دریافت تسهیلات 600‌میلیونی در طرح «نیترو»

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

گاهی مشکل اصلی مردم کمبود پول نیست، بلکه کمبود «دسترسی به‌موقع» به پول است. بسیاری از تصمیم‌های مهم زندگی دقیقا در فاصله زمانی میان نیاز و تأمین منابع مالی از دست می‌روند؛ خریدی که به تعویق می‌افتد، درمانی که دیر انجام می‌شود، فرصتی که به دلیل نبود نقدینگی از دست می‌رود یا حتی آرامشی که قربانی انتظارهای بانکی می‌شود. در چنین فضایی، مفهوم وام دیگر فقط تأمین مالی نیست، بلکه خریدن زمان است؛ و دقیقا همین ایده پایه شکل‌گیری طرح «نیترو» در بانک صادرات ایران بوده است.

نیترو تلاش می‌کند تجربه سنتی دریافت وام را تغییر دهد. در ذهن بسیاری از مردم، وام بانکی با تصویر صف، کاغذبازی، مراجعه‌های متعدد، ضامن‌های سخت‌گیرانه و انتظارهای طولانی گره خورده است. حتی کسانی که به وام نیاز دارند، گاهی به دلیل همین فرایند پیچیده ترجیح می‌دهند اصلا وارد آن نشوند. به بیان دیگر، مشکل فقط نرخ سود یا مبلغ اقساط نیست؛ مشکل مسیر رسیدن به وام است.

طرح نیترو دقیقا این مسیر را کوتاه کرده است. در این طرح، فرد با حداقل یک ماه سپرده‌گذاری می‌تواند بر‌اساس میانگین موجودی خود، تسهیلاتی بین ۸۰ تا ۴۰۰ درصد آن تا سقف ۶۰۰ میلیون تومان دریافت کند؛ رقمی که برای بسیاری از نیازهای واقعی زندگی، عددی تعیین‌کننده محسوب می‌شود. آنچه نیترو را متفاوت می‌کند، فقط مبلغ وام نیست، بلکه نحوه دریافت آن است. تمام فرایند از طریق اپلیکیشن سپینو انجام می‌شود؛ از ثبت درخواست تا اعتبارسنجی و انتخاب شرایط بازپرداخت. این یعنی فرد برای دریافت تسهیلات نیازی به مراجعه حضوری ندارد و عملا بانک در جیب او قرار گرفته است. چنین تجربه‌ای بیش از آنکه شبیه وام‌های قدیمی باشد، به خدمات مالی دیجیتال شباهت دارد؛ خدماتی که قرار است زندگی را ساده‌تر کنند، نه پیچیده‌تر. یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های متقاضیان وام همیشه موضوع ضامن بوده است. پیدا‌کردن ضامن معتبر، هماهنگی با او، ارائه مدارک و طی‌کردن مراحل اداری، خود به اندازه بازپرداخت اقساط استرس ایجاد می‌کند. در طرح نیترو، این نگرانی به حداقل رسیده و برای مشتریان با رتبه اعتباری مناسب حتی امکان دریافت تسهیلات بدون ضامن نیز فراهم شده است. این موضوع نشان‌دهنده تغییری مهم در نگاه نظام بانکی است؛ تمرکز از وثیقه و ضمانت به سمت اعتبارسنجی و رفتار مالی مشتری حرکت کرده است. به بیان ساده‌تر، به‌جای اینکه افراد برای گرفتن وام به دنبال کسی بگردند که آنها را ضمانت کند، سابقه مالی خودشان اعتبارشان را تضمین می‌کند.

قابلیت انتخاب دوره بازپرداخت تا ۳۶ ماه نیز ویژگی مهم دیگری است که طرح نیترو را از بسیاری تسهیلات مشابه متمایز می‌کند. در بسیاری از وام‌ها، شرایط بازپرداخت از قبل تعیین شده و متقاضی ناچار است خود را با آن تطبیق دهد، اما در اینجا فرد می‌تواند اقساط را مطابق توان مالی خود تنظیم کند. همین انعطاف‌پذیری باعث می‌شود وام به‌جای فشار مالی، تبدیل به ابزار مدیریت مالی شود. فرد می‌داند چه مبلغی در چه زمانی پرداخت خواهد کرد و می‌تواند زندگی خود را بر‌اساس آن برنامه‌ریزی کند؛ چیزی که در روان‌شناسی مالی اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا بخش بزرگی از استرس اقتصادی ناشی از پیش‌بینی‌ناپذیری است، نه بدهی.

