آينه
اعتماد
مطالبه مردم از پارلمان
محمود میرلوحی: از همان روزی که دور دوم انتخابات به پایان رسید بحث ریاست مجلس تبدیل به یکی از بحثهای مهم شد. هر دو گروه اصلاحطلب و اصولگرا بر این باورند که اکثریت کرسیهای مجلس را از آن خود کردهاند و طبیعی است که برای ریاست مجلس وارد میدان رقابت شوند. فارغ از اینکه ریاست مجلس به کدام یک از این دو جناح خواهد رسید مسئلهای وجود دارد که نباید از آن چشمپوشی کرد؛ مسئلهای که ارتباط مستقیم با کسانی دارد که این مجلس را در هفتم اسفند و همچنین دور دوم انتخابات رقم زدند. مردم تصمیم گرفتند و آن را عملی کردند و بر پایه همان تصمیم بود که ٧٠ درصد ترکیب مجلس تغییر کرد، در واقع رأی مردم در انتخابات اخیر رأی به تغییر بود. یکی از راههایی که در ابتدای تشکیل مجلس دهم میتوان در پیش گرفت تا نتیجه رأی و تصمیم مردم را به نمایش گذاشت در تعیین ریاست و هیأترئیسه پارلمان خواهد بود. نمایندگان باید کمر همت ببندند تا ساختار مدیریت و هیأترئیسه مجلس ترکیبی کارآمد و توانمند به خود ببیند. با وجود هیأترئیسهای باظرفیت، میتوان امیدوار بود همه ظرفیتهای مجلس فعال شود تا زمینهای را فراهم آورد که مجلس بار دیگر به رأس امور بازگردد و
نماد فضیلتهای ملت شود. این مسئله میتواند یکی از اهداف همه نمایندگان ملت فارغ از جناح سیاسی باشد. فراموش نکنیم که چرا ترکیب مجلس در این انتخابات به طور بیسابقهای تغییر کرد، مردم از دعواهای مجلس خسته شده بودند و خانه ملت به جای اینکه محلی برای مطرحکردن خواستهای کلان مردم و کشور باشد تبدیل به محل تسویهحسابهای جناحی و گروهی شده بود و این مسئله مهمترین نکتهای است که مجلس دهم باید از آن برحذر بماند. این مسیر وحدت و همدلی دو جریان اصلی حاضر در مجلس یعنی اصلاحطلب و اصولگرا را میطلبد. این دو جریان با تعامل و همکاری سازنده در قامت نمایندگان ملت ایران میتوانند فارغ از زاویهبندیهای سیاسی به کمک دولت بشتابند تا دولت بتواند سیاستهایش را در حوزه بینالملل و همچنین حوزه سیاست داخلی و بهویژه در زمینه اقتصادی اجرائی کند. پیام هفتم اسفند هم جز این نبوده و مردم با انتخابشان مجلسی را روی کار آوردند که به جای سنگاندازی در مسیر ناهموار دولت به یاری او بشتابند تا برنامههایش را عملی کند.
كيهان
این فقط نتیجه 3 سال «فکرکردن» به آمریکا بود!
جعفر بلوری: فرزند فلان شخصیت سیاسی که جز داشتن نسبتِ خونی با پدرش، هیچ افتخاری -تأکید میشود- هیچ افتخاری در زندگی سیاسیاش ندارد، ضمن دهنکجی به اسلام، قرآن و مرجعیت، با سران و عناصر «حزب صهیونیستی بهاییت» دیدار میکند تا راه تحریمهای حقوق بشری علیه کشورمان باز شود! و آمریکا بلافاصله از نقض آنچه «حقوق اقلیتها در ایران» خوانده دفاع و ایران را به نقض حقوق بشر متهم میکند. اینجا نیز آن مشابهت فکری و رفتاری کار خودش را میکند و چهرههای سیاسی و رسانهای این طیف، بلافاصله با انجام مصاحبه با این و آن و با آسمان و ریسمان کردن، بهتر از خود آمریکاییها سعی در تبرئه این مجرم کرده و به دفاع تمامقد از وی و اقدام خلاف وی میپردازند. خاصیت شیطانِ اکبر «تأثیرگذاری» و حاصل اعتماد و نزدیکی به آن نیز «تأثیرپذیری» است. نزدیکی به شر مطلق، قطعا نمیتواند خیر و برکت به دنبال داشته باشد؛ بهویژه وقتی یک طرف ماجرا، کشور اسلامی در تراز جمهوری اسلامی ایران باشد. سه سالی که گذشت، محک خوبی بود برای اثبات این ادعا. همین سه سال اعتماد نیمبند دولتیها به آمریکا-که خوشبختانه به نظر میرسد رفتهرفته رنگ میبازد-نشان داد از آتش
آمریکا آبی گرم نمیشود. در همین مدت کوتاه دیدیم با نگاه به دستان آمریکا و بیتوجهی به ظرفیتهای عظیم داخلی و ظرفیتهای موجود در سایر کشورهای جهان، چیزی نصیب ملت نشد جز افزایش دشمنها و دشمنیها، افزایش غارت بیتالمال، افزایش رانت و فساد و اشرافیت، افزایش قاچاق کالا، ورشکستگی کارخانهها و... .
