|

دوستانی که به اشتباه بین اصلاح طلبان هل خوردند!

علي اديبان

گفتمان اصلاح طلبی به عنوان قطبی تاثیرگذار در صحنه سیاسی کشور که از ابتدای انقلاب تا کنون با فراز و نشیب های بسیار همراه بوده و هرچند گاهی به کناری رانده شده اما باز هم با هوشیاری و سیاست ورزی صحیح به صحنه سیاسی کشور باز گشته و با استفاده از محبوبیت خود در بین عموم جامعه در مسند قدرت نشسته است.
بازگشت اصلاح طلبان به عرصه مدیریتی کشور در سال 92 و با رای قاطع مردم به نامزد مورد حمایت این طیف با شعار اعتدال و با تکیه بر اخلاق شکل گرفت که هردو شعار با صبر و سکوت و تدبیر رییس جمهور در مقابل هجمه های بی رحمانه رقیبان سیاسی به خوبی به اثبات رسید.
جدا از بحث های سیاسی و جناح بندی خاص عمده انتقاد اصلاح طلبان به طیف مقابل همیشه به بداخلاقی ها و گاها اظهارات تند و خارج از قاعده آن ها باز می گشته که به خصوص توسط طیف تندرو جریان اصولگرا همیشه در جریان بوده و با تهمت زنی و حتی اظهاراتی خارج از چارچوب اصلاح طلبان را مورد نوازش قرار می دادند. البته نمی توان با اطمینان کامل تمام اصلاح طلبان را افرادی برشمرد که اخلاقیات را در اظهارات خود در الویت قرار می دهند اما از اصلی ترین شعارهای این جریان حفظ اخلاق و حرمت ها در فضای سیاسی به دور از قدرت طلبی بوده و الحق و الانصاف این اتفاق در این سال ها به خوبی ثابت شده است.
حال اگر خود اصلاح طلبان به چنین آفتی دچار شده و برای بدست آوردن قدرت یا خالی کردن بغض های شخصی رو به استفاده از کلمات نا به جا و به دور از چارچوب خاص گفتمان اصلاحات بیاورند چگونه می توان این ایراد را به جناح رقیب وارد دانست و میان خود و آن ها مرزی قائل شد؟
اینکه دولت در سال 92 عوض شده و این تغییر با پایگاه رای اصلاح طلبان اتفاق افتاده دلیل بر این نیست که دوستان از دولت سهم خواهی کرده و به صرف فعالیت در ستادهای انتخاباتی سال 92 یا نزدیکی به استاندار و فرماندار طلب پست و مقام کنند! اینکه ما خواستار حضور مدیرانی اصلاح طلب و نزدیک به تفکرات دولت برای پیشبرد هرچه بهتر برنامه ها هستیم امری غیر قابل کتمان است اما اگر این اتفاق افتاده ولی ما در چارت مدیران مورد نظر وزیر یا استاندار و یا... قرار نگرفته ایم نباید باعث شود قاعده بازی را به هم زده و شمشیر را برای وزیر یا مدیر مورد نظر از رو ببندیم و بی محابا و به دور از انصاف او را مورد نقد قرار داده و به نوعی دشمن شاد شویم تا دوستان جناح رقیب در شبکه های اجتماعی با شادمانی تیتر بزنند«اصلاح طلبان به جان هم افتاده اند».
گاهی داشتن توهم توطئه بد نیست! واقعا پذیرفتن اینکه یک شخص اصلاح طلب باشد ولی به علت عدم استفاده از وی در دولت منصوب مستقیم رییس جمهور را بی رحمانه مورد حمله قرار داده و با کینه توزانه کار را به جایی برساند که به علت قرار نگرفتن پشت یک میز در دولت، محبوبیت رییس جمهور را در نزدیکی انتخابات پایین ترین سطح در بین تمام روسای جمهور بداند و با بازنشر این تفکرات آب به آسیاب رقیب بریزد،؟بسیار سخت و غیر قابل قبول است.
ای کاش دوستان بدانند با چنین تفکراتی اشتباهی در بین اصلاح طلبان هل خوردند و تا قبل از اینکه این ذهنیت ایجاد شود که نکند این عزیزا ن به عمد با پرچم اصلاحات دارند در بین اصلاح طلبان ایجاد تفرقه کرده و به نوعی ستون پنجم جناح رقیب نامیده شوند زودتر راه خود را جدا کرده و دست از ادعای اصلاح طلبی بردارند.گفتمان اصلاحات با شعار ادب مرد به ز دولت اوست همیشه سعی در اصلاح امور و تقویت نظام در کنار آسایش مردم داشته و این چنین سهم خواهی ها و ادبیاتی نه در قاموس این جریان و نه در حد این گفتمان ناب است. البته این دیدگاه را سعی می کنیم در حد یک گمان نادرست بدانیم و همه عزیزان را دوستانی دلسوز که دلخوری هایی کوچک دارند به شمار بیاوریم که گلایه های خود را به درستی مطرح نمی کنند اما به واقع خدا را هزار بار باید شکر کرد که این دوستان در سال 92 چای دکتر عارف نازنین نبودند که با از خودگذشتگی تاریخی زمینه ساز بازگشت اصلاحات را به صحنه سیاسی کشور شد وگرنه معلوم در سال 92 اشتباهی تاریخی به مشابه آنچه در سال 84 اتفاق افتاد دوباره تکرار شود و آثار و نتایج آن تا همیشه گریبانگیر مردم و گفتمان
اصلاح‌طلبی باقی بماند.

