|

آينه

ايران
ساکت‌های دیروز تحریک‌کنندگان امروز

محمدرضا تابش: دولت یازدهم وارث مصایب، تنگناها و گرفتاری‌هایی در عرصه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است که متأثر از نقش کم نخبگان در فرایند تصمیم‌گیری دولت گذشته بوده است. چنان‌که در دولت گذشته سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در طرفه‌العینی بر خلاف ‌نظر نخبگان به تعطیلی کشانده شد و نامه ده‌ها اقتصاددان درباره اشتباهات اقتصادی دولت مورد بی‌توجهی قرار گرفت و اینها تنها نمونه‌هایی از بی‌توجهی دولت گذشته به بهره‌گیری از انتقادات نخبگان بود که با سکوت کسانی بدرقه شد که حامی دولت قبل بودند اما امروز با چشم فروبستن بر واقعیات به تحریک مردم علیه دولت یازدهم می‌پردازند. این جریان سیاسی و رسانه‌های وابسته به آن، جامعه‌ای را که از تبعیض و فقر ناشی از سوءمدیریت‌های گذشته رنج می‌برد و رکود توان تولید‌کنندگانش را تحلیل برده، تحریک می‌کنند و به جای ارائه طرح‌ها و نقدهای التیام‌بخش نمک بر زخم آن می‌پاشند، اخلاق و ارزش‌های انقلابی را نادیده می‌گیرند.

كيهان
مبادا سیلی بخوریم!

جعفر بلوری: امروز برای مردم، مقابله انقلابی با رکود، بی‌کاری، فساد، فیش‌های نجومی مدیران دولتی، اعتیاد، طلاق، بزه‌کاری و... مسئله است، نه پخش‌شدن یا نشدن ربنای فلان خواننده معلوم‌الحال، لغوشدن این کنسرت یا مجوز‌گرفتن آن موسیقی. وقتی روزنامه «دولتی» که با پول بیت‌المال اداره می‌شود، تیتر و عکس اول صفحه خود را اختصاص می‌دهد به فلان خواننده و مهم‌ترین دغدغه‌اش در آن روز می‌شود، پخش‌نشدن ربنای او آن هم درحالی‌که در همان ایام، مراکز رسمی کشور اعلام می‌کنند، شش‌‌میلیون‌و 500 ‌هزار نفر بی‌کار داریم، یک‌و‌نیم‌میلیون نفر معتاد داریم، درصد طلاق بالا رفته، جماعتی حاشیه‌نشین داریم و 600 ‌هزار بزهکار، دو حال بیشتر وجود ندارد؛ یا این مسائل اهمیتی برایش ندارد و مهم، بازی‌های سیاسی و جناحی است یا اینکه، برنامه و طرح جدی برای مقابله با آنها ندارد، که به نظر حالت دوم صحت دارد... . پنهان‌شدن پشت دولت‌های قبل چاره کار نیست. دولت نیاز به برنامه و طرح اقتصادی و اجرای انقلابی آنها دارد. اقتصاد مقاومتی یک شعار نیست یک روش مؤثر است که طرح، برنامه و مجری انقلابی می‌خواهد؛ اقتصاد مقاومتی محدود به کشور ایران اسلامی هم نیست، به معنی سیاست‌های ریاضتی هم که غرب با استفاده از آن به استثمار مردم می‌پردازد هم نیست.

اعتماد
راهکار تندروها برای بازگشت به قدرت

آذر منصوری: می‌توان گفت مجلسی معتدل و همراه با دولت شکل گرفته است. به نظر می‌رسد که مخالفان دولت از فقدان برنامه‌های ایجابی به دلیل شکست در زمانی که سه دوره از مجلس و دو دوره دولت را در اختیار داشتند در کنار همراهی دیگر ارکان قدرت با این نهادها بیشتر مأموریت خود را معطوف به جنبه‌های تخریبی دولت تا انتخابات ٩٦ خواهند کرد. در زمان باقی مانده تا انتخابات چند برنامه را در دستور کار خود قرار می‌دهند. آنها با بهره‌گیری از رسانه‌های فراگیر و امکاناتی که در اختیار دارند، سعی می‌کنند دولت یازدهم را دولتی ناکارآمد در اذهان عمومی جلوه دهند؛ دولتی که نتوانسته در زمینه‌های اقتصادی گام مؤثری بردارد. آنها به این موضوع همچنان که تاکنون چنین بوده اشاره نخواهند کرد که عامل رکود در کشور چه بوده است و خارج‌کردن کشور از رکود به چه الزاماتی نیاز دارد و اینکه بخش عمده‌ای از عامل این رکود میراث مخربی است که از دولت گذشته به جای مانده است. رانت‌ها و باندهایی که در دولت گذشته تشکیل یا قوت گرفتند، امروز مانع اقداماتی است که دولت در زمینه اقتصادی و معیشت مردم انجام می‌دهد.

