اندر احوالات برگزاری کلاسهای مربیگری در استان کرمانشاه
صبا ابراهیم پناه. مربی آمادگی جسمانی و بدنسازی
برگزاری دورههای ورزشی و کلاسهای مربیگری قسمت قابل توجهی از وظایف ارگانها و نهادهای ورزشی ذیربط است. اما حواشی و مشکلات پیرامون این کلاسها، گاهی چنان پررنگ میشود که اصل موضوع و کیفیت کار را محدود میکند.کرمانشاه به عنوان یک کلانشهر و داشتن تعداد ورزشکار بالا، با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکند. اولین مشکل برگزاری کلاسهای مربیگری دیر به دیر تشکیل شدن این دورهها است،که خود باعث میشود گروهی از افراد به جای اینکه یک سال منتظر برگزاری دوره مورد نظر خود باشند به شهرهای دیگر مثل پایتخت بروند تا سریعتر در دورهای که خواهان آن هستند شرکت کنند. این در حالی است که شهر ما پتانسیل برگزاری همه دورههای ورزشی را دارد. پس دلیل عدم برگزاری به موقع کلاسها چیست؟ خستگی و بیحوصلگی مسئولین مربوطه یا اهمیت نداشتن تشکیل این دورهها؟ مشکل بعدی برگزاری کلاسهای مربیگری با کیفیت پایین برگزاری کلاسهاست. بارها و بارها دیده شده که اگر کلاس در فصل سرما برگزار شود، سالن ورزشی سرد است به طوری که افراد شرکتکننده در کلاس دچار ناراحتی میشوند و آسیب میبینند و اگر کلاس در فصل گرما برگزار شود هیچ گونه امکانات سرمایشی مناسب
وجود ندارد. مشکل بعدی عدم وجود امکانات ورزشی لازم است. نکته جالب توجه این است که فراهم کردن این امکانات هزینههای زیادی را به همراه ندارد و همین فقدان امکانات موجب آسیبدیدن شدید افراد شرکتکننده در کلاسهای آموزشی-ورزشی میشود. حال در کنار همه این مشکلات، کلاسهای مربیگری شروع میشوند و افراد علاقهمند سر کلاسها حاضر میشوند. اما آیا کیفیت همه این کلاسها از نظر سرفصلهای مرتبط و به روز در سطح معقول است؟ در این جا سمت و سوی سخن ما همه کلاسهای مربیگری و هیئتهای ورزشی نیست زیرا هستند هیئتهایی که کلاسهای خود را با نهایت احترام به ورزشکاران و افراد شرکتکننده در دورهها برگزار میکنند و انصافاً از بهترین امکانات و مدرسین برتر فدراسیونهای ورزشی بهره میگیرند تا خروجی کلاس پر بازدهتر باشد. اما بارها دیده شده که یک کلاس یا یک کارگاه با عناوین مختلف در هیئتهای مختلف و در ایام متفاوت برگزار شده اما محتوای آموزشی آنها کاملاً مشابه است و کوچکترین تغییری هم نداشته است. کاش بدانیم هدف از برگزاری این دورهها و کلاسها تنها دریافت هزینه نیست؛ بلکه بالا بردن سواد ورزشی ورزشکاران است. امروزه داشتن مدرک مربیگری،
فقط معیار عملکرد مربی است؛ در صورتی که با کیفیت پایین برخی از دورهها و متأسفانه به دنبال آن صدور مدرک، افراد با سواد ورزشی ضعیف راهی باشگاهها میشوند که این امر سلامت ورزشکاران را تهدید میکند. کمی همت لازم است تا شهر ما خود میزبان برگزاری دورههای عالی و درجه یک برای سایر استانها شود به جای این که خودمان به پایتخت برویم. این دقیقاً پاسخ یکی از مدرسان فدراسیون به شرکتکنندگانی بود که درخواست کردند تا از دورههای فدراسیون با خبر شوند و بتوانند در آن دورهها شرکت کنند. مدرس محترم گفتند که از مسئولین شهر خود بخواهید تا دورهها را در شهر خودتان برایتان برگزار کنند، به جای این که خودتان به تهران بیایید. به امید روزی که اگر شخصی میخواهد در زمینه ورزش آموزش ببیند، درگیر تشریفات ثبتنام و انتظار بیهوده برای شروع دوره آموزشی مورد نظر نباشد و هر کسی بتواند پس از فراگیری آموزههای لازم، خود بتواند برای تندرستی خود ورزش کند.
