حکایت فاصله ادبیاتی معترضان دفن فرای با فرهنگ اصفهان
تجمعات رنگووارنگ اصفهان مولود ضعف اطلاعرسانی
بارها کشاورزان، یک روز طلاسازان و روز دیگر بازنشستگان و بارها موارد دیگر و امروز هم اجتماع مخالفان به دفن ریچارد فرای، گویی مشکلات این شهر و دغدغههای مردمش فقط از راه اجتماع و شعار و پلاکارد حل میشود!
در عصر ارتباطات و در کشور ایران اسلامی و پایتخت فرهنگی اش که داعیه پیشرفتهترین روشهای ارتباطات و پیامرسانی را داریم استفاده از این روشهای خشک و خشن که در کشورهای پیشرفته آخرین گام رسیدن به هدف است، باعث نگرانی وتاسف و نشان عدم وجود اطلاعرسانی شفاف برای افکار عمومی و ضعف مدیریت مقتدرانه عرصههای اجتماعی و سیاسی در استان است.
سال ها از این امر ضربه خوردیم که برخی افراد بدون توجه به سلسلهمراتب و راهکارهای رفع و رجوع هر مشکلی راه قوه چهارم یعنی قوه قهریه را به جای قانون و اتکا به عمل مدیران موظف پیش میگیرند و با تجمع و اعتراض وسر و صدا و تهدید و زور و گاهی بیانیه و شب و روزنامه و کمپین و...خلاصه روشهایی که باید بعد از عدم نتیجهگیری از کارکردهای اجرایی انجام شود همان ابتدا متوسل میشوند.
متاسفانه تصاویر حمله به مقبره پروفسور پوپ که قبرش در زمین خریداری شده هم امنیت ندارد و تصاویر شعار نویسی به این ساختمان ،بازتاب بسیار بدی در سطح دنیا برای اصفهان داشته ولی مردم فهیم کشور و دوستداران اصفهان در سراسر دنیا می دانند که ادبیات مردم بافرهنگ اصفهان با این قبیل برخوردهای رادیکال تفاوت اساسی داشته واکثرمردم ما رفتار خشن و به دور از منطق را قبول نداشته و حمایت نمی کنند.
دین ما دین رحمانیت و کشور ما بر اساس جمهوریت اداره میشود و برای هر کاری قوانین و نظارت کافی لحاظ شده، ولی اینکه افرادی خود را سردمداری دلسوزی برای نظام و امت حزبالله بدانند و بدون اجازه رسمی و به رسمیت شناخته شدن و اسم و امضا داشتن حرکاتی از سر دلسوزی انجام دهند که در جمع یا ضرورتی نداشته باشد و یا به ضرر مصالح شهر عمل شود خود جای تردید و تذکر دارد.
زمانی که رییسجمهوری با پشتوانه محکم رای مردم و استانداری با سوابق انقلابی درخشان وهم معاون سیاسی اش با سبقه دفاع مقدس و جانبازی در صحنه حضور دارند و آگاه و بیدارند و نیز یکی از نمایندگان مجلس هم صدای طیف مخالف را از یکی از رفیعترین میز خطابههای کشور، یعنی تریبون مجلس شورای اسلامی، به شکل مفید و واضح به گوش مسوولان که سهل است، به سمع دنیا هم رساند و انعکاس شدیدی در رسانههای غرب داشت، پس از آن انجام اینگونه حرکات مقداری زیادهروی و هنجارشکنی است به طوری که این شک را ایجاد میکند که نمایندگان و مدیران ما خاموشاند و یا بصیرت لازم را ندارند و لازم است گروهی وارد میدان شوند و با سر و صدا و شعار و روشنگری کرده و سبب بیداری شوند؟!
ادبیات بهکاررفته در این بیانیه که احساساتی تنظیمشده به طوری است که فرهنگ شهر ادبپرور اصفهان را زیر سوال میبرد و ناخودآگاه ما را به یاد دهه 70 و اعمال گروههای تندرو در اصفهان میاندازد که سلسله فعالیت های رادیکالی این گروهها نه تنها دردی از مشکلات جامعه حل نکرد، بلکه از اصفهان تصویری خشن به دنیا نشان داد که جوانانش آشوب به پا میکنند و شیشه میشکنند و اجتماعات فرهنگی را به هم میریزند.
نمیخواهیم قضاوت کنیم که نفس این حرکات نادرست است یا اساساً به باید ها و نبایدهای دفن ریچارد فرای در اصفهان بپردازیم یا سخنپردازی کنیم که او چگونه انسانی بوده، ولی این مورد روشن است که نوع رفتار و طرز اعتراض صورت گرفته به هیچوجه مناسب جایگاه اصفهان به عنوان یک شهر فرهنگی با تمدن دیرینه سال نیست.
