|

اختلاف ۲۰درصدی حزب تیسا با دولت ویکتور اوربان

شکاف تاریخی در مجارستان

پیتر ماگیار، رهبر حزب راست میانه تیسا، با ایجاد اختلاف ۲۰درصدی در نظرسنجی‌ها، به یک تهدید بی‌سابقه برای پایان‌دادن به حاکمیت ۱۶ساله ویکتور اوربان در مجارستان تبدیل شده است. این رقابت در دوازدهم آوریل، سرنوشت بودجه‌های اروپایی و ائتلاف‌های قاره سبز را دگرگون می‌کند. ماشین تبلیغاتی بوداپست در هراس از سقوط در صندوق‌های رأی، بیلبوردهای تولیدشده با هوش مصنوعی را جایگزین پاسخ‌گویی به رکود اقتصادی کرده است.

شکاف تاریخی در مجارستان

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

شرق: پیتر ماگیار، رهبر حزب راست میانه تیسا، با ایجاد اختلاف ۲۰درصدی در نظرسنجی‌ها، به یک تهدید بی‌سابقه برای پایان‌دادن به حاکمیت ۱۶ساله ویکتور اوربان در مجارستان تبدیل شده است. این رقابت در دوازدهم آوریل، سرنوشت بودجه‌های اروپایی و ائتلاف‌های قاره سبز را دگرگون می‌کند. ماشین تبلیغاتی بوداپست در هراس از سقوط در صندوق‌های رأی، بیلبوردهای تولیدشده با هوش مصنوعی را جایگزین پاسخ‌گویی به رکود اقتصادی کرده است. پمپاژ هراس از جنگ، آخرین سنگر دولتی است که همراهی با متحدان غربی را فدای دسترسی به نفت ارزان ولادیمیر پوتین می‌کند. انتخابات دوازدهم آوریل در مجارستان به میدان یک رویارویی تاریخی تبدیل شده است؛ جایی که ویکتور اوربان نخست‌وزیر باسابقه، پس از ۱۶ سال یکپارچه‌سازی قدرت، اکنون سایه سنگین یک رقیب تازه‌نفس را بر سر خود می‌بیند. پیتر ماگیار، حقوق‌دان 44ساله و از چهره‌های پیشین حلقه داخلی دولت، توانسته است با پایه‌گذاری حزب راست میانه تیسا در سال ۲۰۲۴، پایه‌های اقتدار حزب حاکم فیدس را به لرزه درآورد. این رقابت فقط یک جابه‌جایی قدرت محلی نیست، بلکه پیامدهای کلان آن ساختار سیاسی اروپا و صف‌آرایی جریان‌های راست‌گرا را در قاره سبز بازتعریف خواهد کرد.

داده‌های نظرسنجی مؤسسه معتبر مدین در ماه فوریه، تصویری روشن از ریزش پایگاه اجتماعی دولت ارائه می‌دهد. با وجود توزیع گسترده بسته‌های حمایتی در آستانه انتخابات برای مهار نارضایتی‌های ناشی از سه سال رکود اقتصادی، حزب تیسا موفق شده است حمایت ۵۵ درصد از رأی‌دهندگان قطعی را به دست آورد. در مقابل، سبد رأی حزب فیدس با یک سقوط معنادار از ۳۹ درصد در ماه ژانویه، به ۳۵ درصد در فاصله هجدهم تا بیست‌وسوم فوریه کاهش یافته است. اختلاف ۲۰درصدی میان این دو جریان در میان رأی‌دهندگان قطعی، نشان‌دهنده شکست استراتژی‌های اقتصادی دولت برای بازیابی اعتماد عمومی است.

شکاف ۲۰درصدی

در نمای کلی جامعه مجارستان، ۴۲ درصد از شهروندان پشت سر حزب تیسا ایستاده‌اند، در حالی که سهم حزب حاکم از این کیک سیاسی فقط ۳۱ درصد است. پژوهشگران مؤسسه مدین که سابقه دقیقی در پیش‌بینی پیروزی قاطع اوربان در چهار سال پیش دارند، معتقدند حزب تیسا کاهش شتاب پاییز گذشته را جبران کرده و با اعتمادی مشابه تابستان قبل پیشتاز میدان است. در این آرایش سیاسی، تنها حزب راست افراطی میهن ما با کسب شش درصد آرا توانسته است از حد نصاب پنج‌درصدی عبور کند و شانس حضور در پارلمان را داشته باشد.

