|
کدخبر: 303942

‌روایت انتصاب معاونت قهرمانی وزارت ورزش و جوانان

شرق: حمید سجادی، وزیر ورزش و جوانان، بالاخره بعد از گذشت چهار ماه تکلیف معاونت قهرمانی خود را مشخص کرد. همان‌طور که از مدت‌ها قبل گفته می‌شد، او محمد پولادگر، رئیس پیشین فدراسیون تکواندو را در این سمت منصوب کرد. با وجود این گمانه‌زنی‌ها، انتخاب پولادگر به‌عنوان مهم‌ترین معاونت این وزارتخانه قدری غیرمنتظره بود. اهالی ورزش به‌خوبی می‌دانند که پولادگر و سجادی ارتباط چندان نزدیکی با هم ندارند و طیف فکری‌شان متفاوت است؛ برای همین بود که شنیده می‌شد با فشارهایی که از بدنه دولت به او می‌شود، موظف شده این پست مهم را به پولادگر بدهد. درست مثل شائبه‌ای که در سایر انتصاب‌هایش وجود دارد و مابقی معاونانش افرادی سیاسی هستند. با همه اینها، در مقطعی بحث ورود پولادگر به وزارت ورزش از تب‌و‌تاب افتاد؛ به‌گونه‌ای که عنوان شد رئیس فدراسیون تکواندو از فهرست گزینه‌های معاونت قهرمانی وزیر خارج شده است.‌به‌خصوص اینکه پولادگر در همین برهه خودش را برای حضور در ششمین دوره متوالی در انتخابات ریاست فدراسیون تکواندو آماده کرد. با این اوصاف، هر‌چه روز انتخابات تکواندو نزدیک می‌شد، بحث انتصاب پولادگر برای معاونت قهرمانی نیز کم‌رنگ‌تر شد و همه بر این باور شدند که او به ریاست دائمی‌اش در این فدراسیون ادامه خواهد داد. به علاوه اینکه خود پولادگر نیز در محافل مختلف نقل کرده بود به ریاست در تکواندو تا معاون‌شدن وزیر علاقه بیشتری دارد.‌مجمع انتخاباتی فدراسیون تکواندو اما هفته گذشته در شرایطی برگزار شد که نتیجه آرا برخلاف تصورها بود؛ رأی برنده‌ای که از صندق بیرون آمد، متعلق بود به هادی ساعی، پرافتخارترین تکواندوکار و المپین ایرانی!‌خبر ریاست هادی ساعی برای فدراسیون تکواندو به قدری بازتاب داشت که بیشتر رسانه‌ها با رویکرد مثبت به آن پرداختند. به هر حال پرواضح است که تکواندوی ایران در یک دهه اخیر رو به سراشیبی بوده و عملکرد قابل دفاعی نداشته است. تکواندوی ایران در شرایطی جزء قدرت‌های برتر دنیا به شمار می‌رفت که در بازی‌های المپیک دو دوره قبل چیزی شبیه فاجعه بود. اهالی تکواندو مسبب تمام این نتایج را مدیریت ساکن پولادگر می‌دانند و معتقدند او باید از این فدراسیون کناره‌گیری می‌کرد.‌با این حال، پولادگر هیچ ‌وقت حاضر نشد به احترام خانواده تکواندو و جامعه ورزش که مخالف ادامه ریاست او بر این فدراسیون بودند، عقب‌نشینی کند و کار را به دست کاردان بسپارد.
هرچند باید به این نکته اشاره کرد که او در این 30 سالی که در فدراسیون تکواندو حضور داشته، همیشه و هر دوره از حمایت کافی مسئولان سابق سازمان تربیت بدنی و وزارت ورزش فعلی برخوردار بوده است.‌به هر شکل، نتیجه‌ای که از انتخابات فدراسیون تکواندو بیرون آمد و اعتراض‌هایی که پولادگر به شمارش آرا داشت، این ذهنیت را ایجاد کرد که مجموعه ورزش کشور در شرایط فعلی دیگر چندان موافق ادامه حضور او در این عرصه نیستند. با این حال تنها سه روز بعد از انتخابات، خبر رسید که وزیر ورزش حکم معاونت قهرمانی را برای پولادگر صادر کرده؛ حکمی که حرف و حدیث‌های زیادی پشت آن است و گفته می‌شود به حمید سجادی تحمیل شده است. سجادی که پیش‌ از‌ این در دوره سازمان سابق تربیت بدنی و ابتدای وزارتخانه‌شدن دستگاه ورزش، در سمت معاونت توسعه ورزش حرفه‌ای و قهرمانی بود، به‌خوبی می‌داند فردی که در این جایگاه قرار می‌گیرد، باید گزینه‌ای باشد که در ارتباط با کل ورزش کشور انعطاف به خرج بدهد و بتواند اهل مصالحه باشد. حالا مشخص نیست پولادگر، وقتی نتوانسته در مدیریت یک فدراسیون تغییر و تحول ایجاد کند، چطور می‌خواهد حاشیه‌های پیچیده معاونت قهرمانی مثل اتفاق‌های 50 فدراسیون و باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس را حل‌وفصل کند؟‌باید دید محمد پولادگر که همچنان از حمایت سیاسیون برخوردار است، تجربه جدید مدیرتی خود را چطور پشت سر می‌گذارد.

