اصلاحطلبان و فرمانداری اصفهان
مهدی محمدی: مهلت تغییرات در فرمانداریها به حسب دستور وزارت کشور در اول آذرماه جاری به پایان رسید و چشم اصلاحطلبان شهر به راه سفید شد و در پس همه گمانهزنیها و شایعات؛ کرسی فرمانداری همچنان در کف کفیل ماند.کفیلی که منصوب ذاکر بود.همان ذاکری که ذکر ناکامیاش در جلب نظر اصلاحطلبان گاه،یادآور یک مذاکره و لابیگری نه چندان موفق در اَوان برآمدن موج تدبیر و امید است.با گردش روزها و ماندگاری زرگرپور بر مسند استانداری این سوال پیش میآید که با وجود اتمام مهلت وزارت کشور و ابقای کفیل در این پست حساس، اصلاحطلبان چه نقشی باید و یا میتوانند داشته باشند. اصلاحطلبان به خوبی آگاهند که در آن هشت سال معروف در سطوح مدیریت استان، طوفانی وزیدن گرفت که تاک و تاکنشان را از متن ادارات استان و شهرستان اصفهان به کنج خانهها یا دوردستهای استان و شهرستان اصفهان فرستاد تا فقط چون ناظری بیزبان، شاهد باشندهرآنچه که بر سر اصفهان آمد.
تغییر مدیران جزء و کل،هماهنگ سازی نمایندگان مجلس و با تعمیق این جریان در سطوح مختلف اداری و مدیریتی و تزریق تفکر یک گرایش خاص، صحنه به گونهای چیده شد که اصلاحطلبان با شرایط جدید امیدوار باشند که سکاندار مدیریت استان شوند.به دلیل پیچیدگیها و ظرافتهای همیشگی اداره استان همیشه شاهد بودهایم که انتخاب استاندار و فرماندار در اصفهان مستوجب نوعی حرکت بر لبه تیغ بوده است.در حالی که با فوت آیه الله طاهری،اصلاحطلبان از داشتن نقطه اتکایی با مقبولیت عظیم اجتماعی محروم شدهاند، جناح مقابل هم به جهت بحران مقبولیت به علت همراهی در آن هشت سال معروف با دولت مهرورز داشته از توان ایفای نقش مستقل برخوردار نیست.اینجاست که راه برای حضور افرادی باز شده است که یا به نوعی مرضیالطرفین هستند و یا اصولا به دلیل تواناییهای و پشتوانههای شخصی و گروهی یا نبود بدیل همچنان به بازی با همان نقش پیشین مشغولند. فضل الله کفیل از آن مدیران میانیای است که به واسطه سوابقاش و نبود یک گزینه مقبول استاندار فعلی همچنان به انجام وظیفه میپردازد.اصلاحطلبان به خوبی آگاهند که یک گزینه اصلاحطلب در فضای فعلی استان و وجود بازیگران فرااستانی اصولگرا نمیتواند تشکیلات فرمانداری کلانشهری مثل اصفهان را به تنهایی چینش و بدون درگیری در مباحث منطقهای و جغرافیایی شهر به سرانجام برساند. چه که در سال آینده انتخابات مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد و فرماندار یکی از بازیگران اصلی در تدارک و انجام و صیانت از این انتخابات خواهد بود.حال تکلیف آنان با فرماندار و فرمانداری چیست؟ آیا میتوان صرفا به این قضیه دید انتخاباتی داشت و از این دریچه واکنش نشان داد و یا با رصد و تدقیق در اوضاع شرق و غرب شهر راهی اندیشید که هم بتوان از فرصت انتخابات استفاده کرد و هم دید بهتری به اداره امور و تلاش برای تاثیر گذاری بر آن را پیدا کرد.
