|

اصولگرایان و فرمانداری اصفهان

علی عباس زاده: شرط‌هایی که استاندار اصفهان در نخستین روزهای کاری خود برای عزل و نصب مدیران استانی گذاشت، بیش ازهمه اقدامات و دیدگاه‌های او احتیاج به تحلیل و واکاوی داشت. اعتدال، تعهد، تخصص و تعامل، واژه‌هایی نبود که بتوان به راحتی مدیران را صاحب آن ویژگی‌ها دانست و یا به کلی، فاقد آن‌ها معرفی کرد، مصداق این واژگان البته زمانی هویدا می‌شد که انتصاب‌های استاندار اصفهان آغاز شود تا معیارهای 4 گانه به وضوح خود را نشان دهند. ابقای برخی فرمانداران اصفهان بر مسند شهرستان های کلیدی اما به راحتی قابل تحلیل نبود و در این میان ابقای فضل الله کفیل که در جمع مدیران دولت احمدی نژاد به عنوان وفادارترین فرماندارو شهرستانش استراتژیک ترین در استان شناخته می شد،اصلاح طلبان اصفهان را آزرد. با گفته های استاندار درباره ابقای کفیل و در پاسخ او به گلایه ها بیش از همه جا، نگاه‌ها به سمت «شرق» اصفهان معطوف شد. جایی که این روزها مهمترین جای اصفهان لقب گرفته است و تحولات آرام و زیرپوستی آن، نه هنوز حساسیت اصلاح طلبان را برانگیخته و نه مانع از گسترش تفکر اصولگرایی در این منطقه شده است.
اصلاح طلبان که عقیده داشتند با اقدامات پوپولیستی احمدی نژاد، شمال و جنوب اصفهان به یکدیگر نزدیک شده است و طبقه متوسط جدید دوباره درحال پوست اندازی است؛ کوشیدند که غرب اصفهان را نیز تصاحب کنند.آنان با انتصاب عقدایی به فرمانداری شهرضا، سجاد به فرمانداری لنجان، تاجمیری به فرمانداری فریدن، فراست به فرمانداری گلپایگان و حضور دو فرماندار تقریبا مستقل در سمیرم و خوانساربه ظاهر حلقه غرب را در اختیار گرفتند و شرق را با همه مسائل آن به اصولگرایان وانهادند. چرا که مدیریت شرق برای آنان به مراتب دشوارتر و حلقه‌های اصولگرایان از قدرت بیشتر برخوردار است.
در سال گذشته که کشاورزان شرق بارها درصدر اخبار نشستند و سرانجام لوله انتقال آب به یزد را شکستند. اما این ابتدای خبرسازی حوزه شرق اصفهان نبود، شرق مدت‌ها پیش پایگاه مشترک اصولگرایان سنتی به مدیریت شهرداری و بخشی از شورای شهر و اصولگرایان مستقل به هدایت سه تن از نمایندگان مجلس شده بود. مدیریت شهری اصفهان، خرسند از جنوب و شمال و غرب، رو به سوی شرق آورد و تاسیسات زیربنایی و زیرساخت‌های آینده اصفهان را به جای جنوب، در شرق متمرکز ساخت. آنها شهر رویاها، سالن اجلاس، نمایشگاه بین المللی و شهرک‌ های متعدد در شرق ساختند و از سوی دیگر نمایندگان مجلس نیز مرکب از کامران، اخوان و مقتدایی نیز با الحاق خوراسگان به اصفهان و تلاش برای بازگشت آب به تالاب گاوخونی و پرداخت حقابه کشاورزان و خسارات خشکسالی، پایگاه خود را در این منطقه محکم تر کردند.
اما زاینده رود همچنان نقش اصلی را ایفا می کرد، خشکسالی امان کشاورزان را بریده بود و انباشت مطالبات؛ موضوع آب را از حالت اجتماعی و اقتصادی به حوزه سیاسی و سپس امنیتی برد، به گونه ای که در سال های 89 به بعد؛ آب دستور کار اصلی حوزه سیاسی امنیتی استانداری دولت احمدی نژاد شد و بارها استاندار و فرماندار و معاون سیاسی امنیتی را در جمع کشاورزان ناراضی به ضیافت انتقادات جدی برد. آنها همه کار کردند تا مدیریت را در دست بگیرند و شرق را آرام کنند اما کار دشوارتر از آن بود که تصور می شد. زمانی که همه نگاه‌ها به سمت شرق بود، البته دولت تغییرکرد و استاندار جدید که خود در راس مدیریت آب کشور قرار داشت به اصفهان آمد و از همان روزهای اول بر بازگشت آب به زاینده رود تاکیدکرد.
