|

رئیس فراکسیون کارگری مجلس شورای اسلامی:

کرونا یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل کارگری را از بین برده است

رق: موج بی‌کاری پس از همه‌گیری ویروس کرونا نه‌تنها در ایران، بلکه تقریبا به همه کشورهای دنیا رسید و در این یک سال افراد زیادی کار خود را از دست دادند تا شرایط مالی و معیشتی اقشار کم‌بضاعت به حالت بحران نزدیک شود. در ایران هم آمارهای رسمی از بی‌کارشدن نزدیک به یک‌و‌نیم میلیون کارگر حکایت دارد. آمار افرادی که کار خود را از دست دادند البته به دلیل بیمه‌نبودن برخی کارگران دقیق نیست، اما تخمین زده می‌شود که بی‌کاری شدید چند ماه اول در ماه‌های بعد با شیب کمتری ادامه پیدا کرد و حتی افرادی حالا به کار خود بازگشته‌اند. بی‌کاری مشکلات مضاعفی را هم با خود برای کارگران و خانواده‌های آنها به همراه آورد و این در شرایطی است که همه‌گیری میزان تورم را هم به شکل کم‌سابقه‌ای بالا برده بود. آن‌طور که «علی بابایی‌کارنامی»، رئیس فراکسیون کارگری مجلس یازدهم می‌گوید، مجلس ایران و فراکسیون کارگری با علم به این شرایط، تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا حمایت شایسته‌ای از کارگران و خانواده‌های کم‌بضاعت داشته باشند. او در این گفت‌و‌گو از تلاش‌های مجلس در این یک‌ سال و برنامه‌های آینده می‌گوید.

‌‌جناب بابایی می‌دانیم که کرونا چه آثاری بر شرایط اقتصادی همه اقشار داشته و گفته می‌شود کارگران و دهک‌های پایین جامعه آسیب‌های بیشتری هم دیده‌اند. آیا آمار و ارقامی وجود دارد که نشان دهد شرایط جامعه کارگری ایران در یک سال گذشته به چه شکل بوده ‌است؟
بله؛ طبیعی است که ویروس کرونا و این همه‌گیری آسیب‌های فراوانی ایجاد کرده، ولی بر مشاغل خدماتی و کارگری تأثیر بیشتری داشته ‌است. این ویروس بر یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل تأثیر جدی داشته و حتی بیش از این عدد، شغل از بین رفته است. البته می‌دانیم که برخی کارگران حتی بیمه هم نیستند و در آمار رسمی به خوبی و دقیق دیده نمی‌شوند؛ درباره همین یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل، کارگرانی البته لزوما بیمه بی‌کاری نداشتند و تعدادی هم کارگران فصلی بودند یا مثلا کارگران ساختمانی که بیمه نمی‌شوند یا کارگران فصلی زیرمجموعه بخش کشاورزی. در مجموع و با این توضیحات، بیش از یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل در دوران کرونا از بین رفته است. مثلا کارکنان هتل‌ها و متل‌ها و بسیار از کارگران خدماتی شغل خود را عملا از دست دادند؛ چون این کارها مثل سینماها، هتل‌ها، مراکز تفریحی و گردشگری و‌... عملا تعطیلی بودند. سرجمع گزارش مراکز آماری می‌گوید حداقل یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل از بین رفته و این روند و اتفاقات در سبد خانوار کارگران تأثیر منفی فراوانی ایجاد کرده است.
