اصفهان مدیری جامع الاطراف و توانمند می طلبد
محمدرضا بزمشاهی، سخنگوی سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی- استان اصفهان یکی از مؤثرترین استانهای ایران در عرصه سیاست است.
این استان بدون داشتن مسایل قومیتی و بدون سابقه تنشهای مسلحانه بیشترین تاثیر را در چالشهای سیاسی کشور داشته است.
ظرفیت سیاسی اصفهان بهعلاوه قابلیتهای صنعتی و اقتصادی استان، مدیریتی توانا برای اداره آن میطلبد. در طول دوران پس از انقلاب اسلامی، مدیران متعددی در این استان حضور داشتهاند که عملکرد آنان آلیاژی از توان شخصی، هماهنگی با نیروهای داخلی استان، و هماهنگی با مسوولان بالای کشوری بوده است.
در چهار سال نخست انقلاب، مدیریت استان ثبات چندانی نداشت و طولانیترین مدت مدیریت متعلق به سیداسماعیل داودی شمسی بود که حدود 18ماه دوام آورد از سال 61مدیریت استان ثبات قابل قبولی پیدا کرد که میتوان عملکرد آن مدیران را در بوته نقد قرار داد:
1- غلامحسین کرباسچی:
وی با نظر مستقیم امام خمینی(ره) مدیریت استان را به عهده گرفت و نزدیک به هفت سال این مسوولیت را بر عهده داشت.
هماهنگی وی با امام جمعه وقت اصفهان مرحوم آیهالله طاهری و توان شخصی وی، زمینه ارایه چهرهای توانمند از این مدیر نظام را فراهم ساخت.
همچنین فضای جنگی کشور و حضور فعال استان اصفهان در جنگ جلوهای دیگر از مدیریت کرباسچی بود. گرچه ممکن است نارساییهایی در مسایل مختلف وجود داشته باشد، اما معدل عملکرد وی به دلیل هماهنگی با رهبر کبیر انقلاب و مسوولان اجرایی و ارتباط خوب با امام جمعه استان و مدیریت شخصی در مجموع مثبت نشان داده میشود.
البته مسایل امنیتی ویژهای مانند دستگیری سیدمهدی هاشمی و حوادث پس از برکناری قائممقام رهبری در استان بهوجود آمد که عرصه دیگری برای ارزیابی عملکرد کرباسچی بود و تحلیل آن با توجه به شرایط زمان و مکان میتواند تجربهای برای مسوولان امنیتی استان باشد.
2- اسحاق جهانگیری:
وی در زمانی ویژه مدیریت استان را به عهده گرفت. جناح متبوع وی در مسیر حذف از دستگاههای اجرایی و قانونگذاری بود و جناح مقابل فشار سنگینی برای تصدی مسوولیتهای اجرایی در استان اعمال میکرد.
تنها عوامل تقویتکننده جهانگیری حمایت شخص رییسجمهوری و حمایت امام جمعه اصفهان بود. عملکرد جهانگیری چنان بود که 14 نماینده از19 نماینده استان که اکثرا از جناح مقابل وی بودند از ابقای او حمایت کردند. با این وجود نیروهای جناح چپ آن روز نیز وی را حامی خود میدانستند.
همچنین ظرفیتهای صنعتی و اقتصادی استان نیز در آن زمان فعال شده بود و در آخرین سال مسوولیت وی با حضور رییسجمهوری، هزار پروژه عمرانی با عنوان هفته سازندگی در استان اصفهان مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
عمدهترین تنش سیاسی در زمان وی انتخابات مجلس پنجم بود. وی از کسانی بود که طیف کارگزاران را در اصفهان ساماندهی کرد و پس از ابطال انتخابات چهار حوزه انتخابیه در اصفهان از اجرای انتخابات دفاع کرد.
3- سیدجعفر موسوی:
وی در آغاز مدیریت خود با مشکلات فراوانی مواجه بود. عدم موافقت امام جمعه اصفهان با انتصاب وی و اصرار بزرگان نظام مبنی بر تعیین فردی مورد تایید هر دو جناح سیاسی برای مدیریت استان اصفهان یکی از چالشهای او بود.
