|

مردم بهارستان در انتظار کاروان نمادین عاشورا

شرق: قریب به 16 سال است که کاروان نمادین عاشورای حسینی، در شهرک قلعه میر و شهر گلستان، دل‌های مشتاقان آقا ابا عبداله الحسین، سرور و سالار شهیدان را با خود همراه می سازد. بانی این حرکت سمبلیک تاریخ خون، اشک، تشنگی، آزاده خواهی، امر به معروف و نهی از منکر، پند و اندرز شیعه، پیر صاحب دلیست به نام حاج احمد پناه بر خدا. پیرمرد بی ریب و ریایی که دوست نداشت نام او را بنویسیم، ولی نوشتیم و از محضر بزرگوار این خادم صادق اهل بیت، پوزش می طلبیم. همنشینی با شیفتگان اهل بیت و طایفه آنان چه صفایی دارد.
در این مراسم که هر ساله، در اربعین حسینی برگزار می شود، مسیر حرکت کاروان، از شهرک قلعه میر با 20 نفر شتر آغاز و در گلستان و صالحیه ادامه و در مسجد امام محمد باقر، خاتمه می یابد. بر اساس آمار واقعی به دست آمده، هر ساله، بیش از 20 تا 25 هزار نفر، این کاروان نمادین را همراهی می کنند و به یاد سرور و سالار شهیدان، سینه زنان و زنجیر زنان، با دلی آکنده از اندوه و بغض، مسیر 7 الی 10 کیلومتری را با مویه و ناله، در غم غربت کاروان عشق، طی می کنند.
آقای پناه بر خدا، پیر صاحب دل اهل بیت، در عالم سیاست، سر رشته ای ندارد و همیشه نگران این است که مبادا حرکتی را که آغاز کرده، خدای ناخواسته، طعمه افکار سیاسی بعضی افراد فرصت طلب شود. لذا، خود شخصا مسیر حرکت را تا پایان، هدایت می‌کند. پیام کاروان نمادین و خادمین بیت الزهرا، زنده نگه داشتن روح و فلسفه قیام عاشوراست؛ و حفظ شعایر اسلامی، عفاف و حجاب در راس آن است. به نظر حاج احمد پناه بر خدا، جوانان، ارادت خاصی به اهل بیت دارند و از زیبایی های این کاروان، این است که از همه اقشار مردم در این راهپیمایی بزرگ شرکت می کنند و بانوان نقابدار، با پوشش اسلامی، بانوی عاشورا را یاری می کنند و عملا، از دشمنان دین، برائت می جویند. ایشان در پاره ای از سخنان خود گفتند که هدف دیگر از برگزاری کاروان نمادین، مبارزه با انحرافات تاریخی و تلاش در جهت ممانعت از بدعت (نوآوری) در نوع عزاداری و دوری از هر گونه حرکت هاییست که در شان قیام عاشورا نیست. سرکار خانم صدیقه علیئی، همسر و یار و یاور پناه بر خدا نیز، به همراه شوهرش، تمام زندگی خود را وقف خدمت در این راه کرده است. البته این بانوی بزرگوار، در شعر و شاعری نیز قلم توانایی دارد که چند بیت از ابیات ایشان به نام «زن در صحنه» را با هم می خوانیم:
تو را از حمله و بیداد و ظالم
از آن تودیع خواهر می شناسم
ز استقبال اندر کوچه شام
تو را از نیزه و سر می شناسم
تو را وقتی که زینب خطبه می خواند
ز جنگ نابرابر می شناسم
تو را وقتی که سیلی خورد رقیه
کنار طشت و آن سر می شناسم
تو را در بین اعراب بیابان
ز نوزادان دختر می شناسم
تو را از جنگ های بدر و خیبر
مقاوم همچو حیدر می شناسم
شرق: قریب به 16 سال است که کاروان نمادین عاشورای حسینی، در شهرک قلعه میر و شهر گلستان، دل‌های مشتاقان آقا ابا عبداله الحسین، سرور و سالار شهیدان را با خود همراه می سازد. بانی این حرکت سمبلیک تاریخ خون، اشک، تشنگی، آزاده خواهی، امر به معروف و نهی از منکر، پند و اندرز شیعه، پیر صاحب دلیست به نام حاج احمد پناه بر خدا. پیرمرد بی ریب و ریایی که دوست نداشت نام او را بنویسیم، ولی نوشتیم و از محضر بزرگوار این خادم صادق اهل بیت، پوزش می طلبیم. همنشینی با شیفتگان اهل بیت و طایفه آنان چه صفایی دارد.
در این مراسم که هر ساله، در اربعین حسینی برگزار می شود، مسیر حرکت کاروان، از شهرک قلعه میر با 20 نفر شتر آغاز و در گلستان و صالحیه ادامه و در مسجد امام محمد باقر، خاتمه می یابد. بر اساس آمار واقعی به دست آمده، هر ساله، بیش از 20 تا 25 هزار نفر، این کاروان نمادین را همراهی می کنند و به یاد سرور و سالار شهیدان، سینه زنان و زنجیر زنان، با دلی آکنده از اندوه و بغض، مسیر 7 الی 10 کیلومتری را با مویه و ناله، در غم غربت کاروان عشق، طی می کنند.
آقای پناه بر خدا، پیر صاحب دل اهل بیت، در عالم سیاست، سر رشته ای ندارد و همیشه نگران این است که مبادا حرکتی را که آغاز کرده، خدای ناخواسته، طعمه افکار سیاسی بعضی افراد فرصت طلب شود. لذا، خود شخصا مسیر حرکت را تا پایان، هدایت می‌کند. پیام کاروان نمادین و خادمین بیت الزهرا، زنده نگه داشتن روح و فلسفه قیام عاشوراست؛ و حفظ شعایر اسلامی، عفاف و حجاب در راس آن است. به نظر حاج احمد پناه بر خدا، جوانان، ارادت خاصی به اهل بیت دارند و از زیبایی های این کاروان، این است که از همه اقشار مردم در این راهپیمایی بزرگ شرکت می کنند و بانوان نقابدار، با پوشش اسلامی، بانوی عاشورا را یاری می کنند و عملا، از دشمنان دین، برائت می جویند. ایشان در پاره ای از سخنان خود گفتند که هدف دیگر از برگزاری کاروان نمادین، مبارزه با انحرافات تاریخی و تلاش در جهت ممانعت از بدعت (نوآوری) در نوع عزاداری و دوری از هر گونه حرکت هاییست که در شان قیام عاشورا نیست. سرکار خانم صدیقه علیئی، همسر و یار و یاور پناه بر خدا نیز، به همراه شوهرش، تمام زندگی خود را وقف خدمت در این راه کرده است. البته این بانوی بزرگوار، در شعر و شاعری نیز قلم توانایی دارد که چند بیت از ابیات ایشان به نام «زن در صحنه» را با هم می خوانیم:
تو را از حمله و بیداد و ظالم
از آن تودیع خواهر می شناسم
ز استقبال اندر کوچه شام
تو را از نیزه و سر می شناسم
تو را وقتی که زینب خطبه می خواند
ز جنگ نابرابر می شناسم
تو را وقتی که سیلی خورد رقیه
کنار طشت و آن سر می شناسم
تو را در بین اعراب بیابان
ز نوزادان دختر می شناسم
تو را از جنگ های بدر و خیبر
مقاوم همچو حیدر می شناسم

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.