|

پرسپولیس و تراکتور در سایه یک فصل پرحاشیه

جدال بدون سکو

‌پرسپولیس و تراکتور در شرایطی به استقبال یکی از مهم‌ترین بازی‌های فصل می‌روند که این مسابقه یک تقابل برای سه امتیاز نیست؛ پشت این ۹۰ دقیقه، خاطرات و حاشیه‌های دو سال اخیر قرار گرفته است. دو تیم در سال‌های گذشته بارها در بازی‌های بزرگ برابر هم قرار گرفته‌اند و هر بار نتیجه مسابقه، جدا از جدول، روی فضای فوتبال ایران اثر گذاشته است.

جدال بدون سکو

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

‌پرسپولیس و تراکتور در شرایطی به استقبال یکی از مهم‌ترین بازی‌های فصل می‌روند که این مسابقه یک تقابل برای سه امتیاز نیست؛ پشت این ۹۰ دقیقه، خاطرات و حاشیه‌های دو سال اخیر قرار گرفته است. دو تیم در سال‌های گذشته بارها در بازی‌های بزرگ برابر هم قرار گرفته‌اند و هر بار نتیجه مسابقه، جدا از جدول، روی فضای فوتبال ایران اثر گذاشته است. این بار اما داستان یک تفاوت بزرگ دارد: سکوها خالی است و هواداران دو تیم بار دیگر از نزدیک شاهد این دوئل نخواهند بود. حکم انضباطی که پس از اتفاقات گذشته صادر شد، بازی رفت و برگشت این فصل را نیز بدون تماشاگر کرده است. در کنار این مسئله، ماجرای علیرضا بیرانوند هم به متن مسابقه اضافه شده؛ دروازه‌بانی که طبق اعلام معاون سازمان وظیفه عمومی، از اول مهر ۱۴۰۵ مشمول خدمت سربازی خواهد شد. بنابراین تقابل، پیش از سوت آغاز، پر از داستان‌های ناتمام است.

دو مدعی با انگیزه‌های متفاوت و جدی

پرسپولیس و تراکتور فصل را با هدفی مشترک آغاز کرده‌اند: قهرمانی. تراکتور که فصل گذشته جام را بالای سر برد، حالا باید از عنوان قهرمانی خود دفاع کند و پرسپولیس نیز می‌خواهد پس از یک فصل دوری از جام، دوباره به صدر فوتبال ایران برگردد. همین تفاوت در موقعیت، جذابیت بازی را بیشتر می‌کند. برای تراکتور، میزبانی یک امتیاز مهم محسوب می‌شود؛ حتی اگر این بار خبری از حضور هواداران نباشد. بازیکنان این تیم با زمین و شرایط ورزشگاه یادگار امام آشنا هستند و تلاش خواهند کرد با شروعی تهاجمی، پرسپولیس را عقب نگه دارند. پرسپولیس هم احتمالا تلاش می‌کند با کنترل ریتم بازی، اجازه ندهد مسابقه به یک نبرد احساسی تبدیل شود.

کارنامه چند سال اخیر؛ تراکتور دست بالا را دارد

وقتی به چند سال اخیر نگاه می‌کنیم، مشخص است که بازی‌های پرسپولیس و تراکتور دیگر قابل پیش‌بینی نیستند. در سال‌های گذشته هر دو تیم دوره‌هایی از برتری را تجربه کرده‌اند، اما در تقابل‌های نزدیک‌تر، تراکتور توانسته نتایج مهمی برابر پرسپولیس بگیرد. آخرین نمونه مهم، بازی جام حذفی فصل گذشته بود که تراکتور با پیروزی برابر پرسپولیس راهی مرحله بعد شد. در لیگ فصل گذشته نیز بازی رفت دو تیم در تبریز یک بر یک تمام شد؛ مسابقه‌ای که بدون تماشاگر برگزار شد. بازی برگشت همان فصل نیز به دلیل شرایط خاص آن مقطع برگزار نشد و در نهایت برنامه فصل جدید بار دیگر این دو تیم را مقابل یکدیگر قرار داده است. این نتایج نشان می‌دهد پرسپولیس در سال‌های اخیر برای پیروزی مقابل تراکتور، به‌خصوص در تبریز، کار ساده‌ای نداشته است. تراکتور هم در طرف مقابل می‌داند که پرسپولیس در بازی‌های بزرگ معمولا تیمی متفاوت است و نمی‌توان با تکیه بر آمار گذشته، نتیجه آینده را پیش‌بینی کرد.