در دوران مدیریت موسوی بیشترین تنشهای سیاسی در اصفهان اتفاق افتاد: فعالیت گروههای فشار، اخلال در نماز جمعه، حادثه 25 اردیبهشت 77 جلوگیری از برگزاری نمازجمعه، درگیری در سینماهای اصفهان و ... بخشی از حوادث استان در دوران مدیریت موسوی بود. با همه این مشکلات و با وجود عدم ارتباط صمیمی وی با نیروهای حامی دولت، وی توانست انتخابات دوره اول شوراها و دوره ششم مجلس را برگزارکند.
به گونهای که برای نخستینبار با وجود اکثریت اصلاحطلب در نمایندگان استان اصفهان انتخابات هیچ شهری از استان ابطال نشد.
بهطور کلی با وجود برخی انتقادات بدنه نیروهای اصلاحطلب از موسوی وی میتواند از کارنامه عملکرد خود دفاع کند.
4- استاندار کنونی اصفهان:
اگر آنچنانکه در ابتدا گفته شد ایشان مدیر توانایی برای حل مشکل آب استان باشد، باید گفت مشکل آب تنها یکی از مسایل اصفهان است و سایر مسایل و معضلات و چالشها، فردی جامعالاطراف و توانمند را میطلبد.
در شرایط کنونی نوعی ضعف اراده از سوی استاندار مشاهده میشود. به گونهای که مدیران ضعیف در بخشهای مرتبط با حوزه وزارت کشور همچنان حضور دارند و معلوم نیست این مدیران چگونه میخواهند چالشهای برگزاری دو انتخابات پیش رو را مدیریت کنند.
لازمه موفقیت یک مدیر علاوه بر توانایی شخصی هماهنگی با مسوولان بالای کشوری وهماهنگی با نیروهای داخل استان است.
اگر هر یک از این سه عامل موجود نباشد یک مدیر با مشکل مواجه خواهد شد.
محمدرضا بزمشاهی، سخنگوی سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی- استان اصفهان یکی از مؤثرترین استانهای ایران در عرصه سیاست است.
این استان بدون داشتن مسایل قومیتی و بدون سابقه تنشهای مسلحانه بیشترین تاثیر را در چالشهای سیاسی کشور داشته است.
ظرفیت سیاسی اصفهان بهعلاوه قابلیتهای صنعتی و اقتصادی استان، مدیریتی توانا برای اداره آن میطلبد. در طول دوران پس از انقلاب اسلامی، مدیران متعددی در این استان حضور داشتهاند که عملکرد آنان آلیاژی از توان شخصی، هماهنگی با نیروهای داخلی استان، و هماهنگی با مسوولان بالای کشوری بوده است.
در چهار سال نخست انقلاب، مدیریت استان ثبات چندانی نداشت و طولانیترین مدت مدیریت متعلق به سیداسماعیل داودی شمسی بود که حدود 18ماه دوام آورد از سال 61مدیریت استان ثبات قابل قبولی پیدا کرد که میتوان عملکرد آن مدیران را در بوته نقد قرار داد:
1- غلامحسین کرباسچی:
وی با نظر مستقیم امام خمینی(ره) مدیریت استان را به عهده گرفت و نزدیک به هفت سال این مسوولیت را بر عهده داشت.
هماهنگی وی با امام جمعه وقت اصفهان مرحوم آیهالله طاهری و توان شخصی وی، زمینه ارایه چهرهای توانمند از این مدیر نظام را فراهم ساخت.
همچنین فضای جنگی کشور و حضور فعال استان اصفهان در جنگ جلوهای دیگر از مدیریت کرباسچی بود. گرچه ممکن است نارساییهایی در مسایل مختلف وجود داشته باشد، اما معدل عملکرد وی به دلیل هماهنگی با رهبر کبیر انقلاب و مسوولان اجرایی و ارتباط خوب با امام جمعه استان و مدیریت شخصی در مجموع مثبت نشان داده میشود.
