آينه
اعتماد
لیست امید «پیوندی» بود
مرتضی الویری: طبیعتا اصولگرایان تندرو دنبال یارگیری هستند، هم از میان اصولگرایان سنتی و هم از میان عامه مردم که نه اصولگرا هستند و نه اصلاحطلب و کاری به موضعگیریهای سیاسی ندارند؛ اما نکتهای که وجود دارد این است که بسیاری از اصولگرایان سنتی حسابشان را از اصولگرایان تندرو جدا کردهاند، نمونههای زیادی را شما در همین انتخابات اخیر میتوانید ببینید مخصوصا در شهرستانها که بسیاری از اصولگرایان میانه یا متعادل بودند که آمدند به کاندیداهای اصلاحطلب رأی دادند. در مجلس بهطور شاخص میتوانیم آقای لاریجانی را مثال بزنیم، آقای لاریجانی امروز را نمیتوانید با آقای لاریجانی ١٥ سال قبل مقایسه کنید، بالاخره عملکرد آقای لاریجانی در صداوسیما و در شورایعالی امنیت ملی، زمانی که آقای احمدینژاد رئیسجمهور شده بود، بههیچوجه با دیدگاهها و مواضع امروز آقای لاریجانی قابل مقایسه نیست یا آقای علی مطهری و افراد دیگر. تصور میکنم جریان اصولگرایی در حال یک پوستاندازی جدی است و در این پوستاندازی یک بخش دارد خودش را به بخش تندرو طیف منتقل میکند که مواضع تند و شدیدی دارد، این جریان اصولگرایی حتی قانون اساسی را قبول ندارد و
آن را غیراسلامی میداند و معتقد است تغییراتی در آن باید صورت بگیرد و ما از جمهوری اسلامی باید به سمت حکومت اسلامی پیش برویم و در این سیستم طبیعتا انتخابات موضوعیتی ندارد و یک جریان اصولگرایی هم درست برعکس دارد عمل میکند و معتقد است به عقلانیت و اعتدال و ارتباط با جامعه جهانی و درعینحال حفظ چارچوبهای قانون اساسی و ولایت فقیه.
آرمان
اگر تمام احمدینژادیها مصلحاند، به مفسدبودنم افتخار میکنم
شهرام جزایری: دولت نهم با شعار عدالتخواهی و عدالتمحوری شروع به کار کرد و بیشترین ضربات را به واژه مقدس عدالت زد. بهعنوان مثال رئیس این دو دولت در مناظرات خود نام من را عنوان کردند. در مناظراتی که میتوانستند برنامههای اقتصادی خود را عنوان کرده یا کریدور شمال و جنوب را تعریف کنند. آقای احمدینژاد بهدلیل آنکه آن زمان میخواست دست به تبلیغات بزرگ بزند، علیه یک زندانی بازداشتشده صحبت کرد، این موضوع برای من و خانوادهام تبعات بدی به بار آورد. به عبارت دیگر، در آن زمان احمدینژاد از مسند ریاستجمهوری خود استفاده کرد. دیگر امروز اندازه و قواره احمدینژاد برای همه عیان شده است و مشخص شد که ایشان بهدرستی عمل نکرد. ایشان ادعا داشت که دولتش پاکترین دولت بعد از انقلاب است. من هیچگونه دستیازی به اموال دولتی و غیره نکرده و اموال کسی را تضییع نکردهام؛ اما وقتی دولتهای نهم و دهم را بررسی کنیم، میبینیم اموال مردم در این دولت بیش از همیشه به هدر رفته است. در واقع اگر دولت احمدینژاد مورد بررسی قرار گیرد، مشخص میشود که اتهاماتی به نزدیکانشان و کسانی که مورد حمایت ایشان بودند، وارد شده است؛ بنابراین اگر بخواهیم
قیاس جریانی کنیم، میتوان گفت: «چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است». دقیقا آن افرادی که به ما برچسب فساد زدند، دلار ۸۷۰ تومانی در دولت هشتم را در هشت سال به چهار هزار تومان رساندند و در چنین شرایطی دارایی مردم یکصدم شد. در شرایطی که از اکثر افراد کابینه دولت احمدینژاد با نام مصلح اقتصادی یاد میشود، من به برچسب مفسد افتخار میکنم. همین افراد بودند که خود را حامی نزدیک میدانستند، هیچکس اندازه این افراد بزرگان کشور را هتک حرمت نکرد. هیچ رئیسجمهوری در دوره ریاستجمهوری خود قانونگریزتر از احمدینژاد نبود. فساد در دولت احمدینژاد وجود داشت، مگر ممکن است فساد در یک کابینه جولان دهد؛ اما برخی ندانند؟!