باز دقیقاً روشن نیست که مجوز این اجتماع درحالیکه معاون سیاسی استاندار مدعی شایعه بودن اصل موضوع را دارد از کجا صادرشده و آیا این برادران که قطعاً در دلسوزیشان برای اصفهان شکی نیست و خود را پیرو قانون میدانند، چرا مسالهای که هنوز قطعیت ندارد را اینگونه پیچیده کرده و برایش صف آرایی میکنند؟
آیا آخرین راه و بهترین مورد برای حل شدن دغدغههای مردم همین اجتماع کردن است؟ ما که بارها همه را به خویشتنداری دعوت میکنیم و مخالف اجتماعات اکثر گروهها برای چپ و راست برای مصالح حزبی و صنفی بودیم و تجمعات سیاسی سالهای قبل را محکوم میکردیم باید حق استفاده از این ابزار اعتراض را فقط برای خود محفوظ بداریم؟
اگر قرار باشد که با وجود استانداری و نمایندگان مجلس و شورا و این همه نهاد پاسخگو و اصناف و کمیسیون های مختلف که وظیفهشان حل همین مسایل است باز هر اتفاقی بیفتد، سریعاً در خیابان صف آرایی کنیم، قطعات باید هر روز را برای صنفی یا گروهی در نظر بگیریم و هر روز در چهارباغ یا روبروی استانداری شاهد راهپیمایی و تجمع باشیم؟
اگر چه باز تکرار میکنیم که دلسوزی این افراد محرز است و این طیف حدود 200 یا نهایت کمتر از 500 نفری نماینده افرادی هستند که از احتمال دفن فرای ناراضی هستند ولی آیا میتوان این افراد را نماینده افکار عمومی اصفهان دانست و بیانیه صادرشده را نظر همه اصولگرایان و خانواده بزرگ ایثارگران و حزب الهی های اصفهان دانست؟
به ضرس قاطع امضای این بیانیه به نمایندگی از 2 میلیون نفر مردم حزب الهی و تلقی کردن نظر افکار عمومی اصفهان هم صرفنظر از این موضوع که اصلاً فرای بد باشد یا خوب عملی نسنجیده و تحریف آرای مردم و کاسه داغ تر از آش شدن است.
خودجوش بودن زمانی به یک اجتماع اطلاق میشود که یک مشکل چنان مغز استخوان مردم را بسوزاند که آه از نهاد همه بلند شود و سر به اعتراض در خیابان بگذارند، اما برادر من انصافاً باز صرفنظر از درست بودن یا اشتباه بودن نفس کار و قضاوت در مورد مرده روی زمین مانده، جماعتی که از مدرسه وسر کلاس به پل خواجو دعوت شدند و انگیزهاش هم پیامک های انبوه ارسالی توسط برخی تشکل ها بوده و یکسانی دستنوشتهها و پلاکاردها و شعارها و پرچم ها هم خود موید هماهنگی قبلی و حسابشده برنامه است را مگر میتوان حرکت خودجوش افکار عمومی نامید.
قطعاً بروز اینگونه حرکات حسابنشده وبه کار بردن لحن بسیار نامناسب برخی افراد که اتفاقاً داعیه فرهنگی بودن و کار فرهنگی دارند به ضرر اصفهان تمامشده و چهره مناسبی از این پایتخت فرهنگ و تمدن که برخی واهمه آلوده شدن خاکش با جاسوسان را دارند، تمام میشود.
عدم اطلاعرسانی شفاف استانداری و کنترل بحران مدیران موظف اصفهان دلیلی برای به وجود آمدن این مسایل است به طوری که اکثر مسوولان با ذکر اینکه این مساله دو وجهی است تا امروز اظهارنظری نمیکردند و به دهان هم نگاه میکردند و جالب تر آنکه به گواهی تماس های مکرر بنده با چند نفر از نمایندگان و مسوولین، اکثرشان تا دیروز اصلاً در جریان مسایل مرتبط با «فرای» نبودند و نمیدانستند حتی این فرد کیست و چه کرده و چه قرار است بشود و جالب تر اینکه بسیاری از افراد حاضر در تجمع هم اصلاً شناختی بر ریچارد فرای و اعمالش نداشتند و میگفتند: صرف اینکه شنیدند یک جاسوس آمریکا قرار است اصفهان دفن شود برای دفاع از ارزشها آمدند، حال چه شده که عرض چند ساعت این همه شناخت و قضاوت پیشآمده نکته ای است که مردم و خوانندگان خود بصیرت درک و قضاوت در موردش را دارند.
