قصه پرغصه فوتبالیست معلول کرمانشاهی
ایرنا - مسعود اسماعیلی: در میان قهرمانان ملی ما هستند کسانی که خارج از دنیای قهرمانی، کوهی از مشکلات پیش رویشان قرار دارد، افرادی که بعد از سالها افتخارآفرینی برای تیم ملی و ایستادن بر سکوهای قهرمانی امروز مجبورند با نظافت پلههای خانههای مردم شکم زن و بچههایشان را سیر کنند. قهرمانان ورزشی کشورمان همواره الگوهای خوبی برای مردم ما به حساب میآیند و جوانان سعی میکنند با الگو قراردادن آنها، خود هم روزگاری مانند الگویشان سکوهای افتخار و قهرمانی را در نوردند.
قرار گرفتن روی سکوی قهرمانی و اهتزاز پرچم سه رنگ کشورمان حس بسیار خوبی را به هر فردی میدهد، حسی شبیه غرور و افتخار و گرفتن مزد ماهها تلاش و رنج و زحمت. در آن لحظات شورانگیز، چشمان قهرمانان برق میزند و با نوعی غرور به حریفانی که شکستشان دادهاند فکر میکنند، لحظاتی که فلاش دوربین عکسان آنها را لحظهای رها نمیکند و بیقراری خبرنگارانی که دوست دارند افتخار مصاحبه با یک قهرمان را به دست آورند. لحظات قشنگی است؛ به خصوص زمانی که متوجه شوی یک ملت به تو افتخار میکند و توانستهای حس غرورشان را برانگیزی، قشنگتر از آن زمانی است که ببینی پرچمت بر فراز پرچم سایر کشورهای رقیب به اهتزاز درآمده و سرود زیبای 'سرزد از افق مهر خاوران' در سالنی که همه چشمها به تو خیره شدهاند، خوانده میشود.ارزش کار جایی بیشتر به چشم میآید که این قهرمان ملی معلول بوده و نقصی در بدن خود داشته باشد، آن جاست که باید در مقابل استقامت و اراده پولادین او سر تعظیم فرود آورد که حتی با وجود معلولیت نیز دست از تلاش برنداشته و برای افتخارآفرینی تلاش کرده است. اما نگاهی به آینده نامعلوم، ناگهان تمام این خوشیها و لذتها و احساس غرورها را از تو
میگیرد، فکر فردا و غم نان، دیگر مجالی برای شاد ماندنت باقی نمیگذارد، تویی و شکم خالی زن و بچهات که باید آبرومندانه و از راه حلال پر شود.
قهرمانی در دام ناملایتها و بیتوجهیها
«غلامرضا نجفی» فوتبالیست معلول، متولد 1362 در کرمانشاه، حدود 10 سالی است که عضو تیم ملی فوتبال هفت نفره جانبازان و معلولان کشورمان است و همواره به عنوان یکی از بازیکنان ثابت این تیم در میادین مختلف حضور داشته است. کسب مقام اول مسابقههای مقدماتی پارالمپیک 2004 آتن یونان در سال 83 و کسب مقام پنجم این مسابقهها، کسب مدال برنز مسابقههای جهانی آمریکا در سال 84 با حضور 16 کشور، قهرمانی در مسابقههای آسیایی مالزی در سال 85، کسب عنوان نایب قهرمانی مسابقههای جهانی برزیل و بدست آوردن سهمیه پارالمپیک 2008 پکن و کسب مقام سوم این مسابقهها برای اولین بار در تاریخ این رشته ورزشی برای ایران، کسب مقام سوم مسابقههای جهانی هلند و به دست آوردن سهمیه پارالمپیک 2012 لندن که تیم ملی با گل نجفی در دیدار ردهبندی مقابل برزیل مدال برنز را کسب کرد از جمله افتخارات این فوتبالیست معلول کرمانشاهی است. به گفته نجفی برای مقدماتی پارالمپیک 2016 ریودوژانیرو برزیل نیز به دنبال تعلل کشور انگلیس در صدور روادید تیم ملی از حضور در این مسابقهها بازماند تا تیم فوتبال هفت نفره کشورمان در این مسابقهها حضور نیابد.
