آموزشگاههای کنکور به بنگاههای معاملاتی تبدیل شدهاند
رتبههای تک رقمی اصفهان حاصل فضای رقابتی است
گفت و گوی شرق با محمد امین فلاح بحث برانگیز است؛در حالی که رتبه های تک رقمی کنکور در به عنوان یک افتخار بزرگ در کارنامهها درج میشود و بسیاری آن را در حیطه عملکرد موفق خود به حساب میآورند اما نظر کارشناسان آموزش و مشاوره استان این نیست. تب کنکور که حالا مزمن است و اپیدمیهای فصلی و دایمی خود را دارد؛ درجه حرارت سیستمهای آموزشی را هم به چالش کشیده و نمیتوان از این آتش دامنگیر خانوادهها و مدارس و دولت و دانشآموزان بهسادگی پرید. این مشاور و برنامهریز تحصیلی و کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی؛ اما به "اتفاق خاص" که اصفهانیها را سرآمد کنکور امسال ساخت اعتقادی ندارد.
آقای فلاح! اصفهان رتبههای تک رقمی زیادی را در کنکور امسال به خود اختصاص داد. به نظر شما این واقعه نشان از ساز و کارهای مناسب موجود در استان برای رسیدن به رتبه تک رقمی در کنکور بودهاست؟
در واقع برای رتبه تکرقمی، ساز و کار خاصی نیست و بیشتر بستگی به پشتکار و تلاش دانش آموز دارد و البته مجموعه آموزشی نیز سهم به سزایی را میتواند داشته باشد. از نظر فردی رتبههای تک رقمی بیشتر دارای هوش خوبی هستند ولی مهمترین ویژگی آنها پشتکار آنهاست. از نظر حوزه آموزشی مسلما دبیرستانها و مراکز آموزشی که رقابت بین دانشآموزان در آنها بیشتر است، به همان اندازه احتمال داشتن دانش آموز رتبه تک رقمی هم بالاتر است.
همانطور که در چند سال گذشته دیدیم و بنده نیز شخصا شاهد آن بودهام؛ در مجموعههای آموزشی خاص نه اینکه کلاسهای آموزشی خاصی برگزار شود، بلکه انرژی جمعی که در چنین محیطهایی شکل گرفته باعث رقابت و حس یک المپیک درسی القا میشود. دانش آموزان را بیشتر به سمت تلاش بیشتر جهت کسب رتبه بهتر سوق میدهد و ارزشگذاری که دانشآموز و خانواده او نسبت به موضوع رقابت خواهند داشت نیز کاملا مهم و تاثیرگذار است. ولی اینکه بخواهیم بگوییم اتفاق خاصی در حوزه آموزش رخ داده که باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی شده، بنده اعتقادی به این موضوع ندارم،
چرا؟
چون دانشآموزی که در کنکور رتبه تک رقمی میشود ۲۵ درصد کنکور خود را از هم از سال گذشته خود دارد یعنی معدل سال سوم او هم تاثیر مهمی در این بین داشته و چنین دانشآموزانی که موفق به کسب معدل بالا در دوره سوم دبیرستان شدهاند؛ قطعا از تابستان بعد از سال دوم شروع به کار و تلاش کردهاند که این تلاش شامل رفتن به کلاسهای مشاوره درسی و کلاسهای آموزشی مختلف و کسب مهارتهای لازم است. پس در یک سال اتفاق خاصی نخواهد افتاد. آن چیزی که باعث میشود دانش آموز برای کسب رتبه تک رقمی موفق شود هوش و استعداد،پشتکار کم نظیر و فرهنگ جستجوگری فردی، فرهنگ خانواده و محیط مدرسه و آموزش میباشد و همچنان تاکید من بر رقابتی بودن محیط است.
میتوان گفت که این اتفاق؛ امری برنامهریزی شده و حاصل یک حرکت سیستماتیک در نظام آموزشی استان بوده؟ یعنی ممکن است در سالهای بعد هم تکرار شود و به صورت یک رویه درآید؟
میتوان گفت هم اتفاقی است و هم اتفاقی نیست. اتفاقی هست از این جهت که در برخی سالها رتبه تک رقمی، زیاد داریم و اتفاقی نیست از این جهت که به هر حال در هر سال ما رتبه تک رقمی داریم ولی به چشم نمیآید، یک نفر دو نفر در مجموعههای متفاوت بودهاند و من فکر میکنم این رویه ادامه پیدا خواهد کرد ولی نه به صورت امسال بلکه به همان رویهای که همیشه بوده، برخی سالها زیاد و در برخی سالها کم چون از ساختار خاصی تبعیت نمیکند و باید به پراکندگی آن هم باید دقت کنیم.
از نظر شما نقش نهادهای دولتی مثل آموزش و پرورش و مدارس استان در این امر تاثیرگذار بوده؟
این سوال خوبی است. بیشتر رتبههای تک رقمی حاصل تلاش های فردی و همچنین از سیستم آموزشی بزرگ بوده - در اینجا به جای سیستم آموزشی دولتی از سیستم آموزشی بزرگ استفاده میکنم. چون ما در اصفهان مجموعه مدارسی داریم که علاوه بر مدارس دولتی مثل تیزهوشان و ... در این زمینه بسیار حرفهای عمل میکنند اما متاسفانه این موضوع اشتباه گرفته میشود که حرفهای بودن در آموزش مترادف است با استفاده کردن از نیروهای خاص و اسم دار. اینجور نیست.
پس چگونه این سیستم های آموزشی باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی و مدال های المپیک می شوند؟
به خاطر تزریق فرهنگ رقابتی در بین دانشآموزان و همچنین رغبت خانوادههای این دانشآموزان به پذیرا بودن چنین فرهنگی که باعث بهوجود آمدن محیطی میشود که خود دانش آموزان در یک رقابت تنگاتنگ قرار بگیرند و ارزشهای دوران سنی آنها تبدیل شود به ارزشهایی همچون مدال آوری در المپیاد و کسب رتبههای تک رقمی . این ارزشها هم اکنون در جامعه ما بین نوجوانان و جوانان کاملا رو به افول است ولی این سیستمهای آموزشی بزرگ توانستند این ارزشها را همچنان زنده نگه دارند و میبینید که در مراکز آموزشی مثل سمپاد قبول شدن در المپیاد هم بسیار مهم است و برای رسیدن به آن بسیار تلاش و برنامهریزی میشود. پس بنابراین علاوه بر تلاش فردی و خانوادگی که از سه سال قبل شروع میشود، سیستمهای آموزشی هم به صورت غیر مستقیم به همین مقدار تاثیرگذار هستند و می توانند باعث چنین اتفاقاتی شوند.
