».
احسان حدادی تک‌ستاره‌ای بوده که در چند سال اخیر دوومیدانی ایران به واسطه او مهم‌ترین افتخاراتش را در تمام میادین گرفته است. او بعد از سه مدال طلای بازی‌های آسیایی در مسابقات قهرمانی جهان 2011 اولین مدال جهانی این رشته را (برنز) کسب کرد و سپس با مدال نقره‌اش در المپیک 2012 لندن تاریخ‌ساز شد.
احسان اگرچه در تمام این سال‌ها همیشه مرد اول بیشتر میدان‌ها بوده اما بیشترین منتقد و مخالف را هم از بین اهالی دوومیدانی تا مسئولان ورزش داشته است. به‌خصوص در دو سال گذشته که از آمادگی دور بوده اما مثل گذشته تمامی اردوهای او در خارج با بهترین امکانات برگزار شده.
احسان مهاجرشجاعی، دبیر سابق فدراسیون دوومیدانی سال گذشته به‌‌صراحت از پول‌های هنگفتی که خرج این ورزشکار شده، پرده برداشت و انتقاد کرد. مهاجرشجاعی در تاریخ 9 شهریو ماه 94 به رسانه‌ها گفت: «تنها 217 میلیون تومان در سه ماه برای خرج او شده است».
نتایج ضعیف صمیمی و رجبی
لیلا رجبی و محمود صمیمی دو پرتابگر دیگر ایران هم دیروز عملکردی دور از انتظار داشتند. محمود صمیمی دیگر نماینده ایران در رشته پرتاب دیسک در گروه اول مقدماتی پرتاب دیسک المپیک با یک رکورد ضعیف و کسب مقام چهاردهمی گروه خود به کار خود پایان داد. او در پرتاب اول خود رکورد 94, 56 را برجای گذاشت و در پرتاب دوم ضعیف‌تر عمل کرد و دیسک را 43, 55 پرتاب کرد. صمیمی در پرتاب آخر خود رکورد 07, 56 را برجای گذاشت و با یک نتیجه ضعیف به کار خود در المپیک پایان داد. او در مجموع سی‌ام شد.
صمیمی درباره عملکرد خود در المپیک گفت: «چه بگویم. مهم این است که فینال نرفتم. من اولین المپیکم را تجربه می‌کردم و واقعا حریفانم قدر بودند. البته توقعم این بود که بتوانم رکورد بهتری بزنم اما شرایط آب‌وهوایی و بارندگی، از جمله عواملی بودند که اجازه ندادند حداقل در حد خودم ظاهر شوم. من زحمتم را کشیدم اما دیدیم که حتی خوب‌های این ماده هم نتوانستند رکورد چندان خوبی در مقدماتی بزنند. وقتی مربی نداشته باشم و تنها تمرین کنم و مسئولان هم به من توجه نکنند، بهتر از این نخواهد شد. البته تمام تلاشم را کردم که مردم را خوشحال کنم اما شرمنده آنها شدم».
لیلا رجبی نماینده ایران در پرتاب وزنه هم وداعی تلخی با المپیک داشت. تنها بانوی دوومیدانی‌کار ایران در المپیک با رکورد 34, 16 به کار خود پایان داد. او در پرتاب اول خود رکورد 18, 16 و در پرتاب دوم 34, 16 را برجای گذاشت. در پرتاب آخر نیز وزنه را 16, 16 پرتاب کرد. رجبی در حالی این رکورد را در المپیک ثبت کرد که حد نصاب شخصی او 18, 18 است. رجبی در گروه خود شانزدهم شد و در نهایت در رده سی‌و‌دوم قرار گرفت. این ورزشکار که اهلیت بلاروسی دارد، پس از المپیک، خداحافظی‌اش از ورزش قهرمانی را اعلام کرد و درباره نتیجه ضعیفش توضیح داد. « پیش از این قرار بود از دوومیدانی خداحافظی کنم و الان این کار را انجام می‌دهم. نمی‌دانم چرا این اتفاق افتاد و نتوانستم به فینال مسابقه‌های پرتاب وزنه المپیک صعود کنم. تلاشم را کردم اما دو شب بی‌خوابی و هیجان مسابقه باعث شد نتوانم به رکوردهای خودم دست یابم. او افزود: اگر به رکوردهای تمرینی و حتی رکوردی نزدیک به رکورد بازی‌های آسیایی اینچئون می‌رسیدم، به‌راحتی صعود می‌کردم». پریسا بهزادی، نایب‌رئیس بانوان از فدراسیون دوومیدانی خداحافظی رجبی را احساسی دانست. مسابقه رجبی حاشیه‌هایی هم داشت؛ انتقادهای عجیب مجری شبکه ورزش و احسان مهاجرشجاعی دبیر سابق فدراسیون موجب شد موجی از انتقادها نثار این افراد شود. پیمان رجبی همسر لیلا که مربی او هم هست، شدیدا به این دو تاخت. این در حالی است که در یک دهه گذشته لیلا رجبی بیشترین افتخارات را نصیب دوومیدانی ایران در بخش بانوان کرده است.