در خاطرمان هست که در همان زمان دولت اصلاحات اداره فرمانداری با وجود استانداران اصلاحطلب،کار بسیار سختی میبود و فرماندار وقت اصفهان به دلیل مسایل عجیب و کارشکنی رقیب ،با چه دشواریهایی دستو پنجه نرم میکرد.هر چند در آن زمان به دلیل پشتوانه دولتی و تدبیر مسوولان استانی و پشتیبانی معنوی بزرگان شاخص اصلاحطلب توانست نمره قابل قبولی بگیرد اما امروز روز دیگریست،به قولی کشتیبان را سیاستی دگر آمده ومعضلاتی در سطح استان پدید آمده که قبلا نبود.در روزهایی هستیم که می بینیم شرق اصفهان به دلیل سوءمدیریت دولت سابق و کاهش کلی نزولات آسمانی و عدم تخصیص صحیح منابع در بخشهای مختلف صنعتی و کشاورزی به حد غیرقابل قبولی از وضعیت رسیده که یک نمونه آن را در اواخر کار دولت قبلی و در مورد خط لوله آب دیدیم.سوال این است که آیا اصلاحطلبان با نوع گفتمان و نگرش خود میتوانند در مسایل که یک روی امنیتی هم دارد به همان توان رقیب و خصوصا فرماندار فعلی ظاهر شوند؟
به نظر نگارنده اصلاحطلبان با تقویت مزیت نسبی خود در زمینههای اجتماعی و بازسازی نهادهای مدنی و حضور حرفهای احزاب خود، میتوانند تاثیر چشمگیرتری در نیل به اهداف خود داشته باشند.اهدافی که با اعتقاد تعمیق میشود و به آرزوهای اکثریت جامعه جامه عمل میپوشاند. باید دید در حالی که استاندار از هر سو تحت فشار است و ابزارش گاه در کشاکشها ناکارآمد میگردد، آیا لازم است با انواع فشارها بر دری کوفت که از وقت باز شدن آن گذشته و یا باید با تقویت نیروهای درونی و انجام لابیهای هدفمند فضا را برای حضور حداکثری در انتخابات مجلس به نفع خود آماده کرد.اصلاحطلبان باید بتوانند با ترجمه صحیح و انتخاب صدای مناسب مفاهیم و ضرورتها را به گوش همه اقشار جامعه برسانند.
تغییر مدیران جزء و کل،هماهنگ سازی نمایندگان مجلس و با تعمیق این جریان در سطوح مختلف اداری و مدیریتی و تزریق تفکر یک گرایش خاص، صحنه به گونهای چیده شد که اصلاحطلبان با شرایط جدید امیدوار باشند که سکاندار مدیریت استان شوند.به دلیل پیچیدگیها و ظرافتهای همیشگی اداره استان همیشه شاهد بودهایم که انتخاب استاندار و فرماندار در اصفهان مستوجب نوعی حرکت بر لبه تیغ بوده است.در حالی که با فوت آیه الله طاهری،اصلاحطلبان از داشتن نقطه اتکایی با مقبولیت عظیم اجتماعی محروم شدهاند، جناح مقابل هم به جهت بحران مقبولیت به علت همراهی در آن هشت سال معروف با دولت مهرورز داشته از توان ایفای نقش مستقل برخوردار نیست.اینجاست که راه برای حضور افرادی باز شده است که یا به نوعی مرضیالطرفین هستند و یا اصولا به دلیل تواناییهای و پشتوانههای شخصی و گروهی یا نبود بدیل همچنان به بازی با همان نقش پیشین مشغولند. فضل الله کفیل از آن مدیران میانیای است که به واسطه سوابقاش و نبود یک گزینه مقبول استاندار فعلی همچنان به انجام وظیفه میپردازد.اصلاحطلبان به خوبی آگاهند که یک گزینه اصلاحطلب در فضای فعلی استان و وجود بازیگران فرااستانی اصولگرا نمیتواند تشکیلات فرمانداری کلانشهری مثل اصفهان را به تنهایی چینش و بدون درگیری در مباحث منطقهای و جغرافیایی شهر به سرانجام برساند. چه که در سال آینده انتخابات مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد و فرماندار یکی از بازیگران اصلی در تدارک و انجام و صیانت از این انتخابات خواهد بود.حال تکلیف آنان با فرماندار و فرمانداری چیست؟ آیا میتوان صرفا به این قضیه دید انتخاباتی داشت و از این دریچه واکنش نشان داد و یا با رصد و تدقیق در اوضاع شرق و غرب شهر راهی اندیشید که هم بتوان از فرصت انتخابات استفاده کرد و هم دید بهتری به اداره امور و تلاش برای تاثیر گذاری بر آن را پیدا کرد.