چرا آموزش و پرورش نتوانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و این ذهنیت به وجود آمده که حتما دانش آموزان به سوی مشاوره و کلاس های خارج از محیط مدرسه بروند؟
در اینجا چند مسئله وجود دارد. اول اینکه این سوال از دسته سوالات مستقیم است یعنی همراه با قضاوت است. ما میتوانیم بگوییم سیستم آموزش پرورش هم توانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و هم نتوانسته هم آهنگ کنکور شود. یکی از دلایل این است که فرضا دبیر درس ریاضیات گسسته ما اگر همگام با رشد کیفی تدریس خود شاهد حقوق، پاداش یا مزایای بالاتر نباشد بنابراین میلی هم برای به روز رسانی دانستههای خود و بالا بردن کیفی روش تدریس خود نخواهد داشت و به تکنیکهای ۱۰ سال پیش اکتفا خواهد کرد. در صورتی که کنکور طی سالهای گذشته بسیار بسیار متفاوت شده. این میتواند یکی از دلایل باشد.
البته من قصد ندارم بگویم تمامی دبیرها اینگونه هستند ولی خوب این یک دلیل کلی است که در مورد آن صحبت میکنیم و بحث قضاوت نیست. موضوع بعدی عدم هماهنگی بین نظام آموزشی ما و نوع و تیپ سوالات مطرح شده در کنکور است. یعنی اینکه در آموزش و پرورش سیستم تدریس و نوع مطالب تدریسی باید در چهارچوب کتاب درسی باشد و کتاب درسی هم بیشتر از ۳۰ درصد تا ۴۰ درصد کنکور را شامل نمیشود و این عدم هماهنگی برمی گردد به سازمان سنجش و اداره تالیف کتاب ها یا همان آموزش و پرورش.
موافق این هستید که باید به سمت مشاوره و کلاس های کنکور رفت؟
نه! در واقع بایدی در کار نیست و من خودم رتبههای تک رقمی داشتم که اصلا از کلاسهای بیرون مدرسه استفاده نکردند. همانطور که دیدهام افراد با رتبه تک رقمی که از کلاسهای بیرون استفاده کردهاند. این موضوع همان موضوع راههای رسیدن به خداست که به اندازه تمامی انسانها وجود دارد و اعتقاد یک سرمربی و نوع نگرش یک سرمربی به عنوان مشاور بسیار تاثیرگذار است. بنابراین دانشآموز میتواند هم تنها با کمک کلاسهای مدرسه و هم با استفاده از کلاسهای بیرون از مدرسه رتبه تک رقمی را بهدست آورده باشد . اما این موضوع که چرا مشاورههای مدارس موفقیت چندانی در این زمینه کسب نکردهاند برمیگردد به عدم آگاهی این افراد از سرفصل دروس مختلف. مثلا اگر یک نفر به عنوان مشاور در رشته علوم انسانی فعالیت کند و از سرفصل دروسی همچون تحلیل، گسسته، شیمی و فصول ریز آنها مثل محلولها و مکانیک و ... اطلاعات کافی ندارد ؛ نمیتواند مشکل دانش آموز را درک کند.
در مورد معلمین هم که قبلا عرض کردم. ولی معلمهای بومی بسیار خوبی در سطح استان داریم که از نظر بنده یک فرهنگ غلط باعث میشود که گرایش به طرف دبیران خارج از اصفهان زیاد شده باشد و بسیاری از دبیران بومی ما افرادی هستند که متبحر هستند و واقعا وقت میگذارند و میبینیم که حتی کلاسهای خارج از مدرسه آن ها هم بسیار شلوغ است.
در سالهای اخیر کنکور آنقدر حاشیهدار و همراه با شاخ و برگ فراروان تبلیغ شده که خود را به عنوان یک صنعت به آموزش در ایران و اصفهان تحمیل کرده. شما با واژه صنعت کنکور موافق هستید؟
صد درصد نوعی از صنعت کنکور در اصفهان وجود دارد که مبانی اقتصادی و ساز و کارهای مدیریتی و مشاوره ای را دارد. یک سیستم بسیار فعال، پویا ، رقابت پذیر و بسیار تنگاتنگ در عرصه رقابت و جذب دانشآموز و سرمایه هست که متاسفانه در بسیاری از موارد آموزشگاههای کنکور ما تبدیل به بنگاههای معاملاتی میشوند که شما میتوانید ساز و کار آنها را در بطن جامعه کاملا مشاهده کنید.اصلا موضوع فرهنگ از آن خارج شده مانند سینماهای ما که از موضوع هنر برای هنر خارج شده و کاملا شکل صنعتی به خود گرفتهاند . آنان سعی میکنند از سطح دبستان دانش آموزان را تحت پوشش قرار دهند و به صورت کاملا نامحسوس هم این موضوع را بین خانوادهها جا انداختهاند. بهعنوان مثال چنین جا انداختهاند که اگر فرزند شما در کنکور آزمایشی شرکت نکند و یا در کلاسهای آموزشی یا مشاوره شرکت نکند موفقیتی در کنکور نخواهد داشت، ولی بحث بر سر این موضوع که آیا این نوع طرز فکر و تبلیغ درست است یا اشتباه؛ بسیار زیاد است. اما بالشخصه اعتقاد دارم این روش درست نیست و حتما نباید این موارد وجود داشته باشد.
ولی میبینیم که این صنعت همه را درگیر کرده از معلم در مدرسه تا مدیر معمولی مدرسه و تا خانوادههای دانشآموزان همه و همه درگیر این موضوع هستند.
بله این صنعت باعث ایجاد رقابت در عرصه تبلیغات، کیفیت آموزشی، در عرصه نشر و انتشارات و حتی در عرصه برگزاری همایشهای مختلف از لحاظ کیفی، از لحاظ ساختاری شده و شما میبینید که کاملا یک موضوع سیستماتیک، آموزش استان را تحت تاثیر قرار داده و دانش آموز از دوران ابتدایی که قدم در سال سوم میگذارد به فکر این است که چه کلاسهایی یا چه کنکورهای آزمایشی شرکت کند و اینها جو کنکور و جو سال سوم و چهارم دبیرستان را کاملا تحت تاثیر قرار میدهد و در بعضی موارد برخی آموزشگاههای کنکور تبدیل شدهاند به بنگاههای معاملاتی و اقتصادی.
مثال واضحی جهت بیشتر روشن شدن این موضوع میزنم، حتی شماره تلفن دانشآموزان بین برخی از آموزشگاهها و بنگاههای تبلیغاتی خرید و فروش میشود، به عنوان مثال برخی از فروشندگان کتاب و انتشارات شماره دانش آموزان را از برخی آموزشگاهها خریداری میکنند. حتی در برخی موارد مدارس هم پای در این میدان میگذارند و مثالهای دیگری از این قبیل که باعث به وجود آمدن جوی ناهمگون ولی در عین حال بسیار رقابتی شده است. در سطح اول دو یا سه سیستم بزرگ آموزشی در رقابت هستند و در سطح دو تعدادی بیشتر و در سطح سوم که از لحاظ اقتصادی کمی ضعیفتر میباشد و نه از لحاظ کیفیتی؛ رقابت شدیدی وجود دارد. در زمینه دبیرها هم به همین شکل. سطح بندی به صورت ناخودآگاه صورت گرفته که بحث اینکه به چه شکل هر دبیر وارد یک سطح کیفی و آموزشی گشته خود یک بحث جدا و مفصل است که این موضوع را هم در سطح استان میتوان به وضوح دید.
