خبرنگاران معترض چه میخواهند؟
نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم!
هفته گذشته یک اتوبوس از خبرنگاران محیطزیستی در جریان بازدید از پروژههای احیای دریاچه ارومیه دچار حادثه شد؛ حادثه تلخی که به مرگ دو خبرنگار و مصدومیت چند نفر دیگر منجر شد. ریحانه یاسینی و مهشاد کریمی خبرنگارهای خبرگزاریهای ایرنا و ایسنا در این راه جان باختند و چند نفر هم همچنان در بیمارستانی در ارومیه بستری هستند. سایر خبرنگارهای این اتوبوس هم با زخمهایی بر تن و دردهایی در جانشان از سفری که میتوانست مثل بسیاری از سفرهای کاری به یک خاطره شیرین بدل شود، با غمی بزرگ و فراموشنشدنی بازگشتند. مرگ دردناک مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی اما شروع حرکتی صنفی از سوی برخی خبرنگارها شد. اظهارنظرهای نسنجیده و رفتارهای نابجای مسئولان در ساعات اولیه رویدادن این حادثه موجب شد تا بر آتش این خواسته صنفی دمیده شود. استاندار آذربایجان غربی در همان ساعات اولیه در مصاحبهای گفت: «آنطورکه گفته میشود اتوبوس قراضه نبوده و به دلیل مشکل فنی که بهصورت طبیعی زیاد هم اتفاق میافتد، این حادثه رخ داده است». عیسی کلانتری هم در چند نوبت نمکهایی را بر زخمهای داغدیدگان این حادثه پاشید و از واکنشهایش و حتی ژست حضورش در مراسم ختم مهشاد کریمی هم به نظر میرسد که قصد کوتاهآمدن از مواضع اشتباهش را ندارد. اما در این میان خواسته خانوادههای داغدیدگان و آسیبدیدگان این حادثه و همینطور جامعه خبری چیست؟ انجمن صنفی روزنامهنگاران یکی از تشکلهایی بود که از ساعتهای اولیه ماجرا در کنار خبرنگاران آسیبدیده بود. این انجمن همچنین در بیانیهای اعلام کرد که «این وظیفه اجتماعی و حرفهای ماست که همراه با جامعه روزنامهنگاری ایران، تا روشنشدن تمامی جوانب موضوع، به پیگیری خود ادامه دهیم». اما شاید مهمترین خواسته مطرحشده در این میان حرفهای همسر مهشاد کریمی بود که در حضور علی ربیعی، سیدعباس صالحی و احمد مسجدجامعی بیان شد. او در این ویدئوی وایرال این روزها میگوید: «ما راضی به تسلیت و عذرخواهی نیستیم. ما پیگیری میکنیم. نخواهیم بخشید و نخواهیم گذشت. ما برکناری کلانتری را نمیخواهیم؛ چراکه دولت شما تا یک ماه دیگر تمام است و برکناری هر مدیری مسخره به نظر میرسد. اما عذرخواهی رسمی شما را میخواهیم. همانطورکه کلانتری علنی توهین کرد. ما از آقای صالحی انتظار داریم که آییننامهای را تنظیم کنند تا مأموریتهای کاری خبرنگاران در قالب یک چارچوبی صورت بگیرد. از حقوق خود آگاه باشند. ما این را بهصورت صنفی پیگیری میکنیم و امیدواریم شما هم از حرکت صنفی ما دفاع کنید». روز گذشته همچنین جمعی از اهالی رسانه در اعتراض به وقوع حادثه واژگونی اتوبوس خبرنگاران محیط زیست در ارومیه و فوت دو خبرنگار ایسنا و ایرنا و عدم پاسخگویی سازمان محیط زیست در قبال این حادثه، در مقابل این سازمان حاضر و خواستار عذرخواهی و استعفای «عیسی کلانتری» رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست شدند. همچنین در پایان این تجمع، بیانیهای در جمع اصحاب رسانه و برخی مدیران قرائت شد که در آن بر روشنشدن تمام ابعاد حادثه واژگونی اتوبوس و برخورد قضائی با عاملان این حادثه تأکید شده بود. آنها نوشتهاند: «این واقعه دردناک و واکنش مسئولان، نسبت وثیقی با کار ارزانشده و بدون حمایت قانون همه کارگرانی دارد که در وضعیت مشابهی نتیجتا با چنین حوادثی مواجه شدهاند. اسفبار است که زندهیاد یاسینی علیرغم حضور تماموقت در محل کار از بدترین قرارداد کاری یعنی خرید خدمت برخوردار بود و برخلاف قانون کار، از سوی خبرگزاری ایرنا