برای ایران سربلند و جوانان برومندش
سالی که گذشت، نه تنها برای ایران که برای جهان سالی بسیار ویژه بود. کشوری که به بزرگترین نیروی نظامی و برترین فنآوری تسلیحاتی جهان امروز دسترسی دارد، دوبار جنگی ظالمانه را به کشوری که سالها گرفتار تحریم بوده، و به تصور دشمنان قسمخوردهاش بخش مهمی از توان تابآوری خود را از دست داده، تحمیل کرد. علاوهبراین در طول همان سال از پیادهکردن انواع نیرنگها و تحمیل فشارهای مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دریغ نکرد. بااینحال این همه تلاش فنآورانه و استفاده از جدیدترین شیوههای جنگافروزی توفیقی برای این قدرت جهمنی به ارمغان نیاوردهاست. ازاینرو بهجرأت میتوان ادعا کرد تجربه سال 1404 همراه با درسهایی بسیار ارزشمند و تجاربی گرانسنگ برای ایران و جهان است.
سالی که گذشت، نه تنها برای ایران که برای جهان سالی بسیار ویژه بود. کشوری که به بزرگترین نیروی نظامی و برترین فنآوری تسلیحاتی جهان امروز دسترسی دارد، دوبار جنگی ظالمانه را به کشوری که سالها گرفتار تحریم بوده، و به تصور دشمنان قسمخوردهاش بخش مهمی از توان تابآوری خود را از دست داده، تحمیل کرد. علاوهبراین در طول همان سال از پیادهکردن انواع نیرنگها و تحمیل فشارهای مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دریغ نکرد. بااینحال این همه تلاش فنآورانه و استفاده از جدیدترین شیوههای جنگافروزی توفیقی برای این قدرت جهمنی به ارمغان نیاوردهاست. ازاینرو بهجرأت میتوان ادعا کرد تجربه سال 1404 همراه با درسهایی بسیار ارزشمند و تجاربی گرانسنگ برای ایران و جهان است.
در همین راستا بیان چند سرفصل از این درسها و تأمل در آنها خالی از لطف نیست:
1– تاریخ را اراده زیادهخواهان زورگو شکل نمیدهد، حتی اگر مرگبارترین جنگافزارها را داشتهباشند. بلکه این اراده ملتهای مقاوم است که با حضور در میدان، زورگویی زورگویان را بیتأثیر میسازد. 1400سال پیش حکومت اموی با به شهادت رساندن امام حسین (ع) و یاران باوفایش بهزعم خود پیروز شد و حاکمیتش برای چند دهسال دیگر ادامه یافت. اما گذشت زمان نشان داد طرفی که در میدان کربلا پیروز شد، خون حسینیان بود نه شمشیر یزیدیان.
2– در طول قرن بیستم بهتدریج نهادهای بینالمللی با هدف تحکیم مبانی صلح جهانی شکل گرفتند. اما از همان ابتدا ناکارآمدی این نهادها عیان شد. حمله بیرحمانه دشمن به کشورمان در سالگذشته و بیتوجهی این نهادها به وظایف قانونی خود، این ناکارآمدی را به عریانترین شکل ممکن به نمایش گذاشت. در چنین فضایی دیگر جای شگفتی ندارد وقتی میبینیم خونبارترین جنایتها علیه کودکان معصوم کشورمان شکل گرفته، و مجرم بهجای فراخواندهشدن به دادگاه جهانی، با ادعای دروغین بشردوستی همچنان به توئیت زدن و دروغپراکنی خود مشغول است؛ یا وقتی فلان استاد دانشگاه در فلسطین اشغالی از ضرورت بمباران کودکان به جای بمباران زیرساختها سخن میگوید، در مقابل این حجم از خشونت عریان و خونخوارگی اعجابآور هیچ موضعی گرفتهنمیشود. پس تا زمانیکه نهادهای بینالمللی با تعریفی نوین بازسازی نشدهاند، ملتها برای گرفتن حق خود چارهای جز مقاومت خردمندانه ندارند.