‌در این سال، خانواده‌های کارگری و دهک‌های پایین جامعه، در برخورد با همین ویروس و بحث سلامت هم مشکلات فراوانی داشتند. اگر کارگری به این ویروس مبتلا می‌شد، هم نگران هزینه درمان می‌شد و هم نگران نان‌ خانواده در روزهای بیماری و پس از آن. در گام اول برای بررسی این بحث، آیا آمار و ارقامی از تعداد مبتلایان و جان‌باختگان جامعه کارگری بر اثر ویروس کرونا وجود دارد؟
متأسفانه درباره تعداد مبتلایان و جان‌باختگان این ویروس در جامعه کارگری آمار و اطلاعات دقیقی در دست نیست و اصلا چنین بانکی در کشور وجود ندارد. درباره مشاغل رسمی مثل معلم یا کارمند بانک و دیگر کارمندان رسمی یا مشاغل مشخص با بیمه تعریف‌شده، شاید چنین آماری قابل حصول باشد، ولی درباره کارگران اصلا این‌طور نیست و حتی درباره تعریف کارگر هم جمع‌بندی دقیقی نیست، چه برسد به آمار بیماری یا تلفات. علاوه ‌بر این، ما در بدنه خود دولت حدود ۳۰۰ هزار شغل داریم که در پایین‌دست یا مشاغل سطح پایین دولت کار می‌کنند و از نظر ما کارگر هستند؛ چون حقوق، قرارداد و شرایط کاری آنها کارگری است. در مجموع می‌خواهم بگویم آمار دقیقی در این زمینه نیست، اما برآوردها حاکی از این است که بیش از ۵۰ درصد آسیب‌دیدگان کرونا، چه در بخش بستری و چه در بخش فوت، از کارگران یا خانواده‌های آنها هستند. می‌دانیم خانواده کارگری بیش از ۴۰ میلیون نفر هستند و طبیعی است که نیمی از آنها آمار فوتی و آسیب‌دیدگان را تشکیل دهد. به عبارت دیگر، نیمی از جامعه ما کارگران یا خانواده‌های کارگری است و قاعدتا نیمی از آمار مبتلایان و جان‌باختگان هم از این خانواده‌ها و جامعه کارگری است. این ویروس و بیماری اقشار جامعه را به یک شکل و برابر تحت تأثیر قرار نداده است؛ در همه کشورها و همچنین کشور ما، اقشار ضعیف‌تر و دهک‌ها پایین جامعه بیشتر در معرض ابتلا یا مرگ این بیماری قرار گرفتند و به همین دلیل می‌گویم دست‌کم نیمی از آمار مربوط به خانواده کارگری است.
‌‌بحث آمار و تعداد مبتلایان و جان‌باختگان جامعه کارگری از این جهت مهم است که می‌تواند برآوردی از مشکلات نیمی از جامعه به ما بدهد. می‌دانیم اگر کارگری به این بیماری مبتلا شود در صورت نبود حمایت‌ها، هم در هزینه درمان و هم درآمد خانواده با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو خواهد شد یا اگر کارگری بدون سابقه بیمه جان خود را از دست دهد خانواده‌اش با مشکلات فراوانی روبه‌رو خواهند شد. این بحث به این دلیل مطرح شد که بپرسیم در مجلس و فراکسیون کارگری چه طرح و برنامه‌ای برای حمایت این جامعه لحاظ شده است؟
این نگرانی‌ها کاملا درست و بحق است و ما در مجلس از روز اول همین نگرانی را داشتیم و پیگیر راهکارهای مختلف بودیم. بدنه هم حمایت خوبی داشت. بر اساس طرح مصوب ما در مجلس که «طرح تأمین کالاهای اساسی» نام داشت، از اول مهر تا پایان سال کمک‌هزینه‌ای سرانه به این خانواده‌ها پرداخت شده و من اعداد را که دیدیم دامنه وسیع‌تری در بین کارگران را در بر گرفته است. مثلا ما تمام کارگران را که در این کشور بیمه نبودند، در اولویت این طرح قرار دادیم؛ حدود هفت میلیون نفر که همه کارگرند و در شرایط سختی کار می‌کنند. این افراد اولین نفراتی بودند که مشمول این طرح شدند.
