شاعر زندگي تادئوش روژهویچ
بحران ارتباط انسانی در عصر مدرن
اين يك ميز است
و برروي ميز نان و كارد قرار دارد
كارد نان را در بريدن كمك ميكند
و مردمان با نان به خود قوت ميدهند
تادئوش روژه ویچ شاعر لهستاني در لابهلاي اوراق شعرش با سادگي يك انسان مينويسد. تصويري از زندگي با تمام ويژگيهايش. به زبان محاوره، شايد نسل امروز با زبان محاوره، بهتر از زبان نوشتن، ارتباط برقرار کند. اين است هنر شاعر پست مدرن.
نمایش انسانهای ساده، معمولی، و دارای جایگاه اجتماعی «کوچک»، ريزهكاري زيركانهاي است كه روژهویچ را به شاعرزندگي مبدل ميكند. آثاري از واقعیت، در حول و حوش یک «من» انساني، در قالب پرسوناژهای شاعرانه که آدمي را به همزاد پنداری وادار ميکند.
آن پيرزني كه بزي را به طناب ميكشد
لازمتر است و پر ارزشتر
از عجايب هفت گانه جهان
و آن كسي كه بيانديشد و احساس كند
كه نيازي بدو نيست
از گروه خطا كاران است
جنگ، نسلکشی، مقاومت،کمونيسم، و اسارت اخلاقی انسانها فاكتورهايي كه روژهويچ ر گزارشگر جهانی ناامید و سرگشته ميسازند و او را به واسازی، آرمان شکلگیری نظامی جدید در زمان آینده واميدارد. انسان پست مدرن، انسان مورد تمایل روژه ویچ است.
بحران ارتباط انسانی در عرصههای سیاسی و فرهنگی در دوره مدرن و معاصر كه همخواني زيادي با امروز ايران دارد دغدغه بزرگ شاعري است كه اوج خودمحوری و میل شدید به مصرف گرایی را در انسان امروزين تصويرگر ميشود.
آسمان خاموش بود
زمين خاموش بود
و اگر صدايي به گوش او ميرسيد
از زمين و آب و آسمان بر ميخاست
آن صداي انسان ديگري بود
و برروي ميز نان و كارد قرار دارد
كارد نان را در بريدن كمك ميكند
و مردمان با نان به خود قوت ميدهند
تادئوش روژه ویچ شاعر لهستاني در لابهلاي اوراق شعرش با سادگي يك انسان مينويسد. تصويري از زندگي با تمام ويژگيهايش. به زبان محاوره، شايد نسل امروز با زبان محاوره، بهتر از زبان نوشتن، ارتباط برقرار کند. اين است هنر شاعر پست مدرن.
نمایش انسانهای ساده، معمولی، و دارای جایگاه اجتماعی «کوچک»، ريزهكاري زيركانهاي است كه روژهویچ را به شاعرزندگي مبدل ميكند. آثاري از واقعیت، در حول و حوش یک «من» انساني، در قالب پرسوناژهای شاعرانه که آدمي را به همزاد پنداری وادار ميکند.
آن پيرزني كه بزي را به طناب ميكشد
لازمتر است و پر ارزشتر
از عجايب هفت گانه جهان
و آن كسي كه بيانديشد و احساس كند
كه نيازي بدو نيست
از گروه خطا كاران است
جنگ، نسلکشی، مقاومت،کمونيسم، و اسارت اخلاقی انسانها فاكتورهايي كه روژهويچ ر گزارشگر جهانی ناامید و سرگشته ميسازند و او را به واسازی، آرمان شکلگیری نظامی جدید در زمان آینده واميدارد. انسان پست مدرن، انسان مورد تمایل روژه ویچ است.
بحران ارتباط انسانی در عرصههای سیاسی و فرهنگی در دوره مدرن و معاصر كه همخواني زيادي با امروز ايران دارد دغدغه بزرگ شاعري است كه اوج خودمحوری و میل شدید به مصرف گرایی را در انسان امروزين تصويرگر ميشود.