در خاطرمان هست که در همان زمان دولت اصلاحات اداره فرمانداری با وجود استانداران اصلاحطلب،کار بسیار سختی میبود و فرماندار وقت اصفهان به دلیل مسایل عجیب و کارشکنی رقیب ،با چه دشواریهایی دستو پنجه نرم میکرد.هر چند در آن زمان به دلیل پشتوانه دولتی و تدبیر مسوولان استانی و پشتیبانی معنوی بزرگان شاخص اصلاحطلب توانست نمره قابل قبولی بگیرد اما امروز روز دیگریست،به قولی کشتیبان را سیاستی دگر آمده ومعضلاتی در سطح استان پدید آمده که قبلا نبود.در روزهایی هستیم که می بینیم شرق اصفهان به دلیل سوءمدیریت دولت سابق و کاهش کلی نزولات آسمانی و عدم تخصیص صحیح منابع در بخشهای مختلف صنعتی و کشاورزی به حد غیرقابل قبولی از وضعیت رسیده که یک نمونه آن را در اواخر کار دولت قبلی و در مورد خط لوله آب دیدیم.سوال این است که آیا اصلاحطلبان با نوع گفتمان و نگرش خود میتوانند در مسایل که یک روی امنیتی هم دارد به همان توان رقیب و خصوصا فرماندار فعلی ظاهر شوند؟
به نظر نگارنده اصلاحطلبان با تقویت مزیت نسبی خود در زمینههای اجتماعی و بازسازی نهادهای مدنی و حضور حرفهای احزاب خود، میتوانند تاثیر چشمگیرتری در نیل به اهداف خود داشته باشند.اهدافی که با اعتقاد تعمیق میشود و به آرزوهای اکثریت جامعه جامه عمل میپوشاند. باید دید در حالی که استاندار از هر سو تحت فشار است و ابزارش گاه در کشاکشها ناکارآمد میگردد، آیا لازم است با انواع فشارها بر دری کوفت که از وقت باز شدن آن گذشته و یا باید با تقویت نیروهای درونی و انجام لابیهای هدفمند فضا را برای حضور حداکثری در انتخابات مجلس به نفع خود آماده کرد.اصلاحطلبان باید بتوانند با ترجمه صحیح و انتخاب صدای مناسب مفاهیم و ضرورتها را به گوش همه اقشار جامعه برسانند.
مهدی محمدی: مهلت تغییرات در فرمانداریها به حسب دستور وزارت کشور در اول آذرماه جاری به پایان رسید و چشم اصلاحطلبان شهر به راه سفید شد و در پس همه گمانهزنیها و شایعات؛ کرسی فرمانداری همچنان در کف کفیل ماند.کفیلی که منصوب ذاکر بود.همان ذاکری که ذکر ناکامیاش در جلب نظر اصلاحطلبان گاه،یادآور یک مذاکره و لابیگری نه چندان موفق در اَوان برآمدن موج تدبیر و امید است.با گردش روزها و ماندگاری زرگرپور بر مسند استانداری این سوال پیش میآید که با وجود اتمام مهلت وزارت کشور و ابقای کفیل در این پست حساس، اصلاحطلبان چه نقشی باید و یا میتوانند داشته باشند. اصلاحطلبان به خوبی آگاهند که در آن هشت سال معروف در سطوح مدیریت استان، طوفانی وزیدن گرفت که تاک و تاکنشان را از متن ادارات استان و شهرستان اصفهان به کنج خانهها یا دوردستهای استان و شهرستان اصفهان فرستاد تا فقط چون ناظری بیزبان، شاهد باشندهرآنچه که بر سر اصفهان آمد.