او برابر گفته های خود در قبال انتصاب کفیل، اینگونه تحلیل کرد که تا زمان بازگشایی آب، شرق اصفهان را به فرماندار فعلی که سابقه امنیتی دارد بسپارد و خود در تهران رایزنی های گسترده با حوزه های وزراتی و ریاست جمهوری را پی بگیرد. پرداخت آرام و با طمانینه خسارات کشاورزان و زمزمه بازگشایی زاینده رود که سر داده شد، مساله فرمانداری اصفهان بار دیگر به چشم اصلاح طلبان سخت تر آمد: فضای شرق دیگر از محور امنیتی استان خارج شده بود و دیگر تحلیل استاندار برای ابقای کفیل کارآیی نداشت. اما نامه وزارت کشور برای تعیین ضرب الاجل انتصاب فرمانداران جدید و ابقای فرمانداران قبلی این بار دستاویز خوبی بود تا استاندار به اتکای همین، هر سه طیف اصولگرایان را در شهر اصفهان راضی نگه دارد.اصولگرایان سنتی در مدیریت شهری دست بالا را دارند واصولگرایان مستقل در حوزه انتخابیه خود رقیب ندارند و بازماندگان از دولت قبلی نیز بر شاهرگ انتخابات آینده نشسته اند.
اگرچه این فضا کاملا موقتی است و با کاهش آب زاینده‌رود به بیست درصد فعلی و تردید جدی در خصوص جاری بودن زاینده‌رود، آینده اقتصادی و اجتماعی شرق اصفهان همچنان نامعلوم است اما تا این جای کار به خوبی پیداست که سه طیف اصولگرایان بر زیست مسالمت آمیز در شرق تا انتخابات مجلس آینده به توافق رسیده‌اند و بر سر این خوان، اصلاح طلبان ناخوانده نخواهند نشست. آنان همچنان باید برای ترکیب هیات‌های اجرایی در مجلس آتی، منتظر بمانند....
علی عباس زاده: شرط‌هایی که استاندار اصفهان در نخستین روزهای کاری خود برای عزل و نصب مدیران استانی گذاشت، بیش ازهمه اقدامات و دیدگاه‌های او احتیاج به تحلیل و واکاوی داشت. اعتدال، تعهد، تخصص و تعامل، واژه‌هایی نبود که بتوان به راحتی مدیران را صاحب آن ویژگی‌ها دانست و یا به کلی، فاقد آن‌ها معرفی کرد، مصداق این واژگان البته زمانی هویدا می‌شد که انتصاب‌های استاندار اصفهان آغاز شود تا معیارهای 4 گانه به وضوح خود را نشان دهند. ابقای برخی فرمانداران اصفهان بر مسند شهرستان های کلیدی اما به راحتی قابل تحلیل نبود و در این میان ابقای فضل الله کفیل که در جمع مدیران دولت احمدی نژاد به عنوان وفادارترین فرماندارو شهرستانش استراتژیک ترین در استان شناخته می شد،اصلاح طلبان اصفهان را آزرد. با گفته های استاندار درباره ابقای کفیل و در پاسخ او به گلایه ها بیش از همه جا، نگاه‌ها به سمت «شرق» اصفهان معطوف شد. جایی که این روزها مهمترین جای اصفهان لقب گرفته است و تحولات آرام و زیرپوستی آن، نه هنوز حساسیت اصلاح طلبان را برانگیخته و نه مانع از گسترش تفکر اصولگرایی در این منطقه شده است.
اصلاح طلبان که عقیده داشتند با اقدامات پوپولیستی احمدی نژاد، شمال و جنوب اصفهان به یکدیگر نزدیک شده است و طبقه متوسط جدید دوباره درحال پوست اندازی است؛ کوشیدند که غرب اصفهان را نیز تصاحب کنند.آنان با انتصاب عقدایی به فرمانداری شهرضا، سجاد به فرمانداری لنجان، تاجمیری به فرمانداری فریدن، فراست به فرمانداری گلپایگان و حضور دو فرماندار تقریبا مستقل در سمیرم و خوانساربه ظاهر حلقه غرب را در اختیار گرفتند و شرق را با همه مسائل آن به اصولگرایان وانهادند. چرا که مدیریت شرق برای آنان به مراتب دشوارتر و حلقه‌های اصولگرایان از قدرت بیشتر برخوردار است.