بدون بیمه به کار گرفته شده بود. قرارداد کار حجمی حالا به زخمی کاری بدل شده که خبرنگاری را بدون حداقلهای حمایت بیمه تأمین اجتماعی به کام مرگ فرومیبرد. قراردادهای حجمی و ساعتی و سفیدامضا که خبرنگاران زیادی از رسانههای رسمی کشور با آن مواجه هستند، آنها را در بدترین شرایط کاری قرار داده است که ضروری است هرچه زودتر لغو شوند». طبق این بیانیه «برخی حاضران در اتوبوس مرگ که در مأموریت رسانهای حضور داشتهاند، به دلیل نیروی استانی محسوبشدن، بدون بیمه به مأموریت اعزام شدهاند و البته قصور خبرگزاریها و رعایتنکردن قوانین برای تمام نیروهایشان در استانهای کشور، سابقهدار و محرز است». سپیده رشیدپورایی، یکی از خبرنگاران ایسنا در یادداشتی نوشت «حرف بسیار است اما به این نکات بسنده میکنیم و لازم است بار دیگر به سازمان محیط زیست و شخص آقای کلانتری یادآور شویم که فرستادن گل و بنر و اقدامات نمایشی از این قبیل چاره کار نبوده و نیست و این درد را کم نمیکند و از غم این مصیبت نمیکاهد. آن چیزی که شاید اندکی دل خانوادههای این دو عزیز را آرام کند، محاکمه خاطیان، عذرخواهی سازمان محیط زیست بابت صحبتهای رئیس این سازمان و عذرخواهی و استعفای مسئولان استانی است. امید است که دولت در روزهای پایانی کار خود مطالبات این خانوادهها و اهالی رسانه را پیگیری کند و اجازه ندهد خون مدافعان آگاهی پایمال شود». روز گذشته همچنین معاوناول رئیسجمهور درباره برخوردهای عیسی کلانتری بعد از فوت خبرنگاران و عدم عذرخواهی کلانتری گفت: چرا آقای کلانتری استعفا دهد؟ یک حادثه تلخ برای خبرنگاران رخ داد و کسانی در این حادثه آسیب دیدند و خبرنگارانی جان خود را از دست دادند. کسانی که مسئول بودند باید پاسخگو باشند. جامعه خبرنگاری هم موضوع را پیگیری کند و من هم از آقای کلانتری میخواهم که اقدامات لازم را انجام دهد.
هفته گذشته یک اتوبوس از خبرنگاران محیطزیستی در جریان بازدید از پروژههای احیای دریاچه ارومیه دچار حادثه شد؛ حادثه تلخی که به مرگ دو خبرنگار و مصدومیت چند نفر دیگر منجر شد. ریحانه یاسینی و مهشاد کریمی خبرنگارهای خبرگزاریهای ایرنا و ایسنا در این راه جان باختند و چند نفر هم همچنان در بیمارستانی در ارومیه بستری هستند. سایر خبرنگارهای این اتوبوس هم با زخمهایی بر تن و دردهایی در جانشان از سفری که میتوانست مثل بسیاری از سفرهای کاری به یک خاطره شیرین بدل شود، با غمی بزرگ و فراموشنشدنی بازگشتند. مرگ دردناک مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی اما شروع حرکتی صنفی از سوی برخی خبرنگارها شد. اظهارنظرهای نسنجیده و رفتارهای نابجای مسئولان در ساعات اولیه رویدادن این حادثه موجب شد تا بر آتش این خواسته صنفی دمیده شود. استاندار آذربایجان غربی در همان ساعات اولیه در مصاحبهای گفت: «آنطورکه گفته میشود اتوبوس قراضه نبوده و به دلیل مشکل فنی که بهصورت طبیعی زیاد هم اتفاق میافتد، این حادثه رخ داده است». عیسی کلانتری هم در چند نوبت نمکهایی را بر زخمهای داغدیدگان این حادثه پاشید و از واکنشهایش و حتی ژست حضورش در مراسم ختم مهشاد کریمی هم به نظر میرسد که قصد کوتاهآمدن از مواضع اشتباهش را ندارد. اما در این میان خواسته خانوادههای داغدیدگان و آسیبدیدگان این حادثه و همینطور جامعه خبری چیست؟ انجمن صنفی روزنامهنگاران یکی از تشکلهایی بود که از ساعتهای اولیه ماجرا در کنار خبرنگاران آسیبدیده بود. این انجمن همچنین در بیانیهای اعلام کرد که «این وظیفه اجتماعی و حرفهای ماست که همراه با جامعه روزنامهنگاری ایران، تا روشنشدن تمامی جوانب موضوع، به پیگیری خود ادامه دهیم». اما شاید مهمترین خواسته مطرحشده در این میان حرفهای همسر مهشاد کریمی بود که در حضور علی ربیعی، سیدعباس صالحی و احمد مسجدجامعی بیان شد. او در این ویدئوی وایرال این روزها میگوید: «ما راضی به تسلیت و عذرخواهی نیستیم. ما پیگیری میکنیم. نخواهیم بخشید و نخواهیم گذشت. ما برکناری کلانتری را نمیخواهیم؛ چراکه دولت شما تا یک ماه دیگر تمام است و برکناری هر مدیری مسخره به نظر میرسد. اما عذرخواهی رسمی شما را میخواهیم. همانطورکه کلانتری علنی توهین کرد. ما از آقای صالحی انتظار داریم که آییننامهای را تنظیم کنند تا مأموریتهای کاری خبرنگاران در قالب یک چارچوبی صورت بگیرد. از حقوق خود آگاه باشند. ما این را بهصورت صنفی پیگیری میکنیم و امیدواریم شما هم از حرکت صنفی ما دفاع کنید». روز گذشته همچنین جمعی از اهالی رسانه در اعتراض به وقوع حادثه واژگونی اتوبوس خبرنگاران محیط زیست در ارومیه و فوت دو خبرنگار ایسنا و ایرنا و عدم پاسخگویی سازمان محیط زیست در قبال این حادثه، در مقابل این سازمان حاضر و خواستار عذرخواهی و استعفای «عیسی کلانتری» رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست شدند. همچنین در پایان این تجمع، بیانیهای در جمع اصحاب رسانه و برخی مدیران قرائت شد که در آن بر روشنشدن تمام ابعاد حادثه واژگونی اتوبوس و برخورد قضائی با عاملان این حادثه تأکید شده بود. آنها نوشتهاند: «این واقعه دردناک و واکنش مسئولان، نسبت وثیقی با کار ارزانشده و بدون حمایت قانون همه کارگرانی دارد که در وضعیت مشابهی نتیجتا با چنین حوادثی مواجه شدهاند. اسفبار است که زندهیاد یاسینی علیرغم حضور تماموقت در محل کار از بدترین قرارداد کاری یعنی خرید خدمت برخوردار بود و برخلاف قانون کار، از سوی خبرگزاری ایرنا بدون بیمه به کار گرفته شده بود. قرارداد کار حجمی حالا به زخمی کاری بدل شده که خبرنگاری را بدون حداقلهای حمایت بیمه تأمین اجتماعی به کام مرگ فرومیبرد. قراردادهای حجمی و ساعتی و سفیدامضا که خبرنگاران زیادی از رسانههای رسمی کشور با آن مواجه هستند، آنها را در بدترین شرایط کاری قرار داده است که ضروری است هرچه زودتر لغو شوند». طبق این بیانیه «برخی حاضران در اتوبوس مرگ که در مأموریت رسانهای حضور داشتهاند، به دلیل نیروی استانی محسوبشدن، بدون بیمه به مأموریت اعزام شدهاند و البته قصور خبرگزاریها و رعایتنکردن قوانین برای تمام نیروهایشان در استانهای کشور، سابقهدار و محرز است». سپیده رشیدپورایی، یکی از خبرنگاران ایسنا در یادداشتی نوشت «حرف بسیار است اما به این نکات بسنده میکنیم و لازم است بار دیگر به سازمان محیط زیست و شخص آقای کلانتری یادآور شویم که فرستادن گل و بنر و اقدامات نمایشی از این قبیل چاره کار نبوده و نیست و این درد را کم نمیکند و از غم این مصیبت نمیکاهد. آن چیزی که شاید اندکی دل خانوادههای این دو عزیز را آرام کند، محاکمه خاطیان، عذرخواهی سازمان محیط زیست بابت صحبتهای رئیس این سازمان و عذرخواهی و استعفای مسئولان استانی است. امید است که دولت در روزهای پایانی کار خود مطالبات این خانوادهها و اهالی رسانه را پیگیری کند و اجازه ندهد خون مدافعان آگاهی پایمال شود». روز گذشته همچنین معاوناول رئیسجمهور درباره برخوردهای عیسی کلانتری بعد از فوت خبرنگاران و عدم عذرخواهی کلانتری گفت: چرا آقای کلانتری استعفا دهد؟ یک حادثه تلخ برای خبرنگاران رخ داد و کسانی در این حادثه آسیب دیدند و خبرنگارانی جان خود را از دست دادند. کسانی که مسئول بودند باید پاسخگو باشند. جامعه خبرنگاری هم موضوع را پیگیری کند و من هم از آقای کلانتری میخواهم که اقدامات لازم را انجام دهد.