|

ضرورت حضور فعال سمن‌های معلولان در بوشهر

سودابه زیارتی. روزنامه نگار

برخی موضوعات، علی‌رغم اهمیت و حساسیتی که دارند، آن‌گونه که باید مورد توجه قرار نمی‌گیرند و یا نهایت توجه به آن‌ها به یک روز خاص محدود می‌شود. معلول و معلولیت از جمله همین موضوعات است و هرساله در روزهای پیش و پس از روز جهانی معلولان، این قشر آسیب‌پذیر موردتوجه مسوولانی قرار می‌گیرند که همگی متفق‌القول بر این باورند که باید در جهت ایجاد بستر مناسب برای رفع مشکلات‌شان گام برداشت. بانگاهی به نظام برنامه‌ریزی شهری متوجه می‌شویم، علی‌رغم شعارهای مسوولانه برخی سیاست‌گذاران در این بخش، متاسفانه تا به‌حال اقدام قابل توجهی برای آسان‌شدن حضور معلولان در اجتماع انجام نگرفته و این احساس مسوولیت، تنها محدود به روزهای خاصی از سال شده و به‌سرعت نیز به‌دست فراموشی سپرده می‌شود.
تیرماه گذشته، استاندار بوشهر آمار معلولیت در استان را نگران‌کننده توصیف کرده و اعلام کرد: «درصد معلولیت نسبت به جمعیت استان بوشهر در مقایسه با میانگین کشوری بالا است و بر اساس آمارهای موجود میانگین معلولیت نسبت به جمعیت در کشور 1.3 درصد است که این رقم در استان بوشهر 2 درصد اعلام شده است.»
این اظهارات گواهی بر اهمیت توجه به این مساله است که علاوه بر اقداماتی که باید اعمال شده تا از رشد افزایشی این آمار جلوگیری شود، نیاز این قشر را نیز به فضای مناسب شهری و در دسترس‌بودن امکانات، بیش از پیش پررنگ می‌کند.
فی‌الواقع، این بخش از جامعه به‌دلیل دارا‌بودن شرایط خاص، نیازمند امکانات و خدمات مناسب و متفاوت‌تری نسبت به سایر افراد جامعه هستند اما ظاهرا نه بخش عمومی در ارائه این خدمات موفق بوده و نه تشکل‌های غیر دولتی و سازمان‌های مردم‌نهاد توانسته‌اند باری از دوش این عزیزان بردارند.
اگر سازمان‌های مردم‌نهاد بتوانند در ماهیت خود، قوی و توانمند ظاهر شوند، می‌توانند در جلب مشارکت مردمی‌، گسترش و تقویت هماهنگی بین دولت ومردم، گسترش نظارت عمومی، کارکردی عمیق و موثر داشته باشند.
استفاده از امکانات رفاهی، مشارکت و حضور افراد معلول در جامعه، انتقال نیازمندی‌های این قشر به مسوولان و آگاهی‌بخشی عمومی در ارتباط با اقدامات پیشگیرانه جهت جلوگیری از رشد جمعیت معلولان به خانواده‌ها و...، ضرورت وجود تشکل‌های غیردولتی را در این ارتباط مشخص می‌کند. تشکل‌هایی که بتوانند به موازات سازمان بهزیستی، نقش موثری را در تدوین راه‌کارها و برنامه‌های کاربردی و عملی برای قشر معلولان ایفا کرده و درواقع، رابط بین این قشر و مسوولان باشند.
سمن‌هایی که منحصرا در راستای حل مشکلات معلولان فعالیت کنند، می‌توانند تاثیر فراوانی بر حل مسائل آنان داشته و در کنار بخش دولتی به‌گونه‌ای حرکت کنند که هم ناظر و دیده‌بان دولت باشند و هم دولت را در اجرای برنامه‌هایی که برای معلولان تدوین کرده است، همراهی کنند.
در استان بوشهر نیز سیاست‌های دولت یازدهم در راستای تقویت سمن‌ها، راه را برای حضور توانمند و موثر این‌گونه تشکل‌ها هموار کرده است. بنابراین با ایجاد و تقویت سمن‌های معلولان می‌توان از این فرصت در جهت آگاه‌سازی مسئولان از نیاز‌ها و توانمندی‌های معلولان استان، ایجاد آگاهی عمومی نسبت به شرایط و نیاز‌های افراد معلول و نیز آگاه‌سازی خود افراد معلول نسبت به نیاز‌هایشان استفاده کرده و به بهبود ارتباط بین این قشر، مسوولان و جامعه کمک نمود. اما از آنجا که فرصت حضور معلولان در استان بوشهر به‌علت عدم وجود امکانات و فضای مناسب چه به‌لحاظ فیزیکی و چه به لحاظ روانی کمتر مورد توجه قرار گرفته است، معلولان فعال کمتری را در عرصه‌های مختلف اجتماعی مشاهده می‌کنیم. مساله‌ای که باید بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته تا جامعه بتواند به‌صورت یکسان و به‌دور از تبعیض و با رعایت عدالت اجتماعی از همه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خود در جهت توسعه استفاده نماید.