‌‌آقای بابایی درباره همین طرح بیشتر بگویید؛ مجلس چه کاری انجام داد؟
یکی همین طرح است که البته اختلاف‌ نظر با دولت بود، ولی تصویب شد و از مهر اول تا پایان سال هم اجرا شد. مصوبه مجلس ۶۲ میلیون ایرانی بوده که در نهایت درباره بیش از ۴۰ میلیون اجرا شده‌ است. جمع‌بندی ما بوده که بیش از ۶۰ میلیون ایرانی آسیب دیدند و باید از آنها حمایت شود؛ اما سرجمع و با همکاری دولت و مجلس ۴۰ میلیون نفر مشمول این طرح شدند. فعلا این تعداد این حمایت را می‌گیرند، ولی ما همچنان اعتقاد داریم به همه آن ۶۰ میلیون این کمک رخ دهد و حتی آقای قالیباف جدیدا نامه‌ای به آقای نوبخت نوشته که به همه پرداخت شود. موضوع بعد بیمه اجتماعی است. این یک تفاهم‌نامه با تأمین اجتماعی و صندوق‌های بیمه است که هر فردی کرونا گرفته که هفت دهک پایین جامعه را شامل می‌شود هزینه‌های بیمه‌ای حساب شود.
‌درباره همین بحث درمان، یک نگرانی هم هزینه‌های درمان کرونا آن‌هم برای دهک‌های پایین است. چه کاری انجام شده و آیا هزینه درمان واقعا رایگان یا ناچیز بوده‌ و همچنان هست؟
بله و اکثر دهک‌های ضعیف و اکثر مردم در بیمارستان‌های دولتی بستری هستند، مگر همان ماه‌های اول که فضا مناسب نبود و برخی بیمارستان‌های خصوصی آماده شده بود. الان اطلاعات ما از کشور نشان می‌دهد بیش از ۸۰،۹۰ درصد بیمارستان‌های که در زمینه کرونا کار می‌کنند، دولتی هستند و مجلس تلاش کرد همه افراد بستری در بیمارستان‌های دولتی نگران هزینه نباشند و هزینه‌ها تأمین شود و الان این اتفاق رخ داده است و کسی نیست که در بیمارستان دولتی بستری شده‌ باشد و نگرانی درباره هزینه داشته باشد و به همین دلیل باید از وزارت بهداشت، تأمین اجتماعی و بیمه سلامت و همه دستگاه‌های فعال در این زمینه تشکر کرد.
‌‌همین بحث را می‌توان درباره واکسیناسیون هم داشت. اگر شرایط برای تولید یا واردات واکسن فراهم شود، می‌توان امیدوار بود که اقشار فرودست و جامعه کارگری بتوانند به راحتی از آن استفاده کنند؟
بله؛ در بحث واکسن هم نباید نگرانی باشد. یک بحث ملی است و حتما مجلس کمک خواهد کرد و در این زمینه دغدغه دارد که در مجموع واکسن مجانی باشد و از خانواده‌ها چیزی یا هزینه‌ای گرفته نشود. اگر هم قرار باشد هزینه‌ای پرداخت شود، رویکرد مجلس کمک از خانواده‌ها و دهک‌های آسیب‌پذیر است. مجلس پیش‌تر هم و در بودجه رقمی را برای حمایت از سلامت و بحث واکسن مشخص کرده است و در این زمینه نگرانی وجود ندارد.
‌‌اگر واکسن داخلی به نتیجه برسد یا آن‌چنان که این روزها بحث واردات مطرح شده و حتی چندین محموله هم وارد شده، کم‌کم به دوران پساکرونا نزدیک خواهیم شد. برای بازگشت کارگران بی‌کار‌شده و همچنین مشاغل از‌‌بین‌رفته چه کاری باید انجام شود و آیا مجلس در این زمینه برنامه‌ یا نظارتی خواهد داشت؟
نکته بسیار مهمی است. حمایت از مشاغلی که در دوره کرونا آسیب دیدند از قبل شروع شده و همچنان باید ادامه پیدا کند و زمینه بازگشت مشاغل هم فراهم شود. این حمایت چه در قالب ستاد تسهیل، اگر بانکی یا دفتری یا مشاغلی مشکل دارند حتما کمک شود و بنگاه‌های فعال در زمینه اشتغال حمایت شود و چه در روش‌های دیگر باید ادامه پیدا کند. شاید مقدورات مالی اجازه حمایت‌های همه‌جانبه را ندهد، ولی در حد توان باید تلاش شود. درباره آن دهک‌ و اقشار آسیب‌پذیر هم که بحث شده بود مهم است اشاره شود که رهبری معظم در ستاد مقابله با کرونا دستوراتی به وزارت رفاه و سازمان تأمین اجتماعی دادند که بیش از هفت، هشت میلیون ایرانی که بیمه نداشتند، بیمه بگیرند. الان مجلس و دولت طرح و لایحه را آماده کردند؛ تحت عنوان بیمه فراگیر ایرانیان که برای اولین‌بار در کشور تصویب می‌شود و در شرایط بحران از مشاغل حمایت اساسی می‌کند. ما جلسه‌ای با سازمان تأمین اجتماعی داشتیم و دیدیم این طرح در حال انجام است و کارها به خوبی پیش می‌رود.