مرجع قضاوت در مورد اعمال فرای وزارت اطلاعات و قوه قضائیه این مملکت است که باید روشنگری کند و با دلایل متقن هم مردم و هم رسانهها و مدیران استان را روشن کند.
در عصر ارتباطات و در کشور ایران اسلامی و پایتخت فرهنگی اش که داعیه پیشرفتهترین روشهای ارتباطات و پیامرسانی را داریم استفاده از این روشهای خشک و خشن که در کشورهای پیشرفته آخرین گام رسیدن به هدف است، باعث نگرانی وتاسف و نشان عدم وجود اطلاعرسانی شفاف برای افکار عمومی و ضعف مدیریت مقتدرانه عرصههای اجتماعی و سیاسی در استان است.
سال ها از این امر ضربه خوردیم که برخی افراد بدون توجه به سلسلهمراتب و راهکارهای رفع و رجوع هر مشکلی راه قوه چهارم یعنی قوه قهریه را به جای قانون و اتکا به عمل مدیران موظف پیش میگیرند و با تجمع و اعتراض وسر و صدا و تهدید و زور و گاهی بیانیه و شب و روزنامه و کمپین و...خلاصه روشهایی که باید بعد از عدم نتیجهگیری از کارکردهای اجرایی انجام شود همان ابتدا متوسل میشوند.
متاسفانه تصاویر حمله به مقبره پروفسور پوپ که قبرش در زمین خریداری شده هم امنیت ندارد و تصاویر شعار نویسی به این ساختمان ،بازتاب بسیار بدی در سطح دنیا برای اصفهان داشته ولی مردم فهیم کشور و دوستداران اصفهان در سراسر دنیا می دانند که ادبیات مردم بافرهنگ اصفهان با این قبیل برخوردهای رادیکال تفاوت اساسی داشته واکثرمردم ما رفتار خشن و به دور از منطق را قبول نداشته و حمایت نمی کنند.
دین ما دین رحمانیت و کشور ما بر اساس جمهوریت اداره میشود و برای هر کاری قوانین و نظارت کافی لحاظ شده، ولی اینکه افرادی خود را سردمداری دلسوزی برای نظام و امت حزبالله بدانند و بدون اجازه رسمی و به رسمیت شناخته شدن و اسم و امضا داشتن حرکاتی از سر دلسوزی انجام دهند که در جمع یا ضرورتی نداشته باشد و یا به ضرر مصالح شهر عمل شود خود جای تردید و تذکر دارد.
زمانی که رییسجمهوری با پشتوانه محکم رای مردم و استانداری با سوابق انقلابی درخشان وهم معاون سیاسی اش با سبقه دفاع مقدس و جانبازی در صحنه حضور دارند و آگاه و بیدارند و نیز یکی از نمایندگان مجلس هم صدای طیف مخالف را از یکی از رفیعترین میز خطابههای کشور، یعنی تریبون مجلس شورای اسلامی، به شکل مفید و واضح به گوش مسوولان که سهل است، به سمع دنیا هم رساند و انعکاس شدیدی در رسانههای غرب داشت، پس از آن انجام اینگونه حرکات مقداری زیادهروی و هنجارشکنی است به طوری که این شک را ایجاد میکند که نمایندگان و مدیران ما خاموشاند و یا بصیرت لازم را ندارند و لازم است گروهی وارد میدان شوند و با سر و صدا و شعار و روشنگری کرده و سبب بیداری شوند؟!
ادبیات بهکاررفته در این بیانیه که احساساتی تنظیمشده به طوری است که فرهنگ شهر ادبپرور اصفهان را زیر سوال میبرد و ناخودآگاه ما را به یاد دهه 70 و اعمال گروههای تندرو در اصفهان میاندازد که سلسله فعالیت های رادیکالی این گروهها نه تنها دردی از مشکلات جامعه حل نکرد، بلکه از اصفهان تصویری خشن به دنیا نشان داد که جوانانش آشوب به پا میکنند و شیشه میشکنند و اجتماعات فرهنگی را به هم میریزند.
نمیخواهیم قضاوت کنیم که نفس این حرکات نادرست است یا اساساً به باید ها و نبایدهای دفن ریچارد فرای در اصفهان بپردازیم یا سخنپردازی کنیم که او چگونه انسانی بوده، ولی این مورد روشن است که نوع رفتار و طرز اعتراض صورت گرفته به هیچوجه مناسب جایگاه اصفهان به عنوان یک شهر فرهنگی با تمدن دیرینه سال نیست.
