|

آغاز راه کوهنوردی

محمدحسن آجرلو: چند سال پیش به روستایی در گیلان سفر کرده بودیم. در یکی از روزهای این سفر، گذارمان به بندر انزلی افتاد. همسرم پیشنهاد داد که به اسکله برویم و منظره زیبای آن را تماشا کنیم. برای پیدا کردن راه، از مردم شهر پرس‌وجو می‌کردیم که یک جوان به ما پیشنهاد قایق‌سواری داد. از جایی حرف می‌زد که هزار اسب و گاو وحشی دارد. پیش خود فکر کردیم که ما را مسافرانی ناشی دیده و لابد در آن مکان مورد نظرش یکی، دو گاو و اسب هم وجود دارد اما چون قیمت پایینی پیشنهاد داده بود و ما هم برنامه ویژه دیگری نداشتیم، همراهش شدیم. چند دقیقه بیشتر از شهر فاصله نگرفته بودیم که به مقصد رسیدیم. برای چند ثانیه نفسمان حبس و زانوهایمان سست شده بود. آنچه را می‌دیدیم باور نمی‌کردیم. تا چشم کار می‌کرد دشتی سبز بود و بی‌شمار اسب وحشی و گاومیش. اوضاع از آنچه آن جوان می‌گفت هم رؤیایی‌تر بود. همین تجربه بی‌نظیر و به ظاهر ساده، نگاه من به زندگی را تغییر داد. مدام به این فکر می‌کردم که چه چیزی با ارزش این تجربه گران‌بها برابری می‌کند؟ در راه بازگشت از این سفر، با همسرم که درباره همین موضوع حرف می‌زدیم، تصمیم گرفتیم بیشتر سفر کنیم و به طبیعت نزدیک‌تر شویم. در گام نخست هم قرار گذاشتیم پایان هفته بعدی به کوه برویم. داستان کوهنوردی ما از همین ماجرای ساده شروع شد.
اما چرا این داستان را تعریف کردم و اینجا قرار است چه بگویم؟ تجربه کوهنوردی به قدری خوشایند بود که در این سال‌ها همیشه تلاش کرده‌ام دیگران را نیز به این کار تشویق کنم. حالا در کنار کوهنوردی، دویدن هم جای ویژه‌ای در زندگی من پیدا کرده است. اگر شوق ورزش‌کردن را در دل یک نفر دیگر هم زنده کنم، بسیار خوشحال می‌شوم. از طرف دیگر، در آغاز راه کوهنوردی شروع به جست‌وجو کردم تا بهترین مسیرها را پیدا کنم و بدانم که چه لوازمی برای ما ضروری‌تر است. یافتن مطالب برای کسی که تازه می‌خواهد کوهنوردی را شروع کند ساده نبود. بسیاری از مطالب موجود در اینترنت هم فقط کپی از روی همدیگر است یا محصول قلم کسانی که شاید خودشان حتی یک بار هم پای در مسیری که از آن حرف می‌زنند نگذاشته‌اند. بی‌تجربگی ما و اطلاعات غلطی که دریافت می‌کردیم هم باعث شد در اوایل کار اشتباهات زیادی داشته باشیم؛ چه در خرید لوازم و چه در انتخاب مسیرها.
از همان روزهای اول و به خاطر همین دو دلیل، قصد داشتم که روزی درباره کوهنوردی بنویسم اما تنبلی مانع می‌شد. سرانجام این فرصت در این یادداشت‌های هفتگی برایم فراهم شد. اما اینجا قرار نیست فقط مسیرهای کوهنوردی معرفی کنم یا درباره لوازم ضروری برای آغاز کار حرف بزنم. هر موضوع مربوط به طبیعت و کوهنوردی، به‌ویژه حفظ محیط زیست، در این یادداشت‌ها جای خواهد داشت. صد البته من کوهنورد حرفه‌ای نیستم. حرف‌هایی که قرار است بزنم هم شاید به درد کوهنوردان حرفه‌ای نخورد. من یک خبرنگارم که کوه، طبیعت، سفر و دویدن را دوست دارد و قرار است اینجا از تجربه‌های خودم در کوهستان بنویسم.