در سال گذشته که کشاورزان شرق بارها درصدر اخبار نشستند و سرانجام لوله انتقال آب به یزد را شکستند. اما این ابتدای خبرسازی حوزه شرق اصفهان نبود، شرق مدت‌ها پیش پایگاه مشترک اصولگرایان سنتی به مدیریت شهرداری و بخشی از شورای شهر و اصولگرایان مستقل به هدایت سه تن از نمایندگان مجلس شده بود. مدیریت شهری اصفهان، خرسند از جنوب و شمال و غرب، رو به سوی شرق آورد و تاسیسات زیربنایی و زیرساخت‌های آینده اصفهان را به جای جنوب، در شرق متمرکز ساخت. آنها شهر رویاها، سالن اجلاس، نمایشگاه بین المللی و شهرک‌ های متعدد در شرق ساختند و از سوی دیگر نمایندگان مجلس نیز مرکب از کامران، اخوان و مقتدایی نیز با الحاق خوراسگان به اصفهان و تلاش برای بازگشت آب به تالاب گاوخونی و پرداخت حقابه کشاورزان و خسارات خشکسالی، پایگاه خود را در این منطقه محکم تر کردند.
اما زاینده رود همچنان نقش اصلی را ایفا می کرد، خشکسالی امان کشاورزان را بریده بود و انباشت مطالبات؛ موضوع آب را از حالت اجتماعی و اقتصادی به حوزه سیاسی و سپس امنیتی برد، به گونه ای که در سال های 89 به بعد؛ آب دستور کار اصلی حوزه سیاسی امنیتی استانداری دولت احمدی نژاد شد و بارها استاندار و فرماندار و معاون سیاسی امنیتی را در جمع کشاورزان ناراضی به ضیافت انتقادات جدی برد. آنها همه کار کردند تا مدیریت را در دست بگیرند و شرق را آرام کنند اما کار دشوارتر از آن بود که تصور می شد. زمانی که همه نگاه‌ها به سمت شرق بود، البته دولت تغییرکرد و استاندار جدید که خود در راس مدیریت آب کشور قرار داشت به اصفهان آمد و از همان روزهای اول بر بازگشت آب به زاینده رود تاکیدکرد.
او برابر گفته های خود در قبال انتصاب کفیل، اینگونه تحلیل کرد که تا زمان بازگشایی آب، شرق اصفهان را به فرماندار فعلی که سابقه امنیتی دارد بسپارد و خود در تهران رایزنی های گسترده با حوزه های وزراتی و ریاست جمهوری را پی بگیرد. پرداخت آرام و با طمانینه خسارات کشاورزان و زمزمه بازگشایی زاینده رود که سر داده شد، مساله فرمانداری اصفهان بار دیگر به چشم اصلاح طلبان سخت تر آمد: فضای شرق دیگر از محور امنیتی استان خارج شده بود و دیگر تحلیل استاندار برای ابقای کفیل کارآیی نداشت. اما نامه وزارت کشور برای تعیین ضرب الاجل انتصاب فرمانداران جدید و ابقای فرمانداران قبلی این بار دستاویز خوبی بود تا استاندار به اتکای همین، هر سه طیف اصولگرایان را در شهر اصفهان راضی نگه دارد.اصولگرایان سنتی در مدیریت شهری دست بالا را دارند واصولگرایان مستقل در حوزه انتخابیه خود رقیب ندارند و بازماندگان از دولت قبلی نیز بر شاهرگ انتخابات آینده نشسته اند.
اگرچه این فضا کاملا موقتی است و با کاهش آب زاینده‌رود به بیست درصد فعلی و تردید جدی در خصوص جاری بودن زاینده‌رود، آینده اقتصادی و اجتماعی شرق اصفهان همچنان نامعلوم است اما تا این جای کار به خوبی پیداست که سه طیف اصولگرایان بر زیست مسالمت آمیز در شرق تا انتخابات مجلس آینده به توافق رسیده‌اند و بر سر این خوان، اصلاح طلبان ناخوانده نخواهند نشست. آنان همچنان باید برای ترکیب هیات‌های اجرایی در مجلس آتی، منتظر بمانند....

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.