درباره «طنزآور»
میخندم پس هستم!
زهرا عباسعلی
«طنزآور» نام فصلنامهای ادبی و طنز است که بهتازگی با شعار «میخندم، پس هستم» برگرفته از جمله معروف رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی، پا به عرصه مجلات گذاشته است.
از تاریخچه نشریات طنز و فکاهی در ایران قریب به یک قرن میگذرد، نشریات و روزنامههای متعددی روش و مسلک خود را بر پایه طنز و فكاهی بنا نهادند که از آنها میتوان به مجله «طنز و کاریکاتور» جواد علیزاده و «گلآقا» اشاره کرد. پس از آن نیز نشریات گوناگونی با موضوع طنز منتشر شدند اما در حال حاضر با وجود بودن در شرایط پاندمی و به قول علی خزاعیفر، سردبیر مجله، روزگار دیوانگی و آلودگی و گرانی و افسردگی نیاز به استقرار چنین نشریاتی در سبد فرهنگی مردم احساس میشود. با این حال آنچه طنزآور را از مجلات همانند خود متمایز کرده، اعتنا به طنز و کاریکاتور در حیطه ادبیات است که در همان شماره نخست با مطالبی از کورت ونهگات، ایتالو کالوینو و دیوید سداریس به طبع و نظر خواننده میرسد.
مجله «طنزآور» در چهار بخش طنز ایرانی، درباره طنز، گفتوگو و طنز ملل مطالب خود را دستهبندی کرده است. در بخش نخست به داستان، شعر و مقالههایی در باب طنز میپردازد، در بخش درباره طنز یادداشتهایی درباره طنزنویسان و تاریخچه طنز در فرهنگهای گوناگون به چشم میخورد و در بخش طنز ملل نیز آثار و داستانهایی از اُ.هنری، میخائیل بولگاکف، وودی آلن و... با ترجمههایی از مژده دقیقی و عبدالله کوثری و احمد پوری منتشر میکند. «طنزآور» همچنین گفتوگو را هم از قلم نینداخته است و در هر شماره با طنزنویسان و کارتونیستها به گپ و گفت مینشیند. بیشک خواندن «طنزآور» در روزگار دشوار کنونی خالی از لطف نخواهد بود. به قول نیچه زندگی را نمیتوان تحمل کرد مگر اندکی دیوانگی چاشنی آن باشد.
«طنزآور» نام فصلنامهای ادبی و طنز است که بهتازگی با شعار «میخندم، پس هستم» برگرفته از جمله معروف رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی، پا به عرصه مجلات گذاشته است.
از تاریخچه نشریات طنز و فکاهی در ایران قریب به یک قرن میگذرد، نشریات و روزنامههای متعددی روش و مسلک خود را بر پایه طنز و فكاهی بنا نهادند که از آنها میتوان به مجله «طنز و کاریکاتور» جواد علیزاده و «گلآقا» اشاره کرد. پس از آن نیز نشریات گوناگونی با موضوع طنز منتشر شدند اما در حال حاضر با وجود بودن در شرایط پاندمی و به قول علی خزاعیفر، سردبیر مجله، روزگار دیوانگی و آلودگی و گرانی و افسردگی نیاز به استقرار چنین نشریاتی در سبد فرهنگی مردم احساس میشود. با این حال آنچه طنزآور را از مجلات همانند خود متمایز کرده، اعتنا به طنز و کاریکاتور در حیطه ادبیات است که در همان شماره نخست با مطالبی از کورت ونهگات، ایتالو کالوینو و دیوید سداریس به طبع و نظر خواننده میرسد.
مجله «طنزآور» در چهار بخش طنز ایرانی، درباره طنز، گفتوگو و طنز ملل مطالب خود را دستهبندی کرده است. در بخش نخست به داستان، شعر و مقالههایی در باب طنز میپردازد، در بخش درباره طنز یادداشتهایی درباره طنزنویسان و تاریخچه طنز در فرهنگهای گوناگون به چشم میخورد و در بخش طنز ملل نیز آثار و داستانهایی از اُ.هنری، میخائیل بولگاکف، وودی آلن و... با ترجمههایی از مژده دقیقی و عبدالله کوثری و احمد پوری منتشر میکند. «طنزآور» همچنین گفتوگو را هم از قلم نینداخته است و در هر شماره با طنزنویسان و کارتونیستها به گپ و گفت مینشیند. بیشک خواندن «طنزآور» در روزگار دشوار کنونی خالی از لطف نخواهد بود. به قول نیچه زندگی را نمیتوان تحمل کرد مگر اندکی دیوانگی چاشنی آن باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.