جنگ در خاورمیانه پوتین را در موقعیت آزمودن تعهد واشینگتن به ناتو قرار داده است
پنجره فرصت مسکو در قاره بیدفاع
خروج حداقل پنج هزار نظامی آمریکا از آلمان، تصویب اضطراری هشت میلیارد دلار جنگافزار برای خاورمیانه و زمزمههای هستهای پاریس در شرق اروپا، نشاندهنده چرخش بنیادین واشینگتن به سمت دکترین اول آمریکاست. این تحرکات، متحدان سنتی را در برابر تهدیدهای مسکو و بحرانهای داخلی تنها گذاشته است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
شرق: خروج حداقل پنج هزار نظامی آمریکا از آلمان، تصویب اضطراری هشت میلیارد دلار جنگافزار برای خاورمیانه و زمزمههای هستهای پاریس در شرق اروپا، نشاندهنده چرخش بنیادین واشینگتن به سمت دکترین اول آمریکاست. این تحرکات، متحدان سنتی را در برابر تهدیدهای مسکو و بحرانهای داخلی تنها گذاشته است.
مسکو اخیرا هشدار بیپردهای به پایتختهای اروپایی صادر کرد؛ هشداری که میزبانی از جنگندههای اتمی فرانسه را به معنای تبدیلشدن به هدف مستقیم موشکهای روسی توصیف میکند. الکساندر گروشکو، معاون وزیر خارجه روسیه، اعلام کرد هر کشوری در اروپا که بمبافکنهای استراتژیک هستهای فرانسه را بپذیرد، در صورت بروز درگیری، هدفی مشروع خواهد بود. این تنشها در حالی بالا گرفته است که پاریس و ورشو در حال آمادهسازی برای رزمایشی مشترک در جناح شرقی ناتو، بر فراز دریای بالتیک و شمال لهستان هستند.
براساس گزارش مسکوتایمز، این تمرینات نظامی شبیهسازی استفاده از تسلیحات هستهای فرانسه علیه اهدافی در روسیه و بلاروس، ازجمله سایتهای حساس در نزدیکی سنپترزبورگ را در دستور کار دارد. در این سناریوها، نیروی هوایی لهستان با جنگندههای اف-۱۶ و موشکهای کروز، عملیات شناسایی و ضربه را تمرین میکند، در حالی که جنگندههای داسو رافال فرانسه با موشکهای هستهای، بازدارندگی اتمی را به نمایش میگذارند. رسانه ویرتوالنا پولسکا گزارش داده است شعاع عملیاتی این جنگندهها امکان پرواز مستقیم از فرانسه به خط استراتژیک بوداپست-کالینینگراد را فراهم میکند تا اهداف عمقی روسیه در تیررس قرار گیرند.
معماری نفوذ و بازگشت مارکو روبیو
این همکاریهای نظامی که خارج از بوروکراسی استاندارد ناتو برای تصمیمگیری سریعتر سازماندهی شده است، ریشه در تغییر استراتژی امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه دارد. او پیشنهاد گسترش چتر هستهای فرانسه را بر فراز لهستان، آلمان، یونان، هلند، بلژیک، دانمارک و سوئد مطرح کرد تا دشمنان حتی فکر حمله به اروپا را نداشته باشند. دونالد توسک، نخستوزیر لهستان نیز در بیستم آوریل در شهر گدانسک با مکرون دیدار کرد تا درباره مشارکت ورشو در سیستمهای هشدار زودهنگام و پدافند هوایی رایزنی کند. بااینحال، لهستان همچنان خرید تجهیزات آمریکایی را به سختافزارهای اروپایی ترجیح میدهد که باعث ایجاد اصطکاک در روابط پاریس و ورشو شده است.
در همین حال در واشینگتن، مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده، با مدیریت بحرانهای ونزوئلا و ایران، به یکی از جدیترین گزینههای ریاستجمهوری ۲۰۲۸ تبدیل شده است. معتمدان دونالد ترامپ معتقدند روبیو با وفاداری تزلزلناپذیر و عبور از میدانهای مین سیاسی، توانسته است جایگاهش را در بدنه محافظهکار تثبیت کند. براساس نظرسنجی سیپک در ماه گذشته، محبوبیت روبیو از سه درصد به ۳۵ درصد جهش کرده است، در حالی که جیدی ونس با سقوط هشتدرصدی به ۵۳ درصد رسیده است. روبیو که اکنون همزمان مسئولیت شورای امنیت ملی را نیز بر عهده دارد، با استفاده از نزدیکی فیزیکی به ترامپ در بال غربی، دکترین اول آمریکا را در سیاست خارجی پیاده میکند.
الکس بروسویتز، مشاور ترامپ، میگوید روبیو برخلاف افرادی همچون جان کیسیک که به سندرم اختلال ترامپ مبتلا شدند، مسیر آشتی با جریان ملیگرا را برگزید. او با ابطال هزاران ویزای دانشجویی و کارت سبز اتباع مرتبط با دشمنان آمریکا، سیاست مشت آهنین را در مهاجرت اجرا کرده است. روبیو در عملیات بازداشت نیکولاس مادورو در ونزوئلا نقشی محوری داشت و با طراحی برنامههای توسعه اقتصادی پس از نبرد، توانایی مدیریتی خود را به رخ کشید. هرچند او اعلام کرده ونس را در انتخابات درونحزبی به چالش نمیکشد، اما بسیاری در کاخ سفید او را جانشین طبیعی ترامپ میبینند؛ مشروط بر اینکه معاون رئیسجمهور از میدان رقابت کنار برود.