حزب حاکم در واکنش به این ریزش آرا، به نظرسنجی‌های جایگزینی استناد می‌کند؛ داده‌هایی که مخالفان می‌گویند توسط مؤسسه‌های دارای پیوند مالی با دولت انجام شده و مدعی هستند فیدس هنوز در مسیر پیروزی قرار دارد. اوربان در یک گردهمایی انتخاباتی در شهر سومگ اعلام کرد حزبش می‌تواند در ۶۵ تا ۷۰ حوزه از ۱۰۶ حوزه انتخاباتی مستقل پیروز شود؛ رقمی که با وجود کاهش نسبت به ۸۷ کرسی دوره قبل، برای حفظ قدرت کافی است. پارلمان مجارستان ۱۹۹ کرسی دارد که ۹۳ نماینده از طریق فهرست‌های حزبی انتخاب می‌شوند. کارنامه دولت در ماه‌های اخیر به دلیل رسوایی‌های پیاپی به‌شدت مخدوش شده است؛ از جمله صدور فرمان عفو ریاست‌جمهوری برای یک شریک جرم در پرونده سوءاستفاده جنسی از کودکان که با ایجاد خشم عمومی، به استعفای رئیس‌جمهور و وزیر دادگستری انجامید.

ماگیار با تمرکز بر این نقاط ضعف، کارزار خود را بر مهار هزینه‌های سرسام‌آور زندگی، بهبود خدمات اجتماعی و مقابله با فساد استوار کرده است. او وعده داده است جهت‌گیری غربی مجارستان را احیا کند و نهادهای دموکراتیکی را که در طول یک دهه و نیم گذشته فرسوده شده‌اند، دوباره مستحکم سازد. تیم اوربان و حزب فیدس با درک ناتوانی در دفاع از کارنامه اقتصادی و ریزش آرا، استراتژی تغییر میدان نبرد را در دستور کار قرار داده‌اند. آنها با استفاده از بودجه‌های عمومی، ماشین تبلیغاتی عظیمی را از طریق رادیو، تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی برای القای هراس از جنگ به حرکت درآورده‌اند. دولت با راه‌اندازی یک کمپین تهاجمی رسانه‌ای، تلاش می‌کند همسایه شرقی یعنی اوکراین را به عنوان بزرگ‌ترین تهدید امنیت ملی معرفی کند، نه رکود اقتصادی داخلی را. سراسر مجارستان با بیلبوردهایی پوشیده شده است که ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین را در کنار مقام‌های اروپایی نشان می‌دهد؛ تصاویری که با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند و او را در حال مطالبه پول به تصویر می‌کشند. پیام این بیلبوردهایی که با پول مالیات‌دهندگان تأمین شده، این است: «پیام ما به بروکسل: ما پولی نمی‌دهیم!». این روایت تلاش می‌کند کمک‌های مالی اتحادیه اروپا به کی‌یف در پنجمین سال جنگ را عامل ورشکستگی اقتصادی و کشته‌شدن جوانان مجارستان در خط مقدم معرفی کند.

سازمان‌های همسو با دولت در تبلیغات خود، ماگیار را عروسک خیمه‌شب‌بازی زلنسکی و اتحادیه اروپا می‌خوانند که کشور را به منافع خارجی خواهد فروخت و مجارستان را به جنگ می‌کشاند. در یکی از ویدئوهای ساخته‌شده با هوش مصنوعی توسط حزب فیدس، پس از اینکه دختری خردسال سراغ پدرش را می‌گیرد، تصویر پدری با چشمان بسته در یک میدان نبرد گلی نمایش داده می‌شود که با شلیک گلوله سرباز کشته می‌شود.

راوی ویدئو مدعی است فیدس تنها انتخاب امن برای جلوگیری از تصمیم‌گیری دیگران درباره سرنوشت خانواده‌هاست. اوربان پا را فراتر گذاشته و ادعا می‌کند بروکسل، و نه روسیه، بزرگ‌ترین تهدید است؛ او افزایش بودجه‌های دفاعی اروپا را برنامه‌ریزی برای جنگ با مسکو و سربازگیری اجباری می‌داند. آندراس راچ، کارشناس مسائل روسیه، یادآوری می‌کند پوپولیست‌ها با خلق یک دشمن خیالی مانند اوکراین، خود را در قامت منجی جامعه به تصویر می‌کشند تا در انتخابات پیروز شوند.

دفاع نخست‌وزیر از ولادیمیر پوتین به بهانه دسترسی پراگماتیک به منابع ارزان نفت و گاز روسیه، بوداپست را در میان ۲۶ عضو دیگر اتحادیه اروپا منزوی کرده است. تنش‌ها زمانی اوج گرفت که محموله‌های نفتی روسیه به مجارستان قطع شد؛ اتفاقی که کی‌یف آن را نتیجه حمله پهپادی مسکو به خط لوله می‌داند، اما اوربان آن را یک باج‌گیری می‌خواند. در واکنش، بوداپست ارسال گازوئیل به اوکراین را متوقف کرد و وام 90 میلیارد یورویی اروپا برای کی‌یف را تهدید به وتو کرد. این اقدام با مسدودکردن بیستمین دور تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه روسیه در روز دوشنبه تکمیل شد.

 

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.