|

ضعف ایمنی معادن زغال‌سنگ را نمی‌توان به نرخ‌گذاری گره زد

سعید صمدی. دبیر انجمن زغال‌سنگ

مصرف زغال‌سنگ کشور در سال گذشته به دو میلیون و ۳۰۰ هزار تن رسید و امسال با توسعه فولادسازی‌ها و راه‌اندازی کوره بلند میدکو، پیش‌بینی می‌شود مصرف کنسانتره زغال‌سنگ از دو و نیم میلیون تن نیز عبور کرده و حتی به سه میلیون تن برسد. طبیعتا کسری موجود می‌بایست از طریق واردات تأمین شود که در کشوری با این میزان ذخیره، این امر هیچ منطق اقتصادی ندارد. این در حالی است که قیمت زغال‌سنگ داخلی تقریبا ۵۰ درصد کمتر از زغال‌سنگ وارداتی است و همین امر موجب کاهش سرمایه‌گذاری در این حوزه شده است. البته این قیمت پایین ناشی از شرایط بازار نیست و به صورت مصنوعی به بازار القا شده است. در چنین شرایطی، میزان سرمایه‌گذاری با استقبال کمتری روبه‌رو می‌شود؛ چراکه آخرین قیمت زغال‌سنگ مربوط به فرمولی است که در سال ۱۳۹۶ توسط وزارت صمت اعلام شده که بر مبنای ۲۶.5 درصد شمش فولاد خوزستان بوده و بر اساس میزان کیفیت ارائه‌شده توسط کارخانجات مختلف با نوساناتی همراه است. صنعت زغال‌سنگ از منابع مناسب و بازار ایده‌آلی برخوردار است و میزان مصرف این محصول در آینده نزدیک به چهار میلیون تن در سال خواهد رسید. بنابراین باید در ابتدا به موضوع واقعی‌سازی قیمت رسیدگی شود تا کمی به قیمت زغال‌سنگ وارداتی نزدیک شود. متأسفانه بسیاری از افراد، شرایط موجود در بازار زغال‌سنگ و مواردی مانند قیمت پایین و کمبود سرمایه‌گذاری را به ایمنی گره زده‌اند. این در حالی است که ایمنی معادن زغال‌سنگ خارج از بحث قیمتی آن است؛ چراکه قیمت به هر میزانی هم که باشد، نباید ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد. این تفکر که اگر قیمت زغال‌سنگ با کاهش شدید مواجه شود، معدن‌کاران ایمنی را فدای قیمت خواهند کرد، کاملا اشتباه است و اساسا ارگان‌های نظارتی بر اساس مقررات معادن را کنترل می‌کنند. سازمان نظام مهندسی معدن با توجه به گستردگی جغرافیایی و در اختیارداشتن کارشناسان مجرب، خوشبختانه بهترین سیستم نظارتی را بر معادن زغال‌سنگ داشته و در سال گذشته تمامي معادن زغال‌سنگ را از نظر شرایط ایمنی مورد بازرسی قرار داده و بدون شک، اگر معدنی قصد داشته باشد از استانداردهای ایمنی تخطی کند، قطعا با برخورد شدید این ارگان‌ها مواجه خواهند شد. سطح ایمنی یک تعریف مشخص دارد و شامل استانداردی می‌شود که آن را به ما ابلاغ می‌کنند و طبیعتا ممکن است این استانداردها در کشورهای مختلف متفاوت باشند بنابراین استانداردهای ایمنی آن با معدنی که به صورت کاملا سنتی اداره می‌شود، کاملا متفاوت خواهد بود؛ اما در مجموع معدن‌کار نمی‌تواند از آنچه مصوب است، تخطی کند.

مصرف زغال‌سنگ کشور در سال گذشته به دو میلیون و ۳۰۰ هزار تن رسید و امسال با توسعه فولادسازی‌ها و راه‌اندازی کوره بلند میدکو، پیش‌بینی می‌شود مصرف کنسانتره زغال‌سنگ از دو و نیم میلیون تن نیز عبور کرده و حتی به سه میلیون تن برسد. طبیعتا کسری موجود می‌بایست از طریق واردات تأمین شود که در کشوری با این میزان ذخیره، این امر هیچ منطق اقتصادی ندارد. این در حالی است که قیمت زغال‌سنگ داخلی تقریبا ۵۰ درصد کمتر از زغال‌سنگ وارداتی است و همین امر موجب کاهش سرمایه‌گذاری در این حوزه شده است. البته این قیمت پایین ناشی از شرایط بازار نیست و به صورت مصنوعی به بازار القا شده است. در چنین شرایطی، میزان سرمایه‌گذاری با استقبال کمتری روبه‌رو می‌شود؛ چراکه آخرین قیمت زغال‌سنگ مربوط به فرمولی است که در سال ۱۳۹۶ توسط وزارت صمت اعلام شده که بر مبنای ۲۶.5 درصد شمش فولاد خوزستان بوده و بر اساس میزان کیفیت ارائه‌شده توسط کارخانجات مختلف با نوساناتی همراه است. صنعت زغال‌سنگ از منابع مناسب و بازار ایده‌آلی برخوردار است و میزان مصرف این محصول در آینده نزدیک به چهار میلیون تن در سال خواهد رسید. بنابراین باید در ابتدا به موضوع واقعی‌سازی قیمت رسیدگی شود تا کمی به قیمت زغال‌سنگ وارداتی نزدیک شود. متأسفانه بسیاری از افراد، شرایط موجود در بازار زغال‌سنگ و مواردی مانند قیمت پایین و کمبود سرمایه‌گذاری را به ایمنی گره زده‌اند. این در حالی است که ایمنی معادن زغال‌سنگ خارج از بحث قیمتی آن است؛ چراکه قیمت به هر میزانی هم که باشد، نباید ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد. این تفکر که اگر قیمت زغال‌سنگ با کاهش شدید مواجه شود، معدن‌کاران ایمنی را فدای قیمت خواهند کرد، کاملا اشتباه است و اساسا ارگان‌های نظارتی بر اساس مقررات معادن را کنترل می‌کنند. سازمان نظام مهندسی معدن با توجه به گستردگی جغرافیایی و در اختیارداشتن کارشناسان مجرب، خوشبختانه بهترین سیستم نظارتی را بر معادن زغال‌سنگ داشته و در سال گذشته تمامي معادن زغال‌سنگ را از نظر شرایط ایمنی مورد بازرسی قرار داده و بدون شک، اگر معدنی قصد داشته باشد از استانداردهای ایمنی تخطی کند، قطعا با برخورد شدید این ارگان‌ها مواجه خواهند شد. سطح ایمنی یک تعریف مشخص دارد و شامل استانداردی می‌شود که آن را به ما ابلاغ می‌کنند و طبیعتا ممکن است این استانداردها در کشورهای مختلف متفاوت باشند بنابراین استانداردهای ایمنی آن با معدنی که به صورت کاملا سنتی اداره می‌شود، کاملا متفاوت خواهد بود؛ اما در مجموع معدن‌کار نمی‌تواند از آنچه مصوب است، تخطی کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.