گفتمان اصلاح طلبی به عنوان قطبی تاثیرگذار در صحنه سیاسی کشور که از ابتدای انقلاب تا کنون با فراز و نشیب های بسیار همراه بوده و هرچند گاهی به کناری رانده شده اما باز هم با هوشیاری و سیاست ورزی صحیح به صحنه سیاسی کشور باز گشته و با استفاده از محبوبیت خود در بین عموم جامعه در مسند قدرت نشسته است.
بازگشت اصلاح طلبان به عرصه مدیریتی کشور در سال 92 و با رای قاطع مردم به نامزد مورد حمایت این طیف با شعار اعتدال و با تکیه بر اخلاق شکل گرفت که هردو شعار با صبر و سکوت و تدبیر رییس جمهور در مقابل هجمه های بی رحمانه رقیبان سیاسی به خوبی به اثبات رسید.
جدا از بحث های سیاسی و جناح بندی خاص عمده انتقاد اصلاح طلبان به طیف مقابل همیشه به بداخلاقی ها و گاها اظهارات تند و خارج از قاعده آن ها باز می گشته که به خصوص توسط طیف تندرو جریان اصولگرا همیشه در جریان بوده و با تهمت زنی و حتی اظهاراتی خارج از چارچوب اصلاح طلبان را مورد نوازش قرار می دادند. البته نمی توان با اطمینان کامل تمام اصلاح طلبان را افرادی برشمرد که اخلاقیات را در اظهارات خود در الویت قرار می دهند اما از اصلی ترین شعارهای این جریان حفظ اخلاق و حرمت ها در فضای سیاسی به دور از قدرت طلبی بوده و الحق و الانصاف این اتفاق در این سال ها به خوبی ثابت شده است.
حال اگر خود اصلاح طلبان به چنین آفتی دچار شده و برای بدست آوردن قدرت یا خالی کردن بغض های شخصی رو به استفاده از کلمات نا به جا و به دور از چارچوب خاص گفتمان اصلاحات بیاورند چگونه می توان این ایراد را به جناح رقیب وارد دانست و میان خود و آن ها مرزی قائل شد؟
اینکه دولت در سال 92 عوض شده و این تغییر با پایگاه رای اصلاح طلبان اتفاق افتاده دلیل بر این نیست که دوستان از دولت سهم خواهی کرده و به صرف فعالیت در ستادهای انتخاباتی سال 92 یا نزدیکی به استاندار و فرماندار طلب پست و مقام کنند! اینکه ما خواستار حضور مدیرانی اصلاح طلب و نزدیک به تفکرات دولت برای پیشبرد هرچه بهتر برنامه ها هستیم امری غیر قابل کتمان است اما اگر این اتفاق افتاده ولی ما در چارت مدیران مورد نظر وزیر یا استاندار و یا... قرار نگرفته ایم نباید باعث شود قاعده بازی را به هم زده و شمشیر را برای وزیر یا مدیر مورد نظر از رو ببندیم و بی محابا و به دور از انصاف او را مورد نقد قرار داده و به نوعی دشمن شاد شویم تا دوستان جناح رقیب در شبکه های اجتماعی با شادمانی تیتر بزنند«اصلاح طلبان به جان هم افتاده اند».
گاهی داشتن توهم توطئه بد نیست! واقعا پذیرفتن اینکه یک شخص اصلاح طلب باشد ولی به علت عدم استفاده از وی در دولت منصوب مستقیم رییس جمهور را بی رحمانه مورد حمله قرار داده و با کینه توزانه کار را به جایی برساند که به علت قرار نگرفتن پشت یک میز در دولت، محبوبیت رییس جمهور را در نزدیکی انتخابات پایین ترین سطح در بین تمام روسای جمهور بداند و با بازنشر این تفکرات آب به آسیاب رقیب بریزد،؟بسیار سخت و غیر قابل قبول است.
ای کاش دوستان بدانند با چنین تفکراتی اشتباهی در بین اصلاح طلبان هل خوردند و تا قبل از اینکه این ذهنیت ایجاد شود که نکند این عزیزا ن به عمد با پرچم اصلاحات دارند در بین اصلاح طلبان ایجاد تفرقه کرده و به نوعی ستون پنجم جناح رقیب نامیده شوند زودتر راه خود را جدا کرده و دست از ادعای اصلاح طلبی بردارند.گفتمان اصلاحات با شعار ادب مرد به ز دولت اوست همیشه سعی در اصلاح امور و تقویت نظام در کنار آسایش مردم داشته و این چنین سهم خواهی ها و ادبیاتی نه در قاموس این جریان و نه در حد این گفتمان ناب است. البته این دیدگاه را سعی می کنیم در حد یک گمان نادرست بدانیم و همه عزیزان را دوستانی دلسوز که دلخوری هایی کوچک دارند به شمار بیاوریم که گلایه های خود را به درستی مطرح نمی کنند اما به واقع خدا را هزار بار باید شکر کرد که این دوستان در سال 92 چای دکتر عارف نازنین نبودند که با از خودگذشتگی تاریخی زمینه ساز بازگشت اصلاحات را به صحنه سیاسی کشور شد وگرنه معلوم در سال 92 اشتباهی تاریخی به مشابه آنچه در سال 84 اتفاق افتاد دوباره تکرار شود و آثار و نتایج آن تا همیشه گریبانگیر مردم و گفتمان
اصلاح‌طلبی باقی بماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.