مراسم رونمایی از کتاب و مجسمههای کوچک تناولی با استقبال مواجه شد
غافلگیری «رکورددار خاورمیانه» در«کوچه نیلوفر»
سحر آزاد
بدون وقفه امضا میکرد. کتاب تازهاش گوی سبقت را از مجسمههای کوچک او ربوده بود. دوستدارانش امضای او را بعد از ایستادن در صفی طویل بهعنوان «یادگاری» به خانه میبردند. مراسم افتتاح نمایشگاه «مجسمههای کوچک» پرویز تناولی، هنرمند پیشگام، عصر روز جمعه، 12مهر در گالری «ماه مهر» واقع در کوچه «نیلوفر» خیابان جردن با این تصاویر گره خورد: تصاویری بهیادماندنی در مراسم رونمایی تازهترین کتاب این هنرمند و پژوهشگر با عنوان «تاریخ مجسمهسازی در ایران؛ از فرهاد کوهکن تا علیاکبر حجار». برخی از بازدیدکنندگان از ساعت 16 در گالری ماه مهر حضور پیدا کرده بودند. پس از آنهم رفتهرفته به جمعیت افزوده میشد تا جایی که حیاط گالری نیز میزبان بازدیدکنندگانی شد که به دلیل افزایش جمعیت در محوطه داخلی گالری به این فضا پناه برده بودند. نزدیک ساعت 18 بود که با ورود تناولی، حلقهای از طرفدارانش دور او شکل گرفت. تناولی نیز با گرمی با همه آنها، صحبت کرد و در واکنش به جمعیت بازدیدکنندگان گفت: «چهخبره؟». همچنین در فضای داخلی و پیش از ورود به تالاری که مجسمههای کوچک تناولی برای اولینبار به نمایش گذاشته شده بودند، کتاب تازه او هم به معرض
فروش گذاشته شده بود. عباس مشهدیزاده، مجسمهساز، اولین کسی بود که کتابش را در مقابل تناولی قرار داد تا امضای او را بگیرد. بعد از آنهم صف گرفتن امضاها، مجالی برای ورود به نمایشگاه نگذاشت. حتی پرویز کلانتری، نقاش هم که به استقبال تناولی آمده بود، ترجیح داد کمی دورتر بایستد تا بعد از فروکشکردن هیجان اولیه با تناولی خوشوبش کند. البته در این میان دو نفر از همکلاسیهای تناولی راه خود را از میان جمعیت باز کردند و خطاب به او گفتند: «60 سال پیش کجا بودی؟». پس از یادآوری خاطرات مدرسه، بالاخره نمایشگاه با حضور تناولی گشایش یافت اما خبرنگاران هنوز مجالی برای صحبت با تناولی نیافته بودند که مدیران گالری ماه مهر، از خبرنگاران خواستند با حضور در دفتر این گالری نشست اختصاصی با تناولی برگزار شود. تناولی در این نشست درباره کتاب تازه خود که به شرح تاریخ مجسمهسازی در ایران میپردازد، گفت: «به زعم عربها، ما مجسمهسازی بعد از اسلام، در ایران نداریم. هیچگاه سخنی از آن به میان نیامده، مقالهای یا حتی کتابی در این زمینه منتشر نشده است. به همین دلیل تلاش کردم تمام مجسمههایی را که طی قرون مختلف از زمان اسلام تا دوران قاجار
ساخته شده است، جمعآوری و در کتابی مدون کنم تا برای دیگران به خصوص دانشجویان قابل استفاده باشد.»
