|

آينه

قانون
رجوع بهاری‌ها به آرشیو روزنامه‌ها

وحیده کریمی: روابط تیم حقوقی احمدی‌نژاد فقط به رسانه‌های خاص معطوف نیست و فرضیه وجود یک جریان سیاسی در قدرت نیز به‌عنوان حامی تیم حقوقی در حال پررنگ‌شدن است. عادل حیدری دارای یک مؤسسه داوری حقوقی به نام مؤسسه حقوقی و داوری صنعتکاران است. شاید تا اینجا موضوع قابل‌توجهی وجود نداشته باشد اما همین سایت از روابط خاص ایشان با روزنامه همشهری، یعنی رسانه شهرداری تهران خبر می‌دهد. در سایت این وکیل خبر امضای تفاهم‌نامه‌ای منتشر شده که نشان می‌دهد میان این مؤسسه داوری با روزنامه همشهری برای تبلیغات و معرفی این مؤسسه ارتباطی عمیق وجود دارد. تبلیغ برای وکلا طبق قانون ممنوع است و اینکه روزنامه همشهری با چه هدفی تن به این عمل خلاف قانون داده جای ابهام و سؤال بسیار دارد. در بخشی از این‌خبر آمده‌ است: «حیدری ضمن تقدیر و تشکر از همراهی‌های بزرگ‌ترین مؤسسه مطبوعاتی کشور ،«مؤسسه همشهری» از آقای قربانزاده، سردبیر محترم درخواست نمودند تا با توجه به امکانات روزنامه همشهری شرایطی فراهم کنند تا مؤسسه حقوقی و داوری صنعتکاران از طریق این رسانه قوی و تأثیرگذار بتواند فعالیت‌هایش را به‌گونه‌ای معرفی کند تا زمینه فرهنگ‌سازی درخصوص داوری فراهم گردد». به‌هرحال نباید فراموش کرد که روزنامه همشهری یک رسانه مستقل نیست به همین دلیل کلیه مطالب و اقداماتش در راستای منافع شهرداری و مطمئنا شهردار تهران دکتر محمدباقر قالیباف خواهد بود. امروز هم که مشخص شده عادل حیدری، وکیل محمود احمدی‌نژاد و حمید بقایی در پرونده‌های شکایت از دولتی‌هاست و رابطه خوبی هم با رسانه‌های مخالف دولت دارد.

اعتماد
قالیباف «حزب» می‌زند

قالیبافی‌ها همچون هواداران علی لاریجانی فهمیده‌اند که ماشین اصولگرایی همان‌طور که محسن رضایی و محمدرضا باهنر هشدار داده بودند در حال سقوط و انهدام است و برای نجات خود باید برخیزند و طرحی نو دراندازند. طرح نو حامیان سیاسی شهردار تهران هم دقیقا مشابه همان کاری است که لاریجانی‌ها کردند؛ «تأسیس حزب»، هرچند خبر راه‌اندازی حزب رهروان ولایت پرسروصدا‌تر بود و حرف و حدیث بیشتری داشت اما این‌بار کمتر کسی از کم‌وکیف حزب قالیباف خبر دارد و معلوم نیست این حزب درحال‌حاضر چه وضعیتی را پشت‌سر می‌گذارد. در خلسه خاکستری این بی‌خبری اما می‌شود گفت شهردار ٥٤ساله طرقبه‌ای با ١٠ سال تجربه سیاست‌ورزی و در ولوله چه‌کنم‌های اصولگرایان برای مجلس دهم برنامه دارد. او می‌داند عصر عسرت گفتمان اصولگرایی آغاز شده. نشانه‌های این عصر جدید هم آنقدر واضح است که برای دیدنش نیازی به جست‌وجو‌گری ندارد. قالیباف همچون قالیباف و مثل دیگر مدیران نسل دوم جناح راست فهمیده که هیچ دستی نمی‌تواند گره‌های کور افتاده بر کلاف درهم‌تنیده اصولگرایان را باز کند. او صدای سازهای کوک و ناکوک را در سمفونی راست‌کیشان سیاسی ایران شنیده و می‌داند در همهمه این اصوات نخراشیده، نه می‌تواند نُتی به نُت‌های اصولگرایان بیفزاید و نه آنکه راهی برای غالب‌شدن صدای سازش در این ارکستر محافظه‌کاران وجود دارد. همین است که شهردار تهران همچون رئیس مجلس می‌خواهد با راه‌اندازی حزب، سرنوشت سیاسی‌اش را در هیاهوی فریادهای « انا رجل» اصولگرایان از آنان جدا کند. باقر قالیباف می‌داند اگر اسباب و اثاثیه‌اش را از اردوگاه اصولگرایان جمع نکند همان‌گونه که خانه و کاشانه راستگرایان گرفتار توفان «واگرایی»و «انشقاق» شده، برای او هم هزینه‌زا خواهد بود. از همین روست که شهردار تهران با نیم نگاهی به گرفتاری اصولگرایان در «کوچه بن‌بست ائتلاف»؛ یعنی همانجایی که راست‌کیشان سیاسی راهش ندادند، تمایل دارد تا نیروهای سیاسی و هوادار خود را راهی پارلمان کند.

