|

اصلاح طلبان چگونه در انتخابات شركت كنند ؟

ردّ صلاحيت‌ها بزرگان در شرايطى كه اين طيف با بذل توجه به مقتضيات و مصالح كشور از مدت ها پيش، بازسازى روابط و حساسيت زدايى را سرلوحه اهداف خويش قرار داده بود و در همين راستا نيز از كانديداهاى ميانه رو و كمتر حاشيه دار خود جهت حضور در انتخابات دعوت كرده بود، تا حدودى غيرمنتظره به نظر مي رسيد.
عليرغم اين و با توجه به زمان اندكى كه تا برگزارى انتخابات مانده است، به نظر مي رسد كه بزرگان و سياستگذاران اصلاح طلب، راهبرد انتخاباتى خود را با توجه به مقتضيات و شرايط فعلى به خوبی مشخص کرده اند. بيم آن مي رفت كه در اثر انفعال و گمانه زنىِ صرف، انسجام تشكيلاتى اصلاح طلبان در اثر بلاتكليفى و فقدان استراتژى مشخص به ويژه در شهرستان ها از بين برود.
اصلاح طلبان اگرچه به ناحق و در اقدامى برخلاف مصالح ملّى از حضور در انتخابات بازمانده اند، ولى در هر صورت به عنوان يكى از دو بال نظام بايد برنامه و استراتژى خود را براى انتخابات معين كنند. راهبرد تحريم و عدم مشاركت آسان ترين و به گواهِ تجربه بى حاصل ترين استراتژى انتخاباتى است و گمانه زنى هايى كه در محافل مجازى در اين رابطه مطرح مي شود بيشتر تابع هيجانات و احساسات زودگذر است.
كادر راهبرى اصلاح‌طلبان همچنان بر عهد اوليه خود مبنى بر حضور گسترده در انتخابات پايدار هستند و از تريبون هاى رسمى خود به اين مهم اشاره كرده اند. بنابراين استراتژى تحريم و عدم مشاركت با توجه به زمانه فعلى و به ويژه ناكاركردىِ اين راهبرد در ادوار گذشته، به هيچ روى در بين اصلاح طلبان مطرح نمي باشد.
نفسِ مشاركت و آمدن به پاى صندوق هاى رأى قطعى بوده و اكنون چگونگى مشاركت محل بحث است.
به نظر ميرسد تاكتيكى كه جهت چگونگى مشاركت در انتخابات و برون رفت از وضعيت فعلى براى اصلاح طلبان مقدور و قابل دسترس ميباشد، حمايت از صالح تاييد شده به جاى أصلحِ تاييد نشده در تمامى نقاط كشور است. در چنين شرايطى بايد به تناسب بضاعت اصلاح طلبان در هر منطقه، ميزان دورى و نزديكى چهره هاى تاييد شده با موازين اصلاح طلبى سنجيده شود و با حمايت از افرادى كه بيشترين قرابت را با جبهه اصلاحات دارند از كفه آرمان گرايى كاسته و بر كفه مصلحت گرايى افزوده شود.
بخشى از كانديداهاى تاييد شده به ويژه در شهرستان ها داراى گرايشات تحول خواهانه هستند كه به دليل فقدان وجود حزب يا سازمان هويّت بخشِ مشابه، خط فكرى آنها معيّن نبوده و حال با حمايت از اين ظرفيت هاى بالقوه ميتوان در زمانه بى ابزارى سياسى تاحدودى خلأ ناشى از فقدان نامزدهاى مطرحِ اصلاح طلب را پر كرد. طبيعتا نامزدهايى با گرايش اصلاح طلبى در اولويت هستند و در حوزه اى كه تمامى كانديداها از اصولگرايان باشند، مي توان از خردورز ترين آنها كه بر مدار منافع ملّى حركت مي كنند و اصلاحات ستيز نيستند، حمايت كرد و با اين تاكتيك راديكال ها را به حاشيه راند.
تاكتيك حمايت از صالح تاييد شده بجاى أصلحِ تأييد نشده در شرايط فعلى چنانچه در دستور كار اصلاح طلبان قرار بگيرد، يقينا براى اين جريان در مقايسه با ساير گزينه هاى بَديل از جمله تحريم انتخابات ره آوردهاى موثرترى را به ارمغان خواهد آورد.

