|

وقتی اصلاح طلبی در اصفهان دشوار می شود

علی عباس‌زاده: قصه اصلاح‌طلبان اصفهان با همتایان پایتخت‌نشین آنها قدری متفاوت شده‌است. وقتی پروژه سکته زد و هر بار با واقعه‌ای دچار تردید شد، دو راهه‌‌های بسیاری پدید آمد. دوراهی جامعه‌محوری یا انتخابات‌محوری؛ دو راهی اصلاحات مرده یا زنده باد اصلاحات؛ دوراهی سنت و مدرنیسم، مشروطه‌خواهی یا جمهوری‌خواهی، اصلاح‌مذهبی یا استقلال‌مذهبی و.... گفتمان سران اصلاحات که در ماه‌های اخیر از جدال اعتدال و اصلاح بیرون آمده؛ امروز درگیر در همین دوراهی‌هاست. اما اصلاح‌طلبان اصفهان به مدد آنکه از مدت‌ها پیش جدال‌های تئوریک را در بافت سنتی اصفهان و رفتار محافظه‌کارانه مردمانش از یاد برده‌اند، امروز باید به شکاف‌های سیاسی و اجتماعی جدیدی در اصفهان پاسخ دهند. استاندار دولت تدبیر و امید در استان با انتصاب افراد ناآشنا با اصلاحات به خصوص در حوزه فرمانداری‌ها، نشان داده که راه اصلاحاتی‌ها را نمی‌رود و به احزاب و سازمان‌های مردم نهاد - این دو رکن مدرن جامعه امروز- بی‌توجه است و نگهداری بدنه‌ای که در انتخابات92 به شوق پوستر مشترک خاتمی-هاشمی-روحانی به میدان آمد، برای آنان سخت‌تر شده‌است. چرا که دیگر بازوی جنبش‌های همراه را در کنار خود نمی‌بینند؛ در آستانه روز دانشجو مطالبات دانشجویان از مدار سیاست زاویه گرفته و در پی آرمان‌های فرهنگی و اجتماعی جدیدی هستند که تاکنون برنامه‌ای برای آن متصور نبوده‌اند و هشت سال سیاست‌های پوپولیستی و ادامه پرداخت یارانه‌ها، دست اصلاح‌طلبان اصفهان را در جراحی اقتصادی در اصفهان به شدت بسته و معیشت کارگران و معلمان دیگر از مدار توسعه سیاسی نمی گذرد و تئوری‌ها و دوراهی‌های اصلاحات دست‌کم در اصفهان امروز- چاره‌ساز نیست.
انتقاد تند اخیر نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی به معاون سیاسی امنیتی و اجتماعی استانداری این سردرگمی را بیش‌تر جلوه داد. معاون سیاسی که به‌ واسطه سابقه مذهبی و سیاسی خود به پایگاه سنتی اصلاح‌طلبان نزدیک است؛ در زمین حریف مسابقه‌ای را آغاز کرده که اصلاح‌طلبان اصفهان مدت‌ها پیش آن را ترک کرده‌اند. آنها به جای یارگیری و اقدامات تشکیلاتی و فرهنگی در هیآت مذهبی و مساجد و تکایا؛ رو به احزاب کردند و به سازمان‌های مردم نهاد حساسیت دارند؛ دانشگاه برای آنان اولویت ویژه‌ای دارد و نگاهشان به طبقه متوسط جدید اصفهان است.
اما آنچه امروز در برابر نهاد دولت در اصفهان قرار گرفته دوراهی سنت - مدرنیته در جبهه اصلاحات است. کاری بسیار سخت و دشوار. تجربه انتخابات شوراهای پیشین و مجالس قبلی و حتی نوع برآمدن دولت روحانی و رایی که اصفهانی‌ها به صندوق ریاست جمهوری او ریختند نشان می‌دهد که اصلاح‌طلبان با اصرار بر روی نخبگان و طبقه متوسط تا لحظه آخر و سپس تغییرات تاکتیکی در مناطق سنتی؛ راهی دیگر نمی‌شناسند. نظرسنجی آخر ایسپا وابسته به جهاد دانشگاهی همیشه مناطقی را به رنگ قرمز مشخص می‌کرد که جایگاه اصول‌گرایان اصفهان بود و هنوز هم تا حدود بسیاری هست و آرای اصلاح‌طلبان از کف دیگر مناطق متوسط نشین پایین‌تر بود.
یکسال باقیمانده تا انتخابات مجلس از همین الآن سردرگمی اصلاح‌طلبان را شدت بخشیده است. آیا باید تغییر زبان و فرم را برگزید و به مناطق بیشتر سنتی متعلق به اصول‌گرایان رفت و تبلیغ کرد و یا آنکه دلخوش به مناطق جنوبی شهر اصفهان ماند و منتظر بود که نرخ مشارکت افزایش پیدا کند؟
دوراهی جدید این بار به ریشه‌های مذهبی- هیاتی و خاستگاه تشکیلاتی اصلاح‌طلبان اصفهان باز می‌گردد. این بار بازی از زمین حریف و در فرمی سنتی آغاز شده‌است.