آقای فلاح! اصفهان رتبههای تک رقمی زیادی را در کنکور امسال به خود اختصاص داد. به نظر شما این واقعه نشان از ساز و کارهای مناسب موجود در استان برای رسیدن به رتبه تک رقمی در کنکور بودهاست؟
در واقع برای رتبه تکرقمی، ساز و کار خاصی نیست و بیشتر بستگی به پشتکار و تلاش دانش آموز دارد و البته مجموعه آموزشی نیز سهم به سزایی را میتواند داشته باشد. از نظر فردی رتبههای تک رقمی بیشتر دارای هوش خوبی هستند ولی مهمترین ویژگی آنها پشتکار آنهاست. از نظر حوزه آموزشی مسلما دبیرستانها و مراکز آموزشی که رقابت بین دانشآموزان در آنها بیشتر است، به همان اندازه احتمال داشتن دانش آموز رتبه تک رقمی هم بالاتر است.
همانطور که در چند سال گذشته دیدیم و بنده نیز شخصا شاهد آن بودهام؛ در مجموعههای آموزشی خاص نه اینکه کلاسهای آموزشی خاصی برگزار شود، بلکه انرژی جمعی که در چنین محیطهایی شکل گرفته باعث رقابت و حس یک المپیک درسی القا میشود. دانش آموزان را بیشتر به سمت تلاش بیشتر جهت کسب رتبه بهتر سوق میدهد و ارزشگذاری که دانشآموز و خانواده او نسبت به موضوع رقابت خواهند داشت نیز کاملا مهم و تاثیرگذار است. ولی اینکه بخواهیم بگوییم اتفاق خاصی در حوزه آموزش رخ داده که باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی شده، بنده اعتقادی به این موضوع ندارم،
چرا؟
چون دانشآموزی که در کنکور رتبه تک رقمی میشود ۲۵ درصد کنکور خود را از هم از سال گذشته خود دارد یعنی معدل سال سوم او هم تاثیر مهمی در این بین داشته و چنین دانشآموزانی که موفق به کسب معدل بالا در دوره سوم دبیرستان شدهاند؛ قطعا از تابستان بعد از سال دوم شروع به کار و تلاش کردهاند که این تلاش شامل رفتن به کلاسهای مشاوره درسی و کلاسهای آموزشی مختلف و کسب مهارتهای لازم است. پس در یک سال اتفاق خاصی نخواهد افتاد. آن چیزی که باعث میشود دانش آموز برای کسب رتبه تک رقمی موفق شود هوش و استعداد،پشتکار کم نظیر و فرهنگ جستجوگری فردی، فرهنگ خانواده و محیط مدرسه و آموزش میباشد و همچنان تاکید من بر رقابتی بودن محیط است.
میتوان گفت که این اتفاق؛ امری برنامهریزی شده و حاصل یک حرکت سیستماتیک در نظام آموزشی استان بوده؟ یعنی ممکن است در سالهای بعد هم تکرار شود و به صورت یک رویه درآید؟
میتوان گفت هم اتفاقی است و هم اتفاقی نیست. اتفاقی هست از این جهت که در برخی سالها رتبه تک رقمی، زیاد داریم و اتفاقی نیست از این جهت که به هر حال در هر سال ما رتبه تک رقمی داریم ولی به چشم نمیآید، یک نفر دو نفر در مجموعههای متفاوت بودهاند و من فکر میکنم این رویه ادامه پیدا خواهد کرد ولی نه به صورت امسال بلکه به همان رویهای که همیشه بوده، برخی سالها زیاد و در برخی سالها کم چون از ساختار خاصی تبعیت نمیکند و باید به پراکندگی آن هم باید دقت کنیم.
از نظر شما نقش نهادهای دولتی مثل آموزش و پرورش و مدارس استان در این امر تاثیرگذار بوده؟
این سوال خوبی است. بیشتر رتبههای تک رقمی حاصل تلاش های فردی و همچنین از سیستم آموزشی بزرگ بوده - در اینجا به جای سیستم آموزشی دولتی از سیستم آموزشی بزرگ استفاده میکنم. چون ما در اصفهان مجموعه مدارسی داریم که علاوه بر مدارس دولتی مثل تیزهوشان و ... در این زمینه بسیار حرفهای عمل میکنند اما متاسفانه این موضوع اشتباه گرفته میشود که حرفهای بودن در آموزش مترادف است با استفاده کردن از نیروهای خاص و اسم دار. اینجور نیست.
پس چگونه این سیستم های آموزشی باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی و مدال های المپیک می شوند؟
به خاطر تزریق فرهنگ رقابتی در بین دانشآموزان و همچنین رغبت خانوادههای این دانشآموزان به پذیرا بودن چنین فرهنگی که باعث بهوجود آمدن محیطی میشود که خود دانش آموزان در یک رقابت تنگاتنگ قرار بگیرند و ارزشهای دوران سنی آنها تبدیل شود به ارزشهایی همچون مدال آوری در المپیاد و کسب رتبههای تک رقمی . این ارزشها هم اکنون در جامعه ما بین نوجوانان و جوانان کاملا رو به افول است ولی این سیستمهای آموزشی بزرگ توانستند این ارزشها را همچنان زنده نگه دارند و میبینید که در مراکز آموزشی مثل سمپاد قبول شدن در المپیاد هم بسیار مهم است و برای رسیدن به آن بسیار تلاش و برنامهریزی میشود. پس بنابراین علاوه بر تلاش فردی و خانوادگی که از سه سال قبل شروع میشود، سیستمهای آموزشی هم به صورت غیر مستقیم به همین مقدار تاثیرگذار هستند و می توانند باعث چنین اتفاقاتی شوند.
چرا آموزش و پرورش نتوانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و این ذهنیت به وجود آمده که حتما دانش آموزان به سوی مشاوره و کلاس های خارج از محیط مدرسه بروند؟
در اینجا چند مسئله وجود دارد. اول اینکه این سوال از دسته سوالات مستقیم است یعنی همراه با قضاوت است. ما میتوانیم بگوییم سیستم آموزش پرورش هم توانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و هم نتوانسته هم آهنگ کنکور شود. یکی از دلایل این است که فرضا دبیر درس ریاضیات گسسته ما اگر همگام با رشد کیفی تدریس خود شاهد حقوق، پاداش یا مزایای بالاتر نباشد بنابراین میلی هم برای به روز رسانی دانستههای خود و بالا بردن کیفی روش تدریس خود نخواهد داشت و به تکنیکهای ۱۰ سال پیش اکتفا خواهد کرد. در صورتی که کنکور طی سالهای گذشته بسیار بسیار متفاوت شده. این میتواند یکی از دلایل باشد.