باز دقیقاً روشن نیست که مجوز این اجتماع درحالیکه معاون سیاسی استاندار مدعی شایعه بودن اصل موضوع را دارد از کجا صادرشده و آیا این برادران که قطعاً در دلسوزیشان برای اصفهان شکی نیست و خود را پیرو قانون میدانند، چرا مسالهای که هنوز قطعیت ندارد را اینگونه پیچیده کرده و برایش صف آرایی میکنند؟
آیا آخرین راه و بهترین مورد برای حل شدن دغدغههای مردم همین اجتماع کردن است؟ ما که بارها همه را به خویشتنداری دعوت میکنیم و مخالف اجتماعات اکثر گروهها برای چپ و راست برای مصالح حزبی و صنفی بودیم و تجمعات سیاسی سالهای قبل را محکوم میکردیم باید حق استفاده از این ابزار اعتراض را فقط برای خود محفوظ بداریم؟
اگر قرار باشد که با وجود استانداری و نمایندگان مجلس و شورا و این همه نهاد پاسخگو و اصناف و کمیسیون های مختلف که وظیفهشان حل همین مسایل است باز هر اتفاقی بیفتد، سریعاً در خیابان صف آرایی کنیم، قطعات باید هر روز را برای صنفی یا گروهی در نظر بگیریم و هر روز در چهارباغ یا روبروی استانداری شاهد راهپیمایی و تجمع باشیم؟
اگر چه باز تکرار میکنیم که دلسوزی این افراد محرز است و این طیف حدود 200 یا نهایت کمتر از 500 نفری نماینده افرادی هستند که از احتمال دفن فرای ناراضی هستند ولی آیا میتوان این افراد را نماینده افکار عمومی اصفهان دانست و بیانیه صادرشده را نظر همه اصولگرایان و خانواده بزرگ ایثارگران و حزب الهی های اصفهان دانست؟
به ضرس قاطع امضای این بیانیه به نمایندگی از 2 میلیون نفر مردم حزب الهی و تلقی کردن نظر افکار عمومی اصفهان هم صرفنظر از این موضوع که اصلاً فرای بد باشد یا خوب عملی نسنجیده و تحریف آرای مردم و کاسه داغ تر از آش شدن است.
خودجوش بودن زمانی به یک اجتماع اطلاق میشود که یک مشکل چنان مغز استخوان مردم را بسوزاند که آه از نهاد همه بلند شود و سر به اعتراض در خیابان بگذارند، اما برادر من انصافاً باز صرفنظر از درست بودن یا اشتباه بودن نفس کار و قضاوت در مورد مرده روی زمین مانده، جماعتی که از مدرسه وسر کلاس به پل خواجو دعوت شدند و انگیزهاش هم پیامک های انبوه ارسالی توسط برخی تشکل ها بوده و یکسانی دستنوشتهها و پلاکاردها و شعارها و پرچم ها هم خود موید هماهنگی قبلی و حسابشده برنامه است را مگر میتوان حرکت خودجوش افکار عمومی نامید.
قطعاً بروز اینگونه حرکات حسابنشده وبه کار بردن لحن بسیار نامناسب برخی افراد که اتفاقاً داعیه فرهنگی بودن و کار فرهنگی دارند به ضرر اصفهان تمامشده و چهره مناسبی از این پایتخت فرهنگ و تمدن که برخی واهمه آلوده شدن خاکش با جاسوسان را دارند، تمام میشود.
عدم اطلاعرسانی شفاف استانداری و کنترل بحران مدیران موظف اصفهان دلیلی برای به وجود آمدن این مسایل است به طوری که اکثر مسوولان با ذکر اینکه این مساله دو وجهی است تا امروز اظهارنظری نمیکردند و به دهان هم نگاه میکردند و جالب تر آنکه به گواهی تماس های مکرر بنده با چند نفر از نمایندگان و مسوولین، اکثرشان تا دیروز اصلاً در جریان مسایل مرتبط با «فرای» نبودند و نمیدانستند حتی این فرد کیست و چه کرده و چه قرار است بشود و جالب تر اینکه بسیاری از افراد حاضر در تجمع هم اصلاً شناختی بر ریچارد فرای و اعمالش نداشتند و میگفتند: صرف اینکه شنیدند یک جاسوس آمریکا قرار است اصفهان دفن شود برای دفاع از ارزشها آمدند، حال چه شده که عرض چند ساعت این همه شناخت و قضاوت پیشآمده نکته ای است که مردم و خوانندگان خود بصیرت درک و قضاوت در موردش را دارند.
مرجع قضاوت در مورد اعمال فرای وزارت اطلاعات و قوه قضائیه این مملکت است که باید روشنگری کند و با دلایل متقن هم مردم و هم رسانهها و مدیران استان را روشن کند.
