فشار آلمان برای بازتعریف روابط با چین

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

شرق: فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، در نخستین سفر رسمی خود به پکن، پیامدهای مخرب اقتصاد دستوری چین را در کانون مذاکرات با شی جین‌پینگ قرار داد. او ضمن تأکید بر حفظ پیوندهای تجاری، خواستار پایان تجارت یک‌سویه شد تا بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا را از تله وابستگی نجات دهد. او در نشست با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، تصریح کرد آلمان خواهان پیوندهای اقتصادی نیرومندتر است، اما این روابط قرار نیست به هر قیمتی حفظ شود. این سفر در شرایطی انجام می‌گیرد که اقتصادهای دوم و سوم جهان در میان تنش‌های روزافزون ژئوپلیتیک و کشمکش‌های تجاری، در پی یافتن نقطه تعادلی برای بازتعریف شراکت خود هستند. مرتس با وجود تأیید همکاری‌های مطلوب در دهه‌های گذشته، بر ضرورت گفت‌وگوهای بی‌پرده درباره چالش‌های موجود تأکید کرد. شی جین‌پینگ در پاسخ به این نگرانی‌ها، بر کلیدواژه ثبات در میان تلاطم‌های جهانی تکیه کرد. رهبر چین مدعی شد که هر چه جهان پیش‌بینی‌ناپذیرتر می‌شود، پکن و برلین باید ارتباط راهبردی و اعتماد متقابل خود را تقویت کنند. با وجود این، صدراعظم آلمان در گفت‌وگو با لی چیانگ، نخست‌وزیر چین، نگرانی‌های بسیار مشخص آلمان را در مسیر همکاری‌های دوجانبه برجسته کرد. مقام‌های برلین سال‌هاست نسبت به پایین نگه‌داشتن مصنوعی ارزش یوان، یارانه‌های کلان دولتی و مازاد ظرفیت صنعتی چین که به انباشت مازاد تجاری پکن در برابر آلمان انجامیده است، اعتراض دارند. این سیاست‌های دستوری، زمین بازی بازار آزاد را به نفع ساختارهای دولتی چین تغییر داده است.

سایه یارانه‌های دولتی بر غول‌های خودروسازی

در سوی دیگر این معادله نابرابر، برلین همچنان وابستگی عمیق و پرهزینه‌ای به بازار پهناور مصرف‌کنندگان چینی و زیست‌بوم تولید پیشرفته این کشور دارد. صدراعظم آلمان در یک نشست تجاری با حضور مدیران ارشد شرکت‌ها، با صراحت اعلام کرد برلین خواهان سرمایه‌گذاری چین در خاک آلمان است. او را در این سفر هیئتی متشکل از ۳۰ شرکت بزرگ تجاری از جمله غول‌های خودروسازی فولکس‌واگن و بی‌ام‌‌و همراهی می‌کردند. این صنایع مادر آلمانی اکنون زیر فشار خردکننده رقابت با تولیدکنندگان چینی و عدم توازن تجاری ناشی از سیاست‌های حمایتی پکن دچار چالش‌های فراوانی هستند. به رغم سخنرانی‌های دیپلماتیک درباره همکاری متقابل، دستاوردهای رسمی این سفر به شکل معناداری ناچیز بود. در جریان این دیدارها فقط پنج توافق‌نامه به امضا رسید که محورهای آن به تلاش‌های مرتبط با تغییرات اقلیمی و گذار سبز، پیشگیری از بیماری‌های دامی، پروتکل‌های تجارت طیور و همکاری ورزشی در زمینه فوتبال و تنیس روی میز محدود می‌شد. دامنه محدود این قراردادها در مقایسه با توافق‌های گسترده اخیر پکن با دیگر شرکای غربی، پیچیدگی رابطه آلمان و چین را به تصویر می‌کشد. این توافق‌های حاشیه‌ای نشان می‌دهد گره کور ساختار اقتصادی چین با این دیدارهای نمادین باز نخواهد شد. پکن در برهه کنونی که اروپا با آسیب‌پذیری در زنجیره تأمین و اختلال‌های تجارت جهانی روبه‌روست، تلاش می‌کند خود را به عنوان یک شریک اقتصادی باثبات معرفی کند. در همین راستا، لی چیانگ، نخست‌وزیر چین خواستار تلاش مشترک برای پاسداری از چندجانبه‌گرایی و تجارت آزاد شد؛ اظهاراتی که به صورت گسترده کنایه‌ای به تغییر سیاست‌های تجاری ایالات متحده ارزیابی می‌شود. با تمام این کشمکش‌ها، پایگاه قدرتمند صنعتی آلمان همچنان به تقاضای بازار چین گره خورده و یک بندبازی ظریف را برای برلین رقم زده است. دیدار مرتس از پکن شاید نقطه آغاز یک روابط بازتنظیم‌شده باشد؛ مسیری که در تلاش است وابستگی متقابل اقتصادی را حفظ کند، اما هم‌زمان در پی ایجاد عمل متقابل و توازن راهبردی در یک نظم جهانیِ به‌شدت تکه‌تکه‌ شده است. واقعیت میدان نشان می‌دهد اتکا به بازاری که با قواعد اقتصاد آزاد مبارزه می‌کند، هزینه‌های سنگینی برای بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا به همراه خواهد داشت.

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.