ردّ صلاحيت‌ها بزرگان در شرايطى كه اين طيف با بذل توجه به مقتضيات و مصالح كشور از مدت ها پيش، بازسازى روابط و حساسيت زدايى را سرلوحه اهداف خويش قرار داده بود و در همين راستا نيز از كانديداهاى ميانه رو و كمتر حاشيه دار خود جهت حضور در انتخابات دعوت كرده بود، تا حدودى غيرمنتظره به نظر مي رسيد.
عليرغم اين و با توجه به زمان اندكى كه تا برگزارى انتخابات مانده است، به نظر مي رسد كه بزرگان و سياستگذاران اصلاح طلب، راهبرد انتخاباتى خود را با توجه به مقتضيات و شرايط فعلى به خوبی مشخص کرده اند. بيم آن مي رفت كه در اثر انفعال و گمانه زنىِ صرف، انسجام تشكيلاتى اصلاح طلبان در اثر بلاتكليفى و فقدان استراتژى مشخص به ويژه در شهرستان ها از بين برود.
اصلاح طلبان اگرچه به ناحق و در اقدامى برخلاف مصالح ملّى از حضور در انتخابات بازمانده اند، ولى در هر صورت به عنوان يكى از دو بال نظام بايد برنامه و استراتژى خود را براى انتخابات معين كنند. راهبرد تحريم و عدم مشاركت آسان ترين و به گواهِ تجربه بى حاصل ترين استراتژى انتخاباتى است و گمانه زنى هايى كه در محافل مجازى در اين رابطه مطرح مي شود بيشتر تابع هيجانات و احساسات زودگذر است.
كادر راهبرى اصلاح‌طلبان همچنان بر عهد اوليه خود مبنى بر حضور گسترده در انتخابات پايدار هستند و از تريبون هاى رسمى خود به اين مهم اشاره كرده اند. بنابراين استراتژى تحريم و عدم مشاركت با توجه به زمانه فعلى و به ويژه ناكاركردىِ اين راهبرد در ادوار گذشته، به هيچ روى در بين اصلاح طلبان مطرح نمي باشد.
نفسِ مشاركت و آمدن به پاى صندوق هاى رأى قطعى بوده و اكنون چگونگى مشاركت محل بحث است.
به نظر ميرسد تاكتيكى كه جهت چگونگى مشاركت در انتخابات و برون رفت از وضعيت فعلى براى اصلاح طلبان مقدور و قابل دسترس ميباشد، حمايت از صالح تاييد شده به جاى أصلحِ تاييد نشده در تمامى نقاط كشور است. در چنين شرايطى بايد به تناسب بضاعت اصلاح طلبان در هر منطقه، ميزان دورى و نزديكى چهره هاى تاييد شده با موازين اصلاح طلبى سنجيده شود و با حمايت از افرادى كه بيشترين قرابت را با جبهه اصلاحات دارند از كفه آرمان گرايى كاسته و بر كفه مصلحت گرايى افزوده شود.
بخشى از كانديداهاى تاييد شده به ويژه در شهرستان ها داراى گرايشات تحول خواهانه هستند كه به دليل فقدان وجود حزب يا سازمان هويّت بخشِ مشابه، خط فكرى آنها معيّن نبوده و حال با حمايت از اين ظرفيت هاى بالقوه ميتوان در زمانه بى ابزارى سياسى تاحدودى خلأ ناشى از فقدان نامزدهاى مطرحِ اصلاح طلب را پر كرد. طبيعتا نامزدهايى با گرايش اصلاح طلبى در اولويت هستند و در حوزه اى كه تمامى كانديداها از اصولگرايان باشند، مي توان از خردورز ترين آنها كه بر مدار منافع ملّى حركت مي كنند و اصلاحات ستيز نيستند، حمايت كرد و با اين تاكتيك راديكال ها را به حاشيه راند.
تاكتيك حمايت از صالح تاييد شده بجاى أصلحِ تأييد نشده در شرايط فعلى چنانچه در دستور كار اصلاح طلبان قرار بگيرد، يقينا براى اين جريان در مقايسه با ساير گزينه هاى بَديل از جمله تحريم انتخابات ره آوردهاى موثرترى را به ارمغان خواهد آورد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.