|

جشنواره انسان و اراده

ابراهیم سعدالهی

جشنواره تمام شد، جوایز تقسیم شدند. آثاری برتر از دیگران با تندیس جشنواره از نویسندگی و کارگردانی گرفته تا بازی و ...
عوامل اجرایی اعم از طراحی صحنه، لباس و موسیقی و...
نگارنده سعی خود را کرد که به تمام اجراها .اعم از فضای باز و صحنه‌ای برسد که بتواند تحلیلی بر اجرا، .نوع اجراها و گونه‌های انتخابی اجرا از جانب نویسندگان و کارگردانان داشته باشد. به جای دست گذاشتن روی اجراها و نقاط قوت و ضعف آن به این نتیجه رسیدم؛ اینان که آمدند مارا خنداندند و گریاندند و رفتند از کجا آمدند؟ از کی چنین اراده‌ای را در خود رقم زده‌اند که به عنوان جسمی، روح و روان نمایش پیدا کرده‌اند و قد برافراشته‌اند، بزرگ مردان و زنان کوچکی که بزرگ مرد و بزرگ زن شده‌اند. در بیشتر آثار این عزیزان اندیشه حاکم بود و این اندیشه به آنان کمک می‌کرد که اجراهای خوب، سالم و صادقانه‌ای را داشته باشند.
جشنواره تئاتر معلولین این نظریه را به اثبات رساند که هنر نمایشی در راستای ساختار ، تفکر، عقل و احساس چه زیبا به کمک می‌آید، از نوع (تئاتر پسکو‌درام) تا ژانر‌های امتحان شده. تئاتر معلولین منطقه‌ای زاگرس رسالت مهم و ارزشمندی را دارا بود و آن نمایش خواسته‌ها، آرزوها و نوع نگاه این عزیزان به جامعه و جامعه به آن‌ها که در بیشتر آثار اجرایی به خصوص آثار اجرایی فضای باز، از جانب گروه‌های کردستان، ایلام، همدان و لرستان بود. در نمایش «ما می‌توانیم» و «ماده هفت» و «ازدواج کوچک»، «زنه کشور» و ...
نوع نگاه هنرمندانه این عزیزان به معضل برخورد جامعه با آن‌ها و آن‌ها با جامعه لحظات درخشانی را خلق کرده بودند، که بازیگران این آثار را فراموش می‌کردی که هر کدام نوعی معلولیت را با خود تا پایان زندگی به دوش می‌کشیدند، صلیب بر شانه‌ها کشیده‌ای که اراده کرده‌اند ناامیدی را تا جاده زندگی به صلیب بکشند و آوازی اهورایی در ستایش زندگی بسرایند که آری، آری، آری زندگی زیباست.
کارهایی در ژانر کودک و نوجوان شاد، پرشور و سرشار از خنده و گلمشت‌های آفتاب زیستن، این مقدمه در اصل ادای دین بنده به زحمات تمام این عزیزان بود که در هر اجرا و پایان آن در مقابل شادی‌های بی‌غل و غششان و گفتگوهای صمیمانه‌یشان سر تعظیم فرود می‌آوردم و از آن‌ها فعل خواستن توانستن است را می‌آموختم.
قبل از شروع مطلب اصلی جا دارد از «ساسان نصرار خانی» و «حسین رحیمی» که سال‌ها معلولان کرمانشاهی با آن‌ها نمایش کار می‌کردند و موفق هم بودند تشکر و قدردانی کرد. به قربان صدقه‌های مصلحت‌جویانه طول کشید تا پا گرفت از استانی به منطقه‌ای، از منطقه‌ای به سراسری. آن‌ها خودشان را به اثبات رساندند که جشنواره تئاتر برگزار شد. باید خدای ناکرده به خاطر منافع خودمان و دیگران از این عزیزان استفاده ابزاری نشود، نوشته‌‌ها در راستای دغدغه‌ها، نگرانی‌ها، اضطراب‌ها، امید و آرزوهای آن‌ها باشد انتخاب گونه‌های درام در باوری علمی، تخصصی و کارشناسانه شکل بگیرد که دوستان عزیز ما هنر و عرصه نمایش را جزیی از خواسته‌ های زندگیشان برای رسیدن به خواسته‌های معقولشان بدانند.