شکم زن و بچه ام را با کارگری سیر میکنم
نجفی فوتبالیست معلول تیم ملی هفت نفره کشورمان با حضور در دفتر خبرگزاری ایرنا، از مسائل و مشکلات خود گفت و اینکه چگونه همراه با زن و 2 فرزند کوچک خود در اتاقی که پدرش به وی داده روزگار میگذارند به این امید که شاید روزی فرجی حاصل شود. او که به گفته خود 10 سال است عضو تیم ملی فوتبال جانبازان و معلولان کشور است، میگوید اولین معلول کرمانشاهی بوده که به تیم ملی راه یافته و سپس زمینه حضور تعدادی دیگر از ورزشکاران کرمانشاه را با معرفی آنها به تیم ملی فراهم کرده است.
نجفی با بیان اینکه در دوران مسابقههای مختلف توجه و رسیدگی خوبی به آنها میشود، میافزاید: دقیقا از زمانی که اردو و مسابقهها به پایان میرسد ما هم به امان خدا رها میشویم و به دلیل نداشتن شغل و کاسبی مناسب، برای امرار معاش و زندگی عادی با مشکل مواجهایم. وی گفت: بعد از صدور نشدن روادید برای سفر به انگلیس و بازماندن از شرکت در مسابقههای مقدماتی پارالمپیک 2016 ریودوژانیرو برزیل، تیم فوتبال هفت نفره ما تعطیل شد و تا یک سال دیگر برنامهای ندارد و در این مدت ما باید بیکار دنبال لقمه نانی برای سیر کردن شکم زن و بچه خود باشیم. نجفی در خصوص وضعیت زندگی شخصی خود میگوید: با داشتن پسری هفت ساله و دختری سه ساله همراه با همسرم در اتاقی که پدرم به ما داده زندگی میکنیم و من برای سیر کردن شکم زن و بچههایم مجبورم با پای معلولم کارگری کنم. عضو تیم ملی فوتبال جانبازان و معلولان ایران افزود: همراه با یکی از دوستانم برخی اوقات به مجتمعهای مسکونی رفته و پلههای خانه مردم را نظافت میکنیم تا از این طریق پولی برای سیر کردن شکم زن و بچهام به دست آورم. وی با بیان اینکه کار کردن برایش عیب و عار نیست و هر کاری که درآمدش مشروع
و حلال باشد را انجام میدهد، خاطرنشان کرد: مشکلی با طی کشیدن راهروها و پلههای خانه مردم ندارم اما این کار به دلیل معلولیتی که دارم برایم بسیار سخت و طاقت فرسا است و فشار زیادی هنگام بالا و پایین رفتن از ساختمان به من وارد میشود.
تلاشم برای پیدا کردن شغل بیفایده بوده است
نجفی در خصوص اینکه آیا تاکنون برای یافتن شغل به دستگاهها و مراجع مربوطه مراجعه کرده است، گفت: این کارها را به دفعات انجام دادهام و از استانداری و بهزیستی گرفته تا اداره کل ورزش و جوانان و شهرداری ولی متاسفانه یا جوابی نگرفتم یا فقط وعده و وعید شنیدم. او با بیان اینکه حتی نامهای نیز از دفتر ریاست جمهوری، رئیس مجلس، سازمان بهزیستی کل کشور، وزارت ورزش و جوانان، برای پیگری توسط مسئولان استانی دریافت کرده است، گفت: متاسفانه هیچ کدام از این نامهها نیز موثر نبوده و هیچ تغییری در شرایط من حاصل نشده است. نجفی یادآور شد: چندی پیش قانونی در مجلس تصویب شد که طی آن مدالآوران المپیک و پارالمپیک به استخدام سازمانها و شرکتها در آیند که متاسفانه این قانون در کرمانشاه و در خصوص بنده رعایت نشده است چرا که مدال برنز پارالمپیک 2008 پکن را در کارنامه دارم. این قهرمان ملی در ادامه گفت: نه تنها تلاش و اقدامی برای حل مشکلات من صورت نگرفته است بلکه در برخی مراجعهها حتی با برخوردهای بد مسئولان نیز مواجه شدهام انگار که چیزی زیادتر از حق خود مطالبه کردهام. نجفی در ادامه به نکات تلخ و قابل تاملی نیز در خصوص زندگی شخصی خود و
سختی که زن و بچههایش تحمل میکنند نیز اشاره کرد اما از ما خواست تا رسانهای نشود.