البته من قصد ندارم بگویم تمامی دبیرها اینگونه هستند ولی خوب این یک دلیل کلی است که در مورد آن صحبت میکنیم و بحث قضاوت نیست. موضوع بعدی عدم هماهنگی بین نظام آموزشی ما و نوع و تیپ سوالات مطرح شده در کنکور است. یعنی اینکه در آموزش و پرورش سیستم تدریس و نوع مطالب تدریسی باید در چهارچوب کتاب درسی باشد و کتاب درسی هم بیشتر از ۳۰ درصد تا ۴۰ درصد کنکور را شامل نمیشود و این عدم هماهنگی برمی گردد به سازمان سنجش و اداره تالیف کتاب ها یا همان آموزش و پرورش.
موافق این هستید که باید به سمت مشاوره و کلاس های کنکور رفت؟
نه! در واقع بایدی در کار نیست و من خودم رتبههای تک رقمی داشتم که اصلا از کلاسهای بیرون مدرسه استفاده نکردند. همانطور که دیدهام افراد با رتبه تک رقمی که از کلاسهای بیرون استفاده کردهاند. این موضوع همان موضوع راههای رسیدن به خداست که به اندازه تمامی انسانها وجود دارد و اعتقاد یک سرمربی و نوع نگرش یک سرمربی به عنوان مشاور بسیار تاثیرگذار است. بنابراین دانشآموز میتواند هم تنها با کمک کلاسهای مدرسه و هم با استفاده از کلاسهای بیرون از مدرسه رتبه تک رقمی را بهدست آورده باشد . اما این موضوع که چرا مشاورههای مدارس موفقیت چندانی در این زمینه کسب نکردهاند برمیگردد به عدم آگاهی این افراد از سرفصل دروس مختلف. مثلا اگر یک نفر به عنوان مشاور در رشته علوم انسانی فعالیت کند و از سرفصل دروسی همچون تحلیل، گسسته، شیمی و فصول ریز آنها مثل محلولها و مکانیک و ... اطلاعات کافی ندارد ؛ نمیتواند مشکل دانش آموز را درک کند.
در مورد معلمین هم که قبلا عرض کردم. ولی معلمهای بومی بسیار خوبی در سطح استان داریم که از نظر بنده یک فرهنگ غلط باعث میشود که گرایش به طرف دبیران خارج از اصفهان زیاد شده باشد و بسیاری از دبیران بومی ما افرادی هستند که متبحر هستند و واقعا وقت میگذارند و میبینیم که حتی کلاسهای خارج از مدرسه آن ها هم بسیار شلوغ است.
در سالهای اخیر کنکور آنقدر حاشیهدار و همراه با شاخ و برگ فراروان تبلیغ شده که خود را به عنوان یک صنعت به آموزش در ایران و اصفهان تحمیل کرده. شما با واژه صنعت کنکور موافق هستید؟
صد درصد نوعی از صنعت کنکور در اصفهان وجود دارد که مبانی اقتصادی و ساز و کارهای مدیریتی و مشاوره ای را دارد. یک سیستم بسیار فعال، پویا ، رقابت پذیر و بسیار تنگاتنگ در عرصه رقابت و جذب دانشآموز و سرمایه هست که متاسفانه در بسیاری از موارد آموزشگاههای کنکور ما تبدیل به بنگاههای معاملاتی میشوند که شما میتوانید ساز و کار آنها را در بطن جامعه کاملا مشاهده کنید.اصلا موضوع فرهنگ از آن خارج شده مانند سینماهای ما که از موضوع هنر برای هنر خارج شده و کاملا شکل صنعتی به خود گرفتهاند . آنان سعی میکنند از سطح دبستان دانش آموزان را تحت پوشش قرار دهند و به صورت کاملا نامحسوس هم این موضوع را بین خانوادهها جا انداختهاند. بهعنوان مثال چنین جا انداختهاند که اگر فرزند شما در کنکور آزمایشی شرکت نکند و یا در کلاسهای آموزشی یا مشاوره شرکت نکند موفقیتی در کنکور نخواهد داشت، ولی بحث بر سر این موضوع که آیا این نوع طرز فکر و تبلیغ درست است یا اشتباه؛ بسیار زیاد است. اما بالشخصه اعتقاد دارم این روش درست نیست و حتما نباید این موارد وجود داشته باشد.
ولی میبینیم که این صنعت همه را درگیر کرده از معلم در مدرسه تا مدیر معمولی مدرسه و تا خانوادههای دانشآموزان همه و همه درگیر این موضوع هستند.
بله این صنعت باعث ایجاد رقابت در عرصه تبلیغات، کیفیت آموزشی، در عرصه نشر و انتشارات و حتی در عرصه برگزاری همایشهای مختلف از لحاظ کیفی، از لحاظ ساختاری شده و شما میبینید که کاملا یک موضوع سیستماتیک، آموزش استان را تحت تاثیر قرار داده و دانش آموز از دوران ابتدایی که قدم در سال سوم میگذارد به فکر این است که چه کلاسهایی یا چه کنکورهای آزمایشی شرکت کند و اینها جو کنکور و جو سال سوم و چهارم دبیرستان را کاملا تحت تاثیر قرار میدهد و در بعضی موارد برخی آموزشگاههای کنکور تبدیل شدهاند به بنگاههای معاملاتی و اقتصادی.
مثال واضحی جهت بیشتر روشن شدن این موضوع میزنم، حتی شماره تلفن دانشآموزان بین برخی از آموزشگاهها و بنگاههای تبلیغاتی خرید و فروش میشود، به عنوان مثال برخی از فروشندگان کتاب و انتشارات شماره دانش آموزان را از برخی آموزشگاهها خریداری میکنند. حتی در برخی موارد مدارس هم پای در این میدان میگذارند و مثالهای دیگری از این قبیل که باعث به وجود آمدن جوی ناهمگون ولی در عین حال بسیار رقابتی شده است. در سطح اول دو یا سه سیستم بزرگ آموزشی در رقابت هستند و در سطح دو تعدادی بیشتر و در سطح سوم که از لحاظ اقتصادی کمی ضعیفتر میباشد و نه از لحاظ کیفیتی؛ رقابت شدیدی وجود دارد. در زمینه دبیرها هم به همین شکل. سطح بندی به صورت ناخودآگاه صورت گرفته که بحث اینکه به چه شکل هر دبیر وارد یک سطح کیفی و آموزشی گشته خود یک بحث جدا و مفصل است که این موضوع را هم در سطح استان میتوان به وضوح دید.