تغییر مدیران جزء و کل،هماهنگ سازی نمایندگان مجلس و با تعمیق این جریان در سطوح مختلف اداری و مدیریتی و تزریق تفکر یک گرایش خاص، صحنه به گونهای چیده شد که اصلاحطلبان با شرایط جدید امیدوار باشند که سکاندار مدیریت استان شوند.به دلیل پیچیدگیها و ظرافتهای همیشگی اداره استان همیشه شاهد بودهایم که انتخاب استاندار و فرماندار در اصفهان مستوجب نوعی حرکت بر لبه تیغ بوده است.در حالی که با فوت آیه الله طاهری،اصلاحطلبان از داشتن نقطه اتکایی با مقبولیت عظیم اجتماعی محروم شدهاند، جناح مقابل هم به جهت بحران مقبولیت به علت همراهی در آن هشت سال معروف با دولت مهرورز داشته از توان ایفای نقش مستقل برخوردار نیست.اینجاست که راه برای حضور افرادی باز شده است که یا به نوعی مرضیالطرفین هستند و یا اصولا به دلیل تواناییهای و پشتوانههای شخصی و گروهی یا نبود بدیل همچنان به بازی با همان نقش پیشین مشغولند. فضل الله کفیل از آن مدیران میانیای است که به واسطه سوابقاش و نبود یک گزینه مقبول استاندار فعلی همچنان به انجام وظیفه میپردازد.اصلاحطلبان به خوبی آگاهند که یک گزینه اصلاحطلب در فضای فعلی استان و وجود بازیگران فرااستانی اصولگرا نمیتواند تشکیلات فرمانداری کلانشهری مثل اصفهان را به تنهایی چینش و بدون درگیری در مباحث منطقهای و جغرافیایی شهر به سرانجام برساند. چه که در سال آینده انتخابات مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد و فرماندار یکی از بازیگران اصلی در تدارک و انجام و صیانت از این انتخابات خواهد بود.حال تکلیف آنان با فرماندار و فرمانداری چیست؟ آیا میتوان صرفا به این قضیه دید انتخاباتی داشت و از این دریچه واکنش نشان داد و یا با رصد و تدقیق در اوضاع شرق و غرب شهر راهی اندیشید که هم بتوان از فرصت انتخابات استفاده کرد و هم دید بهتری به اداره امور و تلاش برای تاثیر گذاری بر آن را پیدا کرد.
در خاطرمان هست که در همان زمان دولت اصلاحات اداره فرمانداری با وجود استانداران اصلاحطلب،کار بسیار سختی میبود و فرماندار وقت اصفهان به دلیل مسایل عجیب و کارشکنی رقیب ،با چه دشواریهایی دستو پنجه نرم میکرد.هر چند در آن زمان به دلیل پشتوانه دولتی و تدبیر مسوولان استانی و پشتیبانی معنوی بزرگان شاخص اصلاحطلب توانست نمره قابل قبولی بگیرد اما امروز روز دیگریست،به قولی کشتیبان را سیاستی دگر آمده ومعضلاتی در سطح استان پدید آمده که قبلا نبود.در روزهایی هستیم که می بینیم شرق اصفهان به دلیل سوءمدیریت دولت سابق و کاهش کلی نزولات آسمانی و عدم تخصیص صحیح منابع در بخشهای مختلف صنعتی و کشاورزی به حد غیرقابل قبولی از وضعیت رسیده که یک نمونه آن را در اواخر کار دولت قبلی و در مورد خط لوله آب دیدیم.سوال این است که آیا اصلاحطلبان با نوع گفتمان و نگرش خود میتوانند در مسایل که یک روی امنیتی هم دارد به همان توان رقیب و خصوصا فرماندار فعلی ظاهر شوند؟
به نظر نگارنده اصلاحطلبان با تقویت مزیت نسبی خود در زمینههای اجتماعی و بازسازی نهادهای مدنی و حضور حرفهای احزاب خود، میتوانند تاثیر چشمگیرتری در نیل به اهداف خود داشته باشند.اهدافی که با اعتقاد تعمیق میشود و به آرزوهای اکثریت جامعه جامه عمل میپوشاند. باید دید در حالی که استاندار از هر سو تحت فشار است و ابزارش گاه در کشاکشها ناکارآمد میگردد، آیا لازم است با انواع فشارها بر دری کوفت که از وقت باز شدن آن گذشته و یا باید با تقویت نیروهای درونی و انجام لابیهای هدفمند فضا را برای حضور حداکثری در انتخابات مجلس به نفع خود آماده کرد.اصلاحطلبان باید بتوانند با ترجمه صحیح و انتخاب صدای مناسب مفاهیم و ضرورتها را به گوش همه اقشار جامعه برسانند.
