قدرت، آزادی و کرامت انسانی

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

شرق: «آزادی و سرکوب» اثر سیمون وی، مجموعه‌ای از مقالات این فیلسوف فرانسوی در حوزه فلسفه سیاسی است که پس از مرگ این متفکر منتشر شد. سیمون وی عمیقا با جنبش‌های سیاسی زمان خود درگیر بود و تجربیات او به‌عنوان کارگر یک کارخانه و فعالیت‌های او در جنبش‌های مقاومت‌ها فرانسه در طول جنگ جهانی دوم بر آرایش تأثیر بسیاری گذاشته است. کتاب «آزادی و سرکوب» بیانگر دغدغه‌های سیمون وی در باب مکانیسم‌های اعمال قدرت و شرایطی است که آزادی واقعی در آن تجلی می‌یابد. هر‌ یک از بخش‌های کتاب به جنبه‌ای از بحث آزادی و سرکوب می‌پردازد. مقاله نخست با عنوان «تأملاتی در باب علل آزادی و سرکوب اجتماعی» علل ریشه‌ای اجتماعی این مقولات را بررسی کرده و آن را در ساختارهای قدرت و نظام‌های اقتصادی ردیابی می‌کند. با این حال، وی نشان می‌دهد که ظلم تنها یک امر سیاسی یا اقتصادی نیست، بلکه یک موضوع عمیقا معنوی است. همین امر باعث می‌شود تا مبارزه با سرکوب، ابعاد اخلاقی و معنوی نیز پیدا کند. سیمون وی معتقد است ظلم واقعی افراد را از انسانیت خارج می‌کند و حیثیت و استقلال آنها را سلب می‌کند. مقاله بعدی با عنوان «آیا ما به سوی انقلاب پرولتاریا می‌رویم؟» به نقد تأثیر جنبش‌های انقلابی پرداخته؛ اینکه آیا واقعا این انقلاب‌ها‌ به سمت درستی می‌روند یا شکل دیگری از استبداد را بازسازی می‌کنند. او بسیاری از جنبش‌های انقلابی را مورد نقد قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که اغلب در رسیدگی به مسائل عمیق‌تر قدرت و کنترل شکست می‌خورند. وی استدلال می‌کند که بدون تغییر اساسی در آگاهی انسان و ساختارهای اجتماعی، انقلاب‌ها به سادگی می‌توانند چرخه‌های سرکوب را تداوم بخشند. سیمون وی در بخش بعدی ایدئولوژی‌ها و سیستم‌های سیاسی مختلف، از‌جمله تکنوکراسی و رژیم‌های توتالیتر را نقد می‌کند و ناکامی آنها در دستیابی به آزادی واقعی را نشان می‌دهد. کتاب «آزادی و سرکوب» درواقع اثری جذاب و تحلیلی است که به تأمل در ماهیت قدرت، آزادی و کرامت انسانی می‌پردازد. دیدگاه منحصربه‌فرد سیمون وی که تحلیل سیاسی را با بینش‌های معنوی ترکیب می‌کند، درکی عمیق‌تر از پیچیدگی‌های سرکوب و تلاش برای آزادی از آن را امکان‌پذیر می‌کند. چنان‌که مترجم «آزادی و سرکوب» در مقدمه‌اش اشاره می‌کند، سیمون وی معتقد است «حقیقت خطرناک‌تر از آن است که بتوان به آن دست زد. حقیقت ماده منفجره است». در‌عین‌حال سیمون وی به‌ تعبیر مترجم با شجاعت در روزگارِ بازار ماتریالیسم می‌نویسد «کسانی که امر فراطبیعی را انکار می‌کنند، به‌درستی همچون نابینایان هستند، زیرا نور نیز نه فشاری وارد می‌آورد و نه وزنی دارد؛ اما گیاهان و درختان به یاری آن و به‌ رغم جاذبه زمین به سوی آسمان می‌روند. ما نور می‌خوریم؛ اما اگر نور نبود دانه‌ها و میوه‌هایی که می‌خوریم به عمل نمی‌آمدند». در جای دیگر سیمون وی آورده: «به همین قیاس فضایل نابِ انسانی نیز بدون نور فراطبیعیِ رحمت از درون طبیعتِ حیوانی بشر سر بر نخواهند کرد. وقتی انسان به این نور پشت می‌کند استحاله‌ای آرام و تدریجی اما مداوم سبب می‌شود از بن جان و یکسره تسلیم قدرت شود. آن‌گاه تا حدی که برای موجودی متفکر ممکن است به ماده  بدل می‌شود». 

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.