جوان
قیاس کاسبان قبل و بعد از تحریم!

مهران ابراهیمیان: کاسبان تحریم! واژه‌ای بود که تقریبا از حاصل جمع تدابیر ویژه و تصمیم‌های آنی و خلق‌الساعه و لزوم اقتصاد غیرشفاف ‌ناشی از محرومیت‌های بین‌المللی ایجاد شد. در این میان نیز برخی مانند بابک زنجانی نماد این کلیدواژه ساختگی توسط طیف حامی دولت معرفی شدند تا بهره‌برداری‌های سیاسی را به اوج برسانند اما در مقابل و ادامه مدیریت دولت یازدهم و هم‌زمانی خلق واژه‌هایی مانند بابک زنجانی دوم و سوم و... و نیز رفت‌وآمدهای چراغ خاموش دولتمردان با غربی‌های سیاست‌مدار و کاسب باعث شد نگرانی جدیدی به وجود بیاید. آن نگرانی متعلق به بازیگران جدید در فضای غیرشفاف اقتصادی بود که «کاسبان پساتحریم» نام گرفت. هر دو این گروه‌ها به نوعی شاید زاییده شرایط اقتصادی - سیاسی و از آن مهم‌تر غیرشفافی است که در سپهر اقتصاد کشور رشد و نمو پیدا می‌کنند و پیش از همه بر نظارت و صیانت از اموال بیت‌المال در هر دولتی تأکید دارد، هر چند بخشی از آنها ناگزیر است اما واقعیت این است که وجوه مشترک و افتراق این دو نوع کاسب خطرناک برای اقتصاد کشور باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرد تا در نهایت و با استفاده از تجربیات تلخ موجود مانع شکل‌گیری و زادوولد طبقه «کاسبان پساتحریم» شویم.

قانون
رجوع بهاری‌ها به آرشیو روزنامه‌ها

وحیده کریمی: روابط تیم حقوقی احمدی‌نژاد فقط به رسانه‌های خاص معطوف نیست و فرضیه وجود یک جریان سیاسی در قدرت نیز به‌عنوان حامی تیم حقوقی در حال پررنگ‌شدن است. عادل حیدری دارای یک مؤسسه داوری حقوقی به نام مؤسسه حقوقی و داوری صنعتکاران است. شاید تا اینجا موضوع قابل‌توجهی وجود نداشته باشد اما همین سایت از روابط خاص ایشان با روزنامه همشهری، یعنی رسانه شهرداری تهران خبر می‌دهد. در سایت این وکیل خبر امضای تفاهم‌نامه‌ای منتشر شده که نشان می‌دهد میان این مؤسسه داوری با روزنامه همشهری برای تبلیغات و معرفی این مؤسسه ارتباطی عمیق وجود دارد. تبلیغ برای وکلا طبق قانون ممنوع است و اینکه روزنامه همشهری با چه هدفی تن به این عمل خلاف قانون داده جای ابهام و سؤال بسیار دارد. در بخشی از این‌خبر آمده‌ است: «حیدری ضمن تقدیر و تشکر از همراهی‌های بزرگ‌ترین مؤسسه مطبوعاتی کشور ،«مؤسسه همشهری» از آقای قربانزاده، سردبیر محترم درخواست نمودند تا با توجه به امکانات روزنامه همشهری شرایطی فراهم کنند تا مؤسسه حقوقی و داوری صنعتکاران از طریق این رسانه قوی و تأثیرگذار بتواند فعالیت‌هایش را به‌گونه‌ای معرفی کند تا زمینه فرهنگ‌سازی درخصوص داوری فراهم گردد». به‌هرحال نباید فراموش کرد که روزنامه همشهری یک رسانه مستقل نیست به همین دلیل کلیه مطالب و اقداماتش در راستای منافع شهرداری و مطمئنا شهردار تهران دکتر محمدباقر قالیباف خواهد بود. امروز هم که مشخص شده عادل حیدری، وکیل محمود احمدی‌نژاد و حمید بقایی در پرونده‌های شکایت از دولتی‌هاست و رابطه خوبی هم با رسانه‌های مخالف دولت دارد.