بارها کشاورزان، یک روز طلاسازان و روز دیگر بازنشستگان و بارها موارد دیگر و امروز هم اجتماع مخالفان به دفن ریچارد فرای، گویی مشکلات این شهر و دغدغههای مردمش فقط از راه اجتماع و شعار و پلاکارد حل میشود!
در عصر ارتباطات و در کشور ایران اسلامی و پایتخت فرهنگی اش که داعیه پیشرفتهترین روشهای ارتباطات و پیامرسانی را داریم استفاده از این روشهای خشک و خشن که در کشورهای پیشرفته آخرین گام رسیدن به هدف است، باعث نگرانی وتاسف و نشان عدم وجود اطلاعرسانی شفاف برای افکار عمومی و ضعف مدیریت مقتدرانه عرصههای اجتماعی و سیاسی در استان است.
سال ها از این امر ضربه خوردیم که برخی افراد بدون توجه به سلسلهمراتب و راهکارهای رفع و رجوع هر مشکلی راه قوه چهارم یعنی قوه قهریه را به جای قانون و اتکا به عمل مدیران موظف پیش میگیرند و با تجمع و اعتراض وسر و صدا و تهدید و زور و گاهی بیانیه و شب و روزنامه و کمپین و...خلاصه روشهایی که باید بعد از عدم نتیجهگیری از کارکردهای اجرایی انجام شود همان ابتدا متوسل میشوند.
متاسفانه تصاویر حمله به مقبره پروفسور پوپ که قبرش در زمین خریداری شده هم امنیت ندارد و تصاویر شعار نویسی به این ساختمان ،بازتاب بسیار بدی در سطح دنیا برای اصفهان داشته ولی مردم فهیم کشور و دوستداران اصفهان در سراسر دنیا می دانند که ادبیات مردم بافرهنگ اصفهان با این قبیل برخوردهای رادیکال تفاوت اساسی داشته واکثرمردم ما رفتار خشن و به دور از منطق را قبول نداشته و حمایت نمی کنند.
دین ما دین رحمانیت و کشور ما بر اساس جمهوریت اداره میشود و برای هر کاری قوانین و نظارت کافی لحاظ شده، ولی اینکه افرادی خود را سردمداری دلسوزی برای نظام و امت حزبالله بدانند و بدون اجازه رسمی و به رسمیت شناخته شدن و اسم و امضا داشتن حرکاتی از سر دلسوزی انجام دهند که در جمع یا ضرورتی نداشته باشد و یا به ضرر مصالح شهر عمل شود خود جای تردید و تذکر دارد.
زمانی که رییسجمهوری با پشتوانه محکم رای مردم و استانداری با سوابق انقلابی درخشان وهم معاون سیاسی اش با سبقه دفاع مقدس و جانبازی در صحنه حضور دارند و آگاه و بیدارند و نیز یکی از نمایندگان مجلس هم صدای طیف مخالف را از یکی از رفیعترین میز خطابههای کشور، یعنی تریبون مجلس شورای اسلامی، به شکل مفید و واضح به گوش مسوولان که سهل است، به سمع دنیا هم رساند و انعکاس شدیدی در رسانههای غرب داشت، پس از آن انجام اینگونه حرکات مقداری زیادهروی و هنجارشکنی است به طوری که این شک را ایجاد میکند که نمایندگان و مدیران ما خاموشاند و یا بصیرت لازم را ندارند و لازم است گروهی وارد میدان شوند و با سر و صدا و شعار و روشنگری کرده و سبب بیداری شوند؟!
ادبیات بهکاررفته در این بیانیه که احساساتی تنظیمشده به طوری است که فرهنگ شهر ادبپرور اصفهان را زیر سوال میبرد و ناخودآگاه ما را به یاد دهه 70 و اعمال گروههای تندرو در اصفهان میاندازد که سلسله فعالیت های رادیکالی این گروهها نه تنها دردی از مشکلات جامعه حل نکرد، بلکه از اصفهان تصویری خشن به دنیا نشان داد که جوانانش آشوب به پا میکنند و شیشه میشکنند و اجتماعات فرهنگی را به هم میریزند.
نمیخواهیم قضاوت کنیم که نفس این حرکات نادرست است یا اساساً به باید ها و نبایدهای دفن ریچارد فرای در اصفهان بپردازیم یا سخنپردازی کنیم که او چگونه انسانی بوده، ولی این مورد روشن است که نوع رفتار و طرز اعتراض صورت گرفته به هیچوجه مناسب جایگاه اصفهان به عنوان یک شهر فرهنگی با تمدن دیرینه سال نیست.
