پادشاه شمال در آستانه ورود به داونینگ استریت
خداحافظ استارمر
تقریبا دو سال پس از انتخاب کییر استارمر به عنوان نخستوزیر بریتانیا، او در حالی که کنار همسرش ایستاده بود به خبرنگاران اعلام کرد از رهبری حزب حاکم کارگر کنارهگیری و ظرف چند هفته آینده نیز مقام خود را ترک میکند. این تصمیم در شرایطی اعلام شد که فشارها بر او برای واگذاری رهبری به چهرهای تازه که بتواند وضعیت نامطلوب دولت را بهبود بخشد، بهطور فزایندهای افزایش پیدا کرده بود.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
تقریبا دو سال پس از انتخاب کییر استارمر به عنوان نخستوزیر بریتانیا، او در حالی که کنار همسرش ایستاده بود به خبرنگاران اعلام کرد از رهبری حزب حاکم کارگر کنارهگیری و ظرف چند هفته آینده نیز مقام خود را ترک میکند. این تصمیم در شرایطی اعلام شد که فشارها بر او برای واگذاری رهبری به چهرهای تازه که بتواند وضعیت نامطلوب دولت را بهبود بخشد، بهطور فزایندهای افزایش پیدا کرده بود.
سقوط محبوبیت استارمر
هرچند کییر استارمر در انتخابات جولای ۲۰۲۴ حزب کارگر را به یک پیروزی چشمگیر رساند، اما از آن زمان محبوبیت شخصی او و همینطور محبوبیت حزب کارگر بهشدت رو به افول رفت.
استارمر 56ساله، از ۵ جولای ۲۰۲۴ به عنوان پنجاهوهشتمین نخستوزیر بریتانیا فعالیت میکند و از ۲ آوریل ۲۰۲۰ نیز رهبر حزب کارگر بریتانیاست. او همچنین از سال ۲۰۱۵ عضو پارلمان از هولبورن و سنت پانکراس است. استارمر که سابقه وکالت و دادستانی دارد، در دوران رهبری جرمی کوربین بر حزب کارگر در کابینه سایه وزیر برگزیت بود. کوربین پس از شکست حزب کارگر در انتخابات پارلمانی بریتانیا سال ۲۰۱۹ از رهبری کناره گرفت و استارمر برای رهبری حزب نامزد شد و در آوریل ۲۰۲۰ به رهبری حزب کارگر رسید. او از دوران نوجوانی فعالیت سیاسی داشت و در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی حقوق را از دانشگاه لیدز دریافت کرد و در سال ۱۹۸۶ با دریافت مدرک کارشناسی ارشد حقوق مدنی از دانشگاه آکسفورد، در کالج سنت ادموند هال، فارغالتحصیل شد.
استارمر که خود را فردی صمیمی و مردمی از شمال انگلستان معرفی میکند، ترجیح میدهد بهجای کتوشلوار، تیشرت بپوشد، در اوقات فراغت فوتبال بازی میکند و به موسیقی دهه ۱۹۹۰ علاقه دارد. با این حال، او سیاستمداری باتجربه است که از مسئولیتهای بلندپایه دولتی تا شهرداری منچستر بزرگ را در کارنامه خود دارد. استارمر ششمین نخستوزیر بریتانیا در یک دهه اخیر است که ناچار میشود زودتر از موعد مقرر از مقابل درِ مشهور شماره ۱۰ داونینگ استریت، خروج خود از قدرت را اعلام کند. این اتفاق فقط یک روز پیش از دهمین سالگرد همهپرسی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا رخ میدهد؛ تصمیمی که همچنان بر اقتصاد و سیاست این کشور سایه انداخته است.
نارضایتی از نخستوزیر طی ماههای گذشته بهتدریج افزایش یافته و نمایندگان حزب کارگر بهشدت نگران کاهش محبوبیت دولت از زمان پیروزی گسترده این حزب در انتخابات ۲۰۲۴ بودهاند. استارمر در تحقق وعدههای خود برای رشد اقتصادی، بهبود خدمات عمومی و کاهش فشار هزینههای زندگی با دشواری روبهرو شد. افزون بر این، مجموعهای از اشتباهات سیاسی هم به جایگاه او آسیب زد؛ از جمله انتصاب پیتر مندلسون، سیاستمداری که به دلیل ارتباط با جفری اپستین با حواشی فراوانی مواجه بوده، به عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا که مانند یک تیر زهرآگین به نخستوزیر بریتانیا اثر کرد. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، حتی پیش از اعلام رسمی خبر نیز وارد ماجرا شد و احتمال کنارهگیری استارمر را به دو موضوعی که همواره بر آنها تأکید میکند، یعنی مهاجرت و انرژی، مرتبط دانست. ترامپ در شبکه اجتماعی خود نوشت: کییر استارمر از نخستوزیری بریتانیا استعفا خواهد داد. او در دو موضوع بسیار مهم شکست خورد؛ مهاجرت و انرژی (دریای شمال را برای استخراج نفت باز کنید!). برای او آرزوی موفقیت میکنم. روابطی که در آغاز میان استارمر و ترامپ گرم توصیف میشد، در ماههای اخیر به دلیل اختلافنظر بر سر موضوعاتی از جمله جنگ ایران و مشارکتنکردن بریتانیا در آن، رو به تیرگی گذاشته بود.