‌‌یعنی طرح در چه مرحله‌ای است و چه زمانی ممکن است به مرحله اجرا برسد؟
الان طرح آماده شده که یا در جلسه سران سه قوه یا در مجلس تصویب می‌شود. پیش‌بینی می‌شود تا یک ماه دیگر به سرانجام برسد.
‌ درباره حمایت از مردم و مصوبه مجلس، گویا می‌گوید که حمایت و پرداخت کمک به مردم تا پایان اسفند ۹۹ باشد. برای سال پیش‌رو تکلیف چه می‌شود؟
بله؛ زمان‌بندی طرح مجلس از مهر ۹۹ تا اسفند ۹۹ بوده است؛ اما اگر شرایط کرونا به همین شکل فراگیر پیش برود، حتما در قالب یک طرح جدید یا تبصره ادامه پیدا خواهد کرد. رویکرد مجلس حمایت از اقشار آسیب‌پذیر تا پایان این همه‌گیری است و اگر شرایط بهبود نداشته باشد، حتما به شکلی مناسب زمینه را برای ادامه این حمایت‌ها فراهم خواهیم کرد.

رق: موج بی‌کاری پس از همه‌گیری ویروس کرونا نه‌تنها در ایران، بلکه تقریبا به همه کشورهای دنیا رسید و در این یک سال افراد زیادی کار خود را از دست دادند تا شرایط مالی و معیشتی اقشار کم‌بضاعت به حالت بحران نزدیک شود. در ایران هم آمارهای رسمی از بی‌کارشدن نزدیک به یک‌و‌نیم میلیون کارگر حکایت دارد. آمار افرادی که کار خود را از دست دادند البته به دلیل بیمه‌نبودن برخی کارگران دقیق نیست، اما تخمین زده می‌شود که بی‌کاری شدید چند ماه اول در ماه‌های بعد با شیب کمتری ادامه پیدا کرد و حتی افرادی حالا به کار خود بازگشته‌اند. بی‌کاری مشکلات مضاعفی را هم با خود برای کارگران و خانواده‌های آنها به همراه آورد و این در شرایطی است که همه‌گیری میزان تورم را هم به شکل کم‌سابقه‌ای بالا برده بود. آن‌طور که «علی بابایی‌کارنامی»، رئیس فراکسیون کارگری مجلس یازدهم می‌گوید، مجلس ایران و فراکسیون کارگری با علم به این شرایط، تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا حمایت شایسته‌ای از کارگران و خانواده‌های کم‌بضاعت داشته باشند. او در این گفت‌و‌گو از تلاش‌های مجلس در این یک‌ سال و برنامه‌های آینده می‌گوید.