آسمان خاموش بود
زمين خاموش بود
و اگر صدايي به گوش او ميرسيد
از زمين و آب و آسمان بر ميخاست
آن صداي انسان ديگري بود
اين يك ميز است
و برروي ميز نان و كارد قرار دارد
كارد نان را در بريدن كمك ميكند
و مردمان با نان به خود قوت ميدهند
تادئوش روژه ویچ شاعر لهستاني در لابهلاي اوراق شعرش با سادگي يك انسان مينويسد. تصويري از زندگي با تمام ويژگيهايش. به زبان محاوره، شايد نسل امروز با زبان محاوره، بهتر از زبان نوشتن، ارتباط برقرار کند. اين است هنر شاعر پست مدرن.
نمایش انسانهای ساده، معمولی، و دارای جایگاه اجتماعی «کوچک»، ريزهكاري زيركانهاي است كه روژهویچ را به شاعرزندگي مبدل ميكند. آثاري از واقعیت، در حول و حوش یک «من» انساني، در قالب پرسوناژهای شاعرانه که آدمي را به همزاد پنداری وادار ميکند.
آن پيرزني كه بزي را به طناب ميكشد
لازمتر است و پر ارزشتر
از عجايب هفت گانه جهان
و آن كسي كه بيانديشد و احساس كند
كه نيازي بدو نيست
از گروه خطا كاران است
جنگ، نسلکشی، مقاومت،کمونيسم، و اسارت اخلاقی انسانها فاكتورهايي كه روژهويچ ر گزارشگر جهانی ناامید و سرگشته ميسازند و او را به واسازی، آرمان شکلگیری نظامی جدید در زمان آینده واميدارد. انسان پست مدرن، انسان مورد تمایل روژه ویچ است.
بحران ارتباط انسانی در عرصههای سیاسی و فرهنگی در دوره مدرن و معاصر كه همخواني زيادي با امروز ايران دارد دغدغه بزرگ شاعري است كه اوج خودمحوری و میل شدید به مصرف گرایی را در انسان امروزين تصويرگر ميشود.
آسمان خاموش بود
زمين خاموش بود
و اگر صدايي به گوش او ميرسيد
از زمين و آب و آسمان بر ميخاست
آن صداي انسان ديگري بود
و برروي ميز نان و كارد قرار دارد
كارد نان را در بريدن كمك ميكند
و مردمان با نان به خود قوت ميدهند
تادئوش روژه ویچ شاعر لهستاني در لابهلاي اوراق شعرش با سادگي يك انسان مينويسد. تصويري از زندگي با تمام ويژگيهايش. به زبان محاوره، شايد نسل امروز با زبان محاوره، بهتر از زبان نوشتن، ارتباط برقرار کند. اين است هنر شاعر پست مدرن.
نمایش انسانهای ساده، معمولی، و دارای جایگاه اجتماعی «کوچک»، ريزهكاري زيركانهاي است كه روژهویچ را به شاعرزندگي مبدل ميكند. آثاري از واقعیت، در حول و حوش یک «من» انساني، در قالب پرسوناژهای شاعرانه که آدمي را به همزاد پنداری وادار ميکند.
آن پيرزني كه بزي را به طناب ميكشد
لازمتر است و پر ارزشتر
از عجايب هفت گانه جهان
و آن كسي كه بيانديشد و احساس كند
كه نيازي بدو نيست
از گروه خطا كاران است
جنگ، نسلکشی، مقاومت،کمونيسم، و اسارت اخلاقی انسانها فاكتورهايي كه روژهويچ ر گزارشگر جهانی ناامید و سرگشته ميسازند و او را به واسازی، آرمان شکلگیری نظامی جدید در زمان آینده واميدارد. انسان پست مدرن، انسان مورد تمایل روژه ویچ است.
بحران ارتباط انسانی در عرصههای سیاسی و فرهنگی در دوره مدرن و معاصر كه همخواني زيادي با امروز ايران دارد دغدغه بزرگ شاعري است كه اوج خودمحوری و میل شدید به مصرف گرایی را در انسان امروزين تصويرگر ميشود.
آسمان خاموش بود
زمين خاموش بود
و اگر صدايي به گوش او ميرسيد
از زمين و آب و آسمان بر ميخاست
آن صداي انسان ديگري بود
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.