اگر قصد دارید امسال کوهنوردی را شروع کنید یا به صورت جدی‌تر به آن بپردازید، با من همراه شوید. اما پیش از آن، گفتن چند نکته بسیار مهم است؛ پوتین سربازی، کوله شهری و عینک آفتابی‌ای که از دست‌فروش کنار خیابان خریده‌اید مناسب کوهستان نیست. تجهیزات غیراستاندارد به شما آسیب می‌زند. اگر برای جان و سلامتی خودتان هم ارزش قائل نیستید، دست‌کم به فکر جیبتان باشید و با کتانی به کوه نروید. محیط زیست اطراف را هم فراموش نکنید. روشن‌کردن آتش، خارج‌شدن از پاکوب، کندن گیاهان و نزدیک‌شدن و غذا دادن به حیوانات، شاید کارهایی هیجان‌انگیز به نظر برسد، اما آسیب‌های جبران‌ناپذیری به محیط زیست می‌زند. بررسی وضعیت هوا پیش از حرکت به سوی کوهستان هم اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. اگر همچنان به فکر خودتان نیستید، به امدادگرانی فکر کنید که در شرایط خطرناک کوهستان باید جان دیگران را نجات بدهند. این جمله را هم از رینولد مسنر یکی از بزرگ‌ترین کوهنوردان تاریخ در خاطر داشته باشید: «هنر کوهنوردی زنده‌ماندن است نه مردن».
موضوع بسیار مهم دیگر زمان است. وقتی درباره زمان لازم برای صعود به یک قله یا گذر از یک مسیر گفته می‌شود، زمان لازم برای یک کوهنورد با آمادگی متوسط است و البته ارتفاعی که می‌گیرید و زمانی که برای استراحت نیاز دارید. ماجرای زمستان هم که به‌طور کامل فرق می‌کند. در کوهنوردی قانون ساعت ۱۴ را هم فراموش نکنید. هر جای صعود که هستید، پیش از ساعت ۱۴ باید به سوی ارتفاعات پایین‌تر حرکت کنید. بنابراین سحرخیزی در کوهنوردی بسیار مهم است. اگر توان این را ندارید که صبح خیلی زود از خوابتان بزنید، بهتر است به فکر برنامه دیگری برای آخر هفته خود باشید.

محمدحسن آجرلو: چند سال پیش به روستایی در گیلان سفر کرده بودیم. در یکی از روزهای این سفر، گذارمان به بندر انزلی افتاد. همسرم پیشنهاد داد که به اسکله برویم و منظره زیبای آن را تماشا کنیم. برای پیدا کردن راه، از مردم شهر پرس‌وجو می‌کردیم که یک جوان به ما پیشنهاد قایق‌سواری داد. از جایی حرف می‌زد که هزار اسب و گاو وحشی دارد. پیش خود فکر کردیم که ما را مسافرانی ناشی دیده و لابد در آن مکان مورد نظرش یکی، دو گاو و اسب هم وجود دارد اما چون قیمت پایینی پیشنهاد داده بود و ما هم برنامه ویژه دیگری نداشتیم، همراهش شدیم. چند دقیقه بیشتر از شهر فاصله نگرفته بودیم که به مقصد رسیدیم. برای چند ثانیه نفسمان حبس و زانوهایمان سست شده بود. آنچه را می‌دیدیم باور نمی‌کردیم. تا چشم کار می‌کرد دشتی سبز بود و بی‌شمار اسب وحشی و گاومیش. اوضاع از آنچه آن جوان می‌گفت هم رؤیایی‌تر بود. همین تجربه بی‌نظیر و به ظاهر ساده، نگاه من به زندگی را تغییر داد. مدام به این فکر می‌کردم که چه چیزی با ارزش این تجربه گران‌بها برابری می‌کند؟ در راه بازگشت از این سفر، با همسرم که درباره همین موضوع حرف می‌زدیم، تصمیم گرفتیم بیشتر سفر کنیم و به طبیعت نزدیک‌تر شویم. در گام نخست هم قرار گذاشتیم پایان هفته بعدی به کوه برویم. داستان کوهنوردی ما از همین ماجرای ساده شروع شد.