جوان
مهجوریت انقلابی‌گری در پرتو طلوع محافظه‌کاری
محمد اسماعیلی: فاصله‌گرفتن از آرمان‌های امام و انقلاب در سیاست‌ورزی‌های امروز برخی از مسئولان و کارگزاران نظام، از علل تامه تکرار کلیدواژه‌ای به نام «انقلابی‌گری» توسط مقام معظم رهبری است؛ سیاست‌مدارانی که با ایجاد حس محافظه‌کاری در خود، نه‌تنها خود از اصول بدیهی انقلاب اسلامی در حوزه سیاست خارجه دست برداشته، بلکه همت اصلی خود را «رویگردانی از اندیشه‌های امام» و «تغییر در مبانی انقلاب اسلامی» قرار داده آن هم در شرایطی که روحیه رفاه‌زدگی و اشرافی‌گری بر عملکرد آنها مستولی شده و منجر به آن شده که کارکرد آنها برای انقلاب و جامعه در پایین‌ترین سطح ممکن قرار بگیرد. «تغییر نسل» فی‌نفسه خطر فراموش‌شدن آرمان‌های انقلاب را به دنبال دارد، یعنی درصورتی‌که اطلاعات درست و صحیحی از انقلاب و شاخص‌های آن نظیر «انقلابی‌گری» به نسل جدید منتقل نشود و این فقدان اطلاعات در نسل نو در صورتی با جریان‌سازی هدفمند طیفی از مسئولان - که تلاش دارند تعریفی خلاف واقع از اندیشه‌های حضرت امام را به جامعه معرفی کنند- یگانه شود، قطعاً به نابودی انقلاب و گفتمان آن خواهد انجامید.

ايران
ساکت‌های دیروز تحریک‌کنندگان امروز

محمدرضا تابش: دولت یازدهم وارث مصایب، تنگناها و گرفتاری‌هایی در عرصه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است که متأثر از نقش کم نخبگان در فرایند تصمیم‌گیری دولت گذشته بوده است. چنان‌که در دولت گذشته سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در طرفه‌العینی بر خلاف ‌نظر نخبگان به تعطیلی کشانده شد و نامه ده‌ها اقتصاددان درباره اشتباهات اقتصادی دولت مورد بی‌توجهی قرار گرفت و اینها تنها نمونه‌هایی از بی‌توجهی دولت گذشته به بهره‌گیری از انتقادات نخبگان بود که با سکوت کسانی بدرقه شد که حامی دولت قبل بودند اما امروز با چشم فروبستن بر واقعیات به تحریک مردم علیه دولت یازدهم می‌پردازند. این جریان سیاسی و رسانه‌های وابسته به آن، جامعه‌ای را که از تبعیض و فقر ناشی از سوءمدیریت‌های گذشته رنج می‌برد و رکود توان تولید‌کنندگانش را تحلیل برده، تحریک می‌کنند و به جای ارائه طرح‌ها و نقدهای التیام‌بخش نمک بر زخم آن می‌پاشند، اخلاق و ارزش‌های انقلابی را نادیده می‌گیرند.

كيهان
مبادا سیلی بخوریم!