این چگونه میسر است جز با مهارت، پیگیری و جدی گرفتن (هنر تئاتر معلولین) اجراهای عمومی، کشاندن آنان به صحنه نمایش و کشاندن مردم به دیدن هنرنمایی، برگزاری کلاس‌های آموزشی و تربیتی این رشته و استقلال آ‌ن‌ها به عنوان هنرمندان عرصه تئاتر و نمایش که خود طراح نور، طراح گریم، کارگردان، نویسنده و بازیگرانی شدند که در شهر و استان خود به مانند دوستان تئاتری خود عرض اندام کنند. نهادها به کمکشان بیایند، از ترحم و دلسوزی نمایش با آن‌ها دست برداشته شود که در این جشنواره شاهد آن بودیم. این زیباست چون آن‌ها می‌یابند، تعریفی تازه از زیبایی برای ما می‌آورند، نگاهی معنایی به خندیدن و خنداندن، جالب اینجاست ملو‌درام‌های اجرایی خیابانی نمایش‌های به اجرا در آمده، ترمز کشیدن از کشدار بودن یک اثر را می‌گرفتند که ما به فکر برویم که چه زیبا گفت، ما می‌توانیم، هم کار کنیم، هم درس بخوانیم، هم هنرمند شویم.خب اشکالات فنی، اجرایی و نوشتاری کم نبود، اما تجربه بود، یعنی نمایش تجربی کارگردان حسنش به اینست که اشکالات کار را لحظه به لحظه برطرف کرد.جشنواره معلولین مال آن‌هاست، دوستان کارگردان مطمئنا باید سعی خود را بکنند که عوامل اصلی اجرایی از خود این عزیزان باشد. کاری که بعضی استان‌ها به این مقوله بها داده بودند و دیدیم بازی‌های خوبی هم به اجرا گذاشتند و اعتماد به آ‌ها و جلب اعتماد کامل آن‌ها، زدودن بار روانی این دوستان در طول تمرینات و ایجاد اعتماد به نفسی جداگانه، اضطراب لحظه‌ای را از آن‌ها می‌زداید. روانشناسی یکی از نمونه‌های بارز کارکردن با این عزیزان است.
امید است که امکان اجرای عمومی با برد تبلیغاتی خوب برای این عزیزان در سطح شهر و شهرستان‌ها، دعوت اجراهای برتر برای اجرای عمومی در استان حتی به مدت یک روز چه صحنه‌ای، چه خیابانی فراهم شود. مطمئنا آن‌ها را به راه تازه‌تری می‌کشانیم.

جشنواره تمام شد، جوایز تقسیم شدند. آثاری برتر از دیگران با تندیس جشنواره از نویسندگی و کارگردانی گرفته تا بازی و ...
عوامل اجرایی اعم از طراحی صحنه، لباس و موسیقی و...
نگارنده سعی خود را کرد که به تمام اجراها .اعم از فضای باز و صحنه‌ای برسد که بتواند تحلیلی بر اجرا، .نوع اجراها و گونه‌های انتخابی اجرا از جانب نویسندگان و کارگردانان داشته باشد. به جای دست گذاشتن روی اجراها و نقاط قوت و ضعف آن به این نتیجه رسیدم؛ اینان که آمدند مارا خنداندند و گریاندند و رفتند از کجا آمدند؟ از کی چنین اراده‌ای را در خود رقم زده‌اند که به عنوان جسمی، روح و روان نمایش پیدا کرده‌اند و قد برافراشته‌اند، بزرگ مردان و زنان کوچکی که بزرگ مرد و بزرگ زن شده‌اند. در بیشتر آثار این عزیزان اندیشه حاکم بود و این اندیشه به آنان کمک می‌کرد که اجراهای خوب، سالم و صادقانه‌ای را داشته باشند.
جشنواره تئاتر معلولین این نظریه را به اثبات رساند که هنر نمایشی در راستای ساختار ، تفکر، عقل و احساس چه زیبا به کمک می‌آید، از نوع (تئاتر پسکو‌درام) تا ژانر‌های امتحان شده. تئاتر معلولین منطقه‌ای زاگرس رسالت مهم و ارزشمندی را دارا بود و آن نمایش خواسته‌ها، آرزوها و نوع نگاه این عزیزان به جامعه و جامعه به آن‌ها که در بیشتر آثار اجرایی به خصوص آثار اجرایی فضای باز، از جانب گروه‌های کردستان، ایلام، همدان و لرستان بود. در نمایش «ما می‌توانیم» و «ماده هفت» و «ازدواج کوچک»، «زنه کشور» و ...