اما چرا این داستان را تعریف کردم و اینجا قرار است چه بگویم؟ تجربه کوهنوردی به قدری خوشایند بود که در این سال‌ها همیشه تلاش کرده‌ام دیگران را نیز به این کار تشویق کنم. حالا در کنار کوهنوردی، دویدن هم جای ویژه‌ای در زندگی من پیدا کرده است. اگر شوق ورزش‌کردن را در دل یک نفر دیگر هم زنده کنم، بسیار خوشحال می‌شوم. از طرف دیگر، در آغاز راه کوهنوردی شروع به جست‌وجو کردم تا بهترین مسیرها را پیدا کنم و بدانم که چه لوازمی برای ما ضروری‌تر است. یافتن مطالب برای کسی که تازه می‌خواهد کوهنوردی را شروع کند ساده نبود. بسیاری از مطالب موجود در اینترنت هم فقط کپی از روی همدیگر است یا محصول قلم کسانی که شاید خودشان حتی یک بار هم پای در مسیری که از آن حرف می‌زنند نگذاشته‌اند. بی‌تجربگی ما و اطلاعات غلطی که دریافت می‌کردیم هم باعث شد در اوایل کار اشتباهات زیادی داشته باشیم؛ چه در خرید لوازم و چه در انتخاب مسیرها.
از همان روزهای اول و به خاطر همین دو دلیل، قصد داشتم که روزی درباره کوهنوردی بنویسم اما تنبلی مانع می‌شد. سرانجام این فرصت در این یادداشت‌های هفتگی برایم فراهم شد. اما اینجا قرار نیست فقط مسیرهای کوهنوردی معرفی کنم یا درباره لوازم ضروری برای آغاز کار حرف بزنم. هر موضوع مربوط به طبیعت و کوهنوردی، به‌ویژه حفظ محیط زیست، در این یادداشت‌ها جای خواهد داشت. صد البته من کوهنورد حرفه‌ای نیستم. حرف‌هایی که قرار است بزنم هم شاید به درد کوهنوردان حرفه‌ای نخورد. من یک خبرنگارم که کوه، طبیعت، سفر و دویدن را دوست دارد و قرار است اینجا از تجربه‌های خودم در کوهستان بنویسم.
اگر قصد دارید امسال کوهنوردی را شروع کنید یا به صورت جدی‌تر به آن بپردازید، با من همراه شوید. اما پیش از آن، گفتن چند نکته بسیار مهم است؛ پوتین سربازی، کوله شهری و عینک آفتابی‌ای که از دست‌فروش کنار خیابان خریده‌اید مناسب کوهستان نیست. تجهیزات غیراستاندارد به شما آسیب می‌زند. اگر برای جان و سلامتی خودتان هم ارزش قائل نیستید، دست‌کم به فکر جیبتان باشید و با کتانی به کوه نروید. محیط زیست اطراف را هم فراموش نکنید. روشن‌کردن آتش، خارج‌شدن از پاکوب، کندن گیاهان و نزدیک‌شدن و غذا دادن به حیوانات، شاید کارهایی هیجان‌انگیز به نظر برسد، اما آسیب‌های جبران‌ناپذیری به محیط زیست می‌زند. بررسی وضعیت هوا پیش از حرکت به سوی کوهستان هم اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. اگر همچنان به فکر خودتان نیستید، به امدادگرانی فکر کنید که در شرایط خطرناک کوهستان باید جان دیگران را نجات بدهند. این جمله را هم از رینولد مسنر یکی از بزرگ‌ترین کوهنوردان تاریخ در خاطر داشته باشید: «هنر کوهنوردی زنده‌ماندن است نه مردن».
موضوع بسیار مهم دیگر زمان است. وقتی درباره زمان لازم برای صعود به یک قله یا گذر از یک مسیر گفته می‌شود، زمان لازم برای یک کوهنورد با آمادگی متوسط است و البته ارتفاعی که می‌گیرید و زمانی که برای استراحت نیاز دارید. ماجرای زمستان هم که به‌طور کامل فرق می‌کند. در کوهنوردی قانون ساعت ۱۴ را هم فراموش نکنید. هر جای صعود که هستید، پیش از ساعت ۱۴ باید به سوی ارتفاعات پایین‌تر حرکت کنید. بنابراین سحرخیزی در کوهنوردی بسیار مهم است. اگر توان این را ندارید که صبح خیلی زود از خوابتان بزنید، بهتر است به فکر برنامه دیگری برای آخر هفته خود باشید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.