گفت و گوی شرق با محمد امین فلاح بحث برانگیز است؛در حالی که رتبه های تک رقمی کنکور در به عنوان یک افتخار بزرگ در کارنامهها درج میشود و بسیاری آن را در حیطه عملکرد موفق خود به حساب میآورند اما نظر کارشناسان آموزش و مشاوره استان این نیست. تب کنکور که حالا مزمن است و اپیدمیهای فصلی و دایمی خود را دارد؛ درجه حرارت سیستمهای آموزشی را هم به چالش کشیده و نمیتوان از این آتش دامنگیر خانوادهها و مدارس و دولت و دانشآموزان بهسادگی پرید. این مشاور و برنامهریز تحصیلی و کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی؛ اما به "اتفاق خاص" که اصفهانیها را سرآمد کنکور امسال ساخت اعتقادی ندارد.
آقای فلاح! اصفهان رتبههای تک رقمی زیادی را در کنکور امسال به خود اختصاص داد. به نظر شما این واقعه نشان از ساز و کارهای مناسب موجود در استان برای رسیدن به رتبه تک رقمی در کنکور بودهاست؟
در واقع برای رتبه تکرقمی، ساز و کار خاصی نیست و بیشتر بستگی به پشتکار و تلاش دانش آموز دارد و البته مجموعه آموزشی نیز سهم به سزایی را میتواند داشته باشد. از نظر فردی رتبههای تک رقمی بیشتر دارای هوش خوبی هستند ولی مهمترین ویژگی آنها پشتکار آنهاست. از نظر حوزه آموزشی مسلما دبیرستانها و مراکز آموزشی که رقابت بین دانشآموزان در آنها بیشتر است، به همان اندازه احتمال داشتن دانش آموز رتبه تک رقمی هم بالاتر است.
همانطور که در چند سال گذشته دیدیم و بنده نیز شخصا شاهد آن بودهام؛ در مجموعههای آموزشی خاص نه اینکه کلاسهای آموزشی خاصی برگزار شود، بلکه انرژی جمعی که در چنین محیطهایی شکل گرفته باعث رقابت و حس یک المپیک درسی القا میشود. دانش آموزان را بیشتر به سمت تلاش بیشتر جهت کسب رتبه بهتر سوق میدهد و ارزشگذاری که دانشآموز و خانواده او نسبت به موضوع رقابت خواهند داشت نیز کاملا مهم و تاثیرگذار است. ولی اینکه بخواهیم بگوییم اتفاق خاصی در حوزه آموزش رخ داده که باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی شده، بنده اعتقادی به این موضوع ندارم،
چرا؟
چون دانشآموزی که در کنکور رتبه تک رقمی میشود ۲۵ درصد کنکور خود را از هم از سال گذشته خود دارد یعنی معدل سال سوم او هم تاثیر مهمی در این بین داشته و چنین دانشآموزانی که موفق به کسب معدل بالا در دوره سوم دبیرستان شدهاند؛ قطعا از تابستان بعد از سال دوم شروع به کار و تلاش کردهاند که این تلاش شامل رفتن به کلاسهای مشاوره درسی و کلاسهای آموزشی مختلف و کسب مهارتهای لازم است. پس در یک سال اتفاق خاصی نخواهد افتاد. آن چیزی که باعث میشود دانش آموز برای کسب رتبه تک رقمی موفق شود هوش و استعداد،پشتکار کم نظیر و فرهنگ جستجوگری فردی، فرهنگ خانواده و محیط مدرسه و آموزش میباشد و همچنان تاکید من بر رقابتی بودن محیط است.
میتوان گفت که این اتفاق؛ امری برنامهریزی شده و حاصل یک حرکت سیستماتیک در نظام آموزشی استان بوده؟ یعنی ممکن است در سالهای بعد هم تکرار شود و به صورت یک رویه درآید؟
میتوان گفت هم اتفاقی است و هم اتفاقی نیست. اتفاقی هست از این جهت که در برخی سالها رتبه تک رقمی، زیاد داریم و اتفاقی نیست از این جهت که به هر حال در هر سال ما رتبه تک رقمی داریم ولی به چشم نمیآید، یک نفر دو نفر در مجموعههای متفاوت بودهاند و من فکر میکنم این رویه ادامه پیدا خواهد کرد ولی نه به صورت امسال بلکه به همان رویهای که همیشه بوده، برخی سالها زیاد و در برخی سالها کم چون از ساختار خاصی تبعیت نمیکند و باید به پراکندگی آن هم باید دقت کنیم.
از نظر شما نقش نهادهای دولتی مثل آموزش و پرورش و مدارس استان در این امر تاثیرگذار بوده؟
این سوال خوبی است. بیشتر رتبههای تک رقمی حاصل تلاش های فردی و همچنین از سیستم آموزشی بزرگ بوده - در اینجا به جای سیستم آموزشی دولتی از سیستم آموزشی بزرگ استفاده میکنم. چون ما در اصفهان مجموعه مدارسی داریم که علاوه بر مدارس دولتی مثل تیزهوشان و ... در این زمینه بسیار حرفهای عمل میکنند اما متاسفانه این موضوع اشتباه گرفته میشود که حرفهای بودن در آموزش مترادف است با استفاده کردن از نیروهای خاص و اسم دار. اینجور نیست.
پس چگونه این سیستم های آموزشی باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی و مدال های المپیک می شوند؟
به خاطر تزریق فرهنگ رقابتی در بین دانشآموزان و همچنین رغبت خانوادههای این دانشآموزان به پذیرا بودن چنین فرهنگی که باعث بهوجود آمدن محیطی میشود که خود دانش آموزان در یک رقابت تنگاتنگ قرار بگیرند و ارزشهای دوران سنی آنها تبدیل شود به ارزشهایی همچون مدال آوری در المپیاد و کسب رتبههای تک رقمی . این ارزشها هم اکنون در جامعه ما بین نوجوانان و جوانان کاملا رو به افول است ولی این سیستمهای آموزشی بزرگ توانستند این ارزشها را همچنان زنده نگه دارند و میبینید که در مراکز آموزشی مثل سمپاد قبول شدن در المپیاد هم بسیار مهم است و برای رسیدن به آن بسیار تلاش و برنامهریزی میشود. پس بنابراین علاوه بر تلاش فردی و خانوادگی که از سه سال قبل شروع میشود، سیستمهای آموزشی هم به صورت غیر مستقیم به همین مقدار تاثیرگذار هستند و می توانند باعث چنین اتفاقاتی شوند.