تغییر مدیران جزء و کل،هماهنگ سازی نمایندگان مجلس و با تعمیق این جریان در سطوح مختلف اداری و مدیریتی و تزریق تفکر یک گرایش خاص، صحنه به گونهای چیده شد که اصلاحطلبان با شرایط جدید امیدوار باشند که سکاندار مدیریت استان شوند.به دلیل پیچیدگیها و ظرافتهای همیشگی اداره استان همیشه شاهد بودهایم که انتخاب استاندار و فرماندار در اصفهان مستوجب نوعی حرکت بر لبه تیغ بوده است.در حالی که با فوت آیه الله طاهری،اصلاحطلبان از داشتن نقطه اتکایی با مقبولیت عظیم اجتماعی محروم شدهاند، جناح مقابل هم به جهت بحران مقبولیت به علت همراهی در آن هشت سال معروف با دولت مهرورز داشته از توان ایفای نقش مستقل برخوردار نیست.اینجاست که راه برای حضور افرادی باز شده است که یا به نوعی مرضیالطرفین هستند و یا اصولا به دلیل تواناییهای و پشتوانههای شخصی و گروهی یا نبود بدیل همچنان به بازی با همان نقش پیشین مشغولند. فضل الله کفیل از آن مدیران میانیای است که به واسطه سوابقاش و نبود یک گزینه مقبول استاندار فعلی همچنان به انجام وظیفه میپردازد.اصلاحطلبان به خوبی آگاهند که یک گزینه اصلاحطلب در فضای فعلی استان و وجود بازیگران فرااستانی اصولگرا نمیتواند تشکیلات فرمانداری کلانشهری مثل اصفهان را به تنهایی چینش و بدون درگیری در مباحث منطقهای و جغرافیایی شهر به سرانجام برساند. چه که در سال آینده انتخابات مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد و فرماندار یکی از بازیگران اصلی در تدارک و انجام و صیانت از این انتخابات خواهد بود.حال تکلیف آنان با فرماندار و فرمانداری چیست؟ آیا میتوان صرفا به این قضیه دید انتخاباتی داشت و از این دریچه واکنش نشان داد و یا با رصد و تدقیق در اوضاع شرق و غرب شهر راهی اندیشید که هم بتوان از فرصت انتخابات استفاده کرد و هم دید بهتری به اداره امور و تلاش برای تاثیر گذاری بر آن را پیدا کرد.
در خاطرمان هست که در همان زمان دولت اصلاحات اداره فرمانداری با وجود استانداران اصلاحطلب،کار بسیار سختی میبود و فرماندار وقت اصفهان به دلیل مسایل عجیب و کارشکنی رقیب ،با چه دشواریهایی دستو پنجه نرم میکرد.هر چند در آن زمان به دلیل پشتوانه دولتی و تدبیر مسوولان استانی و پشتیبانی معنوی بزرگان شاخص اصلاحطلب توانست نمره قابل قبولی بگیرد اما امروز روز دیگریست،به قولی کشتیبان را سیاستی دگر آمده ومعضلاتی در سطح استان پدید آمده که قبلا نبود.در روزهایی هستیم که می بینیم شرق اصفهان به دلیل سوءمدیریت دولت سابق و کاهش کلی نزولات آسمانی و عدم تخصیص صحیح منابع در بخشهای مختلف صنعتی و کشاورزی به حد غیرقابل قبولی از وضعیت رسیده که یک نمونه آن را در اواخر کار دولت قبلی و در مورد خط لوله آب دیدیم.سوال این است که آیا اصلاحطلبان با نوع گفتمان و نگرش خود میتوانند در مسایل که یک روی امنیتی هم دارد به همان توان رقیب و خصوصا فرماندار فعلی ظاهر شوند؟
به نظر نگارنده اصلاحطلبان با تقویت مزیت نسبی خود در زمینههای اجتماعی و بازسازی نهادهای مدنی و حضور حرفهای احزاب خود، میتوانند تاثیر چشمگیرتری در نیل به اهداف خود داشته باشند.اهدافی که با اعتقاد تعمیق میشود و به آرزوهای اکثریت جامعه جامه عمل میپوشاند. باید دید در حالی که استاندار از هر سو تحت فشار است و ابزارش گاه در کشاکشها ناکارآمد میگردد، آیا لازم است با انواع فشارها بر دری کوفت که از وقت باز شدن آن گذشته و یا باید با تقویت نیروهای درونی و انجام لابیهای هدفمند فضا را برای حضور حداکثری در انتخابات مجلس به نفع خود آماده کرد.اصلاحطلبان باید بتوانند با ترجمه صحیح و انتخاب صدای مناسب مفاهیم و ضرورتها را به گوش همه اقشار جامعه برسانند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.