اعتماد
قالیباف «حزب» می‌زند

قالیبافی‌ها همچون هواداران علی لاریجانی فهمیده‌اند که ماشین اصولگرایی همان‌طور که محسن رضایی و محمدرضا باهنر هشدار داده بودند در حال سقوط و انهدام است و برای نجات خود باید برخیزند و طرحی نو دراندازند. طرح نو حامیان سیاسی شهردار تهران هم دقیقا مشابه همان کاری است که لاریجانی‌ها کردند؛ «تأسیس حزب»، هرچند خبر راه‌اندازی حزب رهروان ولایت پرسروصدا‌تر بود و حرف و حدیث بیشتری داشت اما این‌بار کمتر کسی از کم‌وکیف حزب قالیباف خبر دارد و معلوم نیست این حزب درحال‌حاضر چه وضعیتی را پشت‌سر می‌گذارد. در خلسه خاکستری این بی‌خبری اما می‌شود گفت شهردار ٥٤ساله طرقبه‌ای با ١٠ سال تجربه سیاست‌ورزی و در ولوله چه‌کنم‌های اصولگرایان برای مجلس دهم برنامه دارد. او می‌داند عصر عسرت گفتمان اصولگرایی آغاز شده. نشانه‌های این عصر جدید هم آنقدر واضح است که برای دیدنش نیازی به جست‌وجو‌گری ندارد. قالیباف همچون قالیباف و مثل دیگر مدیران نسل دوم جناح راست فهمیده که هیچ دستی نمی‌تواند گره‌های کور افتاده بر کلاف درهم‌تنیده اصولگرایان را باز کند. او صدای سازهای کوک و ناکوک را در سمفونی راست‌کیشان سیاسی ایران شنیده و می‌داند در همهمه این اصوات نخراشیده، نه می‌تواند نُتی به نُت‌های اصولگرایان بیفزاید و نه آنکه راهی برای غالب‌شدن صدای سازش در این ارکستر محافظه‌کاران وجود دارد. همین است که شهردار تهران همچون رئیس مجلس می‌خواهد با راه‌اندازی حزب، سرنوشت سیاسی‌اش را در هیاهوی فریادهای « انا رجل» اصولگرایان از آنان جدا کند. باقر قالیباف می‌داند اگر اسباب و اثاثیه‌اش را از اردوگاه اصولگرایان جمع نکند همان‌گونه که خانه و کاشانه راستگرایان گرفتار توفان «واگرایی»و «انشقاق» شده، برای او هم هزینه‌زا خواهد بود. از همین روست که شهردار تهران با نیم نگاهی به گرفتاری اصولگرایان در «کوچه بن‌بست ائتلاف»؛ یعنی همانجایی که راست‌کیشان سیاسی راهش ندادند، تمایل دارد تا نیروهای سیاسی و هوادار خود را راهی پارلمان کند.

جوان
قیاس کاسبان قبل و بعد از تحریم!

مهران ابراهیمیان: کاسبان تحریم! واژه‌ای بود که تقریبا از حاصل جمع تدابیر ویژه و تصمیم‌های آنی و خلق‌الساعه و لزوم اقتصاد غیرشفاف ‌ناشی از محرومیت‌های بین‌المللی ایجاد شد. در این میان نیز برخی مانند بابک زنجانی نماد این کلیدواژه ساختگی توسط طیف حامی دولت معرفی شدند تا بهره‌برداری‌های سیاسی را به اوج برسانند اما در مقابل و ادامه مدیریت دولت یازدهم و هم‌زمانی خلق واژه‌هایی مانند بابک زنجانی دوم و سوم و... و نیز رفت‌وآمدهای چراغ خاموش دولتمردان با غربی‌های سیاست‌مدار و کاسب باعث شد نگرانی جدیدی به وجود بیاید. آن نگرانی متعلق به بازیگران جدید در فضای غیرشفاف اقتصادی بود که «کاسبان پساتحریم» نام گرفت. هر دو این گروه‌ها به نوعی شاید زاییده شرایط اقتصادی - سیاسی و از آن مهم‌تر غیرشفافی است که در سپهر اقتصاد کشور رشد و نمو پیدا می‌کنند و پیش از همه بر نظارت و صیانت از اموال بیت‌المال در هر دولتی تأکید دارد، هر چند بخشی از آنها ناگزیر است اما واقعیت این است که وجوه مشترک و افتراق این دو نوع کاسب خطرناک برای اقتصاد کشور باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرد تا در نهایت و با استفاده از تجربیات تلخ موجود مانع شکل‌گیری و زادوولد طبقه «کاسبان پساتحریم» شویم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.