شرق: رقابت‌های دوومیدانی بازی‌های المپیک 2016 ریو دیروز با تلخی تمام برای تیم ملی دوومیدانی ایران آغاز شد. روزی که در آن تمام نماینده‌های پرتابی کشورمان با ضعیف‌ترین نتایج از دور مسابقات حذف شدند. مهم‌ترین اتفاقی که در این روز افتاد، حذف احسان حدادی بود. رکورددار پرتاب دیسک آسیا که با مدال نقره‌اش در المپیک 2012 لندن نام خود را در تاریخ ورزش ایران جاودانه کرد، دیروز اما حدادی چهار سال پیش نبود. حتی حدادی دو سال پیش هم نبود. جایی که در بازی‌های آسیایی 2014 اینچئون کره‌جنوبی برای سومین‌بار قهرمان بزرگ‌ترین رویداد ورزشی قاره کهن شد. بهترین رکورد مرد اول پرتاب دیسک کشور 65 متر و 11 سانتی‌متر است که در این بازی‌ها زد. احسان از آن زمان تاکنون را در حالی پشت سر گذاشت که در تمامی مسابقات یک ناکام واقعی بود. طوری که دیسکش حتی به 65 متر هم نرسید. شاید بتوان این را هم گفت که المپیکی‌شدنش هم یک اتفاق بود. او بعد از بازی آسیایی اینچئون سال گذشته در رقابت‌هایی در اشتوتگارت آلمان به میدان رفت که با 64 متر و 65 سانتی‌متر اول شد. نگرانی‌ها از تداوم رکوردهای پایین این پرتابگر و کسب‌نکردن سهمیه المپیک ریو در حالی ادامه داشت که اتحادیه جهانی دوومیدانی ناگهان حد نصاب ورودی بازی‌های المپیک را پایین آورد. در شرایطی که پرتاب 65متری برای ورودی این بازی‌های تعیین شد اما این رکورد به 64 متر کاهش یافت و احسان توانست مسافر ریو شود.
سیر نزولی حدادی اما از سال پیش تاکنون باز هم ادامه داشت تا جایی که این ورزشکار حتی به مسابقات لیگ الماس دوومیدانی جهان هم دعوت نشد. میدان بزرگی که احسان روزی در آن آقایی می‌کرد و جزء سه پرتابگر اول قرار می‌گرفت. رکورددار پرتاب دیسک کشورمان دیروز در گروه B بازی‌های المپیک ریو با 18 پرتابگر رقابت کرد که نفر چهاردهم شد. 57 متر و 86 ‌متر، 59 متر و 92 سانتی‌متر و 60 متر و 15 سانتی‌متر رکوردهایی بود که او از خود بر جا گذاشت و حتی نتوانست فینالیست هم شود. او در مجموع بیست‌وچهارم شد. او مانند المپیک پکن با ناکامی به کار خود پایان داد. حدادی دیروز بعد از مسابقه‌اش از همه مردم عذرخواهی کرد. مردمی که به اعتقاد خودش در المپیک لندن از مدال‌آوری او خوشحال شدند اما حالا ناراحت هستند: «امکاناتم در هشت ماه گذشته عالی بود و هیچ کمبودی نداشتم. اعتراف می‌کنم که بدترین نتیجه ممکن را در ریو گرفتم. من باید حداقل بالای 63 متر می‌انداختم تا به فینال برسم. متأسفانه در این مدت مصدومیتی که از ناحیه زانو و پاشنه پا داشتم خیلی اذیتم کرد و اینجا هم آسیب‌دیدگی نگذاشت نتیجه خوبی بگیرم. روزی 65 آمپول به پایم می‌زدم تا بتوانم خودم را به المپیک برسانم. من بعد از بازی‌های آسیایی خیلی ضعیف بودم. این رکوردها برای کسی که رکورد شخصی‌اش 69 متر است، واقعا خیلی پایین است اما شرمنده کسی نیستم؛ چون تلاشم را کردم. ان‌شالله بعد از رفع مصدومیتم برای المپیک بعدی آماده می‌شوم».
احسان حدادی تک‌ستاره‌ای بوده که در چند سال اخیر دوومیدانی ایران به واسطه او مهم‌ترین افتخاراتش را در تمام میادین گرفته است. او بعد از سه مدال طلای بازی‌های آسیایی در مسابقات قهرمانی جهان 2011 اولین مدال جهانی این رشته را (برنز) کسب کرد و سپس با مدال نقره‌اش در المپیک 2012 لندن تاریخ‌ساز شد.
