‌تاریخ چهل‌تکه ایتالیا

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

شرق: «تاریخ فشرده ایتالیا» عنوان کتابی است از کریستوفر دوگان که با ترجمه مرجان رضایی در نشر مرکز منتشر شده است. در آغاز کتاب درباره ایتالیا این توضیحات داده شده که این کشور از زمان شکل‌گیری‌اش در سال 1861 کوشیده نظام سیاسی کارآمد و حس هویت ملی مطمئنی را به وجود آورد. بر این اساس، کتاب «تاریخ فشرده ایتالیا» که از دوران سقوط امپراتوری روم در غرب تا امروز را مورد توجه قرار داده، توجه خاصی به دشواری‌هایی دارد که ایتالیا در دو قرن اخیر برای شکل دادن به یک دولت-ملت با آن مواجه بوده است.

کتاب در فصل‌های ابتدایی‌اش به موانع جغرافیایی و فرهنگی وحدت این کشور پرداخته است و قرون متمادی چندپارگی سیاسی این شبه جزیره را از قرن ششم به بعد بررسی کرده است. زمانی که ایتالیا در 1859-1860 بیشتر از سر تصادف تا به شکل برنامه‌ریزی‌شده یکپارچه شد، حاکمان جدید ایتالیا کوشیدند بر این چندپارگی به‌ارث‌رسیده غلبه کنند. هدف «تاریخ فشرده ایتالیا» این است که تاریخ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این کشور را درهم بتند و تأکید ویژه‌اش بر تناوب برنامه‌های مادی‌گرا و آرمان‌گرا برای شکل‌دادن به یک دولت-ملت است.

نویسنده این کتاب، کریستوفر دوگان، متخصص مشهور تاریخ معاصر ایتالیا است که در سال 1957 متولد شد و در سال 2915 درگذشت. دوگان در شهر کوچکی در نزدیکی لندن به دنیا آمد و علاقه‌اش به ایتالیا از دوران نوجوانی آغاز شد و پیش از ورود به دانشگاه در سفری طولانی با موتورسیکلتش تمام این کشور را درنوردید. دوگان پس از این وارد کالج مرتون دانشگاه آکسفورد شد و در 1979 با درجه ممتاز در رشته تاریخ فارغ‌التحصیل شد و پس از آن یک سال در ایتالیا زندگی کرد. او دکترای تاریخ خود را در 1985 از دانشگاه آکسفورد گرفت. از 1987 به تدریس در دانشگاه ردینگ پرداخت و در 2002 استادتمام تاریخ معاصر ایتالیا در این دانشگاه شد. تز دکترای دوگان با عنوان «فاشیسم و مافیا» در 1989 تبدیل به کتاب شد و انتشارش او را به شهرتی جهانی رساند. کتاب «تاریخ فشرده ایتالیا» پرخواننده‌ترین اثر دوگان به شمار می‌رود که در سال 1995 منتشر شد.

خود دوگان در پیشگفتار این کتابش اشاره کرده که کتاب تاریخی با این حجم درباره ایتالیا نمی‌تواند ادعای اصالت یا جامعیت داشته باشد. ازاین‌رو او قصد داشته که بررسی‌اش مختصر و درعین‌حال پیرامون تحولات شبه‌جزیره از زمان رومیان به بعد روشنگر باشد. یکی از مشکلاتی که نویسنده می‌گوید در چنین کاری با آن مواجه است، به هم مرتبط‌کردن موضوعات مختلف است: «این کشور از سال 1861 موجودیت یافته است، و به بیان دقیق‌تر تاریخش از آن هنگام آغاز می‌شود، نه پیش‌تر. تا قبل از آن تاریخ این شبه‌جزیره لحاف چهل‌تکه‌ای از ایالاتی بود که هرکدام تاریخ و سنت خود را داشتند. راه‌حلی که گاه انتخاب می‌شود این است که روایت سیاسی را کنار بگذاریم و در عوض ایتالیا را یک بیان جغرافیایی ببینیم، واحدی سرزمینی که با تمرکز بر موضوعات وسیع اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی می‌توان به تاریخش قوام بخشید. اما این شیوه در کل چندان موفق نیست چون آن واحد سرزمینی هنوز هم یک واحد ملی-سیاسی است که رابطه روشن یا طبیعی چندانی با هیچ‌یک از آن موضوعات ندارد. بنابراین ریسمان پیونددهنده‌ای که در این کتاب وجود دارد، موضوع ملت‌سازی است.» هدف اصلی نویسنده در دو فصل ابتدایی کتاب آن است که موانع طبیعی و تاریخی‌ای را تبیین کند که پس از 1860 کار سخت ملت را در ایتالیا بسیار دشوار کرده بود. نویسنده می‌گوید این دو فصل فقط مقدمه‌ای بر بخش اصلی کتاب‌اند، که به دو قرن اخیر می‌پردازد.

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.