|

حسّ تعلق شهروندان به شهر در مُحاق


هر شهر علاوه بر خیابان‌ها، خانه‌ها، ساختمان‌ها و تاسیسات شهری از عناصری ناپیدا، اما ملموس ساخته شده است؛ عناصری که شهروندان و ساکنان آن خاطره‌ای جمعی را بر مبنای آن می‌سازند. بو ، رنگ ، جنس و بافت بصری پیاده‌رو ها یا اِلمان های پایدار شهری که سال‌ها در برابر چشم رهگذران و ساکنان شهر خود را به رخ کشیده اند، عناصر اصلی این خاطره‌ی جمعی را می‌سازد. درختان گیلاس واشنگتن، برج ایفل پاریس و بوی بهارنارنج شیراز همه نمونه‌ای از این دست می‌باشند. این عناصر چه به صورت طبیعی شکل گرفته باشند، چه دست‌ساخت بشر، نیازمند گذرِ زمانی بس طولانی اند تا با خاطرات ساکنان شهرها گره خورده و در یاد جمعی‌شان ثبت شود.
مدیریت شهری پایدار می کوشد علاوه بر ایجاد حس تعلق و خاطره‌ی جمعی نو نزد شهروندان، حداکثر تلاش خود را جهت حفظ عناصر به یادگار‌ مانده از گذشته به کار گیرد؛ اما متاسفانه مدیریت شهری پایدار در سرزمین ما به مانند همه‌ی عناوینی که پسوند «پایدار» را یدک می کشند، قدر و قیمت چندانی نزد ما ندارد؛ و برکندن گذشته و ریختن طرحی نو به مذاق ما خوش‌تر می آید.
حالا از امروز تا پایان دنیا با حروف بزرگ بر تمامی دیوارهای شهرهایمان بنویسیم "شهر ما خانه ما" بی آنکه بدانیم شهرهایی که مردمانش خاطره‌ای با دیوارها و پیاده‌روهایش ندارند نه سلامت روانی دارند، نه در جهت حفظ و شکوفایی شهرشان گامی برمی‌دارند.


هر شهر علاوه بر خیابان‌ها، خانه‌ها، ساختمان‌ها و تاسیسات شهری از عناصری ناپیدا، اما ملموس ساخته شده است؛ عناصری که شهروندان و ساکنان آن خاطره‌ای جمعی را بر مبنای آن می‌سازند. بو ، رنگ ، جنس و بافت بصری پیاده‌رو ها یا اِلمان های پایدار شهری که سال‌ها در برابر چشم رهگذران و ساکنان شهر خود را به رخ کشیده اند، عناصر اصلی این خاطره‌ی جمعی را می‌سازد. درختان گیلاس واشنگتن، برج ایفل پاریس و بوی بهارنارنج شیراز همه نمونه‌ای از این دست می‌باشند. این عناصر چه به صورت طبیعی شکل گرفته باشند، چه دست‌ساخت بشر، نیازمند گذرِ زمانی بس طولانی اند تا با خاطرات ساکنان شهرها گره خورده و در یاد جمعی‌شان ثبت شود.
مدیریت شهری پایدار می کوشد علاوه بر ایجاد حس تعلق و خاطره‌ی جمعی نو نزد شهروندان، حداکثر تلاش خود را جهت حفظ عناصر به یادگار‌ مانده از گذشته به کار گیرد؛ اما متاسفانه مدیریت شهری پایدار در سرزمین ما به مانند همه‌ی عناوینی که پسوند «پایدار» را یدک می کشند، قدر و قیمت چندانی نزد ما ندارد؛ و برکندن گذشته و ریختن طرحی نو به مذاق ما خوش‌تر می آید.
حالا از امروز تا پایان دنیا با حروف بزرگ بر تمامی دیوارهای شهرهایمان بنویسیم "شهر ما خانه ما" بی آنکه بدانیم شهرهایی که مردمانش خاطره‌ای با دیوارها و پیاده‌روهایش ندارند نه سلامت روانی دارند، نه در جهت حفظ و شکوفایی شهرشان گامی برمی‌دارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.