باز دقیقاً روشن نیست که مجوز این اجتماع درحالیکه معاون سیاسی استاندار مدعی شایعه بودن اصل موضوع را دارد از کجا صادرشده و آیا این برادران که قطعاً در دلسوزیشان برای اصفهان شکی نیست و خود را پیرو قانون میدانند، چرا مسالهای که هنوز قطعیت ندارد را اینگونه پیچیده کرده و برایش صف آرایی میکنند؟
آیا آخرین راه و بهترین مورد برای حل شدن دغدغههای مردم همین اجتماع کردن است؟ ما که بارها همه را به خویشتنداری دعوت میکنیم و مخالف اجتماعات اکثر گروهها برای چپ و راست برای مصالح حزبی و صنفی بودیم و تجمعات سیاسی سالهای قبل را محکوم میکردیم باید حق استفاده از این ابزار اعتراض را فقط برای خود محفوظ بداریم؟
اگر قرار باشد که با وجود استانداری و نمایندگان مجلس و شورا و این همه نهاد پاسخگو و اصناف و کمیسیون های مختلف که وظیفهشان حل همین مسایل است باز هر اتفاقی بیفتد، سریعاً در خیابان صف آرایی کنیم، قطعات باید هر روز را برای صنفی یا گروهی در نظر بگیریم و هر روز در چهارباغ یا روبروی استانداری شاهد راهپیمایی و تجمع باشیم؟
اگر چه باز تکرار میکنیم که دلسوزی این افراد محرز است و این طیف حدود 200 یا نهایت کمتر از 500 نفری نماینده افرادی هستند که از احتمال دفن فرای ناراضی هستند ولی آیا میتوان این افراد را نماینده افکار عمومی اصفهان دانست و بیانیه صادرشده را نظر همه اصولگرایان و خانواده بزرگ ایثارگران و حزب الهی های اصفهان دانست؟
به ضرس قاطع امضای این بیانیه به نمایندگی از 2 میلیون نفر مردم حزب الهی و تلقی کردن نظر افکار عمومی اصفهان هم صرفنظر از این موضوع که اصلاً فرای بد باشد یا خوب عملی نسنجیده و تحریف آرای مردم و کاسه داغ تر از آش شدن است.
خودجوش بودن زمانی به یک اجتماع اطلاق میشود که یک مشکل چنان مغز استخوان مردم را بسوزاند که آه از نهاد همه بلند شود و سر به اعتراض در خیابان بگذارند، اما برادر من انصافاً باز صرفنظر از درست بودن یا اشتباه بودن نفس کار و قضاوت در مورد مرده روی زمین مانده، جماعتی که از مدرسه وسر کلاس به پل خواجو دعوت شدند و انگیزهاش هم پیامک های انبوه ارسالی توسط برخی تشکل ها بوده و یکسانی دستنوشتهها و پلاکاردها و شعارها و پرچم ها هم خود موید هماهنگی قبلی و حسابشده برنامه است را مگر میتوان حرکت خودجوش افکار عمومی نامید.
قطعاً بروز اینگونه حرکات حسابنشده وبه کار بردن لحن بسیار نامناسب برخی افراد که اتفاقاً داعیه فرهنگی بودن و کار فرهنگی دارند به ضرر اصفهان تمامشده و چهره مناسبی از این پایتخت فرهنگ و تمدن که برخی واهمه آلوده شدن خاکش با جاسوسان را دارند، تمام میشود.
عدم اطلاعرسانی شفاف استانداری و کنترل بحران مدیران موظف اصفهان دلیلی برای به وجود آمدن این مسایل است به طوری که اکثر مسوولان با ذکر اینکه این مساله دو وجهی است تا امروز اظهارنظری نمیکردند و به دهان هم نگاه میکردند و جالب تر آنکه به گواهی تماس های مکرر بنده با چند نفر از نمایندگان و مسوولین، اکثرشان تا دیروز اصلاً در جریان مسایل مرتبط با «فرای» نبودند و نمیدانستند حتی این فرد کیست و چه کرده و چه قرار است بشود و جالب تر اینکه بسیاری از افراد حاضر در تجمع هم اصلاً شناختی بر ریچارد فرای و اعمالش نداشتند و میگفتند: صرف اینکه شنیدند یک جاسوس آمریکا قرار است اصفهان دفن شود برای دفاع از ارزشها آمدند، حال چه شده که عرض چند ساعت این همه شناخت و قضاوت پیشآمده نکته ای است که مردم و خوانندگان خود بصیرت درک و قضاوت در موردش را دارند.