چرا آموزش و پرورش نتوانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و این ذهنیت به وجود آمده که حتما دانش آموزان به سوی مشاوره و کلاس های خارج از محیط مدرسه بروند؟
در اینجا چند مسئله وجود دارد. اول اینکه این سوال از دسته سوالات مستقیم است یعنی همراه با قضاوت است. ما میتوانیم بگوییم سیستم آموزش پرورش هم توانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و هم نتوانسته هم آهنگ کنکور شود. یکی از دلایل این است که فرضا دبیر درس ریاضیات گسسته ما اگر همگام با رشد کیفی تدریس خود شاهد حقوق، پاداش یا مزایای بالاتر نباشد بنابراین میلی هم برای به روز رسانی دانستههای خود و بالا بردن کیفی روش تدریس خود نخواهد داشت و به تکنیکهای ۱۰ سال پیش اکتفا خواهد کرد. در صورتی که کنکور طی سالهای گذشته بسیار بسیار متفاوت شده. این میتواند یکی از دلایل باشد.
البته من قصد ندارم بگویم تمامی دبیرها اینگونه هستند ولی خوب این یک دلیل کلی است که در مورد آن صحبت میکنیم و بحث قضاوت نیست. موضوع بعدی عدم هماهنگی بین نظام آموزشی ما و نوع و تیپ سوالات مطرح شده در کنکور است. یعنی اینکه در آموزش و پرورش سیستم تدریس و نوع مطالب تدریسی باید در چهارچوب کتاب درسی باشد و کتاب درسی هم بیشتر از ۳۰ درصد تا ۴۰ درصد کنکور را شامل نمیشود و این عدم هماهنگی برمی گردد به سازمان سنجش و اداره تالیف کتاب ها یا همان آموزش و پرورش.
موافق این هستید که باید به سمت مشاوره و کلاس های کنکور رفت؟
نه! در واقع بایدی در کار نیست و من خودم رتبههای تک رقمی داشتم که اصلا از کلاسهای بیرون مدرسه استفاده نکردند. همانطور که دیدهام افراد با رتبه تک رقمی که از کلاسهای بیرون استفاده کردهاند. این موضوع همان موضوع راههای رسیدن به خداست که به اندازه تمامی انسانها وجود دارد و اعتقاد یک سرمربی و نوع نگرش یک سرمربی به عنوان مشاور بسیار تاثیرگذار است. بنابراین دانشآموز میتواند هم تنها با کمک کلاسهای مدرسه و هم با استفاده از کلاسهای بیرون از مدرسه رتبه تک رقمی را بهدست آورده باشد . اما این موضوع که چرا مشاورههای مدارس موفقیت چندانی در این زمینه کسب نکردهاند برمیگردد به عدم آگاهی این افراد از سرفصل دروس مختلف. مثلا اگر یک نفر به عنوان مشاور در رشته علوم انسانی فعالیت کند و از سرفصل دروسی همچون تحلیل، گسسته، شیمی و فصول ریز آنها مثل محلولها و مکانیک و ... اطلاعات کافی ندارد ؛ نمیتواند مشکل دانش آموز را درک کند.
در مورد معلمین هم که قبلا عرض کردم. ولی معلمهای بومی بسیار خوبی در سطح استان داریم که از نظر بنده یک فرهنگ غلط باعث میشود که گرایش به طرف دبیران خارج از اصفهان زیاد شده باشد و بسیاری از دبیران بومی ما افرادی هستند که متبحر هستند و واقعا وقت میگذارند و میبینیم که حتی کلاسهای خارج از مدرسه آن ها هم بسیار شلوغ است.
در سالهای اخیر کنکور آنقدر حاشیهدار و همراه با شاخ و برگ فراروان تبلیغ شده که خود را به عنوان یک صنعت به آموزش در ایران و اصفهان تحمیل کرده. شما با واژه صنعت کنکور موافق هستید؟
صد درصد نوعی از صنعت کنکور در اصفهان وجود دارد که مبانی اقتصادی و ساز و کارهای مدیریتی و مشاوره ای را دارد. یک سیستم بسیار فعال، پویا ، رقابت پذیر و بسیار تنگاتنگ در عرصه رقابت و جذب دانشآموز و سرمایه هست که متاسفانه در بسیاری از موارد آموزشگاههای کنکور ما تبدیل به بنگاههای معاملاتی میشوند که شما میتوانید ساز و کار آنها را در بطن جامعه کاملا مشاهده کنید.اصلا موضوع فرهنگ از آن خارج شده مانند سینماهای ما که از موضوع هنر برای هنر خارج شده و کاملا شکل صنعتی به خود گرفتهاند . آنان سعی میکنند از سطح دبستان دانش آموزان را تحت پوشش قرار دهند و به صورت کاملا نامحسوس هم این موضوع را بین خانوادهها جا انداختهاند. بهعنوان مثال چنین جا انداختهاند که اگر فرزند شما در کنکور آزمایشی شرکت نکند و یا در کلاسهای آموزشی یا مشاوره شرکت نکند موفقیتی در کنکور نخواهد داشت، ولی بحث بر سر این موضوع که آیا این نوع طرز فکر و تبلیغ درست است یا اشتباه؛ بسیار زیاد است. اما بالشخصه اعتقاد دارم این روش درست نیست و حتما نباید این موارد وجود داشته باشد.
ولی میبینیم که این صنعت همه را درگیر کرده از معلم در مدرسه تا مدیر معمولی مدرسه و تا خانوادههای دانشآموزان همه و همه درگیر این موضوع هستند.
بله این صنعت باعث ایجاد رقابت در عرصه تبلیغات، کیفیت آموزشی، در عرصه نشر و انتشارات و حتی در عرصه برگزاری همایشهای مختلف از لحاظ کیفی، از لحاظ ساختاری شده و شما میبینید که کاملا یک موضوع سیستماتیک، آموزش استان را تحت تاثیر قرار داده و دانش آموز از دوران ابتدایی که قدم در سال سوم میگذارد به فکر این است که چه کلاسهایی یا چه کنکورهای آزمایشی شرکت کند و اینها جو کنکور و جو سال سوم و چهارم دبیرستان را کاملا تحت تاثیر قرار میدهد و در بعضی موارد برخی آموزشگاههای کنکور تبدیل شدهاند به بنگاههای معاملاتی و اقتصادی.
مثال واضحی جهت بیشتر روشن شدن این موضوع میزنم، حتی شماره تلفن دانشآموزان بین برخی از آموزشگاهها و بنگاههای تبلیغاتی خرید و فروش میشود، به عنوان مثال برخی از فروشندگان کتاب و انتشارات شماره دانش آموزان را از برخی آموزشگاهها خریداری میکنند. حتی در برخی موارد مدارس هم پای در این میدان میگذارند و مثالهای دیگری از این قبیل که باعث به وجود آمدن جوی ناهمگون ولی در عین حال بسیار رقابتی شده است. در سطح اول دو یا سه سیستم بزرگ آموزشی در رقابت هستند و در سطح دو تعدادی بیشتر و در سطح سوم که از لحاظ اقتصادی کمی ضعیفتر میباشد و نه از لحاظ کیفیتی؛ رقابت شدیدی وجود دارد. در زمینه دبیرها هم به همین شکل. سطح بندی به صورت ناخودآگاه صورت گرفته که بحث اینکه به چه شکل هر دبیر وارد یک سطح کیفی و آموزشی گشته خود یک بحث جدا و مفصل است که این موضوع را هم در سطح استان میتوان به وضوح دید.
