دیدار معاون رئیسجمهور از نمایشگاه نقاشی مریم حیدرزاده
از سپهری تا پادشاه فصلها
گروه هنر: این روزها نمایشگاه آثار نقاشی مریم حیدرزاده در حالی در گالری مژده برپاست که چهرههای شناختهشده متعددی از استادان شناختهشده هنر تا محمدباقر نوبخت، معاون رئیسجمهور و حمیدرضا گرشاسبی، مدیرعامل پرسپولیس از آن دیدار کردهاند. این نمایشگاه با عنوان «پس از آن همه حسرت» شامل ۳۰ اثر اکریلیک با موضوع طبیعت است که در آنها غلبه با فصل پاییز است. حیدرزاده دراینباره میگوید: «پاییز پادشاه فصلهاست، میتوانم در یک سال ۳۶۵ نقاشی از پاییز بکشم که همه با هم متفاوت باشند و یک نقاش متوجه شود در هر یک، پاییز را در چه حالوهوایی نقاشی کردهام». گرچه آثار نمایشگاه از هر لحاظ متنوع هستند، ولی در پسزمینه همه آثار نوعی نگاه ساده و بیآلایش به طبیعت موج میزند؛ این کارها از نگاه زنی شاعرپیشه پرده برمیدارد که خاطرات گنگی از مناظر دارد، زیرا او در سهونیمسالگی بینایی خود را از دست داده است. در آثار این مجموعه چهره دیده نمیشود و حضور انسان و نیز حیوان بهکلی گنگ و مبهم است. طبیعت از نگاه این هنرمند، مناظر اغلب نهچندان نزدیکی از گیاهان است؛ منظرهای که گویا از پشت یک شیشه مهگرفته تماشا میشود، ازاینرو آگاهانه
کنتراست تصاویر بالا نیست. در برخی از آثار میتوان بهراحتی ردپای استاد نقاشی هنرمند را به خوبی حس کرد. انگار تصور هنرمند از طبیعت با شهود او و همچنین مختصاتی که استاد یا همراه هنرمند به او داده همراه شده است. نقاشیهای «پس از آن همه حسرت» با اکریلیک کار شدهاند، اما هنوز رنگوبوی آبرنگ دارند؛ تکنیکی که مریم حیدرزاده کار نقاشی را با آن آغاز کرده است. موتیفهای تکرارشونده آثار، تنه درختان است که در برخی لحظات ممکن است مخاطب را به یاد مجموعه معروف سهراب سپهری، تنه درختان، بیندازد؛ هنرمندی که مریم حیدرزاده به دلیل شاعر- نقاشبودن، از او بسیار یاد میکند. از آنجایی که هیچ امکان قبلی وجود ندارد که حیدرزاده تنه درختان مشهور سپهری را دیده باشد، موضوع بسیار جالبی برای تحلیل هنری خواهد بود که این شباهت از کجا ناشی میشود. خود هنرمند دراینباره میگوید: «تنه درخت سمبل استواری و تعلق به ریشه است. من نتوانستم خارج از ایران زندگی کنم و آن تعلق به ریشه میتواند در تفکر، نقاشی یا ایدئولوژی انسان جاری باشد. زندگی خودم نمونه این تعلق است». وی افزود: «صادق هدایت یکی از نویسندگانی است که همیشه علاقه خود را به نقاشی در کنار
نوشتن اعلام کرده بود. سهراب سپهری یکی دیگر از آنهاست و در دنیا نمونههای زیادی از این همجواری وجود دارد». نکته مهم دیگر در آثار مریم حیدرزاده خط واضح افق است که در برخی تابلوها در مرکز بوم قرار گرفته و قانونهای سنتی را نقض میکند. این خط همچنین به وضوح نقاشی را به دو قسمت تقسیم کرده و میتوان گفت با چیزی فراتر از یک خط افق مواجه هستیم، چون گاهی بالا و گاهی پایین خط، یک نوار باریک از هیچ وجود دارد. نگاه حیدرزاده به خط افق اما معناگراست: «این یک نگاه فراتر از خط و واژه و کاملا ایدئولوژیک و جهانی است. به نظر من، تمام دنیا توسط خطی به دو قسمت زمینی و آسمانی تقسیم میشود. تمام اشیا، گیاهان، انسانها و... میتوانند در بخش آسمانی یا زمینی باشند. خودکاری که جمله خوبی مینویسد در بخش آسمانی است و به محض نوشتن یک جمله نفرتانگیز به زمین سقوط میکند. انسانی که پاسخ گل را با گلوله میدهد جایش در قسمت آسمانی نقاشی من و جامعه نیست».
نمایشگاه آثار مریم حیدرزاده، تا شانزدهم آذرماه در گالری مژده به نشانی سعادتآباد، خیابان علامه شمالی، خیابان هجدهم شرقی، پلاک 27 برپاست.