شورش در داونینگ استریت
در سوی دیگر اقیانوس اطلس، دولت کییر استارمر در بریتانیا با شورش علنی وزرای ارشد و رسوایی انتصاب پیتر مندلسون در آستانه فروپاشی است. استارمر در اقامتگاه چکرز، دستیاران خود را جمع کرد تا راهی برای خروج از بحران انتصاب مندلسون به عنوان سفیر در آمریکا بیابد. چهرههایی همچون اد میلیبند، ایوت کوپر و پت مکفادن به دلیل تصمیم استارمر برای اخراج سر اولی رابینز، قائممقام وزارت خارجه، از او فاصله گرفتهاند. رابینز در کمیته امور خارجی فاش کرد دفتر نخستوزیری برای تأیید صلاحیت امنیتی مندلسون فشار غیرقانونی اعمال کرده بود؛ اتهامی که میتواند استارمر را به جرم گمراهکردن پارلمان، با تحقیقات فساد روبهرو کند.
ناکارآمدی دولت استارمر در آمار اخراجها نمایان است؛ او در کمتر از دو سال، دو وزیر کابینه، دو رئیس دفتر و شش قائممقام را با هزینه 1.5 میلیون پوند از جیب مالیاتدهندگان برکنار کرده است. حزب کارگر در آستانه از دست دادن کنترل ولز و شکست در برابر حزب ریفورم در اسکاتلند است. در این میان، اندی برنهام تور تبلیغاتی خود را برای تصاحب رهبری حزب آغاز کرده است. تنها نقطه قوت استارمر از نگاه منتقدان، حمایت او از کارزار نظامی آمریکاست که تحسین نادری را برای او به همراه داشته است؛ هرچند منتقدان میگویند این مانورها برای نجات دولتی که نیمی از شوراهای محلی لندن را از دست داده، بسیار دیر است. در همین حال، دونالد ترامپ با صدور دستور خروج پنج هزار نیروی آمریکایی از آلمان، ضربه نهایی را به پیکر نیمهجان ناتو وارد کرد.
اضطرار ملی در صادرات مرگ
دولت ترامپ برای تضمین امنیت متحدان در خط مقدم، بسته تسلیحاتی 8.6 میلیارد دلاری را با دورزدن کنگره تصویب کرد. مارکو روبیو با اعلام وضعیت اضطراری ملی، مسیر ارسال سریع تجهیزات به قطر، کویت، امارات و اسرائیل را هموار کرد. قطر با دریافت پنج میلیارد دلار برای پشتیبانی از سامانه پاتریوت و خرید موشکهای دقیق APKWS، بزرگترین سهم را به خود اختصاص داده است. کویت نیز 2.5 میلیارد دلار صرف خرید سیستم یکپارچه مدیریت نبرد از شرکت نورثروپ گرومن میکند. اما این حمایت بیدریغ از خاورمیانه، ذخایر استراتژیک واشینگتن را بهشدت فرسوده کرده است. براساس گزارش فایننشالتایمز، ایالات متحده به متحدان اروپایی خود ازجمله بریتانیا، لهستان و کشورهای بالتیک هشدار داده است تحویل سلاح به آنها با تأخیر مواجه خواهد شد. دلیل این بحران، مصرف بالای منابع در درگیری مداوم با ایران است. پنتاگون تأکید دارد این یک تصمیم سیاسی نیست، بلکه نتیجه واقعی تحلیلرفتن زرادخانههای آمریکاست.
قاره بیدفاع
در حالی که منابع واشینگتن در خاورمیانه متمرکز است، پایتختهای اروپایی از بازشدن «پنجره فرصت» برای ولادیمیر پوتین وحشتزده شدهاند. مقامات دفاعی اروپا نگران هستند کرملین در یک یا دو سال آینده، پیش از آنکه اتحادیه اروپا بتواند ظرفیت دفاعی خود را ترمیم کند، تعهد ناتو را مورد آزمایش قرار دهد. میکا آلتولا، عضو کمیته امور خارجی پارلمان اروپا، میگوید واشینگتن در حال عقبنشینی از اروپاست و روابط دو سوی اقیانوس اطلس در وضعیت آشفتهای قرار دارد. او هشدار میدهد پوتین احتمالا بهجای حمله زمینی گسترده، از عملیاتهای پهپادی یا تحرکات در دریای بالتیک و قطب شمال برای ایجاد تفرقه در ناتو استفاده خواهد کرد. اتحادیه اروپا قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ به توان بازدارندگی کامل برسد، اما تا آن زمان در برابر عملیاتهای ترکیبی مسکو آسیبپذیر است. این در حالی است که واشینگتن به دلیل درگیری در ایران، احتمالا متحدان اروپایی را به مذاکره با روسیه تشویق خواهد کرد؛ سناریویی که دقیقا مطلوب کرملین است.