‌‌جناب بابایی می‌دانیم که کرونا چه آثاری بر شرایط اقتصادی همه اقشار داشته و گفته می‌شود کارگران و دهک‌های پایین جامعه آسیب‌های بیشتری هم دیده‌اند. آیا آمار و ارقامی وجود دارد که نشان دهد شرایط جامعه کارگری ایران در یک سال گذشته به چه شکل بوده ‌است؟
بله؛ طبیعی است که ویروس کرونا و این همه‌گیری آسیب‌های فراوانی ایجاد کرده، ولی بر مشاغل خدماتی و کارگری تأثیر بیشتری داشته ‌است. این ویروس بر یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل تأثیر جدی داشته و حتی بیش از این عدد، شغل از بین رفته است. البته می‌دانیم که برخی کارگران حتی بیمه هم نیستند و در آمار رسمی به خوبی و دقیق دیده نمی‌شوند؛ درباره همین یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل، کارگرانی البته لزوما بیمه بی‌کاری نداشتند و تعدادی هم کارگران فصلی بودند یا مثلا کارگران ساختمانی که بیمه نمی‌شوند یا کارگران فصلی زیرمجموعه بخش کشاورزی. در مجموع و با این توضیحات، بیش از یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل در دوران کرونا از بین رفته است. مثلا کارکنان هتل‌ها و متل‌ها و بسیار از کارگران خدماتی شغل خود را عملا از دست دادند؛ چون این کارها مثل سینماها، هتل‌ها، مراکز تفریحی و گردشگری و‌... عملا تعطیلی بودند. سرجمع گزارش مراکز آماری می‌گوید حداقل یک‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار شغل از بین رفته و این روند و اتفاقات در سبد خانوار کارگران تأثیر منفی فراوانی ایجاد کرده است.
‌در این سال، خانواده‌های کارگری و دهک‌های پایین جامعه، در برخورد با همین ویروس و بحث سلامت هم مشکلات فراوانی داشتند. اگر کارگری به این ویروس مبتلا می‌شد، هم نگران هزینه درمان می‌شد و هم نگران نان‌ خانواده در روزهای بیماری و پس از آن. در گام اول برای بررسی این بحث، آیا آمار و ارقامی از تعداد مبتلایان و جان‌باختگان جامعه کارگری بر اثر ویروس کرونا وجود دارد؟
متأسفانه درباره تعداد مبتلایان و جان‌باختگان این ویروس در جامعه کارگری آمار و اطلاعات دقیقی در دست نیست و اصلا چنین بانکی در کشور وجود ندارد. درباره مشاغل رسمی مثل معلم یا کارمند بانک و دیگر کارمندان رسمی یا مشاغل مشخص با بیمه تعریف‌شده، شاید چنین آماری قابل حصول باشد، ولی درباره کارگران اصلا این‌طور نیست و حتی درباره تعریف کارگر هم جمع‌بندی دقیقی نیست، چه برسد به آمار بیماری یا تلفات. علاوه ‌بر این، ما در بدنه خود دولت حدود ۳۰۰ هزار شغل داریم که در پایین‌دست یا مشاغل سطح پایین دولت کار می‌کنند و از نظر ما کارگر هستند؛ چون حقوق، قرارداد و شرایط کاری آنها کارگری است. در مجموع می‌خواهم بگویم آمار دقیقی در این زمینه نیست، اما برآوردها حاکی از این است که بیش از ۵۰ درصد آسیب‌دیدگان کرونا، چه در بخش بستری و چه در بخش فوت، از کارگران یا خانواده‌های آنها هستند. می‌دانیم خانواده کارگری بیش از ۴۰ میلیون نفر هستند و طبیعی است که نیمی از آنها آمار فوتی و آسیب‌دیدگان را تشکیل دهد. به عبارت دیگر، نیمی از جامعه ما کارگران یا خانواده‌های کارگری است و قاعدتا نیمی از آمار مبتلایان و جان‌باختگان هم از این خانواده‌ها و جامعه کارگری است. این ویروس و بیماری اقشار جامعه را به یک شکل و برابر تحت تأثیر قرار نداده است؛ در همه کشورها و همچنین کشور ما، اقشار ضعیف‌تر و دهک‌ها پایین جامعه بیشتر در معرض ابتلا یا مرگ این بیماری قرار گرفتند و به همین دلیل می‌گویم دست‌کم نیمی از آمار مربوط به خانواده کارگری است.