ماهی 140 هزار تومان حقوق میگیرم
او یادآور شد: تنها حقوق ثابتی که دریافت میکنم مبلغ 147 هزار تومان از صندوق حمایت از قهرمانان است که تازه 40 هزار تومان این مبلغ نیز بابت حق بیمه کسر میشود، البته این پول نیز به صورت مرتب پرداخت نمیشود و گاهی تا سه چهار ماه طول میکشد. نجفی گفت: با این مبلغ و پولی که از نظافت خانههای مردم به دست میآورم و همچنین کمکهایی که پدر جانبازم میکند خرج زندگی را تامین میکنم. او در ادامه به تحصیل خود در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه در رشته مدیریت بازرگانی نیز اشاره و اظهار کرد: به علت مشکلات مالی 2میلیون و800 هزار تومان به این دانشگاه بدهی دارم اما با مساعدت مسئولان دانشگاه با وجود این بدهی در حال تحصیل هستم.
عضو تیم ملی فوتبال هفت نفره کشورمان گفت: البته اداره کل بهزیستی کرمانشاه حدود نیمی از شهریه هر ترم دانشگاه را میپردازد ولی با این حال هنوز مشکلات زیادی وجود دارد که نمیدانم چگونه میشود آنها را رفع کرد. او همچنین از امکان مهاجرت به سایر استانها که در سالهای گذشته برایش فراهم آمده و به خاطر شهر و دیارش کرمانشاه از آن صرف نظر کرده است نیز سخن گفت و افزود: برای بوشهر، تهران و رشت به صورت مقطعی بازی کردم ولی حاضر به اقامت دائمی در این استانها با وجود وعدههایی که برای دادن امکانات مناسب نظیر شغل و مسکن به من داده شد، نشدم ولی حالا میفهمم که اشتباه کردهام.
نجفی در پایان و با بیان اینکه از حمایت مسئولان ورزشی و غیرورزشی استان مایوس شده و دیگر امیدی به کمک آنها ندارد، گفت: تا زمانی که در اوج بودیم و افتخار کسب میکردیم برایمان هورا میکشیدند و کف می زدند اما الان که به دلیل یکسری مسائل از حضور در مسابقهها بازماندهایم و تیم ملی تعطیل شده است هیچ کس کوچکترین سراغی از ما نمیگیرد و این بیشتر از هر چیز دیگری دل ما را به درد میآورد.
امیدواری که آقای استاندار ایجاد کرد
هرچند دیدار اخیر استاندار کرمانشاه با جمعی از اهالی ورزش استان، قرار گرفتن وی در جریان مسائل و مشکلات قهرمانان ورزشی و البته دید وسیع وی نسبت به حوزه ورزش این بارقه امید را ایجاد کرد که حداقل بخشی از نیازهای این افراد مرتفع و تلاش برای حل و یا کاهش مشکلات آنها به صورت جدیتری آغاز میشود.
وعدهای که «اسدالله رازانی» برای حل مشکل بیکاری، مسکن و بیمه ورزشکاران و قهرمانان ملی داد میتواند نجفی و امثال نجفیها را حداقل به آینده امیدوار نگه دارد تا بلکه ذرهای از بار مشکلاتشان کاسته شود.