برخی موضوعات، علی‌رغم اهمیت و حساسیتی که دارند، آن‌گونه که باید مورد توجه قرار نمی‌گیرند و یا نهایت توجه به آن‌ها به یک روز خاص محدود می‌شود. معلول و معلولیت از جمله همین موضوعات است و هرساله در روزهای پیش و پس از روز جهانی معلولان، این قشر آسیب‌پذیر موردتوجه مسوولانی قرار می‌گیرند که همگی متفق‌القول بر این باورند که باید در جهت ایجاد بستر مناسب برای رفع مشکلات‌شان گام برداشت. بانگاهی به نظام برنامه‌ریزی شهری متوجه می‌شویم، علی‌رغم شعارهای مسوولانه برخی سیاست‌گذاران در این بخش، متاسفانه تا به‌حال اقدام قابل توجهی برای آسان‌شدن حضور معلولان در اجتماع انجام نگرفته و این احساس مسوولیت، تنها محدود به روزهای خاصی از سال شده و به‌سرعت نیز به‌دست فراموشی سپرده می‌شود.
تیرماه گذشته، استاندار بوشهر آمار معلولیت در استان را نگران‌کننده توصیف کرده و اعلام کرد: «درصد معلولیت نسبت به جمعیت استان بوشهر در مقایسه با میانگین کشوری بالا است و بر اساس آمارهای موجود میانگین معلولیت نسبت به جمعیت در کشور 1.3 درصد است که این رقم در استان بوشهر 2 درصد اعلام شده است.»
این اظهارات گواهی بر اهمیت توجه به این مساله است که علاوه بر اقداماتی که باید اعمال شده تا از رشد افزایشی این آمار جلوگیری شود، نیاز این قشر را نیز به فضای مناسب شهری و در دسترس‌بودن امکانات، بیش از پیش پررنگ می‌کند.
فی‌الواقع، این بخش از جامعه به‌دلیل دارا‌بودن شرایط خاص، نیازمند امکانات و خدمات مناسب و متفاوت‌تری نسبت به سایر افراد جامعه هستند اما ظاهرا نه بخش عمومی در ارائه این خدمات موفق بوده و نه تشکل‌های غیر دولتی و سازمان‌های مردم‌نهاد توانسته‌اند باری از دوش این عزیزان بردارند.
اگر سازمان‌های مردم‌نهاد بتوانند در ماهیت خود، قوی و توانمند ظاهر شوند، می‌توانند در جلب مشارکت مردمی‌، گسترش و تقویت هماهنگی بین دولت ومردم، گسترش نظارت عمومی، کارکردی عمیق و موثر داشته باشند.
استفاده از امکانات رفاهی، مشارکت و حضور افراد معلول در جامعه، انتقال نیازمندی‌های این قشر به مسوولان و آگاهی‌بخشی عمومی در ارتباط با اقدامات پیشگیرانه جهت جلوگیری از رشد جمعیت معلولان به خانواده‌ها و...، ضرورت وجود تشکل‌های غیردولتی را در این ارتباط مشخص می‌کند. تشکل‌هایی که بتوانند به موازات سازمان بهزیستی، نقش موثری را در تدوین راه‌کارها و برنامه‌های کاربردی و عملی برای قشر معلولان ایفا کرده و درواقع، رابط بین این قشر و مسوولان باشند.
سمن‌هایی که منحصرا در راستای حل مشکلات معلولان فعالیت کنند، می‌توانند تاثیر فراوانی بر حل مسائل آنان داشته و در کنار بخش دولتی به‌گونه‌ای حرکت کنند که هم ناظر و دیده‌بان دولت باشند و هم دولت را در اجرای برنامه‌هایی که برای معلولان تدوین کرده است، همراهی کنند.
در استان بوشهر نیز سیاست‌های دولت یازدهم در راستای تقویت سمن‌ها، راه را برای حضور توانمند و موثر این‌گونه تشکل‌ها هموار کرده است. بنابراین با ایجاد و تقویت سمن‌های معلولان می‌توان از این فرصت در جهت آگاه‌سازی مسئولان از نیاز‌ها و توانمندی‌های معلولان استان، ایجاد آگاهی عمومی نسبت به شرایط و نیاز‌های افراد معلول و نیز آگاه‌سازی خود افراد معلول نسبت به نیاز‌هایشان استفاده کرده و به بهبود ارتباط بین این قشر، مسوولان و جامعه کمک نمود. اما از آنجا که فرصت حضور معلولان در استان بوشهر به‌علت عدم وجود امکانات و فضای مناسب چه به‌لحاظ فیزیکی و چه به لحاظ روانی کمتر مورد توجه قرار گرفته است، معلولان فعال کمتری را در عرصه‌های مختلف اجتماعی مشاهده می‌کنیم. مساله‌ای که باید بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته تا جامعه بتواند به‌صورت یکسان و به‌دور از تبعیض و با رعایت عدالت اجتماعی از همه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خود در جهت توسعه استفاده نماید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.