‌‌بحث آمار و تعداد مبتلایان و جان‌باختگان جامعه کارگری از این جهت مهم است که می‌تواند برآوردی از مشکلات نیمی از جامعه به ما بدهد. می‌دانیم اگر کارگری به این بیماری مبتلا شود در صورت نبود حمایت‌ها، هم در هزینه درمان و هم درآمد خانواده با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو خواهد شد یا اگر کارگری بدون سابقه بیمه جان خود را از دست دهد خانواده‌اش با مشکلات فراوانی روبه‌رو خواهند شد. این بحث به این دلیل مطرح شد که بپرسیم در مجلس و فراکسیون کارگری چه طرح و برنامه‌ای برای حمایت این جامعه لحاظ شده است؟
این نگرانی‌ها کاملا درست و بحق است و ما در مجلس از روز اول همین نگرانی را داشتیم و پیگیر راهکارهای مختلف بودیم. بدنه هم حمایت خوبی داشت. بر اساس طرح مصوب ما در مجلس که «طرح تأمین کالاهای اساسی» نام داشت، از اول مهر تا پایان سال کمک‌هزینه‌ای سرانه به این خانواده‌ها پرداخت شده و من اعداد را که دیدیم دامنه وسیع‌تری در بین کارگران را در بر گرفته است. مثلا ما تمام کارگران را که در این کشور بیمه نبودند، در اولویت این طرح قرار دادیم؛ حدود هفت میلیون نفر که همه کارگرند و در شرایط سختی کار می‌کنند. این افراد اولین نفراتی بودند که مشمول این طرح شدند.
‌‌آقای بابایی درباره همین طرح بیشتر بگویید؛ مجلس چه کاری انجام داد؟
یکی همین طرح است که البته اختلاف‌ نظر با دولت بود، ولی تصویب شد و از مهر اول تا پایان سال هم اجرا شد. مصوبه مجلس ۶۲ میلیون ایرانی بوده که در نهایت درباره بیش از ۴۰ میلیون اجرا شده‌ است. جمع‌بندی ما بوده که بیش از ۶۰ میلیون ایرانی آسیب دیدند و باید از آنها حمایت شود؛ اما سرجمع و با همکاری دولت و مجلس ۴۰ میلیون نفر مشمول این طرح شدند. فعلا این تعداد این حمایت را می‌گیرند، ولی ما همچنان اعتقاد داریم به همه آن ۶۰ میلیون این کمک رخ دهد و حتی آقای قالیباف جدیدا نامه‌ای به آقای نوبخت نوشته که به همه پرداخت شود. موضوع بعد بیمه اجتماعی است. این یک تفاهم‌نامه با تأمین اجتماعی و صندوق‌های بیمه است که هر فردی کرونا گرفته که هفت دهک پایین جامعه را شامل می‌شود هزینه‌های بیمه‌ای حساب شود.
‌درباره همین بحث درمان، یک نگرانی هم هزینه‌های درمان کرونا آن‌هم برای دهک‌های پایین است. چه کاری انجام شده و آیا هزینه درمان واقعا رایگان یا ناچیز بوده‌ و همچنان هست؟
بله و اکثر دهک‌های ضعیف و اکثر مردم در بیمارستان‌های دولتی بستری هستند، مگر همان ماه‌های اول که فضا مناسب نبود و برخی بیمارستان‌های خصوصی آماده شده بود. الان اطلاعات ما از کشور نشان می‌دهد بیش از ۸۰،۹۰ درصد بیمارستان‌های که در زمینه کرونا کار می‌کنند، دولتی هستند و مجلس تلاش کرد همه افراد بستری در بیمارستان‌های دولتی نگران هزینه نباشند و هزینه‌ها تأمین شود و الان این اتفاق رخ داده است و کسی نیست که در بیمارستان دولتی بستری شده‌ باشد و نگرانی درباره هزینه داشته باشد و به همین دلیل باید از وزارت بهداشت، تأمین اجتماعی و بیمه سلامت و همه دستگاه‌های فعال در این زمینه تشکر کرد.