3– نقطه درخشان این مناقشات این بود که برخلاف توهمات دشمنان، ملت پای ایران ایستاد و جانانه هم ایستاد. دشمنان میپنداشتند با اولین ضرباتی که وارد میآورند، شیرازه امور از هم میپاشد، و ایران چارهای جز تسلیم ندارد. اما هربار دیدند که ملت مظلوم و صبور با هشیاری کامل در مقابل متجاوزان بیرحم صف کشید و میدان را خالی نکرد. ایران امروز جامعهای متکثر است و به شهادت نتایج انتخابات در چند دهه گذشته، مردم کشورمان سلیقههای سیاسی متفاوتی دارند. اما همه جریانهای سیاسی در امر دفاع از کشور و سرزمین مادری خود متحد هستند.
4– در هر دو جنگ نابرابر سال گذشته شاهد حضور شکوهمند مردم در میدان و اعلام مقاومت سرسختانهشان در مقابل متجاوزان بودیم، و صحنههایی زیبا از وحدت و همبستگی یک ملت بزرگ و فهیم در مقابل چشمان حیرتزده جهانیان خلق شد. بااینحال بیتردید این همه زیبایی و شکوه فقط نمایش بخشی از قدرت یک ملت بود. با تلاش صادقانه مسؤولان و تشویق همه اقشار مردم به حضور در صحنه دفاع مقدس، میتوانیم حماسهای بسیار شگفتانگیزتر خلق کنیم. رئیس دولت چهاردهم در ابتدای دوران مسؤولیت خود اعلام کرد که دولت او صدای بیصدایان خواهدبود. هرچند شروع دوران مسؤولیت ایشان با سهمگینترین توطئههای دشمنان و بدخواهان ایران همزمان شد، و دولت عملاً فرصتی برای تحقق این وعده خود نیافتهاست؛ بااینحال میتوانگفت با بازنگری در شیوههای حکمرانی و تلاش برای شنیدن صدای بیصدایان و بهتعبیری جلب رضایت حداکثری شهروندان، شرایطی فراهم میشود که حاکمان با پشتوانه یک نیروی مردمی عظیم که شامل تمام اقشار ملت خواهدبود، و از موضع بالاتر با دشمنان ملک و ملت روبهرو شوند. زیرا قدرت یک حکومت در پشتوانه مردمی آن است و نتیجه جنگ را ابزار و جنگافزار تعیین نمیکند، بلکه این اراده ملتها است که میتواند عظیمترین ماشینهای جنگی را هم متوقف کند.
5– ملت ایران با قیام یکپارچه خود در سال 57 کوشید حاکم بر سرنوشت و آینده خود باشد، و بدون دخالت و اعمال نفوذ بیگانگان درباره شیوه اداره کشور تصمیم بگیرد. امروز مروری بر شاخصهای اقتصادی و اجتماعی کشور و بررسی روند بلندمدت آنها موفقیتی چشمگیر را بهخوبی نشان میدهد. اما در کنار این موفقیتهای بزرگ، مسؤولان از توجه به نیازهای نسل جوان و خواستههای برحق آنها غافل ماندند، درست همانند وضعیتی که پدر زحمتکش خانواده آنقدر گرفتار مشغله خود میشود و در پیچوخم تأمین نان حلال گیر میکند که از قد کشیدن فرزند برومند خود غافل میماند. آن فرزند برومند خواستههایی دارد و شاید سلیقهای متفاوت با والدین، اما هرچه هست او فرزند دلبند خانواده و وارث فردا است. وظیفه امروز ما حفظ ایران و وظیفه فردایمان دعوت از جوانان برومندمان است که خواسته خود را بدون لکنت بیان کنند و در ترسیم نقشهراه آبادی و سربلندی ایران میداندار شوند. جوانانی که هر سلیقه و هر رویایی داشتهباشند، و هر شیوهای را برای زیستن خود انتخاب بکنند، فرزندان عزیز ما و پاره تن ما هستند. آینده ایران را همین جوانان با سلیقه متنوعشان خواهندساخت و هر سخنوری که این واقعیت را انکار کرده، و بر طبل اختلافافکنی میکوبد، درواقع بازیچه دست بدخواهان این سرزمین مقدس است.