او از فرهاد کوهکن بهعنوان اولین مجسمهساز ایرانی یاد کرد و گفت که علیاکبر حجار، آخرین مجسمهساز دوران قاجاریه بوده که در این کتاب به آن اشاره شده است. تناولی سپس درباره روند مجسمهسازی عنوان کرد: «سامانیان، کاخهایی به سبک بناهای دوره ساسانی میساختند که با مجسمه توام میکردند. سلجوقیان هم در ساخت کاخهایشان از مجسمه استفاده میکردند و برخی از این مجسمهها بهعنوان ستون و زیرستون استفاده میشد که از زیر خاکها به دست آمده و امروز در موزههای دنیا نگهداری میشود.» این مجسمه ساز که با فروش اثر «تخت جمشید» در حراج کریستیز به قیمت دومیلیونو800هزاردلار هنرمند رکورددار خاورمیانه است، با اظهار امیدواری از اینکه جلدهای بعدی کتاب نیز با مروری بر مجسمهسازی معاصر به زودی منتشر شود، عنوان کرد که 10 سال به صورت غیرمتمرکز برای تدوین کتاب زمان صرف کرده و در سخنان پایانی درباره نمایشگاه مجسمههایش که تاکنون به معرض دید عموم گذاشته نشده بودند، اظهار کرد: «این مجسمهها را طی سالیان اخیر و بینابین ساخت مجسمههای بزرگ ساختم. این مجسمهها برای ثبت افکارم است و نمونههایی از خود هنرمند است که بهعنوان مدل و ماکت قابل استفاده هستند.» پس از آن مراسم رونمایی کتاب پرویز تناولی برای عموم انجام شد. علیرضا سمیعآذر، منتقد هنر و مدیر سابق موزه هنرهای معاصر تهران در بررسی این اثر گفت: «کتاب تاریخ مجسمهسازی در ایران یک پاسخ درخور به یک خلأ تاریخی در این عرصه است. این کتاب با وجود همه ارزشهای والایش یک نقطه آغاز و گشایش تازهای به روی یک تاریخ نامکشوف از دستاوردهای هنری ایرانیان در حوزه هنرهای حجمی است.» او با بیان اینکه در بررسی این کتاب میتوان به چند نکته اشاره کرد، عنوان کرد: «تحقیق تاریخی این کتاب، سه موضوعی را که همیشه درباره مجسمهسازی کهن ایران در ذهنم داشتم اثباتپذیر میکند. نخست اینکه مجسمهسازی ایران برخلاف مغربزمین هرگز جنبه یادمانی نداشته است. دوم آنکه مجسمهها در ایران، آگاهانه از رئالیسم محض پرهیز داشتهاند و سوم اینکه مجسمهسازی ما هم مثل نقاشی و نگارگری، وامدار ادبیات بوده و به ادبیات بهعنوان یک منبع الهام اصلی نگریسته است.» سمیعآذر گفت: «این کتاب آغاز نگاه هنری به اشیای کاربردی کهن است مثل نقش برجستهها، تندیسها و حتی اشیای کاربردی نظیر قفلها، ظروف و... بسیار خرسندم پرویز تناولی این فرصت را پدید آورد تا این اشیای کاربردی به چشم مجسمه نگریسته شود.» محمودرضا بهمنپور، مدیر نشر نظر نیز یکی دیگر از سخنرانان مراسم رونمایی کتاب بود. او این کتاب را یک منبع جامع و کامل توصیف کرد که شرحی از تاریخ مجسمهسازی از سوی یک مجسمهساز است. نمایشگاه مجسمههای کوچک پرویز تناولی با ارایه 54 اثر از مجموعههای هیچ، عشاق، شاعر و پرنده تا 12 آبان در گالری ماه مهر به نشانی بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک هفت، دایر است.
او از فرهاد کوهکن بهعنوان اولین مجسمهساز ایرانی یاد کرد و گفت که علیاکبر حجار، آخرین مجسمهساز دوران قاجاریه بوده که در این کتاب به آن اشاره شده است. تناولی سپس درباره روند مجسمهسازی عنوان کرد: «سامانیان، کاخهایی به سبک بناهای دوره ساسانی میساختند که با مجسمه توام میکردند. سلجوقیان هم در ساخت کاخهایشان از مجسمه استفاده میکردند و برخی از این مجسمهها بهعنوان ستون و زیرستون استفاده میشد که از زیر خاکها به دست آمده و امروز در موزههای دنیا نگهداری میشود.» این مجسمه ساز که با فروش اثر «تخت جمشید» در حراج کریستیز به قیمت دومیلیونو800هزاردلار هنرمند رکورددار خاورمیانه است، با اظهار امیدواری از اینکه جلدهای بعدی کتاب نیز با مروری بر مجسمهسازی معاصر به زودی منتشر شود، عنوان کرد که 10 سال به صورت غیرمتمرکز برای تدوین کتاب زمان صرف کرده و در سخنان پایانی درباره نمایشگاه مجسمههایش که تاکنون به معرض دید عموم گذاشته نشده بودند، اظهار کرد: «این مجسمهها را طی سالیان اخیر و بینابین ساخت مجسمههای بزرگ ساختم. این مجسمهها برای ثبت افکارم است و نمونههایی از خود هنرمند است که بهعنوان مدل و ماکت قابل استفاده هستند.» پس از آن مراسم رونمایی کتاب پرویز تناولی برای