|

یک پاورقی از جوادمجابی

شوخی‌های بی‌مرز

تنها یک واگویۀ زبان‌نژند می‌توانست حالت واقعی دو تن واحدشده را که ناخواسته به زندگی هم ریده بودند، نشان دهد. اعتیاد و کاهلی و ندانم‌کاری‌اش در من جریان یافته بود؛ چنان‌که در خماری مجددش، سراسر روز را خوابیدم و دم غروب پس از تزریق هشیار شدم و حس کردم میل دارم ربع مسکون را که تعبیری فعلا بی‌معنا بود، به یک چشم‌برهم‌زدن درنوردم و بروم به تماشای سه ربع نامسکونی که فعلا کسی نخواسته یا نتوانسته در آن سکنا گزیند. به خود یعنی به او گفتم:
-تو تاحالا آنجا رفته‌ای؟
پاسخش را قبلا می‌دانستم که گفته می‌شود:
-من حوصله ندارم تا مبال بروم تا چه رسد ...
-جای جن ‌ها که همیشه کنج مبال است.
- ما یک وقتی توی کوزه‌های مهرکردۀ سلیمان بودیم توی دریا، شما ما را مستراح‌نشین کردید.
- آن‌قدر در آنجا طول می‌دهی و مجله ورق می‌زنی که انگار ساکن آنی.
-برای همین نمی‌توان به دقت گفت جایی جزء مسکون است یا بخش نامسکون.
- تا این کون را داریم مسکون است.
- داری یا دارم یا داریم؟
-دیم دارام دام...
-گفت‌وگو با خود که هم سؤال‌ها را می‌دانی هم جواب را، الحق کار مسخره‌ای است!
- یعنی از این وضعی که داریم مسخره‌تر؟
-بفهمی نفهمی...
حالا موقع آن رسیده بود که چند تکه گوشت جوجه به سیخ بزنیم که گرسنگی جن‌ها حادتر از تشنگی ماست.
-راستی نگفتی اسمت چیست، ببخشید اسممان چیست؟
- دیبامولو
-دیبامولو! حالا اینجا روی شاخه‌های درخت ون، جوجه از کجا گیر بیاوریم و سیخ و منقل؟
- یک لانۀ کلاغ آن بالاتر است، جوجه‌های چندروزه لذیذترند.
* * *
این‌بار در حلولِ گاه‌گاهی و بی‌اختیارم، بدشانسیِ بزرگ‌تری آوردم که در تن طسم رفته بودم؛ یک جن مادۀ کافر. اولین چیزی که نظرم را جلب کرد، دم او بود که در آن دو نفرِ قبلی ندیده بودم. او در من یا من در او گفت:
نرها دمشان از جلو درمی‌آید مال ما از عقب، خیال بد نکن!
پس چطور بچه پس می‌اندازند، با دمشان؟
این را دیگر خودشان می‌دانند چه کار کنند.
ترسم از این بود که شوهر طسم سر برسد و با دم جلویی‌اش آن کاری را با من بکند که به زیر دم طسم می‌کرد، اما خیلی زود فهمانده شدم که نه‌تنها از شوهر یا مردان عزب خبری نیست بلکه او، تمایلات ویژه‌ای را سرلوحۀ زندگی‌اش قرار داده که از ابراز آن پروایی ندارد. جامعۀ جنی نسبت به هر نوع گرایش جنسی ارزیابی قانونی و اخلاقی مدونی ندارد. از این نظر نانم توی روغن افتاده بود، چون طسم مرتب با جنیه‌های متعدد ارتباط تنگاتنگی داشت که من هم از این تنگاتنگی‌ها، کلی منگ و ملنگ می‌شدم. جنیه‌ها گاهی با شرمساری ساختگی لذت‌آلودی می‌پرسیدند:
طسم، انگار دم درآورده‌ای؟!
بدون اینكه واقعیت جدید را برملا کند می‌گفت:
داشتم!
یک روز از طسم پرسیدم:
-طسم یعنی چه؟
-گفت: مردآزما
-گفتم: اما تو که زن‌آزمایی!
- پس تو چه خری هستی که می‌آزمایمت؟
ادامه دارد