آقای فلاح! اصفهان رتبههای تک رقمی زیادی را در کنکور امسال به خود اختصاص داد. به نظر شما این واقعه نشان از ساز و کارهای مناسب موجود در استان برای رسیدن به رتبه تک رقمی در کنکور بودهاست؟
در واقع برای رتبه تکرقمی، ساز و کار خاصی نیست و بیشتر بستگی به پشتکار و تلاش دانش آموز دارد و البته مجموعه آموزشی نیز سهم به سزایی را میتواند داشته باشد. از نظر فردی رتبههای تک رقمی بیشتر دارای هوش خوبی هستند ولی مهمترین ویژگی آنها پشتکار آنهاست. از نظر حوزه آموزشی مسلما دبیرستانها و مراکز آموزشی که رقابت بین دانشآموزان در آنها بیشتر است، به همان اندازه احتمال داشتن دانش آموز رتبه تک رقمی هم بالاتر است.
همانطور که در چند سال گذشته دیدیم و بنده نیز شخصا شاهد آن بودهام؛ در مجموعههای آموزشی خاص نه اینکه کلاسهای آموزشی خاصی برگزار شود، بلکه انرژی جمعی که در چنین محیطهایی شکل گرفته باعث رقابت و حس یک المپیک درسی القا میشود. دانش آموزان را بیشتر به سمت تلاش بیشتر جهت کسب رتبه بهتر سوق میدهد و ارزشگذاری که دانشآموز و خانواده او نسبت به موضوع رقابت خواهند داشت نیز کاملا مهم و تاثیرگذار است. ولی اینکه بخواهیم بگوییم اتفاق خاصی در حوزه آموزش رخ داده که باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی شده، بنده اعتقادی به این موضوع ندارم،
چرا؟
چون دانشآموزی که در کنکور رتبه تک رقمی میشود ۲۵ درصد کنکور خود را از هم از سال گذشته خود دارد یعنی معدل سال سوم او هم تاثیر مهمی در این بین داشته و چنین دانشآموزانی که موفق به کسب معدل بالا در دوره سوم دبیرستان شدهاند؛ قطعا از تابستان بعد از سال دوم شروع به کار و تلاش کردهاند که این تلاش شامل رفتن به کلاسهای مشاوره درسی و کلاسهای آموزشی مختلف و کسب مهارتهای لازم است. پس در یک سال اتفاق خاصی نخواهد افتاد. آن چیزی که باعث میشود دانش آموز برای کسب رتبه تک رقمی موفق شود هوش و استعداد،پشتکار کم نظیر و فرهنگ جستجوگری فردی، فرهنگ خانواده و محیط مدرسه و آموزش میباشد و همچنان تاکید من بر رقابتی بودن محیط است.
میتوان گفت که این اتفاق؛ امری برنامهریزی شده و حاصل یک حرکت سیستماتیک در نظام آموزشی استان بوده؟ یعنی ممکن است در سالهای بعد هم تکرار شود و به صورت یک رویه درآید؟
میتوان گفت هم اتفاقی است و هم اتفاقی نیست. اتفاقی هست از این جهت که در برخی سالها رتبه تک رقمی، زیاد داریم و اتفاقی نیست از این جهت که به هر حال در هر سال ما رتبه تک رقمی داریم ولی به چشم نمیآید، یک نفر دو نفر در مجموعههای متفاوت بودهاند و من فکر میکنم این رویه ادامه پیدا خواهد کرد ولی نه به صورت امسال بلکه به همان رویهای که همیشه بوده، برخی سالها زیاد و در برخی سالها کم چون از ساختار خاصی تبعیت نمیکند و باید به پراکندگی آن هم باید دقت کنیم.
از نظر شما نقش نهادهای دولتی مثل آموزش و پرورش و مدارس استان در این امر تاثیرگذار بوده؟
این سوال خوبی است. بیشتر رتبههای تک رقمی حاصل تلاش های فردی و همچنین از سیستم آموزشی بزرگ بوده - در اینجا به جای سیستم آموزشی دولتی از سیستم آموزشی بزرگ استفاده میکنم. چون ما در اصفهان مجموعه مدارسی داریم که علاوه بر مدارس دولتی مثل تیزهوشان و ... در این زمینه بسیار حرفهای عمل میکنند اما متاسفانه این موضوع اشتباه گرفته میشود که حرفهای بودن در آموزش مترادف است با استفاده کردن از نیروهای خاص و اسم دار. اینجور نیست.
پس چگونه این سیستم های آموزشی باعث به وجود آمدن رتبه های تک رقمی و مدال های المپیک می شوند؟
به خاطر تزریق فرهنگ رقابتی در بین دانشآموزان و همچنین رغبت خانوادههای این دانشآموزان به پذیرا بودن چنین فرهنگی که باعث بهوجود آمدن محیطی میشود که خود دانش آموزان در یک رقابت تنگاتنگ قرار بگیرند و ارزشهای دوران سنی آنها تبدیل شود به ارزشهایی همچون مدال آوری در المپیاد و کسب رتبههای تک رقمی . این ارزشها هم اکنون در جامعه ما بین نوجوانان و جوانان کاملا رو به افول است ولی این سیستمهای آموزشی بزرگ توانستند این ارزشها را همچنان زنده نگه دارند و میبینید که در مراکز آموزشی مثل سمپاد قبول شدن در المپیاد هم بسیار مهم است و برای رسیدن به آن بسیار تلاش و برنامهریزی میشود. پس بنابراین علاوه بر تلاش فردی و خانوادگی که از سه سال قبل شروع میشود، سیستمهای آموزشی هم به صورت غیر مستقیم به همین مقدار تاثیرگذار هستند و می توانند باعث چنین اتفاقاتی شوند.
چرا آموزش و پرورش نتوانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و این ذهنیت به وجود آمده که حتما دانش آموزان به سوی مشاوره و کلاس های خارج از محیط مدرسه بروند؟
در اینجا چند مسئله وجود دارد. اول اینکه این سوال از دسته سوالات مستقیم است یعنی همراه با قضاوت است. ما میتوانیم بگوییم سیستم آموزش پرورش هم توانسته با سیستم کنکور هماهنگ شود و هم نتوانسته هم آهنگ کنکور شود. یکی از دلایل این است که فرضا دبیر درس ریاضیات گسسته ما اگر همگام با رشد کیفی تدریس خود شاهد حقوق، پاداش یا مزایای بالاتر نباشد بنابراین میلی هم برای به روز رسانی دانستههای خود و بالا بردن کیفی روش تدریس خود نخواهد داشت و به تکنیکهای ۱۰ سال پیش اکتفا خواهد کرد. در صورتی که کنکور طی سالهای گذشته بسیار بسیار متفاوت شده. این میتواند یکی از دلایل باشد.
