وقتی امید زنده باشد
همین چند روز پیش بود که تصویر پیرزنی که پس از چند روز گیرافتادن در سیل نپال، زنده پیدا شده بود منتشر شد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
همین چند روز پیش بود که تصویر پیرزنی که پس از چند روز گیرافتادن در سیل نپال، زنده پیدا شده بود منتشر شد. عکس رویترز او را خاکی و آغشته به گلولای سوار بیل مکانیکی نشان میداد که از میان جریان آب و گلولای عبور داده میشود. حالا ارتش نپال در شبکههای اجتماعی تصاویری از نجات دو کارگر گرفتار در یک تونل را منتشر کرده است. آنها ۹ روز پس از سیل مرگبار زنده بیرون کشیده شدند. برادر یکی از کارگران نجاتیافته به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «نمیتوانم احساسم را توضیح دهم. ما فقط خدا را شکر میکنیم». اما نکته تلخ ماجرا این است که صدها کارگر دیگر نیروگاه برقآبی همچنان مفقود هستند. این دو کارگر از یک تونل برقآبی بیرون کشیده شدند. به گفته ارتش نپال و سازمان ملی کاهش خطر و مدیریت بلایای طبیعی این کشور، در کورسوی امیدی نادر، تیمهای اورژانس دو کارگر مرد را نجات دادند؛ یک سرکارگر مکانیکی به نام سانجی ساه، ۳۰ ساله و یک سرپرست مکانیکی به نام کبیر ماهارجان، ۴۵ ساله.
مقامات امداد و نجات گفتهاند که صدای سایر کارگران در داخل تونل نیروگاه برق آبی تریشولی ۳A در امتداد رودخانه تریشولی در منطقه مرزی راسوا نپال شنیده میشد. طبق اعلام انجمن مستقل تولیدکنندگان برق نپال، گمان میرود حداقل ۵۵۷ کارگر هنوز در آنجا مفقود باشند و حدود ۱۱۵ نفر در تونل اصلی به دام افتاده باشند. ارتش نپال در توضیح یکی از تصاویر نجات این دو کار از میان دو هزار کارگر دیگر نوشته است: «وقتی امید زنده باشد، حتی غیرممکنها هم ممکن میشوند».
مقامات محلی گفتهاند هر دو مرد برای درمان به بیمارستانی در کاتماندو، پایتخت، منتقل شدند، اما یکی از کارگران پیش از رفتن تأکید داشت که هنوز افراد بیشتری در داخل تونل زنده هستند. وزیر ارتباطات نپال، هم نوشته است: «ما منتظر نجات افراد بیشتر و بیشتری هستیم». امدادگران برای دسترسی به پروژههای برقآبی که بسیاری از آنها در مناطق دورافتاده و کوهستانی هستند، با مشکل مواجه بودهاند و آب و هوای بد نیز به این مشکلات افزوده است. سیل به جادهها آسیب رساند و بخشهایی از تونلها را فروریخت، درِ این تونلها با گل و لای و سایر آوار مسدود شده است. تیمهای نجات با کمک کارشناسان خارجی، با استفاده از انفجارهای کنترلشده، بیل مکانیکی و تجهیزات خاکبرداری، شبانهروز تلاش میکنند تا به کارگران گرفتارشده برسند، در حالی که احتمال این وجود دارد که کارگران محبوسشده حتی به آب آشامیدنی نیز دسترسی نداشته باشند.
مقامات نپال میگویند پس از این سیل، حداقل 11 هزار و 814 نفر نجات یافتهاند. اما حداقل هزار و ۲۸۷ نفر نیز کشته و بیش از پنج هزار نفر مفقود شدهاند. در آن طرف مرز تلاشهای امداد و نجات در چین نیز در جریان است، اما شدت تخریب بهگونهای بوده که تنها جاده محلی بازگشایی شده است. بیش از ۸۰۰ تبعه خارجی در میان مفقودان این منطقه هستند، منطقهای که مورد توجه کوهنوردان و زائران است. در جای دیگر در کاتماندو تیمهای نجات با سگهای جستوجوگر در میان گل و لای و سنگ میگردند. از آن بدتر اجبارهایی است که رخ میدهد، از جمله پلیس ناگزیر به دفن دستهجمعی مردگان است. تنها راه شناسایی این قبرها برای بعد از پایان جستوجو، سیمهای خارداری خواهد بود که در اطراف محل نصب میشود. این گورها موقت است و پس از گرفتن عکس از جنازه و برداشتن نمونه دیانای تدفین انجام میشود. به هر جسد یک شماره مرجع اختصاص داده میشود تا به خانوادهها در شناسایی و درخواست بقایای اجساد در آینده کمک کند. شرایط رسیدگی به زندهها هم دشوار است بهطوری که برای رساندن غذا و دارو به آنان از طریق زیپلاین اقدام میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.