ايران
پیامهای دیدار روحانی با مراجع عظام تقلید
ابوالحسن نواب: با وجود آنکه به نظر میرسد روابط روحانی و دولت یازدهم با مراجع عظام تقلید، یکی از بهترین روابط در 37ساله اخیر بوده است، اما این امر به معنای نادیدهگرفتن تلاشهای برخی برای حاشیهسازیها یا ایجاد القائات منفی و نگرانی در مراجع و حوزههای علمیه نیست. بر این باورم که این حاشیهسازیها و تلاش برای تخریب روابط دولت با مرجعیت، به نفع دولت و نظام نیست، اما اظهارات اخیر مراجع در دیدار رئیسجمهوری، نشان داد که مراجع و بیوت محترمشان نیز از این حاشیهسازیها تأثیر نمیپذیرند. بیانات مراجع عظام در دیدار با روحانی تأییدکننده بیتأثیربودن این القائات است. باوجود همه اینها، ممکن است برخی دل نگران صداهای مخالفی باشند که از بخشهایی از قم به گوش میرسد. اما باید توجه داشت که در شهر مقدس قم نیز جریانات مختلفی حضور دارند، جریاناتی که افکار، عقاید و حتی طرفداران خاص خود را دارند.
اعتماد
مطالبه مردم از پارلمان
محمود میرلوحی: از همان روزی که دور دوم انتخابات به پایان رسید بحث ریاست مجلس تبدیل به یکی از بحثهای مهم شد. هر دو گروه اصلاحطلب و اصولگرا بر این باورند که اکثریت کرسیهای مجلس را از آن خود کردهاند و طبیعی است که برای ریاست مجلس وارد میدان رقابت شوند. فارغ از اینکه ریاست مجلس به کدام یک از این دو جناح خواهد رسید مسئلهای وجود دارد که نباید از آن چشمپوشی کرد؛ مسئلهای که ارتباط مستقیم با کسانی دارد که این مجلس را در هفتم اسفند و همچنین دور دوم انتخابات رقم زدند. مردم تصمیم گرفتند و آن را عملی کردند و بر پایه همان تصمیم بود که ٧٠ درصد ترکیب مجلس تغییر کرد، در واقع رأی مردم در انتخابات اخیر رأی به تغییر بود. یکی از راههایی که در ابتدای تشکیل مجلس دهم میتوان در پیش گرفت تا نتیجه رأی و تصمیم مردم را به نمایش گذاشت در تعیین ریاست و هیأترئیسه پارلمان خواهد بود. نمایندگان باید کمر همت ببندند تا ساختار مدیریت و هیأترئیسه مجلس ترکیبی کارآمد و توانمند به خود ببیند. با وجود هیأترئیسهای باظرفیت، میتوان امیدوار بود همه ظرفیتهای مجلس فعال شود تا زمینهای را فراهم آورد که مجلس بار دیگر به رأس امور بازگردد و
نماد فضیلتهای ملت شود. این مسئله میتواند یکی از اهداف همه نمایندگان ملت فارغ از جناح سیاسی باشد. فراموش نکنیم که چرا ترکیب مجلس در این انتخابات به طور بیسابقهای تغییر کرد، مردم از دعواهای مجلس خسته شده بودند و خانه ملت به جای اینکه محلی برای مطرحکردن خواستهای کلان مردم و کشور باشد تبدیل به محل تسویهحسابهای جناحی و گروهی شده بود و این مسئله مهمترین نکتهای است که مجلس دهم باید از آن برحذر بماند. این مسیر وحدت و همدلی دو جریان اصلی حاضر در مجلس یعنی اصلاحطلب و اصولگرا را میطلبد. این دو جریان با تعامل و همکاری سازنده در قامت نمایندگان ملت ایران میتوانند فارغ از زاویهبندیهای سیاسی به کمک دولت بشتابند تا دولت بتواند سیاستهایش را در حوزه بینالملل و همچنین حوزه سیاست داخلی و بهویژه در زمینه اقتصادی اجرائی کند. پیام هفتم اسفند هم جز این نبوده و مردم با انتخابشان مجلسی را روی کار آوردند که به جای سنگاندازی در مسیر ناهموار دولت به یاری او بشتابند تا برنامههایش را عملی کند.