نوع نگاه هنرمندانه این عزیزان به معضل برخورد جامعه با آن‌ها و آن‌ها با جامعه لحظات درخشانی را خلق کرده بودند، که بازیگران این آثار را فراموش می‌کردی که هر کدام نوعی معلولیت را با خود تا پایان زندگی به دوش می‌کشیدند، صلیب بر شانه‌ها کشیده‌ای که اراده کرده‌اند ناامیدی را تا جاده زندگی به صلیب بکشند و آوازی اهورایی در ستایش زندگی بسرایند که آری، آری، آری زندگی زیباست.
کارهایی در ژانر کودک و نوجوان شاد، پرشور و سرشار از خنده و گلمشت‌های آفتاب زیستن، این مقدمه در اصل ادای دین بنده به زحمات تمام این عزیزان بود که در هر اجرا و پایان آن در مقابل شادی‌های بی‌غل و غششان و گفتگوهای صمیمانه‌یشان سر تعظیم فرود می‌آوردم و از آن‌ها فعل خواستن توانستن است را می‌آموختم.
قبل از شروع مطلب اصلی جا دارد از «ساسان نصرار خانی» و «حسین رحیمی» که سال‌ها معلولان کرمانشاهی با آن‌ها نمایش کار می‌کردند و موفق هم بودند تشکر و قدردانی کرد. به قربان صدقه‌های مصلحت‌جویانه طول کشید تا پا گرفت از استانی به منطقه‌ای، از منطقه‌ای به سراسری. آن‌ها خودشان را به اثبات رساندند که جشنواره تئاتر برگزار شد. باید خدای ناکرده به خاطر منافع خودمان و دیگران از این عزیزان استفاده ابزاری نشود، نوشته‌‌ها در راستای دغدغه‌ها، نگرانی‌ها، اضطراب‌ها، امید و آرزوهای آن‌ها باشد انتخاب گونه‌های درام در باوری علمی، تخصصی و کارشناسانه شکل بگیرد که دوستان عزیز ما هنر و عرصه نمایش را جزیی از خواسته‌ های زندگیشان برای رسیدن به خواسته‌های معقولشان بدانند.
این چگونه میسر است جز با مهارت، پیگیری و جدی گرفتن (هنر تئاتر معلولین) اجراهای عمومی، کشاندن آنان به صحنه نمایش و کشاندن مردم به دیدن هنرنمایی، برگزاری کلاس‌های آموزشی و تربیتی این رشته و استقلال آ‌ن‌ها به عنوان هنرمندان عرصه تئاتر و نمایش که خود طراح نور، طراح گریم، کارگردان، نویسنده و بازیگرانی شدند که در شهر و استان خود به مانند دوستان تئاتری خود عرض اندام کنند. نهادها به کمکشان بیایند، از ترحم و دلسوزی نمایش با آن‌ها دست برداشته شود که در این جشنواره شاهد آن بودیم. این زیباست چون آن‌ها می‌یابند، تعریفی تازه از زیبایی برای ما می‌آورند، نگاهی معنایی به خندیدن و خنداندن، جالب اینجاست ملو‌درام‌های اجرایی خیابانی نمایش‌های به اجرا در آمده، ترمز کشیدن از کشدار بودن یک اثر را می‌گرفتند که ما به فکر برویم که چه زیبا گفت، ما می‌توانیم، هم کار کنیم، هم درس بخوانیم، هم هنرمند شویم.خب اشکالات فنی، اجرایی و نوشتاری کم نبود، اما تجربه بود، یعنی نمایش تجربی کارگردان حسنش به اینست که اشکالات کار را لحظه به لحظه برطرف کرد.جشنواره معلولین مال آن‌هاست، دوستان کارگردان مطمئنا باید سعی خود را بکنند که عوامل اصلی اجرایی از خود این عزیزان باشد. کاری که بعضی استان‌ها به این مقوله بها داده بودند و دیدیم بازی‌های خوبی هم به اجرا گذاشتند و اعتماد به آ‌ها و جلب اعتماد کامل آن‌ها، زدودن بار روانی این دوستان در طول تمرینات و ایجاد اعتماد به نفسی جداگانه، اضطراب لحظه‌ای را از آن‌ها می‌زداید. روانشناسی یکی از نمونه‌های بارز کارکردن با این عزیزان است.
امید است که امکان اجرای عمومی با برد تبلیغاتی خوب برای این عزیزان در سطح شهر و شهرستان‌ها، دعوت اجراهای برتر برای اجرای عمومی در استان حتی به مدت یک روز چه صحنه‌ای، چه خیابانی فراهم شود. مطمئنا آن‌ها را به راه تازه‌تری می‌کشانیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.