احسان اگرچه در تمام این سال‌ها همیشه مرد اول بیشتر میدان‌ها بوده اما بیشترین منتقد و مخالف را هم از بین اهالی دوومیدانی تا مسئولان ورزش داشته است. به‌خصوص در دو سال گذشته که از آمادگی دور بوده اما مثل گذشته تمامی اردوهای او در خارج با بهترین امکانات برگزار شده.
احسان مهاجرشجاعی، دبیر سابق فدراسیون دوومیدانی سال گذشته به‌‌صراحت از پول‌های هنگفتی که خرج این ورزشکار شده، پرده برداشت و انتقاد کرد. مهاجرشجاعی در تاریخ 9 شهریو ماه 94 به رسانه‌ها گفت: «تنها 217 میلیون تومان در سه ماه برای خرج او شده است».
نتایج ضعیف صمیمی و رجبی
لیلا رجبی و محمود صمیمی دو پرتابگر دیگر ایران هم دیروز عملکردی دور از انتظار داشتند. محمود صمیمی دیگر نماینده ایران در رشته پرتاب دیسک در گروه اول مقدماتی پرتاب دیسک المپیک با یک رکورد ضعیف و کسب مقام چهاردهمی گروه خود به کار خود پایان داد. او در پرتاب اول خود رکورد 94, 56 را برجای گذاشت و در پرتاب دوم ضعیف‌تر عمل کرد و دیسک را 43, 55 پرتاب کرد. صمیمی در پرتاب آخر خود رکورد 07, 56 را برجای گذاشت و با یک نتیجه ضعیف به کار خود در المپیک پایان داد. او در مجموع سی‌ام شد.
صمیمی درباره عملکرد خود در المپیک گفت: «چه بگویم. مهم این است که فینال نرفتم. من اولین المپیکم را تجربه می‌کردم و واقعا حریفانم قدر بودند. البته توقعم این بود که بتوانم رکورد بهتری بزنم اما شرایط آب‌وهوایی و بارندگی، از جمله عواملی بودند که اجازه ندادند حداقل در حد خودم ظاهر شوم. من زحمتم را کشیدم اما دیدیم که حتی خوب‌های این ماده هم نتوانستند رکورد چندان خوبی در مقدماتی بزنند. وقتی مربی نداشته باشم و تنها تمرین کنم و مسئولان هم به من توجه نکنند، بهتر از این نخواهد شد. البته تمام تلاشم را کردم که مردم را خوشحال کنم اما شرمنده آنها شدم».
لیلا رجبی نماینده ایران در پرتاب وزنه هم وداعی تلخی با المپیک داشت. تنها بانوی دوومیدانی‌کار ایران در المپیک با رکورد 34, 16 به کار خود پایان داد. او در پرتاب اول خود رکورد 18, 16 و در پرتاب دوم 34, 16 را برجای گذاشت. در پرتاب آخر نیز وزنه را 16, 16 پرتاب کرد. رجبی در حالی این رکورد را در المپیک ثبت کرد که حد نصاب شخصی او 18, 18 است. رجبی در گروه خود شانزدهم شد و در نهایت در رده سی‌و‌دوم قرار گرفت. این ورزشکار که اهلیت بلاروسی دارد، پس از المپیک، خداحافظی‌اش از ورزش قهرمانی را اعلام کرد و درباره نتیجه ضعیفش توضیح داد. « پیش از این قرار بود از دوومیدانی خداحافظی کنم و الان این کار را انجام می‌دهم. نمی‌دانم چرا این اتفاق افتاد و نتوانستم به فینال مسابقه‌های پرتاب وزنه المپیک صعود کنم. تلاشم را کردم اما دو شب بی‌خوابی و هیجان مسابقه باعث شد نتوانم به رکوردهای خودم دست یابم. او افزود: اگر به رکوردهای تمرینی و حتی رکوردی نزدیک به رکورد بازی‌های آسیایی اینچئون می‌رسیدم، به‌راحتی صعود می‌کردم». پریسا بهزادی، نایب‌رئیس بانوان از فدراسیون دوومیدانی خداحافظی رجبی را احساسی دانست. مسابقه رجبی حاشیه‌هایی هم داشت؛ انتقادهای عجیب مجری شبکه ورزش و احسان مهاجرشجاعی دبیر سابق فدراسیون موجب شد موجی از انتقادها نثار این افراد شود. پیمان رجبی همسر لیلا که مربی او هم هست، شدیدا به این دو تاخت. این در حالی است که در یک دهه گذشته لیلا رجبی بیشترین افتخارات را نصیب دوومیدانی ایران در بخش بانوان کرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.