جدال عقل و اسطوره در یونان باستان
درگیری کتاب با مضمونی ست به نام توسعه، و این که ما چطور می توانیم جامعه ای را توسعه یافته خوانش کنیم. کتاب از همین مسیر به دو مبحث کشیده شده. یکی بررسی خودِ مضامین توسعه یافتگی و دیگری بررسی مفهوم کلانِ توسعه بدین معنی که: توسعه چیست؟ مفهوم توسعه چیست؟ و ما چه روحی را می توانیم برای توسعه متصور باشیم؟ این کتاب برخوردی فلسفی با مفهوم توسعه دارد مشابه نگاه جان استوارت میل و توسعه را کمَِ بیشتر در حال افزون شدن زیرِ کِیفی بهتر ارزیابی می کند. لذا سئوال مطرح شده این بود که کدام جوامع توانستند به این سمت پیش بروند؟ نویسنده بر اساس این مهم به سمت جامعه ی آتن جلب می رود. جامعه ای رشد یافته در باستان. و این که به واقع نقطه ی برجسته ی آتنیان در مواجهه با سایر جوامع چه بود؟ در آتن نظریه در مواجهه با زیست عمومی متأخر است. به عبارتی این نظریه نیست که فرهنگ را می سازد، فرهنگ چیزی پیشین تر دارد که اِلِمان های کلان روایت های اسطوره ای هستند که عرصه های خصوصی را می سازند. شهر یا پولیس را می سازند، خانه را می سازند و با مفهوم چگونگی به سعادت رسیدن انسان درگیرند. در آتن این فیلسوف داشتن نیست که واجد ارزش و اعتبار است، این
خودِ عرصه ی عمومی ست که پیش از فیلسوف داشتن متأثر است از یک مفهوم کلان که این مفهوم در عرصه ی زیست روزمره حضور دارد. کما اینکه ما در دیالوگ های سقراطی هم در می یابیم که فلسفه در شهر به مثابه ی آن امرِ خیرِ والا حضور دارد. همه چیز از مواجهه ی انسان آتنی در طبیعت با شهر شروع می شود و برآمده از مفهوم کلانی به عنوان درک از ماده است.
کتاب در عصر تراژیک یونانیان آغاز می شود و در چهار فصل پیش می رود. فصل یونان باستان که به بررسی مسئله ی جغرافیا، خود قومیت ها، مسئله ی همسایگان، مسئله ی اقتصاد و نهایتاً برآیندی از همه ی این ها می پردازد که یونان باستان را می سازد. فصل دوم شناسایی ساختارهای اسطوره ای و مفاهیم اسطوره ای ست با نگاهی کاسیرری به اسطوره. فصل سوم به مفهوم لوگوس و بررسی گذار از میتوس به لوگوس می پردازد که هسته ی اصلی کتاب را تشکیل می دهد. در واقع پرسش اصلی اینجاست: آیا می توانیم از گذار صحبت کنیم؟ آیا اصلاً گذاری رخ داده؟ و فصل آخر بررسی لایه ی میانی دانش در یونان باستان که حاوی پروژه ی معرفتی کتاب است.
نویسنده : پژمان گلچین
انتشارات نگاه معاصر
چاپ اول : 1393
درگیری کتاب با مضمونی ست به نام توسعه، و این که ما چطور می توانیم جامعه ای را توسعه یافته خوانش کنیم. کتاب از همین مسیر به دو مبحث کشیده شده. یکی بررسی خودِ مضامین توسعه یافتگی و دیگری بررسی مفهوم کلانِ توسعه بدین معنی که: توسعه چیست؟ مفهوم توسعه چیست؟ و ما چه روحی را می توانیم برای توسعه متصور باشیم؟ این کتاب برخوردی فلسفی با مفهوم توسعه دارد مشابه نگاه جان استوارت میل و توسعه را کمَِ بیشتر در حال افزون شدن زیرِ کِیفی بهتر ارزیابی می کند. لذا سئوال مطرح شده این بود که کدام جوامع توانستند به این سمت پیش بروند؟ نویسنده بر اساس این مهم به سمت جامعه ی آتن جلب می رود. جامعه ای رشد یافته در باستان. و این که به واقع نقطه ی برجسته ی آتنیان در مواجهه با سایر جوامع چه بود؟ در آتن نظریه در مواجهه با زیست عمومی متأخر است. به عبارتی این نظریه نیست که فرهنگ را می سازد، فرهنگ چیزی پیشین تر دارد که اِلِمان های کلان روایت های اسطوره ای هستند که عرصه های خصوصی را می سازند. شهر یا پولیس را می سازند، خانه را می سازند و با مفهوم چگونگی به سعادت رسیدن انسان درگیرند. در آتن این فیلسوف داشتن نیست که واجد ارزش و اعتبار است، این
خودِ عرصه ی عمومی ست که پیش از فیلسوف داشتن متأثر است از یک مفهوم کلان که این مفهوم در عرصه ی زیست روزمره حضور دارد. کما اینکه ما در دیالوگ های سقراطی هم در می یابیم که فلسفه در شهر به مثابه ی آن امرِ خیرِ والا حضور دارد. همه چیز از مواجهه ی انسان آتنی در طبیعت با شهر شروع می شود و برآمده از مفهوم کلانی به عنوان درک از ماده است.
کتاب در عصر تراژیک یونانیان آغاز می شود و در چهار فصل پیش می رود. فصل یونان باستان که به بررسی مسئله ی جغرافیا، خود قومیت ها، مسئله ی همسایگان، مسئله ی اقتصاد و نهایتاً برآیندی از همه ی این ها می پردازد که یونان باستان را می سازد. فصل دوم شناسایی ساختارهای اسطوره ای و مفاهیم اسطوره ای ست با نگاهی کاسیرری به اسطوره. فصل سوم به مفهوم لوگوس و بررسی گذار از میتوس به لوگوس می پردازد که هسته ی اصلی کتاب را تشکیل می دهد. در واقع پرسش اصلی اینجاست: آیا می توانیم از گذار صحبت کنیم؟ آیا اصلاً گذاری رخ داده؟ و فصل آخر بررسی لایه ی میانی دانش در یونان باستان که حاوی پروژه ی معرفتی کتاب است.
نویسنده : پژمان گلچین
انتشارات نگاه معاصر
چاپ اول : 1393
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.