توسعه استان وچالش جذب سر مایه گذاران
حسین الله دینی
در فرآیند توسعه استان سیستان و بلوچستان ،آنچه بیش از هر عامل دیگری می تواند موجب تحرک و نشاط شود، افزایش جذب سرمایه و علاقه به سرمایه گذاری در بخشهای متنوع این استان پهناور است. در سالهای اخیر یکی از موانع کمتر شناخته شده ای که باعث کندی رشد سرمایه گذاری از سوی بخش خصوصی در سیستان و بلوچستان شده است، فقدان یک چشم انداز روشن و گردش کار تعریف شده ای از چگونگی سرمایهگذاری بوده است. بیشتر کسانی که برای سرمایهگذاری به استان ما آمده اند، پس از یک بررسی مقدماتی بدون آنکه وارد عمل شوند، از اقدام خود منصرف شده و عقب نشسته اند. متاسفانه تا امروز هم با وجود اینکه تصمیم سازان استان و در راس آن استاندار و معاونین تحت امر ایشان علاقه خود را به جذب سرمایه گذاران اعلام داشته اند، پس از مدتی این گفتمان کمرنگ شده و کسی به دلایل عدم استقبال توجهی نکرده است.
افراد آشنا به استان و از جمله مسوولان رده بالا به خوبی می دانند که سیستان و بلوچستان در تمامی بخشها به ویژه در بخشهای صنعت و معدن و تولید کالاهای مصرفی، ظرفیتهای مناسبی برای سرمایه گذاری دارد. آنچه در دهههای گذشته با وجود امنیت مناسب، مانع رشد سرمایهگذاری قلمداد می شد،عدم نیروی کار متخصص بود. به همین دلیل اکثر شرکتهایی که برای اجرای پروژه های دولتی از جمله احداث راهها و فرودگاهها وارد استان می شدند، نیروی کارگری را هم از استانها دیگر می آوردند.
افزایش جمعیت استان و رشد جمعیت جوان و تحصیلکرده که روزی از موانع سرمایه گذاری محسوب می شد ،میتواند عامل مشوق باشد. این جمعیت جوان را جز با ایجاد زمینه های اشتغال و آنهم از طریق جذب سرمایه گذاران و احداث واحدهای تولیدی و صنعتی نمی توان سامان داد. در برنامه توسعه ، وجود نیروی جوان و جویای کار خود می تواند موجب رونق سرمایهگذاری در بخشهای تولیدی شود. ولی در استان ما به دلیل اشتغال بخشی از جوانان به کارهای غیر مولدی که ضدتوسعه محسوب می شود، هنوز هم مهاجرت به منظور اشتغال چندان رایج نیست و بیشتر جوانان سربار خانوادهها شده و فشار مضاعفی را از جنبه عدم توازن دخل و خرج بر آنان تحمیل می کنند.
در سالهای گذشته ، علاوه بر فقدان یک چشم انداز روشن که مانع جذب سرمایه شده ، مدیران هم چنانکه باید و شاید به راهکارهای جذب سرمایه گذران در بخش تحت امر خود آشنا نبوده اند . از طرفی افراد معدودی هم که به قصد سرمایه گذاری وارد استان می شوند، از وجود یک بوروکراسی دست و پاگیر که مانع انجام امور می شود ، شکایت دارند. برخی از افراد بومی استان نیز از نگاه قومیتی حاکم بر تفکر افراد صاحب نفوذ گله دارند.
در این کارزار بزرگ و در جهت نهادینه کردن تفکر سرمایهگذاری دربخشهای تولیدی ، نقش علما و نفوذ کلام ائمه جمعه و جماعت را هم نباید از یاد برد. جناب هاشمی، استاندار گرامی، بدون اغراق عرض می کنم، نسل جوان استان درحال سوختن است و باید برای اشتغال آنان چاره ای عاجل اندیشد. جنابعالی به یقین در این یکسال و اندی که ازحضورتان در استان می گذرد دریافته اید بیشتر افرادی که برای سرمایه گذاری مراجعه کرده اند، پس از مدتی ناپیدا شده اند. دلایل آن چیست؟
برخی از کارشناسان آگاه به امور استان ، بر این باورند که اگر یک تیم از کارشناسان و مدیران موفق گذشته را مسئول بررسی علل این عدم استقبال و یافتن راههای جذب سرمایه داران از جمله هماستانیهای مقیم کشورهای حاشیه خلیج فارس و حتی پاکستان و افغانستان کنید، شاید راهی برای برون رفت از این معضل گشوده شود. از طرفی کارخانه های تولیدی بزرگی در سرتاسر کشور و از جمله تهران و کرج هستند که تمایل به ایجاد یک شعبه در استانهای مرزی دارند. این استان برای هدف آنان بسیار مناسب است. زیرا علاوه بر داشتن نیروی کار جوان و جویای کار،می تواند پایگاهی برای صدور کالاهای آنها به کشورهای همجوار باشد. در این ارتباط اگر افرادی، مامور شناسایی و تشویق کارخانه داران بزرگ برای ایجاد شعبه ای در استان سیستان و بلوچستان شوند، امکان بهبود شرایط اشتغال وجود دارد. استان ما وارد کننده بسیاری از کالاهای مونتاژچین و پاکستان به ویژه در بازار پررونق گوشیهای همراه است. آیا بایستی این نسل جوان و پراستعداد به جای اینکه خود مولد باشد، تا ابد مصرف کننده باقی بماند؟
در فرآیند توسعه استان سیستان و بلوچستان ،آنچه بیش از هر عامل دیگری می تواند موجب تحرک و نشاط شود، افزایش جذب سرمایه و علاقه به سرمایه گذاری در بخشهای متنوع این استان پهناور است. در سالهای اخیر یکی از موانع کمتر شناخته شده ای که باعث کندی رشد سرمایه گذاری از سوی بخش خصوصی در سیستان و بلوچستان شده است، فقدان یک چشم انداز روشن و گردش کار تعریف شده ای از چگونگی سرمایهگذاری بوده است. بیشتر کسانی که برای سرمایهگذاری به استان ما آمده اند، پس از یک بررسی مقدماتی بدون آنکه وارد عمل شوند، از اقدام خود منصرف شده و عقب نشسته اند. متاسفانه تا امروز هم با وجود اینکه تصمیم سازان استان و در راس آن استاندار و معاونین تحت امر ایشان علاقه خود را به جذب سرمایه گذاران اعلام داشته اند، پس از مدتی این گفتمان کمرنگ شده و کسی به دلایل عدم استقبال توجهی نکرده است.