گروه هنر: این روزها نمایشگاه آثار نقاشی مریم حیدرزاده در حالی در گالری مژده برپاست که چهرههای شناختهشده متعددی از استادان شناختهشده هنر تا محمدباقر نوبخت، معاون رئیسجمهور و حمیدرضا گرشاسبی، مدیرعامل پرسپولیس از آن دیدار کردهاند. این نمایشگاه با عنوان «پس از آن همه حسرت» شامل ۳۰ اثر اکریلیک با موضوع طبیعت است که در آنها غلبه با فصل پاییز است. حیدرزاده دراینباره میگوید: «پاییز پادشاه فصلهاست، میتوانم در یک سال ۳۶۵ نقاشی از پاییز بکشم که همه با هم متفاوت باشند و یک نقاش متوجه شود در هر یک، پاییز را در چه حالوهوایی نقاشی کردهام». گرچه آثار نمایشگاه از هر لحاظ متنوع هستند، ولی در پسزمینه همه آثار نوعی نگاه ساده و بیآلایش به طبیعت موج میزند؛ این کارها از نگاه زنی شاعرپیشه پرده برمیدارد که خاطرات گنگی از مناظر دارد، زیرا او در سهونیمسالگی بینایی خود را از دست داده است. در آثار این مجموعه چهره دیده نمیشود و حضور انسان و نیز حیوان بهکلی گنگ و مبهم است. طبیعت از نگاه این هنرمند، مناظر اغلب نهچندان نزدیکی از گیاهان است؛ منظرهای که گویا از پشت یک شیشه مهگرفته تماشا میشود، ازاینرو آگاهانه
کنتراست تصاویر بالا نیست. در برخی از آثار میتوان بهراحتی ردپای استاد نقاشی هنرمند را به خوبی حس کرد. انگار تصور هنرمند از طبیعت با شهود او و همچنین مختصاتی که استاد یا همراه هنرمند به او داده همراه شده است. نقاشیهای «پس از آن همه حسرت» با اکریلیک کار شدهاند، اما هنوز رنگوبوی آبرنگ دارند؛ تکنیکی که مریم حیدرزاده کار نقاشی را با آن آغاز کرده است. موتیفهای تکرارشونده آثار، تنه درختان است که در برخی لحظات ممکن است مخاطب را به یاد مجموعه معروف سهراب سپهری، تنه درختان، بیندازد؛ هنرمندی که مریم حیدرزاده به دلیل شاعر- نقاشبودن، از او بسیار یاد میکند. از آنجایی که هیچ امکان قبلی وجود ندارد که حیدرزاده تنه درختان مشهور سپهری را دیده باشد، موضوع بسیار جالبی برای تحلیل هنری خواهد بود که این شباهت از کجا ناشی میشود. خود هنرمند دراینباره میگوید: «تنه درخت سمبل استواری و تعلق به ریشه است. من نتوانستم خارج از ایران زندگی کنم و آن تعلق به ریشه میتواند در تفکر، نقاشی یا ایدئولوژی انسان جاری باشد. زندگی خودم نمونه این تعلق است». وی افزود: «صادق هدایت یکی از نویسندگانی است که همیشه علاقه خود را به نقاشی در کنار
نوشتن اعلام کرده بود. سهراب سپهری یکی دیگر از آنهاست و در دنیا نمونههای زیادی از این همجواری وجود دارد». نکته مهم دیگر در آثار مریم حیدرزاده خط واضح افق است که در برخی تابلوها در مرکز بوم قرار گرفته و قانونهای سنتی را نقض میکند. این خط همچنین به وضوح نقاشی را به دو قسمت تقسیم کرده و میتوان گفت با چیزی فراتر از یک خط افق مواجه هستیم، چون گاهی بالا و گاهی پایین خط، یک نوار باریک از هیچ وجود دارد. نگاه حیدرزاده به خط افق اما معناگراست: «این یک نگاه فراتر از خط و واژه و کاملا ایدئولوژیک و جهانی است. به نظر من، تمام دنیا توسط خطی به دو قسمت زمینی و آسمانی تقسیم میشود. تمام اشیا، گیاهان، انسانها و... میتوانند در بخش آسمانی یا زمینی باشند. خودکاری که جمله خوبی مینویسد در بخش آسمانی است و به محض نوشتن یک جمله نفرتانگیز به زمین سقوط میکند. انسانی که پاسخ گل را با گلوله میدهد جایش در قسمت آسمانی نقاشی من و جامعه نیست».
نمایشگاه آثار مریم حیدرزاده، تا شانزدهم آذرماه در گالری مژده به نشانی سعادتآباد، خیابان علامه شمالی، خیابان هجدهم شرقی، پلاک 27 برپاست.