با وجود اختلاف با ترامپ و مشکلات داخلی، در عرصه بینالمللی کییر استارمر عملکرد نسبتا موفقی را رقم زد. او در دو پرونده یعنی بسیج حمایت اروپا از اوکراین در برابر روسیه و همچنین تلاش برای کاهش پیامدهای اقتصادی و سیاسی ناشی از بحران ایران، موفق بود. هرچند بسیاری از نمایندگان حزب کارگر از برنهام، رقیب استارمر حمایت کردهاند، برخی دیگر معتقدند استارمر منصفانه مورد قضاوت قرار نگرفته است.
نیل کویل، نماینده لندن، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: اینکه یک تسویهحساب سیاسی آشکار و هیاهوی رسانهای پاداش بگیرد، تأسفبار است. او افزود: وقتی رهبر بعدی هم نتواند یکشبه ترامپ، ایران، اوکراین، پوتین، ایلان ماسک، جهتگیری رسانهها و سوگیری الگوریتمها را تغییر دهد، همانها به سراغ او خواهند رفت. بهتر است گیوتین را همچنان تیز نگه دارند.
چه کسی جای استارمر را میگیرد؟
اصلیترین گزینه برای نخستوزیری بریتانیا، اندی برنهام، شهردار منچستر است. در مورد او رسانههای بریتانیایی نوشتهاند: کاریزماتیک، اهل شمال انگلستان و سرشار از خوشبینی؛ سیاستمداری که در بسیاری از جنبهها نقطه مقابل استارمر است و حامیانش امیدوارند بتواند رابطه حزب کارگر با رأیدهندگان را ترمیم کند. اندی برنهام تاکنون دو بار در رقابت برای رهبری حزب کارگر شکست خورده است. اما پیروزی قاطع او در انتخابات میاندورهای پارلمان در هفته گذشته، این سیاستمدار را بیش از هر زمان دیگری به تحقق رؤیای دیرینهاش نزدیک کرده؛ نهفقط رسیدن به رهبری حزب، بلکه ورود به ساختمان شماره ۱۰ داونینگ استریت به عنوان نخستوزیر بریتانیا و گرفتن جای استارمر که در طول دو سال گذشته بهشدت از نداشتن کاریزما رنج میبرد.
برنام که طی ۹ سال گذشته شهردار «منچستر بزرگ» بوده، اکنون با کسب کرسی حوزه انتخابیه «میکرفیلد» در شمال غربی انگلستان به پارلمان راه یافته است. برای به دست آوردن مقام نخستوزیری بریتانیا، برنهام باید حمایت دستکم ۸۰ نماینده حزب کارگر را به دست آورد و از آنجایی که رقیبی جدی ندارد، بهسادگی میتواند از چنین مرحلهای عبور کند. حامیانش معتقدند برنهام، که در دوران همهگیری کرونا به دلیل دفاع سرسختانه از منچستر لقب «پادشاه شمال» را گرفت، میتواند حزب کارگر را در برابر حزب راستگرای پوپولیست «اصلاح بریتانیا» به رهبری نایجل فاراژ نجات دهد. منتقدان اما او را سیاستمداری فرصتطلب میدانند که در صورت رسیدن به قدرت با همان محدودیتهای اقتصادی و همان رأیدهندگان ناراضی و بیصبر مواجه خواهد شد که دولت استارمر را زمینگیر کردند.
برنهام در سال ۱۹۷۰ در لیورپول متولد شد. پدرش مهندس مخابرات و مادرش منشی یک پزشک بود. او در روستای کالچث در منطقه چشر، نهچندان دور از میکرفیلد، بزرگ شد. برنهام که ریشههای ایرلندی دارد، در مدارس دولتی کاتولیک تحصیل کرد و بارها درباره باورهای مذهبی خود سخن گفته است. او در سال ۲۰۲۳ با پاپ فرانسیس هم دیدار کرد.