جوان
بزرگترین دستاور د ادعایی برجام «خیالی» است
یدالله جوانی: گزارههای مذکور، نمونههایی از آن چیزی است که تحت عنوان «بزرگترین دستاورد برجام» و بهصورت تکراری از سوی حامیان اصلی توافق هستهای بیان میشود. آیا این دستاورد برجام، یک واقعیت است یا امری کاملا ذهنی و بهعبارتی خیالی است. طرفداران برجام طی یک سال گذشته و در روزهای اخیر در سالگرد برجام و در پاسخ به منتقدان برجام که میگویند برجام هیچ دستاورد قابلتوجهی بهرغم عمل ایران به تعهداتش نداشته، بر این نکته متمرکز شدهاند که با برجام، ایران از فصل هفتم منشور سازمان ملل خارج و جنگ علیه کشورمان منتفی شد. نگارنده بر این اعتقاد است که این دستاورد ادعایی یک خیال و توهم بیش نیست و با واقعیت فاصله دارد... شواهد نشان میدهد که آمریکا و همپیمانانش روی برنامه موشکی ایران تمرکز کرده و میخواهند آن را امنیتی کنند. بر مبنای تحلیل کسانی که بزرگترین دستاورد برجام را جلوگیری از جنگ اعلام میکنند با فشارها و تحریمها و جنجالآفرینیها علیه برنامه موشکی چگونه باید برخورد کنیم؟
اعتماد
لیست امید «پیوندی» بود
مرتضی الویری: طبیعتا اصولگرایان تندرو دنبال یارگیری هستند، هم از میان اصولگرایان سنتی و هم از میان عامه مردم که نه اصولگرا هستند و نه اصلاحطلب و کاری به موضعگیریهای سیاسی ندارند؛ اما نکتهای که وجود دارد این است که بسیاری از اصولگرایان سنتی حسابشان را از اصولگرایان تندرو جدا کردهاند، نمونههای زیادی را شما در همین انتخابات اخیر میتوانید ببینید مخصوصا در شهرستانها که بسیاری از اصولگرایان میانه یا متعادل بودند که آمدند به کاندیداهای اصلاحطلب رأی دادند. در مجلس بهطور شاخص میتوانیم آقای لاریجانی را مثال بزنیم، آقای لاریجانی امروز را نمیتوانید با آقای لاریجانی ١٥ سال قبل مقایسه کنید، بالاخره عملکرد آقای لاریجانی در صداوسیما و در شورایعالی امنیت ملی، زمانی که آقای احمدینژاد رئیسجمهور شده بود، بههیچوجه با دیدگاهها و مواضع امروز آقای لاریجانی قابل مقایسه نیست یا آقای علی مطهری و افراد دیگر. تصور میکنم جریان اصولگرایی در حال یک پوستاندازی جدی است و در این پوستاندازی یک بخش دارد خودش را به بخش تندرو طیف منتقل میکند که مواضع تند و شدیدی دارد، این جریان اصولگرایی حتی قانون اساسی را قبول ندارد و
آن را غیراسلامی میداند و معتقد است تغییراتی در آن باید صورت بگیرد و ما از جمهوری اسلامی باید به سمت حکومت اسلامی پیش برویم و در این سیستم طبیعتا انتخابات موضوعیتی ندارد و یک جریان اصولگرایی هم درست برعکس دارد عمل میکند و معتقد است به عقلانیت و اعتدال و ارتباط با جامعه جهانی و درعینحال حفظ چارچوبهای قانون اساسی و ولایت فقیه.