ایرنا - مسعود اسماعیلی: در میان قهرمانان ملی ما هستند کسانی که خارج از دنیای قهرمانی، کوهی از مشکلات پیش رویشان قرار دارد، افرادی که بعد از سالها افتخارآفرینی برای تیم ملی و ایستادن بر سکوهای قهرمانی امروز مجبورند با نظافت پلههای خانههای مردم شکم زن و بچههایشان را سیر کنند. قهرمانان ورزشی کشورمان همواره الگوهای خوبی برای مردم ما به حساب میآیند و جوانان سعی میکنند با الگو قراردادن آنها، خود هم روزگاری مانند الگویشان سکوهای افتخار و قهرمانی را در نوردند.
قرار گرفتن روی سکوی قهرمانی و اهتزاز پرچم سه رنگ کشورمان حس بسیار خوبی را به هر فردی میدهد، حسی شبیه غرور و افتخار و گرفتن مزد ماهها تلاش و رنج و زحمت. در آن لحظات شورانگیز، چشمان قهرمانان برق میزند و با نوعی غرور به حریفانی که شکستشان دادهاند فکر میکنند، لحظاتی که فلاش دوربین عکسان آنها را لحظهای رها نمیکند و بیقراری خبرنگارانی که دوست دارند افتخار مصاحبه با یک قهرمان را به دست آورند. لحظات قشنگی است؛ به خصوص زمانی که متوجه شوی یک ملت به تو افتخار میکند و توانستهای حس غرورشان را برانگیزی، قشنگتر از آن زمانی است که ببینی پرچمت بر فراز پرچم سایر کشورهای رقیب به اهتزاز درآمده و سرود زیبای 'سرزد از افق مهر خاوران' در سالنی که همه چشمها به تو خیره شدهاند، خوانده میشود.ارزش کار جایی بیشتر به چشم میآید که این قهرمان ملی معلول بوده و نقصی در بدن خود داشته باشد، آن جاست که باید در مقابل استقامت و اراده پولادین او سر تعظیم فرود آورد که حتی با وجود معلولیت نیز دست از تلاش برنداشته و برای افتخارآفرینی تلاش کرده است. اما نگاهی به آینده نامعلوم، ناگهان تمام این خوشیها و لذتها و احساس غرورها را از تو
میگیرد، فکر فردا و غم نان، دیگر مجالی برای شاد ماندنت باقی نمیگذارد، تویی و شکم خالی زن و بچهات که باید آبرومندانه و از راه حلال پر شود.
قهرمانی در دام ناملایتها و بیتوجهیها
«غلامرضا نجفی» فوتبالیست معلول، متولد 1362 در کرمانشاه، حدود 10 سالی است که عضو تیم ملی فوتبال هفت نفره جانبازان و معلولان کشورمان است و همواره به عنوان یکی از بازیکنان ثابت این تیم در میادین مختلف حضور داشته است. کسب مقام اول مسابقههای مقدماتی پارالمپیک 2004 آتن یونان در سال 83 و کسب مقام پنجم این مسابقهها، کسب مدال برنز مسابقههای جهانی آمریکا در سال 84 با حضور 16 کشور، قهرمانی در مسابقههای آسیایی مالزی در سال 85، کسب عنوان نایب قهرمانی مسابقههای جهانی برزیل و بدست آوردن سهمیه پارالمپیک 2008 پکن و کسب مقام سوم این مسابقهها برای اولین بار در تاریخ این رشته ورزشی برای ایران، کسب مقام سوم مسابقههای جهانی هلند و به دست آوردن سهمیه پارالمپیک 2012 لندن که تیم ملی با گل نجفی در دیدار ردهبندی مقابل برزیل مدال برنز را کسب کرد از جمله افتخارات این فوتبالیست معلول کرمانشاهی است. به گفته نجفی برای مقدماتی پارالمپیک 2016 ریودوژانیرو برزیل نیز به دنبال تعلل کشور انگلیس در صدور روادید تیم ملی از حضور در این مسابقهها بازماند تا تیم فوتبال هفت نفره کشورمان در این مسابقهها حضور نیابد.