البته مسایل امنیتی ویژهای مانند دستگیری سیدمهدی هاشمی و حوادث پس از برکناری قائممقام رهبری در استان بهوجود آمد که عرصه دیگری برای ارزیابی عملکرد کرباسچی بود و تحلیل آن با توجه به شرایط زمان و مکان میتواند تجربهای برای مسوولان امنیتی استان باشد.
2- اسحاق جهانگیری:
وی در زمانی ویژه مدیریت استان را به عهده گرفت. جناح متبوع وی در مسیر حذف از دستگاههای اجرایی و قانونگذاری بود و جناح مقابل فشار سنگینی برای تصدی مسوولیتهای اجرایی در استان اعمال میکرد.
تنها عوامل تقویتکننده جهانگیری حمایت شخص رییسجمهوری و حمایت امام جمعه اصفهان بود. عملکرد جهانگیری چنان بود که 14 نماینده از19 نماینده استان که اکثرا از جناح مقابل وی بودند از ابقای او حمایت کردند. با این وجود نیروهای جناح چپ آن روز نیز وی را حامی خود میدانستند.
همچنین ظرفیتهای صنعتی و اقتصادی استان نیز در آن زمان فعال شده بود و در آخرین سال مسوولیت وی با حضور رییسجمهوری، هزار پروژه عمرانی با عنوان هفته سازندگی در استان اصفهان مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
عمدهترین تنش سیاسی در زمان وی انتخابات مجلس پنجم بود. وی از کسانی بود که طیف کارگزاران را در اصفهان ساماندهی کرد و پس از ابطال انتخابات چهار حوزه انتخابیه در اصفهان از اجرای انتخابات دفاع کرد.
3- سیدجعفر موسوی:
وی در آغاز مدیریت خود با مشکلات فراوانی مواجه بود. عدم موافقت امام جمعه اصفهان با انتصاب وی و اصرار بزرگان نظام مبنی بر تعیین فردی مورد تایید هر دو جناح سیاسی برای مدیریت استان اصفهان یکی از چالشهای او بود.
در دوران مدیریت موسوی بیشترین تنشهای سیاسی در اصفهان اتفاق افتاد: فعالیت گروههای فشار، اخلال در نماز جمعه، حادثه 25 اردیبهشت 77 جلوگیری از برگزاری نمازجمعه، درگیری در سینماهای اصفهان و ... بخشی از حوادث استان در دوران مدیریت موسوی بود. با همه این مشکلات و با وجود عدم ارتباط صمیمی وی با نیروهای حامی دولت، وی توانست انتخابات دوره اول شوراها و دوره ششم مجلس را برگزارکند.
به گونهای که برای نخستینبار با وجود اکثریت اصلاحطلب در نمایندگان استان اصفهان انتخابات هیچ شهری از استان ابطال نشد.
بهطور کلی با وجود برخی انتقادات بدنه نیروهای اصلاحطلب از موسوی وی میتواند از کارنامه عملکرد خود دفاع کند.
4- استاندار کنونی اصفهان:
اگر آنچنانکه در ابتدا گفته شد ایشان مدیر توانایی برای حل مشکل آب استان باشد، باید گفت مشکل آب تنها یکی از مسایل اصفهان است و سایر مسایل و معضلات و چالشها، فردی جامعالاطراف و توانمند را میطلبد.
در شرایط کنونی نوعی ضعف اراده از سوی استاندار مشاهده میشود. به گونهای که مدیران ضعیف در بخشهای مرتبط با حوزه وزارت کشور همچنان حضور دارند و معلوم نیست این مدیران چگونه میخواهند چالشهای برگزاری دو انتخابات پیش رو را مدیریت کنند.
لازمه موفقیت یک مدیر علاوه بر توانایی شخصی هماهنگی با مسوولان بالای کشوری وهماهنگی با نیروهای داخل استان است.
اگر هر یک از این سه عامل موجود نباشد یک مدیر با مشکل مواجه خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.