علی عباس‌زاده: قصه اصلاح‌طلبان اصفهان با همتایان پایتخت‌نشین آنها قدری متفاوت شده‌است. وقتی پروژه سکته زد و هر بار با واقعه‌ای دچار تردید شد، دو راهه‌‌های بسیاری پدید آمد. دوراهی جامعه‌محوری یا انتخابات‌محوری؛ دو راهی اصلاحات مرده یا زنده باد اصلاحات؛ دوراهی سنت و مدرنیسم، مشروطه‌خواهی یا جمهوری‌خواهی، اصلاح‌مذهبی یا استقلال‌مذهبی و.... گفتمان سران اصلاحات که در ماه‌های اخیر از جدال اعتدال و اصلاح بیرون آمده؛ امروز درگیر در همین دوراهی‌هاست. اما اصلاح‌طلبان اصفهان به مدد آنکه از مدت‌ها پیش جدال‌های تئوریک را در بافت سنتی اصفهان و رفتار محافظه‌کارانه مردمانش از یاد برده‌اند، امروز باید به شکاف‌های سیاسی و اجتماعی جدیدی در اصفهان پاسخ دهند. استاندار دولت تدبیر و امید در استان با انتصاب افراد ناآشنا با اصلاحات به خصوص در حوزه فرمانداری‌ها، نشان داده که راه اصلاحاتی‌ها را نمی‌رود و به احزاب و سازمان‌های مردم نهاد - این دو رکن مدرن جامعه امروز- بی‌توجه است و نگهداری بدنه‌ای که در انتخابات92 به شوق پوستر مشترک خاتمی-هاشمی-روحانی به میدان آمد، برای آنان سخت‌تر شده‌است. چرا که دیگر بازوی جنبش‌های همراه را در کنار خود نمی‌بینند؛ در آستانه روز دانشجو مطالبات دانشجویان از مدار سیاست زاویه گرفته و در پی آرمان‌های فرهنگی و اجتماعی جدیدی هستند که تاکنون برنامه‌ای برای آن متصور نبوده‌اند و هشت سال سیاست‌های پوپولیستی و ادامه پرداخت یارانه‌ها، دست اصلاح‌طلبان اصفهان را در جراحی اقتصادی در اصفهان به شدت بسته و معیشت کارگران و معلمان دیگر از مدار توسعه سیاسی نمی گذرد و تئوری‌ها و دوراهی‌های اصلاحات دست‌کم در اصفهان امروز- چاره‌ساز نیست.
انتقاد تند اخیر نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی به معاون سیاسی امنیتی و اجتماعی استانداری این سردرگمی را بیش‌تر جلوه داد. معاون سیاسی که به‌ واسطه سابقه مذهبی و سیاسی خود به پایگاه سنتی اصلاح‌طلبان نزدیک است؛ در زمین حریف مسابقه‌ای را آغاز کرده که اصلاح‌طلبان اصفهان مدت‌ها پیش آن را ترک کرده‌اند. آنها به جای یارگیری و اقدامات تشکیلاتی و فرهنگی در هیآت مذهبی و مساجد و تکایا؛ رو به احزاب کردند و به سازمان‌های مردم نهاد حساسیت دارند؛ دانشگاه برای آنان اولویت ویژه‌ای دارد و نگاهشان به طبقه متوسط جدید اصفهان است.
اما آنچه امروز در برابر نهاد دولت در اصفهان قرار گرفته دوراهی سنت - مدرنیته در جبهه اصلاحات است. کاری بسیار سخت و دشوار. تجربه انتخابات شوراهای پیشین و مجالس قبلی و حتی نوع برآمدن دولت روحانی و رایی که اصفهانی‌ها به صندوق ریاست جمهوری او ریختند نشان می‌دهد که اصلاح‌طلبان با اصرار بر روی نخبگان و طبقه متوسط تا لحظه آخر و سپس تغییرات تاکتیکی در مناطق سنتی؛ راهی دیگر نمی‌شناسند. نظرسنجی آخر ایسپا وابسته به جهاد دانشگاهی همیشه مناطقی را به رنگ قرمز مشخص می‌کرد که جایگاه اصول‌گرایان اصفهان بود و هنوز هم تا حدود بسیاری هست و آرای اصلاح‌طلبان از کف دیگر مناطق متوسط نشین پایین‌تر بود.
یکسال باقیمانده تا انتخابات مجلس از همین الآن سردرگمی اصلاح‌طلبان را شدت بخشیده است. آیا باید تغییر زبان و فرم را برگزید و به مناطق بیشتر سنتی متعلق به اصول‌گرایان رفت و تبلیغ کرد و یا آنکه دلخوش به مناطق جنوبی شهر اصفهان ماند و منتظر بود که نرخ مشارکت افزایش پیدا کند؟
دوراهی جدید این بار به ریشه‌های مذهبی- هیاتی و خاستگاه تشکیلاتی اصلاح‌طلبان اصفهان باز می‌گردد. این بار بازی از زمین حریف و در فرمی سنتی آغاز شده‌است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.