مرجع قضاوت در مورد اعمال فرای وزارت اطلاعات و قوه قضائیه این مملکت است که باید روشنگری کند و با دلایل متقن هم مردم و هم رسانهها و مدیران استان را روشن کند.
در عصر ارتباطات و در کشور ایران اسلامی و پایتخت فرهنگی اش که داعیه پیشرفتهترین روشهای ارتباطات و پیامرسانی را داریم استفاده از این روشهای خشک و خشن که در کشورهای پیشرفته آخرین گام رسیدن به هدف است، باعث نگرانی وتاسف و نشان عدم وجود اطلاعرسانی شفاف برای افکار عمومی و ضعف مدیریت مقتدرانه عرصههای اجتماعی و سیاسی در استان است.
سال ها از این امر ضربه خوردیم که برخی افراد بدون توجه به سلسلهمراتب و راهکارهای رفع و رجوع هر مشکلی راه قوه چهارم یعنی قوه قهریه را به جای قانون و اتکا به عمل مدیران موظف پیش میگیرند و با تجمع و اعتراض وسر و صدا و تهدید و زور و گاهی بیانیه و شب و روزنامه و کمپین و...خلاصه روشهایی که باید بعد از عدم نتیجهگیری از کارکردهای اجرایی انجام شود همان ابتدا متوسل میشوند.
متاسفانه تصاویر حمله به مقبره پروفسور پوپ که قبرش در زمین خریداری شده هم امنیت ندارد و تصاویر شعار نویسی به این ساختمان ،بازتاب بسیار بدی در سطح دنیا برای اصفهان داشته ولی مردم فهیم کشور و دوستداران اصفهان در سراسر دنیا می دانند که ادبیات مردم بافرهنگ اصفهان با این قبیل برخوردهای رادیکال تفاوت اساسی داشته واکثرمردم ما رفتار خشن و به دور از منطق را قبول نداشته و حمایت نمی کنند.
دین ما دین رحمانیت و کشور ما بر اساس جمهوریت اداره میشود و برای هر کاری قوانین و نظارت کافی لحاظ شده، ولی اینکه افرادی خود را سردمداری دلسوزی برای نظام و امت حزبالله بدانند و بدون اجازه رسمی و به رسمیت شناخته شدن و اسم و امضا داشتن حرکاتی از سر دلسوزی انجام دهند که در جمع یا ضرورتی نداشته باشد و یا به ضرر مصالح شهر عمل شود خود جای تردید و تذکر دارد.
زمانی که رییسجمهوری با پشتوانه محکم رای مردم و استانداری با سوابق انقلابی درخشان وهم معاون سیاسی اش با سبقه دفاع مقدس و جانبازی در صحنه حضور دارند و آگاه و بیدارند و نیز یکی از نمایندگان مجلس هم صدای طیف مخالف را از یکی از رفیعترین میز خطابههای کشور، یعنی تریبون مجلس شورای اسلامی، به شکل مفید و واضح به گوش مسوولان که سهل است، به سمع دنیا هم رساند و انعکاس شدیدی در رسانههای غرب داشت، پس از آن انجام اینگونه حرکات مقداری زیادهروی و هنجارشکنی است به طوری که این شک را ایجاد میکند که نمایندگان و مدیران ما خاموشاند و یا بصیرت لازم را ندارند و لازم است گروهی وارد میدان شوند و با سر و صدا و شعار و روشنگری کرده و سبب بیداری شوند؟!
ادبیات بهکاررفته در این بیانیه که احساساتی تنظیمشده به طوری است که فرهنگ شهر ادبپرور اصفهان را زیر سوال میبرد و ناخودآگاه ما را به یاد دهه 70 و اعمال گروههای تندرو در اصفهان میاندازد که سلسله فعالیت های رادیکالی این گروهها نه تنها دردی از مشکلات جامعه حل نکرد، بلکه از اصفهان تصویری خشن به دنیا نشان داد که جوانانش آشوب به پا میکنند و شیشه میشکنند و اجتماعات فرهنگی را به هم میریزند.
نمیخواهیم قضاوت کنیم که نفس این حرکات نادرست است یا اساساً به باید ها و نبایدهای دفن ریچارد فرای در اصفهان بپردازیم یا سخنپردازی کنیم که او چگونه انسانی بوده، ولی این مورد روشن است که نوع رفتار و طرز اعتراض صورت گرفته به هیچوجه مناسب جایگاه اصفهان به عنوان یک شهر فرهنگی با تمدن دیرینه سال نیست.