شکم زن و بچه ام را با کارگری سیر میکنم
نجفی فوتبالیست معلول تیم ملی هفت نفره کشورمان با حضور در دفتر خبرگزاری ایرنا، از مسائل و مشکلات خود گفت و اینکه چگونه همراه با زن و 2 فرزند کوچک خود در اتاقی که پدرش به وی داده روزگار میگذارند به این امید که شاید روزی فرجی حاصل شود. او که به گفته خود 10 سال است عضو تیم ملی فوتبال جانبازان و معلولان کشور است، میگوید اولین معلول کرمانشاهی بوده که به تیم ملی راه یافته و سپس زمینه حضور تعدادی دیگر از ورزشکاران کرمانشاه را با معرفی آنها به تیم ملی فراهم کرده است.
نجفی با بیان اینکه در دوران مسابقههای مختلف توجه و رسیدگی خوبی به آنها میشود، میافزاید: دقیقا از زمانی که اردو و مسابقهها به پایان میرسد ما هم به امان خدا رها میشویم و به دلیل نداشتن شغل و کاسبی مناسب، برای امرار معاش و زندگی عادی با مشکل مواجهایم. وی گفت: بعد از صدور نشدن روادید برای سفر به انگلیس و بازماندن از شرکت در مسابقههای مقدماتی پارالمپیک 2016 ریودوژانیرو برزیل، تیم فوتبال هفت نفره ما تعطیل شد و تا یک سال دیگر برنامهای ندارد و در این مدت ما باید بیکار دنبال لقمه نانی برای سیر کردن شکم زن و بچه خود باشیم. نجفی در خصوص وضعیت زندگی شخصی خود میگوید: با داشتن پسری هفت ساله و دختری سه ساله همراه با همسرم در اتاقی که پدرم به ما داده زندگی میکنیم و من برای سیر کردن شکم زن و بچههایم مجبورم با پای معلولم کارگری کنم. عضو تیم ملی فوتبال جانبازان و معلولان ایران افزود: همراه با یکی از دوستانم برخی اوقات به مجتمعهای مسکونی رفته و پلههای خانه مردم را نظافت میکنیم تا از این طریق پولی برای سیر کردن شکم زن و بچهام به دست آورم. وی با بیان اینکه کار کردن برایش عیب و عار نیست و هر کاری که درآمدش مشروع
و حلال باشد را انجام میدهد، خاطرنشان کرد: مشکلی با طی کشیدن راهروها و پلههای خانه مردم ندارم اما این کار به دلیل معلولیتی که دارم برایم بسیار سخت و طاقت فرسا است و فشار زیادی هنگام بالا و پایین رفتن از ساختمان به من وارد میشود.
تلاشم برای پیدا کردن شغل بیفایده بوده است
نجفی در خصوص اینکه آیا تاکنون برای یافتن شغل به دستگاهها و مراجع مربوطه مراجعه کرده است، گفت: این کارها را به دفعات انجام دادهام و از استانداری و بهزیستی گرفته تا اداره کل ورزش و جوانان و شهرداری ولی متاسفانه یا جوابی نگرفتم یا فقط وعده و وعید شنیدم. او با بیان اینکه حتی نامهای نیز از دفتر ریاست جمهوری، رئیس مجلس، سازمان بهزیستی کل کشور، وزارت ورزش و جوانان، برای پیگری توسط مسئولان استانی دریافت کرده است، گفت: متاسفانه هیچ کدام از این نامهها نیز موثر نبوده و هیچ تغییری در شرایط من حاصل نشده است. نجفی یادآور شد: چندی پیش قانونی در مجلس تصویب شد که طی آن مدالآوران المپیک و پارالمپیک به استخدام سازمانها و شرکتها در آیند که متاسفانه این قانون در کرمانشاه و در خصوص بنده رعایت نشده است چرا که مدال برنز پارالمپیک 2008 پکن را در کارنامه دارم. این قهرمان ملی در ادامه گفت: نه تنها تلاش و اقدامی برای حل مشکلات من صورت نگرفته است بلکه در برخی مراجعهها حتی با برخوردهای بد مسئولان نیز مواجه شدهام انگار که چیزی زیادتر از حق خود مطالبه کردهام. نجفی در ادامه به نکات تلخ و قابل تاملی نیز در خصوص زندگی شخصی خود و
سختی که زن و بچههایش تحمل میکنند نیز اشاره کرد اما از ما خواست تا رسانهای نشود.