كيهان
این فقط نتیجه 3 سال «فکرکردن» به آمریکا بود!
جعفر بلوری: فرزند فلان شخصیت سیاسی که جز داشتن نسبتِ خونی با پدرش، هیچ افتخاری -تأکید میشود- هیچ افتخاری در زندگی سیاسیاش ندارد، ضمن دهنکجی به اسلام، قرآن و مرجعیت، با سران و عناصر «حزب صهیونیستی بهاییت» دیدار میکند تا راه تحریمهای حقوق بشری علیه کشورمان باز شود! و آمریکا بلافاصله از نقض آنچه «حقوق اقلیتها در ایران» خوانده دفاع و ایران را به نقض حقوق بشر متهم میکند. اینجا نیز آن مشابهت فکری و رفتاری کار خودش را میکند و چهرههای سیاسی و رسانهای این طیف، بلافاصله با انجام مصاحبه با این و آن و با آسمان و ریسمان کردن، بهتر از خود آمریکاییها سعی در تبرئه این مجرم کرده و به دفاع تمامقد از وی و اقدام خلاف وی میپردازند. خاصیت شیطانِ اکبر «تأثیرگذاری» و حاصل اعتماد و نزدیکی به آن نیز «تأثیرپذیری» است. نزدیکی به شر مطلق، قطعا نمیتواند خیر و برکت به دنبال داشته باشد؛ بهویژه وقتی یک طرف ماجرا، کشور اسلامی در تراز جمهوری اسلامی ایران باشد. سه سالی که گذشت، محک خوبی بود برای اثبات این ادعا. همین سه سال اعتماد نیمبند دولتیها به آمریکا-که خوشبختانه به نظر میرسد رفتهرفته رنگ میبازد-نشان داد از آتش
آمریکا آبی گرم نمیشود. در همین مدت کوتاه دیدیم با نگاه به دستان آمریکا و بیتوجهی به ظرفیتهای عظیم داخلی و ظرفیتهای موجود در سایر کشورهای جهان، چیزی نصیب ملت نشد جز افزایش دشمنها و دشمنیها، افزایش غارت بیتالمال، افزایش رانت و فساد و اشرافیت، افزایش قاچاق کالا، ورشکستگی کارخانهها و... .
ايران
پیامهای دیدار روحانی با مراجع عظام تقلید
ابوالحسن نواب: با وجود آنکه به نظر میرسد روابط روحانی و دولت یازدهم با مراجع عظام تقلید، یکی از بهترین روابط در 37ساله اخیر بوده است، اما این امر به معنای نادیدهگرفتن تلاشهای برخی برای حاشیهسازیها یا ایجاد القائات منفی و نگرانی در مراجع و حوزههای علمیه نیست. بر این باورم که این حاشیهسازیها و تلاش برای تخریب روابط دولت با مرجعیت، به نفع دولت و نظام نیست، اما اظهارات اخیر مراجع در دیدار رئیسجمهوری، نشان داد که مراجع و بیوت محترمشان نیز از این حاشیهسازیها تأثیر نمیپذیرند. بیانات مراجع عظام در دیدار با روحانی تأییدکننده بیتأثیربودن این القائات است. باوجود همه اینها، ممکن است برخی دل نگران صداهای مخالفی باشند که از بخشهایی از قم به گوش میرسد. اما باید توجه داشت که در شهر مقدس قم نیز جریانات مختلفی حضور دارند، جریاناتی که افکار، عقاید و حتی طرفداران خاص خود را دارند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.