‌‌همین بحث را می‌توان درباره واکسیناسیون هم داشت. اگر شرایط برای تولید یا واردات واکسن فراهم شود، می‌توان امیدوار بود که اقشار فرودست و جامعه کارگری بتوانند به راحتی از آن استفاده کنند؟
بله؛ در بحث واکسن هم نباید نگرانی باشد. یک بحث ملی است و حتما مجلس کمک خواهد کرد و در این زمینه دغدغه دارد که در مجموع واکسن مجانی باشد و از خانواده‌ها چیزی یا هزینه‌ای گرفته نشود. اگر هم قرار باشد هزینه‌ای پرداخت شود، رویکرد مجلس کمک از خانواده‌ها و دهک‌های آسیب‌پذیر است. مجلس پیش‌تر هم و در بودجه رقمی را برای حمایت از سلامت و بحث واکسن مشخص کرده است و در این زمینه نگرانی وجود ندارد.
‌‌اگر واکسن داخلی به نتیجه برسد یا آن‌چنان که این روزها بحث واردات مطرح شده و حتی چندین محموله هم وارد شده، کم‌کم به دوران پساکرونا نزدیک خواهیم شد. برای بازگشت کارگران بی‌کار‌شده و همچنین مشاغل از‌‌بین‌رفته چه کاری باید انجام شود و آیا مجلس در این زمینه برنامه‌ یا نظارتی خواهد داشت؟
نکته بسیار مهمی است. حمایت از مشاغلی که در دوره کرونا آسیب دیدند از قبل شروع شده و همچنان باید ادامه پیدا کند و زمینه بازگشت مشاغل هم فراهم شود. این حمایت چه در قالب ستاد تسهیل، اگر بانکی یا دفتری یا مشاغلی مشکل دارند حتما کمک شود و بنگاه‌های فعال در زمینه اشتغال حمایت شود و چه در روش‌های دیگر باید ادامه پیدا کند. شاید مقدورات مالی اجازه حمایت‌های همه‌جانبه را ندهد، ولی در حد توان باید تلاش شود. درباره آن دهک‌ و اقشار آسیب‌پذیر هم که بحث شده بود مهم است اشاره شود که رهبری معظم در ستاد مقابله با کرونا دستوراتی به وزارت رفاه و سازمان تأمین اجتماعی دادند که بیش از هفت، هشت میلیون ایرانی که بیمه نداشتند، بیمه بگیرند. الان مجلس و دولت طرح و لایحه را آماده کردند؛ تحت عنوان بیمه فراگیر ایرانیان که برای اولین‌بار در کشور تصویب می‌شود و در شرایط بحران از مشاغل حمایت اساسی می‌کند. ما جلسه‌ای با سازمان تأمین اجتماعی داشتیم و دیدیم این طرح در حال انجام است و کارها به خوبی پیش می‌رود.
‌‌یعنی طرح در چه مرحله‌ای است و چه زمانی ممکن است به مرحله اجرا برسد؟
الان طرح آماده شده که یا در جلسه سران سه قوه یا در مجلس تصویب می‌شود. پیش‌بینی می‌شود تا یک ماه دیگر به سرانجام برسد.
‌ درباره حمایت از مردم و مصوبه مجلس، گویا می‌گوید که حمایت و پرداخت کمک به مردم تا پایان اسفند ۹۹ باشد. برای سال پیش‌رو تکلیف چه می‌شود؟
بله؛ زمان‌بندی طرح مجلس از مهر ۹۹ تا اسفند ۹۹ بوده است؛ اما اگر شرایط کرونا به همین شکل فراگیر پیش برود، حتما در قالب یک طرح جدید یا تبصره ادامه پیدا خواهد کرد. رویکرد مجلس حمایت از اقشار آسیب‌پذیر تا پایان این همه‌گیری است و اگر شرایط بهبود نداشته باشد، حتما به شکلی مناسب زمینه را برای ادامه این حمایت‌ها فراهم خواهیم کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.