تنها یک واگویۀ زبان‌نژند می‌توانست حالت واقعی دو تن واحدشده را که ناخواسته به زندگی هم ریده بودند، نشان دهد. اعتیاد و کاهلی و ندانم‌کاری‌اش در من جریان یافته بود؛ چنان‌که در خماری مجددش، سراسر روز را خوابیدم و دم غروب پس از تزریق هشیار شدم و حس کردم میل دارم ربع مسکون را که تعبیری فعلا بی‌معنا بود، به یک چشم‌برهم‌زدن درنوردم و بروم به تماشای سه ربع نامسکونی که فعلا کسی نخواسته یا نتوانسته در آن سکنا گزیند. به خود یعنی به او گفتم:
-تو تاحالا آنجا رفته‌ای؟
پاسخش را قبلا می‌دانستم که گفته می‌شود:
-من حوصله ندارم تا مبال بروم تا چه رسد ...
-جای جن ‌ها که همیشه کنج مبال است.
- ما یک وقتی توی کوزه‌های مهرکردۀ سلیمان بودیم توی دریا، شما ما را مستراح‌نشین کردید.
- آن‌قدر در آنجا طول می‌دهی و مجله ورق می‌زنی که انگار ساکن آنی.
-برای همین نمی‌توان به دقت گفت جایی جزء مسکون است یا بخش نامسکون.
- تا این کون را داریم مسکون است.
- داری یا دارم یا داریم؟
-دیم دارام دام...
-گفت‌وگو با خود که هم سؤال‌ها را می‌دانی هم جواب را، الحق کار مسخره‌ای است!
- یعنی از این وضعی که داریم مسخره‌تر؟
-بفهمی نفهمی...
حالا موقع آن رسیده بود که چند تکه گوشت جوجه به سیخ بزنیم که گرسنگی جن‌ها حادتر از تشنگی ماست.
-راستی نگفتی اسمت چیست، ببخشید اسممان چیست؟
- دیبامولو
-دیبامولو! حالا اینجا روی شاخه‌های درخت ون، جوجه از کجا گیر بیاوریم و سیخ و منقل؟
- یک لانۀ کلاغ آن بالاتر است، جوجه‌های چندروزه لذیذترند.
* * *
این‌بار در حلولِ گاه‌گاهی و بی‌اختیارم، بدشانسیِ بزرگ‌تری آوردم که در تن طسم رفته بودم؛ یک جن مادۀ کافر. اولین چیزی که نظرم را جلب کرد، دم او بود که در آن دو نفرِ قبلی ندیده بودم. او در من یا من در او گفت:
نرها دمشان از جلو درمی‌آید مال ما از عقب، خیال بد نکن!
پس چطور بچه پس می‌اندازند، با دمشان؟
این را دیگر خودشان می‌دانند چه کار کنند.
ترسم از این بود که شوهر طسم سر برسد و با دم جلویی‌اش آن کاری را با من بکند که به زیر دم طسم می‌کرد، اما خیلی زود فهمانده شدم که نه‌تنها از شوهر یا مردان عزب خبری نیست بلکه او، تمایلات ویژه‌ای را سرلوحۀ زندگی‌اش قرار داده که از ابراز آن پروایی ندارد. جامعۀ جنی نسبت به هر نوع گرایش جنسی ارزیابی قانونی و اخلاقی مدونی ندارد. از این نظر نانم توی روغن افتاده بود، چون طسم مرتب با جنیه‌های متعدد ارتباط تنگاتنگی داشت که من هم از این تنگاتنگی‌ها، کلی منگ و ملنگ می‌شدم. جنیه‌ها گاهی با شرمساری ساختگی لذت‌آلودی می‌پرسیدند:
طسم، انگار دم درآورده‌ای؟!
بدون اینكه واقعیت جدید را برملا کند می‌گفت:
داشتم!
یک روز از طسم پرسیدم:
-طسم یعنی چه؟
-گفت: مردآزما
-گفتم: اما تو که زن‌آزمایی!
- پس تو چه خری هستی که می‌آزمایمت؟
ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.