برگزاری دورههای ورزشی و کلاسهای مربیگری قسمت قابل توجهی از وظایف ارگانها و نهادهای ورزشی ذیربط است. اما حواشی و مشکلات پیرامون این کلاسها، گاهی چنان پررنگ میشود که اصل موضوع و کیفیت کار را محدود میکند.کرمانشاه به عنوان یک کلانشهر و داشتن تعداد ورزشکار بالا، با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکند. اولین مشکل برگزاری کلاسهای مربیگری دیر به دیر تشکیل شدن این دورهها است،که خود باعث میشود گروهی از افراد به جای اینکه یک سال منتظر برگزاری دوره مورد نظر خود باشند به شهرهای دیگر مثل پایتخت بروند تا سریعتر در دورهای که خواهان آن هستند شرکت کنند. این در حالی است که شهر ما پتانسیل برگزاری همه دورههای ورزشی را دارد. پس دلیل عدم برگزاری به موقع کلاسها چیست؟ خستگی و بیحوصلگی مسئولین مربوطه یا اهمیت نداشتن تشکیل این دورهها؟ مشکل بعدی برگزاری کلاسهای مربیگری با کیفیت پایین برگزاری کلاسهاست. بارها و بارها دیده شده که اگر کلاس در فصل سرما برگزار شود، سالن ورزشی سرد است به طوری که افراد شرکتکننده در کلاس دچار ناراحتی میشوند و آسیب میبینند و اگر کلاس در فصل گرما برگزار شود هیچ گونه امکانات سرمایشی مناسب
وجود ندارد. مشکل بعدی عدم وجود امکانات ورزشی لازم است. نکته جالب توجه این است که فراهم کردن این امکانات هزینههای زیادی را به همراه ندارد و همین فقدان امکانات موجب آسیبدیدن شدید افراد شرکتکننده در کلاسهای آموزشی-ورزشی میشود. حال در کنار همه این مشکلات، کلاسهای مربیگری شروع میشوند و افراد علاقهمند سر کلاسها حاضر میشوند. اما آیا کیفیت همه این کلاسها از نظر سرفصلهای مرتبط و به روز در سطح معقول است؟ در این جا سمت و سوی سخن ما همه کلاسهای مربیگری و هیئتهای ورزشی نیست زیرا هستند هیئتهایی که کلاسهای خود را با نهایت احترام به ورزشکاران و افراد شرکتکننده در دورهها برگزار میکنند و انصافاً از بهترین امکانات و مدرسین برتر فدراسیونهای ورزشی بهره میگیرند تا خروجی کلاس پر بازدهتر باشد. اما بارها دیده شده که یک کلاس یا یک کارگاه با عناوین مختلف در هیئتهای مختلف و در ایام متفاوت برگزار شده اما محتوای آموزشی آنها کاملاً مشابه است و کوچکترین تغییری هم نداشته است. کاش بدانیم هدف از برگزاری این دورهها و کلاسها تنها دریافت هزینه نیست؛ بلکه بالا بردن سواد ورزشی ورزشکاران است. امروزه داشتن مدرک مربیگری،
فقط معیار عملکرد مربی است؛ در صورتی که با کیفیت پایین برخی از دورهها و متأسفانه به دنبال آن صدور مدرک، افراد با سواد ورزشی ضعیف راهی باشگاهها میشوند که این امر سلامت ورزشکاران را تهدید میکند. کمی همت لازم است تا شهر ما خود میزبان برگزاری دورههای عالی و درجه یک برای سایر استانها شود به جای این که خودمان به پایتخت برویم. این دقیقاً پاسخ یکی از مدرسان فدراسیون به شرکتکنندگانی بود که درخواست کردند تا از دورههای فدراسیون با خبر شوند و بتوانند در آن دورهها شرکت کنند. مدرس محترم گفتند که از مسئولین شهر خود بخواهید تا دورهها را در شهر خودتان برایتان برگزار کنند، به جای این که خودتان به تهران بیایید. به امید روزی که اگر شخصی میخواهد در زمینه ورزش آموزش ببیند، درگیر تشریفات ثبتنام و انتظار بیهوده برای شروع دوره آموزشی مورد نظر نباشد و هر کسی بتواند پس از فراگیری آموزههای لازم، خود بتواند برای تندرستی خود ورزش کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.