البته من قصد ندارم بگویم تمامی دبیرها اینگونه هستند ولی خوب این یک دلیل کلی است که در مورد آن صحبت میکنیم و بحث قضاوت نیست. موضوع بعدی عدم هماهنگی بین نظام آموزشی ما و نوع و تیپ سوالات مطرح شده در کنکور است. یعنی اینکه در آموزش و پرورش سیستم تدریس و نوع مطالب تدریسی باید در چهارچوب کتاب درسی باشد و کتاب درسی هم بیشتر از ۳۰ درصد تا ۴۰ درصد کنکور را شامل نمیشود و این عدم هماهنگی برمی گردد به سازمان سنجش و اداره تالیف کتاب ها یا همان آموزش و پرورش.
موافق این هستید که باید به سمت مشاوره و کلاس های کنکور رفت؟
نه! در واقع بایدی در کار نیست و من خودم رتبههای تک رقمی داشتم که اصلا از کلاسهای بیرون مدرسه استفاده نکردند. همانطور که دیدهام افراد با رتبه تک رقمی که از کلاسهای بیرون استفاده کردهاند. این موضوع همان موضوع راههای رسیدن به خداست که به اندازه تمامی انسانها وجود دارد و اعتقاد یک سرمربی و نوع نگرش یک سرمربی به عنوان مشاور بسیار تاثیرگذار است. بنابراین دانشآموز میتواند هم تنها با کمک کلاسهای مدرسه و هم با استفاده از کلاسهای بیرون از مدرسه رتبه تک رقمی را بهدست آورده باشد . اما این موضوع که چرا مشاورههای مدارس موفقیت چندانی در این زمینه کسب نکردهاند برمیگردد به عدم آگاهی این افراد از سرفصل دروس مختلف. مثلا اگر یک نفر به عنوان مشاور در رشته علوم انسانی فعالیت کند و از سرفصل دروسی همچون تحلیل، گسسته، شیمی و فصول ریز آنها مثل محلولها و مکانیک و ... اطلاعات کافی ندارد ؛ نمیتواند مشکل دانش آموز را درک کند.
در مورد معلمین هم که قبلا عرض کردم. ولی معلمهای بومی بسیار خوبی در سطح استان داریم که از نظر بنده یک فرهنگ غلط باعث میشود که گرایش به طرف دبیران خارج از اصفهان زیاد شده باشد و بسیاری از دبیران بومی ما افرادی هستند که متبحر هستند و واقعا وقت میگذارند و میبینیم که حتی کلاسهای خارج از مدرسه آن ها هم بسیار شلوغ است.
در سالهای اخیر کنکور آنقدر حاشیهدار و همراه با شاخ و برگ فراروان تبلیغ شده که خود را به عنوان یک صنعت به آموزش در ایران و اصفهان تحمیل کرده. شما با واژه صنعت کنکور موافق هستید؟
صد درصد نوعی از صنعت کنکور در اصفهان وجود دارد که مبانی اقتصادی و ساز و کارهای مدیریتی و مشاوره ای را دارد. یک سیستم بسیار فعال، پویا ، رقابت پذیر و بسیار تنگاتنگ در عرصه رقابت و جذب دانشآموز و سرمایه هست که متاسفانه در بسیاری از موارد آموزشگاههای کنکور ما تبدیل به بنگاههای معاملاتی میشوند که شما میتوانید ساز و کار آنها را در بطن جامعه کاملا مشاهده کنید.اصلا موضوع فرهنگ از آن خارج شده مانند سینماهای ما که از موضوع هنر برای هنر خارج شده و کاملا شکل صنعتی به خود گرفتهاند . آنان سعی میکنند از سطح دبستان دانش آموزان را تحت پوشش قرار دهند و به صورت کاملا نامحسوس هم این موضوع را بین خانوادهها جا انداختهاند. بهعنوان مثال چنین جا انداختهاند که اگر فرزند شما در کنکور آزمایشی شرکت نکند و یا در کلاسهای آموزشی یا مشاوره شرکت نکند موفقیتی در کنکور نخواهد داشت، ولی بحث بر سر این موضوع که آیا این نوع طرز فکر و تبلیغ درست است یا اشتباه؛ بسیار زیاد است. اما بالشخصه اعتقاد دارم این روش درست نیست و حتما نباید این موارد وجود داشته باشد.
ولی میبینیم که این صنعت همه را درگیر کرده از معلم در مدرسه تا مدیر معمولی مدرسه و تا خانوادههای دانشآموزان همه و همه درگیر این موضوع هستند.
بله این صنعت باعث ایجاد رقابت در عرصه تبلیغات، کیفیت آموزشی، در عرصه نشر و انتشارات و حتی در عرصه برگزاری همایشهای مختلف از لحاظ کیفی، از لحاظ ساختاری شده و شما میبینید که کاملا یک موضوع سیستماتیک، آموزش استان را تحت تاثیر قرار داده و دانش آموز از دوران ابتدایی که قدم در سال سوم میگذارد به فکر این است که چه کلاسهایی یا چه کنکورهای آزمایشی شرکت کند و اینها جو کنکور و جو سال سوم و چهارم دبیرستان را کاملا تحت تاثیر قرار میدهد و در بعضی موارد برخی آموزشگاههای کنکور تبدیل شدهاند به بنگاههای معاملاتی و اقتصادی.
مثال واضحی جهت بیشتر روشن شدن این موضوع میزنم، حتی شماره تلفن دانشآموزان بین برخی از آموزشگاهها و بنگاههای تبلیغاتی خرید و فروش میشود، به عنوان مثال برخی از فروشندگان کتاب و انتشارات شماره دانش آموزان را از برخی آموزشگاهها خریداری میکنند. حتی در برخی موارد مدارس هم پای در این میدان میگذارند و مثالهای دیگری از این قبیل که باعث به وجود آمدن جوی ناهمگون ولی در عین حال بسیار رقابتی شده است. در سطح اول دو یا سه سیستم بزرگ آموزشی در رقابت هستند و در سطح دو تعدادی بیشتر و در سطح سوم که از لحاظ اقتصادی کمی ضعیفتر میباشد و نه از لحاظ کیفیتی؛ رقابت شدیدی وجود دارد. در زمینه دبیرها هم به همین شکل. سطح بندی به صورت ناخودآگاه صورت گرفته که بحث اینکه به چه شکل هر دبیر وارد یک سطح کیفی و آموزشی گشته خود یک بحث جدا و مفصل است که این موضوع را هم در سطح استان میتوان به وضوح دید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.