آرمان
اگر تمام احمدینژادیها مصلحاند، به مفسدبودنم افتخار میکنم
شهرام جزایری: دولت نهم با شعار عدالتخواهی و عدالتمحوری شروع به کار کرد و بیشترین ضربات را به واژه مقدس عدالت زد. بهعنوان مثال رئیس این دو دولت در مناظرات خود نام من را عنوان کردند. در مناظراتی که میتوانستند برنامههای اقتصادی خود را عنوان کرده یا کریدور شمال و جنوب را تعریف کنند. آقای احمدینژاد بهدلیل آنکه آن زمان میخواست دست به تبلیغات بزرگ بزند، علیه یک زندانی بازداشتشده صحبت کرد، این موضوع برای من و خانوادهام تبعات بدی به بار آورد. به عبارت دیگر، در آن زمان احمدینژاد از مسند ریاستجمهوری خود استفاده کرد. دیگر امروز اندازه و قواره احمدینژاد برای همه عیان شده است و مشخص شد که ایشان بهدرستی عمل نکرد. ایشان ادعا داشت که دولتش پاکترین دولت بعد از انقلاب است. من هیچگونه دستیازی به اموال دولتی و غیره نکرده و اموال کسی را تضییع نکردهام؛ اما وقتی دولتهای نهم و دهم را بررسی کنیم، میبینیم اموال مردم در این دولت بیش از همیشه به هدر رفته است. در واقع اگر دولت احمدینژاد مورد بررسی قرار گیرد، مشخص میشود که اتهاماتی به نزدیکانشان و کسانی که مورد حمایت ایشان بودند، وارد شده است؛ بنابراین اگر بخواهیم
قیاس جریانی کنیم، میتوان گفت: «چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است». دقیقا آن افرادی که به ما برچسب فساد زدند، دلار ۸۷۰ تومانی در دولت هشتم را در هشت سال به چهار هزار تومان رساندند و در چنین شرایطی دارایی مردم یکصدم شد. در شرایطی که از اکثر افراد کابینه دولت احمدینژاد با نام مصلح اقتصادی یاد میشود، من به برچسب مفسد افتخار میکنم. همین افراد بودند که خود را حامی نزدیک میدانستند، هیچکس اندازه این افراد بزرگان کشور را هتک حرمت نکرد. هیچ رئیسجمهوری در دوره ریاستجمهوری خود قانونگریزتر از احمدینژاد نبود. فساد در دولت احمدینژاد وجود داشت، مگر ممکن است فساد در یک کابینه جولان دهد؛ اما برخی ندانند؟!
جوان
بزرگترین دستاور د ادعایی برجام «خیالی» است
یدالله جوانی: گزارههای مذکور، نمونههایی از آن چیزی است که تحت عنوان «بزرگترین دستاورد برجام» و بهصورت تکراری از سوی حامیان اصلی توافق هستهای بیان میشود. آیا این دستاورد برجام، یک واقعیت است یا امری کاملا ذهنی و بهعبارتی خیالی است. طرفداران برجام طی یک سال گذشته و در روزهای اخیر در سالگرد برجام و در پاسخ به منتقدان برجام که میگویند برجام هیچ دستاورد قابلتوجهی بهرغم عمل ایران به تعهداتش نداشته، بر این نکته متمرکز شدهاند که با برجام، ایران از فصل هفتم منشور سازمان ملل خارج و جنگ علیه کشورمان منتفی شد. نگارنده بر این اعتقاد است که این دستاورد ادعایی یک خیال و توهم بیش نیست و با واقعیت فاصله دارد... شواهد نشان میدهد که آمریکا و همپیمانانش روی برنامه موشکی ایران تمرکز کرده و میخواهند آن را امنیتی کنند. بر مبنای تحلیل کسانی که بزرگترین دستاورد برجام را جلوگیری از جنگ اعلام میکنند با فشارها و تحریمها و جنجالآفرینیها علیه برنامه موشکی چگونه باید برخورد کنیم؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.