عموم انجام شد. علیرضا سمیعآذر، منتقد هنر و مدیر سابق موزه هنرهای معاصر تهران در بررسی این اثر گفت: «کتاب تاریخ مجسمهسازی در ایران یک پاسخ درخور به یک خلأ تاریخی در این عرصه است. این کتاب با وجود همه ارزشهای والایش یک نقطه آغاز و گشایش تازهای به روی یک تاریخ نامکشوف از دستاوردهای هنری ایرانیان در حوزه هنرهای حجمی است.» او با بیان اینکه در بررسی این کتاب میتوان به چند نکته اشاره کرد، عنوان کرد: «تحقیق تاریخی این کتاب، سه موضوعی را که همیشه درباره مجسمهسازی کهن ایران در ذهنم داشتم اثباتپذیر میکند. نخست اینکه مجسمهسازی ایران برخلاف مغربزمین هرگز جنبه یادمانی نداشته است. دوم آنکه مجسمهها در ایران، آگاهانه از رئالیسم محض پرهیز داشتهاند و سوم اینکه مجسمهسازی ما هم مثل نقاشی و نگارگری، وامدار ادبیات بوده و به ادبیات بهعنوان یک منبع الهام اصلی نگریسته است.» سمیعآذر گفت: «این کتاب آغاز نگاه هنری به اشیای کاربردی کهن است مثل نقش برجستهها، تندیسها و حتی اشیای کاربردی نظیر قفلها، ظروف و... بسیار خرسندم پرویز تناولی این فرصت را پدید آورد تا این اشیای کاربردی به چشم مجسمه نگریسته شود.» محمودرضا بهمنپور، مدیر نشر نظر نیز یکی دیگر از سخنرانان مراسم رونمایی کتاب بود. او این کتاب را یک منبع جامع و کامل توصیف کرد که شرحی از تاریخ مجسمهسازی از سوی یک مجسمهساز است. نمایشگاه مجسمههای کوچک پرویز تناولی با ارایه 54 اثر از مجموعههای هیچ، عشاق، شاعر و پرنده تا 12 آبان در گالری ماه مهر به نشانی بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک هفت، دایر است.
بدون وقفه امضا میکرد. کتاب تازهاش گوی سبقت را از مجسمههای کوچک او ربوده بود. دوستدارانش امضای او را بعد از ایستادن در صفی طویل بهعنوان «یادگاری» به خانه میبردند. مراسم افتتاح نمایشگاه «مجسمههای کوچک» پرویز تناولی، هنرمند پیشگام، عصر روز جمعه، 12مهر در گالری «ماه مهر» واقع در کوچه «نیلوفر» خیابان جردن با این تصاویر گره خورد: تصاویری بهیادماندنی در مراسم رونمایی تازهترین کتاب این هنرمند و پژوهشگر با عنوان «تاریخ مجسمهسازی در ایران؛ از فرهاد کوهکن تا علیاکبر حجار». برخی از بازدیدکنندگان از ساعت 16 در گالری ماه مهر حضور پیدا کرده بودند. پس از آنهم رفتهرفته به جمعیت افزوده میشد تا جایی که حیاط گالری نیز میزبان بازدیدکنندگانی شد که به دلیل افزایش جمعیت در محوطه داخلی گالری به این فضا پناه برده بودند. نزدیک ساعت 18 بود که با ورود تناولی، حلقهای از طرفدارانش دور او شکل گرفت. تناولی نیز با گرمی با همه آنها، صحبت کرد و در واکنش به جمعیت بازدیدکنندگان گفت: «چهخبره؟». همچنین در فضای داخلی و پیش از ورود به تالاری که مجسمههای کوچک تناولی برای اولینبار به نمایش گذاشته شده بودند، کتاب تازه او هم به معرض
فروش گذاشته شده بود. عباس مشهدیزاده، مجسمهساز، اولین کسی بود که کتابش را در مقابل تناولی قرار داد تا امضای او را بگیرد. بعد از آنهم صف گرفتن امضاها، مجالی برای ورود به نمایشگاه نگذاشت. حتی پرویز کلانتری، نقاش هم که به استقبال تناولی آمده بود، ترجیح داد کمی دورتر بایستد تا بعد از فروکشکردن هیجان اولیه با تناولی خوشوبش کند. البته در این میان دو نفر از همکلاسیهای تناولی راه خود را از میان جمعیت باز کردند و خطاب به او گفتند: «60 سال پیش کجا بودی؟». پس از یادآوری خاطرات مدرسه، بالاخره نمایشگاه با حضور تناولی گشایش یافت اما خبرنگاران هنوز مجالی برای صحبت با تناولی نیافته بودند که مدیران گالری ماه مهر، از خبرنگاران خواستند با حضور در دفتر این گالری نشست اختصاصی با تناولی برگزار شود. تناولی در این نشست درباره کتاب تازه خود که به شرح تاریخ مجسمهسازی در ایران میپردازد، گفت: «به زعم عربها، ما مجسمهسازی بعد از اسلام، در ایران نداریم. هیچگاه سخنی از آن به میان نیامده، مقالهای یا حتی کتابی در این زمینه منتشر نشده است. به همین دلیل تلاش کردم تمام مجسمههایی را که طی قرون مختلف از زمان اسلام تا دوران قاجار
ساخته شده است، جمعآوری و در کتابی مدون کنم تا برای دیگران به خصوص دانشجویان قابل استفاده باشد.»
