گذرواژه
شروین پاشایی
قدرت چیزیه که بیشتر آدمها توی تاریخ بشریت برای بهدستآوردنش تلاش کردن. اگه کسی وزیر بوده قدرت رو توی شاهشدن میدیده، کسی که کشاورز بوده قدرت رو توی تاجرشدن میدیده، اونی هم که دزد بوده قدرت رو توی بانکدار شدن میدیده. جالبه که بیشتر آدمها فکر میکنن قدرتمندشدن یعنی سرمایهدارشدن اما با پاکشدنِ حافظه تاریخیشون از یادشون رفته که این همه تشنگی برای قدرت، همون بازی اصلی سرمایهداریه؛ یعنی اینکه هرچقدر مردم بیشتر خودشون رو هلاک کنن تا سرمایهدار بشن و اینجوری به قدرت برسن، درواقع دارن طبق برنامه سرمایهداری پیش میرن و سرمایهداری رو ثروتمندتر و پرقدرتتر میکنن. یکی از سناریوهای بهوجوداومدنِ سرمایهداری میتونه این باشه که: روزی روزگاری افراد قبیله دستهجمعی میرفتن شکار و خوراک تهیه میکردن، یکی هم که خیلی تنبل بوده و توی شکار و هیچ کاری شرکت نمیکرده، با هزار بهونه و دلیل و فروشِ آیندهای خیالی، از غذای شکار میخورده و سیر میشده، اینجوری یعنی همه کار کنن و زحمت بکشن، عدهای بشینن و از زحمت بقیه بخورن؛ اون آدمِ تنبل شد جرقه شروعِ سرمایهداری! حالا به این فکر کنیم که چهقدر تلاش کردیم تا بتونیم وسیلهای رو بخریم که فقط داشته باشیمش و دکور شده باشه کنار باقی وسیلهها و استفاده هم که خب در حدِ هیچ، حالا اینجا ما قدرت و سرمایه به دست آوردیم یا انرژی و وقت و سرمایهمون رو تقدیم کردیم به سرمایهداری؟ اوضاع از این جالبتر هم میشه، تا میفهمیم همین وسیله مدلِ جدیدترش اومده سرودست میشکونیم تا قبلی رو به جدید تبدیلش کنیم! به این میگن برده سرمایهداری بودن و غرقشدن توی توهم سرمایهداری و قدرت؛ قدرت توی اینه که یاد بگیریم فکر کنیم و نذاریم برامون فکر کنن.
قدرت چیزیه که بیشتر آدمها توی تاریخ بشریت برای بهدستآوردنش تلاش کردن. اگه کسی وزیر بوده قدرت رو توی شاهشدن میدیده، کسی که کشاورز بوده قدرت رو توی تاجرشدن میدیده، اونی هم که دزد بوده قدرت رو توی بانکدار شدن میدیده. جالبه که بیشتر آدمها فکر میکنن قدرتمندشدن یعنی سرمایهدارشدن اما با پاکشدنِ حافظه تاریخیشون از یادشون رفته که این همه تشنگی برای قدرت، همون بازی اصلی سرمایهداریه؛ یعنی اینکه هرچقدر مردم بیشتر خودشون رو هلاک کنن تا سرمایهدار بشن و اینجوری به قدرت برسن، درواقع دارن طبق برنامه سرمایهداری پیش میرن و سرمایهداری رو ثروتمندتر و پرقدرتتر میکنن. یکی از سناریوهای بهوجوداومدنِ سرمایهداری میتونه این باشه که: روزی روزگاری افراد قبیله دستهجمعی میرفتن شکار و خوراک تهیه میکردن، یکی هم که خیلی تنبل بوده و توی شکار و هیچ کاری شرکت نمیکرده، با هزار بهونه و دلیل و فروشِ آیندهای خیالی، از غذای شکار میخورده و سیر میشده، اینجوری یعنی همه کار کنن و زحمت بکشن، عدهای بشینن و از زحمت بقیه بخورن؛ اون آدمِ تنبل شد جرقه شروعِ سرمایهداری! حالا به این فکر کنیم که چهقدر تلاش کردیم تا بتونیم وسیلهای رو بخریم که فقط داشته باشیمش و دکور شده باشه کنار باقی وسیلهها و استفاده هم که خب در حدِ هیچ، حالا اینجا ما قدرت و سرمایه به دست آوردیم یا انرژی و وقت و سرمایهمون رو تقدیم کردیم به سرمایهداری؟ اوضاع از این جالبتر هم میشه، تا میفهمیم همین وسیله مدلِ جدیدترش اومده سرودست میشکونیم تا قبلی رو به جدید تبدیلش کنیم! به این میگن برده سرمایهداری بودن و غرقشدن توی توهم سرمایهداری و قدرت؛ قدرت توی اینه که یاد بگیریم فکر کنیم و نذاریم برامون فکر کنن.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.