شرق: حمید سجادی، وزیر ورزش و جوانان، بالاخره بعد از گذشت چهار ماه تکلیف معاونت قهرمانی خود را مشخص کرد. همان‌طور که از مدت‌ها قبل گفته می‌شد، او محمد پولادگر، رئیس پیشین فدراسیون تکواندو را در این سمت منصوب کرد. با وجود این گمانه‌زنی‌ها، انتخاب پولادگر به‌عنوان مهم‌ترین معاونت این وزارتخانه قدری غیرمنتظره بود. اهالی ورزش به‌خوبی می‌دانند که پولادگر و سجادی ارتباط چندان نزدیکی با هم ندارند و طیف فکری‌شان متفاوت است؛ برای همین بود که شنیده می‌شد با فشارهایی که از بدنه دولت به او می‌شود، موظف شده این پست مهم را به پولادگر بدهد. درست مثل شائبه‌ای که در سایر انتصاب‌هایش وجود دارد و مابقی معاونانش افرادی سیاسی هستند. با همه اینها، در مقطعی بحث ورود پولادگر به وزارت ورزش از تب‌و‌تاب افتاد؛ به‌گونه‌ای که عنوان شد رئیس فدراسیون تکواندو از فهرست گزینه‌های معاونت قهرمانی وزیر خارج شده است.‌به‌خصوص اینکه پولادگر در همین برهه خودش را برای حضور در ششمین دوره متوالی در انتخابات ریاست فدراسیون تکواندو آماده کرد. با این اوصاف، هر‌چه روز انتخابات تکواندو نزدیک می‌شد، بحث انتصاب پولادگر برای معاونت قهرمانی نیز کم‌رنگ‌تر شد و همه بر این باور شدند که او به ریاست دائمی‌اش در این فدراسیون ادامه خواهد داد. به علاوه اینکه خود پولادگر نیز در محافل مختلف نقل کرده بود به ریاست در تکواندو تا معاون‌شدن وزیر علاقه بیشتری دارد.‌مجمع انتخاباتی فدراسیون تکواندو اما هفته گذشته در شرایطی برگزار شد که نتیجه آرا برخلاف تصورها بود؛ رأی برنده‌ای که از صندق بیرون آمد، متعلق بود به هادی ساعی، پرافتخارترین تکواندوکار و المپین ایرانی!‌خبر ریاست هادی ساعی برای فدراسیون تکواندو به قدری بازتاب داشت که بیشتر رسانه‌ها با رویکرد مثبت به آن پرداختند. به هر حال پرواضح است که تکواندوی ایران در یک دهه اخیر رو به سراشیبی بوده و عملکرد قابل دفاعی نداشته است. تکواندوی ایران در شرایطی جزء قدرت‌های برتر دنیا به شمار می‌رفت که در بازی‌های المپیک دو دوره قبل چیزی شبیه فاجعه بود. اهالی تکواندو مسبب تمام این نتایج را مدیریت ساکن پولادگر می‌دانند و معتقدند او باید از این فدراسیون کناره‌گیری می‌کرد.‌با این حال، پولادگر هیچ ‌وقت حاضر نشد به احترام خانواده تکواندو و جامعه ورزش که مخالف ادامه ریاست او بر این فدراسیون بودند، عقب‌نشینی کند و کار را به دست کاردان بسپارد.
هرچند باید به این نکته اشاره کرد که او در این 30 سالی که در فدراسیون تکواندو حضور داشته، همیشه و هر دوره از حمایت کافی مسئولان سابق سازمان تربیت بدنی و وزارت ورزش فعلی برخوردار بوده است.‌به هر شکل، نتیجه‌ای که از انتخابات فدراسیون تکواندو بیرون آمد و اعتراض‌هایی که پولادگر به شمارش آرا داشت، این ذهنیت را ایجاد کرد که مجموعه ورزش کشور در شرایط فعلی دیگر چندان موافق ادامه حضور او در این عرصه نیستند. با این حال تنها سه روز بعد از انتخابات، خبر رسید که وزیر ورزش حکم معاونت قهرمانی را برای پولادگر صادر کرده؛ حکمی که حرف و حدیث‌های زیادی پشت آن است و گفته می‌شود به حمید سجادی تحمیل شده است. سجادی که پیش‌ از‌ این در دوره سازمان سابق تربیت بدنی و ابتدای وزارتخانه‌شدن دستگاه ورزش، در سمت معاونت توسعه ورزش حرفه‌ای و قهرمانی بود، به‌خوبی می‌داند فردی که در این جایگاه قرار می‌گیرد، باید گزینه‌ای باشد که در ارتباط با کل ورزش کشور انعطاف به خرج بدهد و بتواند اهل مصالحه باشد. حالا مشخص نیست پولادگر، وقتی نتوانسته در مدیریت یک فدراسیون تغییر و تحول ایجاد کند، چطور می‌خواهد حاشیه‌های پیچیده معاونت قهرمانی مثل اتفاق‌های 50 فدراسیون و باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس را حل‌وفصل کند؟‌باید دید محمد پولادگر که همچنان از حمایت سیاسیون برخوردار است، تجربه جدید مدیرتی خود را چطور پشت سر می‌گذارد.