افراد آشنا به استان و از جمله مسوولان رده بالا به خوبی می دانند که سیستان و بلوچستان در تمامی بخشها به ویژه در بخشهای صنعت و معدن و تولید کالاهای مصرفی، ظرفیتهای مناسبی برای سرمایه گذاری دارد. آنچه در دهههای گذشته با وجود امنیت مناسب، مانع رشد سرمایهگذاری قلمداد می شد،عدم نیروی کار متخصص بود. به همین دلیل اکثر شرکتهایی که برای اجرای پروژه های دولتی از جمله احداث راهها و فرودگاهها وارد استان می شدند، نیروی کارگری را هم از استانها دیگر می آوردند.
افزایش جمعیت استان و رشد جمعیت جوان و تحصیلکرده که روزی از موانع سرمایه گذاری محسوب می شد ،میتواند عامل مشوق باشد. این جمعیت جوان را جز با ایجاد زمینه های اشتغال و آنهم از طریق جذب سرمایه گذاران و احداث واحدهای تولیدی و صنعتی نمی توان سامان داد. در برنامه توسعه ، وجود نیروی جوان و جویای کار خود می تواند موجب رونق سرمایهگذاری در بخشهای تولیدی شود. ولی در استان ما به دلیل اشتغال بخشی از جوانان به کارهای غیر مولدی که ضدتوسعه محسوب می شود، هنوز هم مهاجرت به منظور اشتغال چندان رایج نیست و بیشتر جوانان سربار خانوادهها شده و فشار مضاعفی را از جنبه عدم توازن دخل و خرج بر آنان تحمیل می کنند.
در سالهای گذشته ، علاوه بر فقدان یک چشم انداز روشن که مانع جذب سرمایه شده ، مدیران هم چنانکه باید و شاید به راهکارهای جذب سرمایه گذران در بخش تحت امر خود آشنا نبوده اند . از طرفی افراد معدودی هم که به قصد سرمایه گذاری وارد استان می شوند، از وجود یک بوروکراسی دست و پاگیر که مانع انجام امور می شود ، شکایت دارند. برخی از افراد بومی استان نیز از نگاه قومیتی حاکم بر تفکر افراد صاحب نفوذ گله دارند.
در این کارزار بزرگ و در جهت نهادینه کردن تفکر سرمایهگذاری دربخشهای تولیدی ، نقش علما و نفوذ کلام ائمه جمعه و جماعت را هم نباید از یاد برد. جناب هاشمی، استاندار گرامی، بدون اغراق عرض می کنم، نسل جوان استان درحال سوختن است و باید برای اشتغال آنان چاره ای عاجل اندیشد. جنابعالی به یقین در این یکسال و اندی که ازحضورتان در استان می گذرد دریافته اید بیشتر افرادی که برای سرمایه گذاری مراجعه کرده اند، پس از مدتی ناپیدا شده اند. دلایل آن چیست؟
برخی از کارشناسان آگاه به امور استان ، بر این باورند که اگر یک تیم از کارشناسان و مدیران موفق گذشته را مسئول بررسی علل این عدم استقبال و یافتن راههای جذب سرمایه داران از جمله هماستانیهای مقیم کشورهای حاشیه خلیج فارس و حتی پاکستان و افغانستان کنید، شاید راهی برای برون رفت از این معضل گشوده شود. از طرفی کارخانه های تولیدی بزرگی در سرتاسر کشور و از جمله تهران و کرج هستند که تمایل به ایجاد یک شعبه در استانهای مرزی دارند. این استان برای هدف آنان بسیار مناسب است. زیرا علاوه بر داشتن نیروی کار جوان و جویای کار،می تواند پایگاهی برای صدور کالاهای آنها به کشورهای همجوار باشد. در این ارتباط اگر افرادی، مامور شناسایی و تشویق کارخانه داران بزرگ برای ایجاد شعبه ای در استان سیستان و بلوچستان شوند، امکان بهبود شرایط اشتغال وجود دارد. استان ما وارد کننده بسیاری از کالاهای مونتاژچین و پاکستان به ویژه در بازار پررونق گوشیهای همراه است. آیا بایستی این نسل جوان و پراستعداد به جای اینکه خود مولد باشد، تا ابد مصرف کننده باقی بماند؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.