باز دقیقاً روشن نیست که مجوز این اجتماع درحالیکه معاون سیاسی استاندار مدعی شایعه بودن اصل موضوع را دارد از کجا صادرشده و آیا این برادران که قطعاً در دلسوزیشان برای اصفهان شکی نیست و خود را پیرو قانون میدانند، چرا مسالهای که هنوز قطعیت ندارد را اینگونه پیچیده کرده و برایش صف آرایی میکنند؟
آیا آخرین راه و بهترین مورد برای حل شدن دغدغههای مردم همین اجتماع کردن است؟ ما که بارها همه را به خویشتنداری دعوت میکنیم و مخالف اجتماعات اکثر گروهها برای چپ و راست برای مصالح حزبی و صنفی بودیم و تجمعات سیاسی سالهای قبل را محکوم میکردیم باید حق استفاده از این ابزار اعتراض را فقط برای خود محفوظ بداریم؟
اگر قرار باشد که با وجود استانداری و نمایندگان مجلس و شورا و این همه نهاد پاسخگو و اصناف و کمیسیون های مختلف که وظیفهشان حل همین مسایل است باز هر اتفاقی بیفتد، سریعاً در خیابان صف آرایی کنیم، قطعات باید هر روز را برای صنفی یا گروهی در نظر بگیریم و هر روز در چهارباغ یا روبروی استانداری شاهد راهپیمایی و تجمع باشیم؟
اگر چه باز تکرار میکنیم که دلسوزی این افراد محرز است و این طیف حدود 200 یا نهایت کمتر از 500 نفری نماینده افرادی هستند که از احتمال دفن فرای ناراضی هستند ولی آیا میتوان این افراد را نماینده افکار عمومی اصفهان دانست و بیانیه صادرشده را نظر همه اصولگرایان و خانواده بزرگ ایثارگران و حزب الهی های اصفهان دانست؟
به ضرس قاطع امضای این بیانیه به نمایندگی از 2 میلیون نفر مردم حزب الهی و تلقی کردن نظر افکار عمومی اصفهان هم صرفنظر از این موضوع که اصلاً فرای بد باشد یا خوب عملی نسنجیده و تحریف آرای مردم و کاسه داغ تر از آش شدن است.
خودجوش بودن زمانی به یک اجتماع اطلاق میشود که یک مشکل چنان مغز استخوان مردم را بسوزاند که آه از نهاد همه بلند شود و سر به اعتراض در خیابان بگذارند، اما برادر من انصافاً باز صرفنظر از درست بودن یا اشتباه بودن نفس کار و قضاوت در مورد مرده روی زمین مانده، جماعتی که از مدرسه وسر کلاس به پل خواجو دعوت شدند و انگیزهاش هم پیامک های انبوه ارسالی توسط برخی تشکل ها بوده و یکسانی دستنوشتهها و پلاکاردها و شعارها و پرچم ها هم خود موید هماهنگی قبلی و حسابشده برنامه است را مگر میتوان حرکت خودجوش افکار عمومی نامید.
قطعاً بروز اینگونه حرکات حسابنشده وبه کار بردن لحن بسیار نامناسب برخی افراد که اتفاقاً داعیه فرهنگی بودن و کار فرهنگی دارند به ضرر اصفهان تمامشده و چهره مناسبی از این پایتخت فرهنگ و تمدن که برخی واهمه آلوده شدن خاکش با جاسوسان را دارند، تمام میشود.
عدم اطلاعرسانی شفاف استانداری و کنترل بحران مدیران موظف اصفهان دلیلی برای به وجود آمدن این مسایل است به طوری که اکثر مسوولان با ذکر اینکه این مساله دو وجهی است تا امروز اظهارنظری نمیکردند و به دهان هم نگاه میکردند و جالب تر آنکه به گواهی تماس های مکرر بنده با چند نفر از نمایندگان و مسوولین، اکثرشان تا دیروز اصلاً در جریان مسایل مرتبط با «فرای» نبودند و نمیدانستند حتی این فرد کیست و چه کرده و چه قرار است بشود و جالب تر اینکه بسیاری از افراد حاضر در تجمع هم اصلاً شناختی بر ریچارد فرای و اعمالش نداشتند و میگفتند: صرف اینکه شنیدند یک جاسوس آمریکا قرار است اصفهان دفن شود برای دفاع از ارزشها آمدند، حال چه شده که عرض چند ساعت این همه شناخت و قضاوت پیشآمده نکته ای است که مردم و خوانندگان خود بصیرت درک و قضاوت در موردش را دارند.
مرجع قضاوت در مورد اعمال فرای وزارت اطلاعات و قوه قضائیه این مملکت است که باید روشنگری کند و با دلایل متقن هم مردم و هم رسانهها و مدیران استان را روشن کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.