در کنار اینها، امکان انتقال امتیاز تسهیلات به بستگان درجه یک نیز مفهوم تازه‌ای به وام می‌دهد. در این حالت، اعتبار مالی یک فرد فقط برای خودش کاربرد ندارد و می‌تواند به خانواده نیز کمک کند. این ویژگی وام را از یک قرارداد شخصی به یک دارایی اعتباری خانوادگی تبدیل می‌کند. بسیاری از خانواده‌ها در زمان نیاز یکی از اعضا به منابع مالی، به دنبال راهی برای کمک هستند و حالا اعتبار یک نفر می‌تواند مسیر دریافت تسهیلات دیگری را هموار کند. از منظر اقتصادی، طرح‌هایی مانند نیترو فقط یک محصول بانکی نیستند؛ آنها بر رفتار مالی جامعه اثر می‌گذارند. وقتی مردم بدانند دسترسی سریع و پیش‌بینی‌پذیر به منابع مالی دارند، تصمیم‌های اقتصادی‌شان منطقی‌تر می‌شود. خریدها به‌جای اضطرار، بر‌اساس برنامه انجام می‌شود و فرصت‌های کوچک اقتصادی که پیش‌از‌این به دلیل کمبود نقدینگی از دست می‌رفتند، قابل استفاده می‌شوند. حتی کسب‌وکارهای خرد نیز می‌توانند از چنین تسهیلاتی بهره ببرند. بسیاری از فعالیت‌های کوچک اقتصادی به سرمایه‌های عظیم نیاز ندارند، بلکه به تزریق به‌موقع نقدینگی احتیاج دارند. یک مغازه‌دار برای تکمیل موجودی انبار، یک فروشنده آنلاین برای خرید کالای پرفروش یا یک کارگاه برای تهیه مواد اولیه، بیشتر از آنکه به وام بزرگ نیاز داشته باشد، به وام سریع نیاز دارد. در‌واقع نیترو پاسخی به تغییری است که در سبک زندگی مالی مردم رخ داده است. در گذشته افراد ابتدا سال‌ها پس‌انداز می‌کردند و بعد خرید می‌کردند، اما امروز شرایط اقتصادی و سرعت تغییر قیمت‌ها چنین امکانی را کمتر فراهم می‌کند. از طرف دیگر، وام‌های دیرهنگام نیز کارایی خود را از دست می‌دهند، زیرا زمانی به دست می‌رسند که فرصت گذشته است.

بنابراین ارزش واقعی تسهیلات در «زمان دریافت» آن نهفته است. وامی که چند ماه بعد پرداخت شود، حتی اگر مبلغ بالایی داشته باشد، ممکن است کارکرد خود را از دست بدهد؛ اما وامی که به‌موقع دریافت شود، می‌تواند هزینه‌های بزرگ‌تری را در آینده حذف کند. از دیدگاه بانکداری نوین، چنین طرحی نشانه حرکت به سمت اعتبار مبتنی بر داده است. به‌جای ارزیابی‌های طولانی و سنتی، سیستم بر‌اساس میانگین موجودی و رفتار مالی مشتری تصمیم می‌گیرد. این روش هم برای بانک ریسک کمتری دارد و هم برای مشتری تجربه ساده‌تری ایجاد می‌کند. نتیجه، رابطه‌ای است که در آن هر دو طرف از شفافیت سود می‌برند؛ بانک تصویر دقیق‌تری از توان بازپرداخت دارد و مشتری نیز دقیقا می‌داند  چه تعهدی را می‌پذیرد.

در نهایت، شاید مهم‌ترین تأثیر چنین طرحی جنبه روانی آن باشد. بسیاری از افراد نه به دلیل نداشتن درآمد، بلکه به دلیل نداشتن پشتوانه نقدینگی دچار اضطراب مالی می‌شوند. وقتی فرد بداند در صورت نیاز می‌تواند طی مدت کوتاهی به منابع مالی دسترسی پیدا کند، احساس امنیت اقتصادی بیشتری خواهد داشت. این احساس امنیت حتی اگر وام دریافت نشود نیز ارزشمند است، زیرا به افراد امکان برنامه‌ریزی بلندمدت می‌دهد.

طرح نیترو را می‌توان تلاشی برای نزدیک‌کردن بانک به زندگی واقعی مردم دانست؛ جایی که سرعت، سادگی و پیش‌بینی‌پذیری اهمیت بیشتری از تشریفات اداری دارد. در چنین رویکردی، وام دیگر آخرین راه‌حل اضطراری نیست، بلکه بخشی از مدیریت عادی زندگی مالی می‌شود. وقتی فرایند دریافت تسهیلات کوتاه، شفاف و قابل کنترل باشد، فرد می‌تواند به‌جای نگرانی درباره گرفتن وام، بر نحوه استفاده از آن تمرکز کند.

به‌همین‌دلیل نیترو بیش از آنکه صرفا یک تسهیلات بانکی باشد، نوعی تغییر نگرش است؛ تغییری از انتظار برای پول به آماده‌بودن پول، از فشار مالی به برنامه‌ریزی مالی و از پیچیدگی اداری به تجربه دیجیتال. در چنین چارچوبی، شعار «خریدن زمان» معنای واقعی خود را پیدا می‌کند، زیرا ارزش واقعی منابع مالی زمانی آشکار می‌شود که درست در لحظه نیاز در  دسترس باشند.

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.