او از فرهاد کوهکن بهعنوان اولین مجسمهساز ایرانی یاد کرد و گفت که علیاکبر حجار، آخرین مجسمهساز دوران قاجاریه بوده که در این کتاب به آن اشاره شده است. تناولی سپس درباره روند مجسمهسازی عنوان کرد: «سامانیان، کاخهایی به سبک بناهای دوره ساسانی میساختند که با مجسمه توام میکردند. سلجوقیان هم در ساخت کاخهایشان از مجسمه استفاده میکردند و برخی از این مجسمهها بهعنوان ستون و زیرستون استفاده میشد که از زیر خاکها به دست آمده و امروز در موزههای دنیا نگهداری میشود.» این مجسمه ساز که با فروش اثر «تخت جمشید» در حراج کریستیز به قیمت دومیلیونو800هزاردلار هنرمند رکورددار خاورمیانه است، با اظهار امیدواری از اینکه جلدهای بعدی کتاب نیز با مروری بر مجسمهسازی معاصر به زودی منتشر شود، عنوان کرد که 10 سال به صورت غیرمتمرکز برای تدوین کتاب زمان صرف کرده و در سخنان پایانی درباره نمایشگاه مجسمههایش که تاکنون به معرض دید عموم گذاشته نشده بودند، اظهار کرد: «این مجسمهها را طی سالیان اخیر و بینابین ساخت مجسمههای بزرگ ساختم. این مجسمهها برای ثبت افکارم است و نمونههایی از خود هنرمند است که بهعنوان مدل و ماکت قابل استفاده هستند.» پس از آن مراسم رونمایی کتاب پرویز تناولی برای عموم انجام شد. علیرضا سمیعآذر، منتقد هنر و مدیر سابق موزه هنرهای معاصر تهران در بررسی این اثر گفت: «کتاب تاریخ مجسمهسازی در ایران یک پاسخ درخور به یک خلأ تاریخی در این عرصه است. این کتاب با وجود همه ارزشهای والایش یک نقطه آغاز و گشایش تازهای به روی یک تاریخ نامکشوف از دستاوردهای هنری ایرانیان در حوزه هنرهای حجمی است.» او با بیان اینکه در بررسی این کتاب میتوان به چند نکته اشاره کرد، عنوان کرد: «تحقیق تاریخی این کتاب، سه موضوعی را که همیشه درباره مجسمهسازی کهن ایران در ذهنم داشتم اثباتپذیر میکند. نخست اینکه مجسمهسازی ایران برخلاف مغربزمین هرگز جنبه یادمانی نداشته است. دوم آنکه مجسمهها در ایران، آگاهانه از رئالیسم محض پرهیز داشتهاند و سوم اینکه مجسمهسازی ما هم مثل نقاشی و نگارگری، وامدار ادبیات بوده و به ادبیات بهعنوان یک منبع الهام اصلی نگریسته است.» سمیعآذر گفت: «این کتاب آغاز نگاه هنری به اشیای کاربردی کهن است مثل نقش برجستهها، تندیسها و حتی اشیای کاربردی نظیر قفلها، ظروف و... بسیار خرسندم پرویز تناولی این فرصت را پدید آورد تا این اشیای کاربردی به چشم مجسمه نگریسته شود.» محمودرضا بهمنپور، مدیر نشر نظر نیز یکی دیگر از سخنرانان مراسم رونمایی کتاب بود. او این کتاب را یک منبع جامع و کامل توصیف کرد که شرحی از تاریخ مجسمهسازی از سوی یک مجسمهساز است. نمایشگاه مجسمههای کوچک پرویز تناولی با ارایه 54 اثر از مجموعههای هیچ، عشاق، شاعر و پرنده تا 12 آبان در گالری ماه مهر به نشانی بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک هفت، دایر است.
