مدارک ما و مدارک آنها
صبا ابراهیم پناه: چند سالی است که بین برخی از مربیان ورزشی باب شده که مدارک صادر شده از دورههایی که در تهران برگزار میشود با دورههای مشابه آن که در شهرستانها برگزار میشوند تفاوت وجود دارد. زمانی که یک دوره آموزشی در استان بخواهد برگزار شود باید قبل از آن با فدراسیون مربوطه هماهنگیهای لازم انجام شود تا مدرس مجرب در زمان تعیین شده در سر کلاس حضور یابد و در نهایت پس از تدریس مدرس فدراسیون و آموزش تعالیم لازم به فراگیران اقدام به برگزاری امتحان میشود که در پایان و پس از بررسی نتایج آزمون اعلام میشود و پس از یک دوره نسبتاً طولانی مدارک پذیرفتهشدگان توسط هیئتها به فراگیران اعطا میشود. حال مدرک کسی که در شهرستان آموزش دیده با مدرک کسی صرفاً برای منتظر نماندن به تهران میرود تفاوت دارد؟ خیر. مدارک از نظر معتبر بودن کاملاً یکسان است و فقط عدهای سودجو قصد فریفتن افرادی ساده لوح را دارند که مدرک پایتخت را معتبرتر جلوه میدهند. متأسفانه معضل بزرگتر ورزشی شهر ما استفاده از افرادی است که به عنوان قهرمان مسابقات جهانی و بینالمللی به جای مربی آموزش دیدهاند. بارها و بارها دیده شده که در
بسیاری از باشگاههای ورزشی سطح شهر، از قهرمانان به عنوان مربی استفاده میشود. این امر خود از دو دیدگاه قابل بررسی است: دیدگاه اول این است که آیا کسی که قهرمان یک رشته ورزشی است الزاماً میتواند یک مربی با علم و آگاه باشد؟ آیا یک قهرمان تمامی مهارتهای لازم و کافی برای یک مربی خوب بودن را دارد؟ شرایط مربی بودن با ورزشکار بودن در دو جایگاه کاملاً متفاوت قرار دارد. مربی وظفیه دارد آنچه برای رسیدن ورزشکار به جایگاه قهرمانی لازم است را بارها و بارها مرور و تجربیات زیادی را در این راه کسب کند. اما کسی که فقط به عنوان ورزشکار در میادین ورزشی حضور داشته و خود تحت نظر شخصی دیگر آموزش یافته و هیچگونه آموزه علمی در عرصه ورزش ندارد چگونه میتواند یک مربی مناسب باشد؟ متأسفانه گاهی عدم نظارت کافی و روابط تشریفاتی حاکم بر جامعه باعث میشود تا پستهای افتخاری برخی شخصیتها بر جو ورزشی قانونی سایه بیفکند. همچنین سواستفاده برخی از این افراد از آوازه نام خود باعث میشود تا مبالغی سرسامآور و هنگفت را از مردم اخاذی کنند و این در صورتی است که یک برنامه ورزشی کلیشهای و تمسخرآمیز را به صدها نفر ارائه میکنند.
دیدگاه دوم بررسی صحت و معتبر بودن مسابقات ورزشی است که این افراد گاه و بیگاه در آنها شرکت میکنند. با یک بررسی ساده و استعلام از فدراسیونهای مورد نظر میتوان کاملاً منطقی در مورد واقعی بودن یا عدم واقعی بودن این مسابقات مطلع شد. متأسفانه در سالهای پیشین دیده شده که برخی افراد سودجو با اخذ مبالغی به عنوان حق شرکت در مسابقاتی با عناوین مختلف اقدام به برگزاری مسابقات تمسخرآمیزی کردهاند که متأسفانه هم در قسمت آقایان و هم در قسمت بانوان دیده شده است. حال چه بخواهد دوره ورزشی باشد که بدون اطلاع فدراسیون برگزار شده باشد یا چه بخواهد مسابقهای باشد که در تقویم فدراسیون مربوطهاش نباشد؛ هر دو فاقد ارزش هستند و اعتبار ندارند. شایسته نیست برخی کمبودهای مالی در شاخههای مختلف اجرایی ورزش در قالب برگزاری دورههای تقلبی و مسابقات دروغین بخواهد جبران شود. کاش فارغ از بحث ورزش با هم کمی بیشتر دوست باشیم و برای سطح درک و شعور و فهم یکدیگر ارزش قائل باشیم. زمانی که هر شخصی در هر جایگاهی از سازمان ورزشی در حیطه تواناییهایش فعالیت کند و ادعای بلد بودن و راحت بودن هر نقشی را نداشته باشد میتوانیم به پیشرفت ورزش استان و
کشور خود کمک شایانی کرده باشیم. با همت مسوولین ورزشی کشوری و استانی میتوانیم سالیانه عدهای از مربیان را با شرکت دادن در کنفرانسها و همایشهای علمی بینالمللی در زمینه ورزش به روز کنیم تا به جایگاهی که شایسته است برسیم زیرا استعدادها و پتانسیلهای بینظیری در همه رشتههای ورزشی در سطح استان داریم.