جعفر بلوری: امروز برای مردم، مقابله انقلابی با رکود، بی‌کاری، فساد، فیش‌های نجومی مدیران دولتی، اعتیاد، طلاق، بزه‌کاری و... مسئله است، نه پخش‌شدن یا نشدن ربنای فلان خواننده معلوم‌الحال، لغوشدن این کنسرت یا مجوز‌گرفتن آن موسیقی. وقتی روزنامه «دولتی» که با پول بیت‌المال اداره می‌شود، تیتر و عکس اول صفحه خود را اختصاص می‌دهد به فلان خواننده و مهم‌ترین دغدغه‌اش در آن روز می‌شود، پخش‌نشدن ربنای او آن هم درحالی‌که در همان ایام، مراکز رسمی کشور اعلام می‌کنند، شش‌‌میلیون‌و 500 ‌هزار نفر بی‌کار داریم، یک‌و‌نیم‌میلیون نفر معتاد داریم، درصد طلاق بالا رفته، جماعتی حاشیه‌نشین داریم و 600 ‌هزار بزهکار، دو حال بیشتر وجود ندارد؛ یا این مسائل اهمیتی برایش ندارد و مهم، بازی‌های سیاسی و جناحی است یا اینکه، برنامه و طرح جدی برای مقابله با آنها ندارد، که به نظر حالت دوم صحت دارد... . پنهان‌شدن پشت دولت‌های قبل چاره کار نیست. دولت نیاز به برنامه و طرح اقتصادی و اجرای انقلابی آنها دارد. اقتصاد مقاومتی یک شعار نیست یک روش مؤثر است که طرح، برنامه و مجری انقلابی می‌خواهد؛ اقتصاد مقاومتی محدود به کشور ایران اسلامی هم نیست، به معنی سیاست‌های ریاضتی هم که غرب با استفاده از آن به استثمار مردم می‌پردازد هم نیست.

اعتماد
راهکار تندروها برای بازگشت به قدرت

آذر منصوری: می‌توان گفت مجلسی معتدل و همراه با دولت شکل گرفته است. به نظر می‌رسد که مخالفان دولت از فقدان برنامه‌های ایجابی به دلیل شکست در زمانی که سه دوره از مجلس و دو دوره دولت را در اختیار داشتند در کنار همراهی دیگر ارکان قدرت با این نهادها بیشتر مأموریت خود را معطوف به جنبه‌های تخریبی دولت تا انتخابات ٩٦ خواهند کرد. در زمان باقی مانده تا انتخابات چند برنامه را در دستور کار خود قرار می‌دهند. آنها با بهره‌گیری از رسانه‌های فراگیر و امکاناتی که در اختیار دارند، سعی می‌کنند دولت یازدهم را دولتی ناکارآمد در اذهان عمومی جلوه دهند؛ دولتی که نتوانسته در زمینه‌های اقتصادی گام مؤثری بردارد. آنها به این موضوع همچنان که تاکنون چنین بوده اشاره نخواهند کرد که عامل رکود در کشور چه بوده است و خارج‌کردن کشور از رکود به چه الزاماتی نیاز دارد و اینکه بخش عمده‌ای از عامل این رکود میراث مخربی است که از دولت گذشته به جای مانده است. رانت‌ها و باندهایی که در دولت گذشته تشکیل یا قوت گرفتند، امروز مانع اقداماتی است که دولت در زمینه اقتصادی و معیشت مردم انجام می‌دهد.

جوان
مهجوریت انقلابی‌گری در پرتو طلوع محافظه‌کاری
محمد اسماعیلی: فاصله‌گرفتن از آرمان‌های امام و انقلاب در سیاست‌ورزی‌های امروز برخی از مسئولان و کارگزاران نظام، از علل تامه تکرار کلیدواژه‌ای به نام «انقلابی‌گری» توسط مقام معظم رهبری است؛ سیاست‌مدارانی که با ایجاد حس محافظه‌کاری در خود، نه‌تنها خود از اصول بدیهی انقلاب اسلامی در حوزه سیاست خارجه دست برداشته، بلکه همت اصلی خود را «رویگردانی از اندیشه‌های امام» و «تغییر در مبانی انقلاب اسلامی» قرار داده آن هم در شرایطی که روحیه رفاه‌زدگی و اشرافی‌گری بر عملکرد آنها مستولی شده و منجر به آن شده که کارکرد آنها برای انقلاب و جامعه در پایین‌ترین سطح ممکن قرار بگیرد. «تغییر نسل» فی‌نفسه خطر فراموش‌شدن آرمان‌های انقلاب را به دنبال دارد، یعنی درصورتی‌که اطلاعات درست و صحیحی از انقلاب و شاخص‌های آن نظیر «انقلابی‌گری» به نسل جدید منتقل نشود و این فقدان اطلاعات در نسل نو در صورتی با جریان‌سازی هدفمند طیفی از مسئولان - که تلاش دارند تعریفی خلاف واقع از اندیشه‌های حضرت امام را به جامعه معرفی کنند- یگانه شود، قطعاً به نابودی انقلاب و گفتمان آن خواهد انجامید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.