او از فرهاد کوهکن بهعنوان اولین مجسمهساز ایرانی یاد کرد و گفت که علیاکبر حجار، آخرین مجسمهساز دوران قاجاریه بوده که در این کتاب به آن اشاره شده است. تناولی سپس درباره روند مجسمهسازی عنوان کرد: «سامانیان، کاخهایی به سبک بناهای دوره ساسانی میساختند که با مجسمه توام میکردند. سلجوقیان هم در ساخت کاخهایشان از مجسمه استفاده میکردند و برخی از این مجسمهها بهعنوان ستون و زیرستون استفاده میشد که از زیر خاکها به دست آمده و امروز در موزههای دنیا نگهداری میشود.» این مجسمه ساز که با فروش اثر «تخت جمشید» در حراج کریستیز به قیمت دومیلیونو800هزاردلار هنرمند رکورددار خاورمیانه است، با اظهار امیدواری از اینکه جلدهای بعدی کتاب نیز با مروری بر مجسمهسازی معاصر به زودی منتشر شود، عنوان کرد که 10 سال به صورت غیرمتمرکز برای تدوین کتاب زمان صرف کرده و در سخنان پایانی درباره نمایشگاه مجسمههایش که تاکنون به معرض دید عموم گذاشته نشده بودند، اظهار کرد: «این مجسمهها را طی سالیان اخیر و بینابین ساخت مجسمههای بزرگ ساختم. این مجسمهها برای ثبت افکارم است و نمونههایی از خود هنرمند است که بهعنوان مدل و ماکت قابل استفاده هستند.» پس از آن مراسم رونمایی کتاب پرویز تناولی برای عموم انجام شد. علیرضا سمیعآذر، منتقد هنر و مدیر سابق موزه هنرهای معاصر تهران در بررسی این اثر گفت: «کتاب تاریخ مجسمهسازی در ایران یک پاسخ درخور به یک خلأ تاریخی در این عرصه است. این کتاب با وجود همه ارزشهای والایش یک نقطه آغاز و گشایش تازهای به روی یک تاریخ نامکشوف از دستاوردهای هنری ایرانیان در حوزه هنرهای حجمی است.» او با بیان اینکه در بررسی این کتاب میتوان به چند نکته اشاره کرد، عنوان کرد: «تحقیق تاریخی این کتاب، سه موضوعی را که همیشه درباره مجسمهسازی کهن ایران در ذهنم داشتم اثباتپذیر میکند. نخست اینکه مجسمهسازی ایران برخلاف مغربزمین هرگز جنبه یادمانی نداشته است. دوم آنکه مجسمهها در ایران، آگاهانه از رئالیسم محض پرهیز داشتهاند و سوم اینکه مجسمهسازی ما هم مثل نقاشی و نگارگری، وامدار ادبیات بوده و به ادبیات بهعنوان یک منبع الهام اصلی نگریسته است.» سمیعآذر گفت: «این کتاب آغاز نگاه هنری به اشیای کاربردی کهن است مثل نقش برجستهها، تندیسها و حتی اشیای کاربردی نظیر قفلها، ظروف و... بسیار خرسندم پرویز تناولی این فرصت را پدید آورد تا این اشیای کاربردی به چشم مجسمه نگریسته شود.» محمودرضا بهمنپور، مدیر نشر نظر نیز یکی دیگر از سخنرانان مراسم رونمایی کتاب بود. او این کتاب را یک منبع جامع و کامل توصیف کرد که شرحی از تاریخ مجسمهسازی از سوی یک مجسمهساز است. نمایشگاه مجسمههای کوچک پرویز تناولی با ارایه 54 اثر از مجموعههای هیچ، عشاق، شاعر و پرنده تا 12 آبان در گالری ماه مهر به نشانی بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک هفت، دایر است.