مربی بدنسازی و آمادگی جسمانی
صبا ابراهیم پناه: چند سالی است که بین برخی از مربیان ورزشی باب شده که مدارک صادر شده از دورههایی که در تهران برگزار میشود با دورههای مشابه آن که در شهرستانها برگزار میشوند تفاوت وجود دارد. زمانی که یک دوره آموزشی در استان بخواهد برگزار شود باید قبل از آن با فدراسیون مربوطه هماهنگیهای لازم انجام شود تا مدرس مجرب در زمان تعیین شده در سر کلاس حضور یابد و در نهایت پس از تدریس مدرس فدراسیون و آموزش تعالیم لازم به فراگیران اقدام به برگزاری امتحان میشود که در پایان و پس از بررسی نتایج آزمون اعلام میشود و پس از یک دوره نسبتاً طولانی مدارک پذیرفتهشدگان توسط هیئتها به فراگیران اعطا میشود. حال مدرک کسی که در شهرستان آموزش دیده با مدرک کسی صرفاً برای منتظر نماندن به تهران میرود تفاوت دارد؟ خیر. مدارک از نظر معتبر بودن کاملاً یکسان است و فقط عدهای سودجو قصد فریفتن افرادی ساده لوح را دارند که مدرک پایتخت را معتبرتر جلوه میدهند. متأسفانه معضل بزرگتر ورزشی شهر ما استفاده از افرادی است که به عنوان قهرمان مسابقات جهانی و بینالمللی به جای مربی آموزش دیدهاند. بارها و بارها دیده شده که در
بسیاری از باشگاههای ورزشی سطح شهر، از قهرمانان به عنوان مربی استفاده میشود. این امر خود از دو دیدگاه قابل بررسی است: دیدگاه اول این است که آیا کسی که قهرمان یک رشته ورزشی است الزاماً میتواند یک مربی با علم و آگاه باشد؟ آیا یک قهرمان تمامی مهارتهای لازم و کافی برای یک مربی خوب بودن را دارد؟ شرایط مربی بودن با ورزشکار بودن در دو جایگاه کاملاً متفاوت قرار دارد. مربی وظفیه دارد آنچه برای رسیدن ورزشکار به جایگاه قهرمانی لازم است را بارها و بارها مرور و تجربیات زیادی را در این راه کسب کند. اما کسی که فقط به عنوان ورزشکار در میادین ورزشی حضور داشته و خود تحت نظر شخصی دیگر آموزش یافته و هیچگونه آموزه علمی در عرصه ورزش ندارد چگونه میتواند یک مربی مناسب باشد؟ متأسفانه گاهی عدم نظارت کافی و روابط تشریفاتی حاکم بر جامعه باعث میشود تا پستهای افتخاری برخی شخصیتها بر جو ورزشی قانونی سایه بیفکند. همچنین سواستفاده برخی از این افراد از آوازه نام خود باعث میشود تا مبالغی سرسامآور و هنگفت را از مردم اخاذی کنند و این در صورتی است که یک برنامه ورزشی کلیشهای و تمسخرآمیز را به صدها نفر ارائه میکنند.
دیدگاه دوم بررسی صحت و معتبر بودن مسابقات ورزشی است که این افراد گاه و بیگاه در آنها شرکت میکنند. با یک بررسی ساده و استعلام از فدراسیونهای مورد نظر میتوان کاملاً منطقی در مورد واقعی بودن یا عدم واقعی بودن این مسابقات مطلع شد. متأسفانه در سالهای پیشین دیده شده که برخی افراد سودجو با اخذ مبالغی به عنوان حق شرکت در مسابقاتی با عناوین مختلف اقدام به برگزاری مسابقات تمسخرآمیزی کردهاند که متأسفانه هم در قسمت آقایان و هم در قسمت بانوان دیده شده است. حال چه بخواهد دوره ورزشی باشد که بدون اطلاع فدراسیون برگزار شده باشد یا چه بخواهد مسابقهای باشد که در تقویم فدراسیون مربوطهاش نباشد؛ هر دو فاقد ارزش هستند و اعتبار ندارند. شایسته نیست برخی کمبودهای مالی در شاخههای مختلف اجرایی ورزش در قالب برگزاری دورههای تقلبی و مسابقات دروغین بخواهد جبران شود. کاش فارغ از بحث ورزش با هم کمی بیشتر دوست باشیم و برای سطح درک و شعور و فهم یکدیگر ارزش قائل باشیم. زمانی که هر شخصی در هر جایگاهی از سازمان ورزشی در حیطه تواناییهایش فعالیت کند و ادعای بلد بودن و راحت بودن هر نقشی را نداشته باشد میتوانیم به پیشرفت ورزش استان و
کشور خود کمک شایانی کرده باشیم. با همت مسوولین ورزشی کشوری و استانی میتوانیم سالیانه عدهای از مربیان را با شرکت دادن در کنفرانسها و همایشهای علمی بینالمللی در زمینه ورزش به روز کنیم تا به جایگاهی که شایسته است برسیم زیرا استعدادها و پتانسیلهای بینظیری در همه رشتههای ورزشی در سطح استان داریم.
مربی بدنسازی و آمادگی جسمانی
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.