ماهی 140 هزار تومان حقوق میگیرم
او یادآور شد: تنها حقوق ثابتی که دریافت میکنم مبلغ 147 هزار تومان از صندوق حمایت از قهرمانان است که تازه 40 هزار تومان این مبلغ نیز بابت حق بیمه کسر میشود، البته این پول نیز به صورت مرتب پرداخت نمیشود و گاهی تا سه چهار ماه طول میکشد. نجفی گفت: با این مبلغ و پولی که از نظافت خانههای مردم به دست میآورم و همچنین کمکهایی که پدر جانبازم میکند خرج زندگی را تامین میکنم. او در ادامه به تحصیل خود در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه در رشته مدیریت بازرگانی نیز اشاره و اظهار کرد: به علت مشکلات مالی 2میلیون و800 هزار تومان به این دانشگاه بدهی دارم اما با مساعدت مسئولان دانشگاه با وجود این بدهی در حال تحصیل هستم.
عضو تیم ملی فوتبال هفت نفره کشورمان گفت: البته اداره کل بهزیستی کرمانشاه حدود نیمی از شهریه هر ترم دانشگاه را میپردازد ولی با این حال هنوز مشکلات زیادی وجود دارد که نمیدانم چگونه میشود آنها را رفع کرد. او همچنین از امکان مهاجرت به سایر استانها که در سالهای گذشته برایش فراهم آمده و به خاطر شهر و دیارش کرمانشاه از آن صرف نظر کرده است نیز سخن گفت و افزود: برای بوشهر، تهران و رشت به صورت مقطعی بازی کردم ولی حاضر به اقامت دائمی در این استانها با وجود وعدههایی که برای دادن امکانات مناسب نظیر شغل و مسکن به من داده شد، نشدم ولی حالا میفهمم که اشتباه کردهام.
نجفی در پایان و با بیان اینکه از حمایت مسئولان ورزشی و غیرورزشی استان مایوس شده و دیگر امیدی به کمک آنها ندارد، گفت: تا زمانی که در اوج بودیم و افتخار کسب میکردیم برایمان هورا میکشیدند و کف می زدند اما الان که به دلیل یکسری مسائل از حضور در مسابقهها بازماندهایم و تیم ملی تعطیل شده است هیچ کس کوچکترین سراغی از ما نمیگیرد و این بیشتر از هر چیز دیگری دل ما را به درد میآورد.
امیدواری که آقای استاندار ایجاد کرد
هرچند دیدار اخیر استاندار کرمانشاه با جمعی از اهالی ورزش استان، قرار گرفتن وی در جریان مسائل و مشکلات قهرمانان ورزشی و البته دید وسیع وی نسبت به حوزه ورزش این بارقه امید را ایجاد کرد که حداقل بخشی از نیازهای این افراد مرتفع و تلاش برای حل و یا کاهش مشکلات آنها به صورت جدیتری آغاز میشود.
وعدهای که «اسدالله رازانی» برای حل مشکل بیکاری، مسکن و بیمه ورزشکاران و قهرمانان ملی داد میتواند نجفی و امثال نجفیها را حداقل به آینده امیدوار نگه دارد تا بلکه ذرهای از بار مشکلاتشان کاسته شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.