دو سال بدون تماشاگر؛ خاطره‌ای که هنوز تمام نشده

یکی از عجیب‌ترین بخش‌های این تقابل، وضعیت سکوهاست. براساس حکم انضباطی، بازی‌های رفت و برگشت دو تیم برای دو فصل بدون تماشاگر برگزار می‌شود؛ اتفاقی که باعث شده بخش مهمی از هویت این مسابقه از ورزشگاه حذف شود. فصل گذشته بازی رفت در تبریز بدون تماشاگر برگزار شد و با نتیجه یک بر یک پایان یافت. حالا بازی برگشت فصل جاری نیز بدون تماشاگر خواهد بود و هواداران دوباره باید از تلویزیون یا رسانه‌ها این مسابقه را دنبال کنند. برای فوتبال ایران، خالی‌بودن سکوهای چنین مسابقه‌ای اتفاق کوچکی نیست. پرسپولیس و تراکتور از جمله تیم‌هایی هستند که هوادارانشان بخش مهمی از فضای مسابقه را می‌سازند. شعارها، فشار روی داور، واکنش به موقعیت‌ها و حتی انرژی سکوها می‌تواند جریان بازی را تغییر دهد. حذف این عناصر، مسابقه را از نظر فنی به فضایی متفاوت تبدیل می‌کند.

البته همین سکوت می‌تواند فشار را از روی برخی بازیکنان کم کند و در مقابل، تمرکز آنها را افزایش دهد. برای مربیان نیز نبود تماشاگر یعنی ازبین‌رفتن بخشی از مزیت میزبانی. تراکتور این بار نمی‌تواند روی صدای هزاران هوادار خود حساب کند و پرسپولیس هم از فشار معمول بازی در تبریز دور خواهد بود.

جام حذفی و شبی که حاشیه از فوتبال جلو زد

اما اگر بخواهیم به ریشه اتفاقات اخیر نگاه کنیم، باید به جام حذفی فصل گذشته برگردیم. پرسپولیس و تراکتور در مرحله یک‌شانزدهم نهایی به هم رسیدند و بازی در تبریز با حضور تماشاگران برگزار شد. تراکتور در آن مسابقه به پیروزی رسید، اما نتیجه تنها بخش مهم داستان نبود. پس از مسابقه، حاشیه‌های روی سکوها به یکی از موضوعات اصلی تبدیل شد. باشگاه پرسپولیس رسما از اتفاقات ورزشگاه یادگار امام شکایت کرد و اعلام شد که علیه کریم باقری و افشین پیروانی فحاشی صورت گرفته است. پرسپولیس این اتفاق را محکوم کرد و خواستار رسیدگی انضباطی شد. همین ماجرا دوباره بحث قدیمی رفتار تماشاگران و امنیت ورزشگاه‌ها را به فوتبال ایران برگرداند.

فحاشی به کریم باقری، چهره‌ای که سال‌ها برای فوتبال ایران و خود پرسپولیس نقش مهمی داشته، حساسیت زیادی ایجاد کرد. مسئله فقط یک شعار از روی سکو نبود؛ این اتفاق در ادامه مجموعه‌ای از حواشی مسابقات دو تیم قرار گرفت و در نهایت تصمیم‌های انضباطی درباره حضور تماشاگران نیز ادامه پیدا کرد. حالا همان بازی‌ای که فصل گذشته با حضور هواداران و حاشیه‌های فراوان برگزار شد، اثر خود را به فصل جدید رسانده است. نتیجه آن مسابقه در جدول امروز دیده نمی‌شود، اما تبعاتش هنوز روی سکوها دیده می‌شود؛ سکوهایی که قرار است باز هم خالی بمانند.

