در فرخندگیِ دوم خرداد که زادروز 98سالگی «محمدعلی موحد» است
به دکانِ کسی بنشین که در دکان شکر دارد...
عبدالمهدی مستکین .مدیر بخش فرهنگ کمیسیون ملی یونسکو ایران
«خوب گویم و خوش گویم؛ از اندرون روشن و منورم، آبی بودم بر خود میجوشیدم و میپیچیدم و بوی میگرفتم تا وجود مولانا بر من زد و روان شد. اکنون میرود خوش و تازه و خرم...»
این بیان ژرف شمس تبریزی در هشتصد سال پیش؛ همواره مرا با یاد فرزانه فروتنِ دیگری از دیار فرهنگپرور تبریز رهنمون میسازد؛ استاد محمدعلی موحد، خردمندی از کوی طلب که فرمود از مولانا آموختهام که همواره دست از طلب ندارم؛ نیکو رهبری است طلب!
در طلب زن دائما تو هر دو دست
چون طلب در راه نیکو رهبر است
نادرهگفتارِ روشنضمیرِ زمانِ ما؛ در زمره انسانهایی است که به قول مولانا در فیه مافیه؛ «لقاءالخلیل شفاءالعلیل» دیدارش سبب رامش و شفای دلهاست؛ همان که سعدی علیهالرحمه فرمود:
دیدار تو حل مشکلات است / صبر از تو محال ممکنات است
خواجهای که به تقویم دیرینهسال است و به تحقیق دائما تر و جوان است و لطیف...
در دل ما لالهزار و گلشنی است / پیری و پژمردگی را راه نیست
دائما تر و جوانیم و لطیف / تازه و شیرین و خندان و ظریف
و این موهبتِ یزدانی از آن روست که او همواره از علم تقلیدی به شیوه استادش مولانا جلالالدین پرهیز کرده و علم تحقیقی را بر اقلیم دل استوار ساخته! علمی که بر جان زده نه بر تن!
علم تقلیدی بود بهر فروخت / چون بیابد مشتری خوش برفروخت
مشتری علم تحقیقی حق است / دائما بازار آن با رونق است
و چه بازار بارونقی دارد آثار ارجمند این دانشیمردِ ورجاوند...
طیف متنوع آثار استاد موحد در حوزههای تاریخ، عرفان، حقوق، فرهنگ، ادب و شعر؛ او را به قول خواجه راز «شایسته صد چندین میکند» و اگر بخواهم به زبانِ هوشربای پیر خراسانیتبار بلخ، وصفی نمایم، این ابیات جاودان در نظر نقش میبندند:
دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد
در این روزگاران دلستیز؛ بیگمان او کسی است که از دل خبر دارد...
پیمانه عمرش به عنایت رحمان بر دوام باد و خامه جانش به اشارت سبحان برقرار...
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد
«خوب گویم و خوش گویم؛ از اندرون روشن و منورم، آبی بودم بر خود میجوشیدم و میپیچیدم و بوی میگرفتم تا وجود مولانا بر من زد و روان شد. اکنون میرود خوش و تازه و خرم...»
این بیان ژرف شمس تبریزی در هشتصد سال پیش؛ همواره مرا با یاد فرزانه فروتنِ دیگری از دیار فرهنگپرور تبریز رهنمون میسازد؛ استاد محمدعلی موحد، خردمندی از کوی طلب که فرمود از مولانا آموختهام که همواره دست از طلب ندارم؛ نیکو رهبری است طلب!
در طلب زن دائما تو هر دو دست
چون طلب در راه نیکو رهبر است
نادرهگفتارِ روشنضمیرِ زمانِ ما؛ در زمره انسانهایی است که به قول مولانا در فیه مافیه؛ «لقاءالخلیل شفاءالعلیل» دیدارش سبب رامش و شفای دلهاست؛ همان که سعدی علیهالرحمه فرمود:
دیدار تو حل مشکلات است / صبر از تو محال ممکنات است
خواجهای که به تقویم دیرینهسال است و به تحقیق دائما تر و جوان است و لطیف...
در دل ما لالهزار و گلشنی است / پیری و پژمردگی را راه نیست
دائما تر و جوانیم و لطیف / تازه و شیرین و خندان و ظریف
و این موهبتِ یزدانی از آن روست که او همواره از علم تقلیدی به شیوه استادش مولانا جلالالدین پرهیز کرده و علم تحقیقی را بر اقلیم دل استوار ساخته! علمی که بر جان زده نه بر تن!
علم تقلیدی بود بهر فروخت / چون بیابد مشتری خوش برفروخت
مشتری علم تحقیقی حق است / دائما بازار آن با رونق است
و چه بازار بارونقی دارد آثار ارجمند این دانشیمردِ ورجاوند...
طیف متنوع آثار استاد موحد در حوزههای تاریخ، عرفان، حقوق، فرهنگ، ادب و شعر؛ او را به قول خواجه راز «شایسته صد چندین میکند» و اگر بخواهم به زبانِ هوشربای پیر خراسانیتبار بلخ، وصفی نمایم، این ابیات جاودان در نظر نقش میبندند:
دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد
در این روزگاران دلستیز؛ بیگمان او کسی است که از دل خبر دارد...
پیمانه عمرش به عنایت رحمان بر دوام باد و خامه جانش به اشارت سبحان برقرار...
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.