بیرانوند و یک بازی با طعم خداحافظی

در میان تمام داستان‌های این مسابقه، نام علیرضا بیرانوند جایگاه ویژه‌ای دارد. دروازه‌بان تراکتور که سال‌ها در پرسپولیس حضور داشت، بار دیگر مقابل تیم سابقش قرار می‌گیرد؛ اما این‌بار شرایط برای او متفاوت است. معاون سازمان وظیفه عمومی اعلام کرده که بیرانوند از مهرماه ۱۴۰۵ مشمول خدمت سربازی خواهد شد. در واقع، اول مهر می‌تواند آغاز مرحله‌ای تازه در دوران حرفه‌ای بیرانوند باشد و آینده حضور او در تراکتور را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، مسابقه مقابل پرسپولیس می‌تواند یکی از آخرین بازی‌های مهم او برای تراکتور پیش از تعیین تکلیف خدمت باشد. همین موضوع به تقابل او با تیم سابقش رنگ دیگری می‌دهد. باشگاه ملوان انزلی نیز اطلاعیه‌ای صادر و اعلام کرد نیازی به بیرانوند ندارد بنابراین از یک مهرماه بیرانوند برای اینکه بخواهد همچنان در لیگ برتر حضور داشته باشد فقط می‌تواند راهی فجر سپاسی شود که رسول خطیبی مربیگری آن را برعهده دارد. اگر بیرانوند بعد از یک مهرماه بخواهد به تیمی برود، پنجره نقل و انتقالاتی فوتبال ایران بسته می‌شود و این دروازه‌بان باید تا نیم‌فصل بدون تیم باشد!

نبرد تاکتیکی در میانه زمین

فارغ از تمام حاشیه‌ها، بازی باید در زمین تعیین شود. مهم‌ترین نبرد احتمالا در میانه میدان شکل می‌گیرد؛ جایی که هر دو تیم تلاش می‌کنند مالکیت توپ را به دست بگیرند و سرعت مسابقه را کنترل کنند. تراکتور در خانه احتمالا از همان ابتدا فشار بیشتری وارد می‌کند، اما پرسپولیس می‌تواند با پاس‌های کوتاه و حفظ توپ، این فشار را کاهش دهد. پرسپولیس برای رسیدن به نتیجه باید مراقب انتقال‌های سریع تراکتور باشد. تیم میزبان اگر توپ را در مناطق مناسب به دست بیاورد، می‌تواند از فضای پشت مدافعان استفاده کند. در مقابل، تراکتور نیز نمی‌تواند تمام تمرکز خود را روی حمله بگذارد؛ چون پرسپولیس در ضدحملات و استفاده از اشتباهات دفاعی حریف خطرناک است.

بازی‌ای برای پیام‌دادن

نتیجه این مسابقه شاید در هفته سوم نتواند سرنوشت قهرمانی را مشخص کند، اما می‌تواند یک پیام روشن به سایر مدعیان بدهد. تراکتور با پیروزی می‌تواند نشان دهد که قهرمان فصل گذشته همچنان مدعی جدی است. پرسپولیس نیز با برد در تبریز می‌تواند ثابت کند که برای بازپس‌گیری عنوان قهرمانی آماده است. مساوی هم نتیجه‌ای است که هیچ‌کدام را از مسیر قهرمانی خارج نمی‌کند، اما شاید برای هر دو تیم حس متفاوتی داشته باشد. تراکتور در خانه به دنبال برد است و پرسپولیس نیز می‌داند که پیروزی در چنین مسابقه‌ای ارزش روحی بالایی دارد. در نهایت، دوئل پرسپولیس و تراکتور فقط نبرد دو تیم شش‌امتیازی نیست. این بازی ادامه یک رقابت قدیمی است؛ رقابتی که در سال‌های اخیر نتایج متفاوت، بازی‌های بدون تماشاگر، حاشیه‌های جام حذفی و داستان بیرانوند را در خود جای داده است. این بار نیز سکوها خاموش‌اند، اما اهمیت مسابقه کم نشده است. پرسپولیس و تراکتور باید در سکوت ورزشگاه یادگار امام برای سه امتیاز بجنگند؛ تراکتور برای ادامه مسیر قهرمانی و پرسپولیس برای اثبات اینکه می‌تواند در خانه رقیب مستقیم خود، از سایه نتایج سال‌های اخیر بیرون بیاید. شاید سکوها خالی باشند، اما این مسابقه همچنان یکی از پرسروصداترین دوئل‌های فصل خواهد بود. سرخ‌پوشان تبریز و تهران، هر دو با شش امتیاز از دو مسابقه صدرنشین هستند و این تقابل می‌تواند قطب جدید را معرفی کند.

 

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.