|

«کرماشانه کهم»

امید توفیقی.روزنامه‌نگار

«پهلوان! وه گردی مِنی بزرگوار!» بله، پهلوان امروز همه با توئند و تو را صدا می‌کنند. این ذهنیت عامه مردم ایران دور از واقعیت مرام و معرفت کرمانشاهی‌ها نیست که اگر در این شهر پهلوان را صدا کنی، همه برمی‌گردند، چون پهلوانی را در خون خود می‌دانند! دیار پهلوانان امروز نقل هر محفلی است؛ همه با آه و اندوه خبرهای زلزله مهیب آن دیار را دنبال می‌کنند، امروز همه پهلوان را صدا می‌کنند، چون خودشان پهلوانند؛ ایرانیان را می‌گوییم که به دور از هر گونه عرق ناسیونالیستی، وقتی پای انسانیت و عواطف به میان می­آید در دنیا زبانزدند. «کرماشانه کهم» (کرمانشاه من)، زبان و کردار سیاسیون را بلد نیستم، نمی‌فهمم و با آن با تو نه گپ می‌زنم، نه درددل می‌کنم! رکورددار بودنت در آمار بیکاری را نمی‌گویم که اقتصادیون گواه آنند. شکاف‌های شدید اجتماعی و معضلات روحی- روانی‌ات را به زبان نمی‌آورم که آن هم سهم زبان فصیح جامعه‌شناسان و روانشناسان است. چشم را بر سطح نازل رفاه مردمانت می‌بندم، لابد هستند چشم‌هایی که آن رفاه را ببینند! اما وقتی مصیبت قهر طیبعت بر تو نازل شد، همه این‌ها از ذهنم گذشت و پیش خودم گفتم کلکسیون دیار پهلوانان تکمیل شد. اما من ورزشی‌ام و با زبان ورزش با تو سخن می­گویم، اتفاقاً چه وجه مشترک خوبی داریم. چرا که ورزش در این سرزمین بر محور پهلوانی استوار گشته، همچنان که در دنیا زبان دوستی است. «کرماشانه کهم»؛ داغت سخت و جانکاه، اما زلزله که چیزی نیست، تو همیشه در تاریخ استوار بودی و نستوه. مقابل جنگ ایستادی و سر تعظیم فرود نیاوردی و اگر سال‌هاست ریزگرد نفست را بند آوررده است، لابد حکمتی در آن نهفته است. امروز فقط کام تو تلخ نیست، تمام این سرزمین داغدار دیار فرهاد و شیرین، بیستون و طاق بستان‌اند، وقتی حرف از روحیه پهلوانی می‌شود به طور مشخص ورزشکارانمان چیز دیگری هستند، ورزشکاران با الگو گرفتن از جهان پهلوان تختی و گلریزانش برای زلزله طبس، در رودبار و منجیل و بم و ورزقان هم هیچگاه مردم داغدارشان را تنها نگذاشته‌اند و وقتی خبر زمین لرزه دیار پهلوانان را شنیدند، خیلی زود و در همان صف اول با پیام تسلیت و اعلام آمادگی برای کمک به هموطنان خود، پهلوانی را بار دیگر معنا کردند. امروز ایران به پهلوانانش می‌نازد، ورزش به مردمانش و کرمانشان عزیز، دلگرم و استوار به این یکدلی!

«پهلوان! وه گردی مِنی بزرگوار!» بله، پهلوان امروز همه با توئند و تو را صدا می‌کنند. این ذهنیت عامه مردم ایران دور از واقعیت مرام و معرفت کرمانشاهی‌ها نیست که اگر در این شهر پهلوان را صدا کنی، همه برمی‌گردند، چون پهلوانی را در خون خود می‌دانند! دیار پهلوانان امروز نقل هر محفلی است؛ همه با آه و اندوه خبرهای زلزله مهیب آن دیار را دنبال می‌کنند، امروز همه پهلوان را صدا می‌کنند، چون خودشان پهلوانند؛ ایرانیان را می‌گوییم که به دور از هر گونه عرق ناسیونالیستی، وقتی پای انسانیت و عواطف به میان می­آید در دنیا زبانزدند. «کرماشانه کهم» (کرمانشاه من)، زبان و کردار سیاسیون را بلد نیستم، نمی‌فهمم و با آن با تو نه گپ می‌زنم، نه درددل می‌کنم! رکورددار بودنت در آمار بیکاری را نمی‌گویم که اقتصادیون گواه آنند. شکاف‌های شدید اجتماعی و معضلات روحی- روانی‌ات را به زبان نمی‌آورم که آن هم سهم زبان فصیح جامعه‌شناسان و روانشناسان است. چشم را بر سطح نازل رفاه مردمانت می‌بندم، لابد هستند چشم‌هایی که آن رفاه را ببینند! اما وقتی مصیبت قهر طیبعت بر تو نازل شد، همه این‌ها از ذهنم گذشت و پیش خودم گفتم کلکسیون دیار پهلوانان تکمیل شد. اما من ورزشی‌ام و با زبان ورزش با تو سخن می­گویم، اتفاقاً چه وجه مشترک خوبی داریم. چرا که ورزش در این سرزمین بر محور پهلوانی استوار گشته، همچنان که در دنیا زبان دوستی است. «کرماشانه کهم»؛ داغت سخت و جانکاه، اما زلزله که چیزی نیست، تو همیشه در تاریخ استوار بودی و نستوه. مقابل جنگ ایستادی و سر تعظیم فرود نیاوردی و اگر سال‌هاست ریزگرد نفست را بند آوررده است، لابد حکمتی در آن نهفته است. امروز فقط کام تو تلخ نیست، تمام این سرزمین داغدار دیار فرهاد و شیرین، بیستون و طاق بستان‌اند، وقتی حرف از روحیه پهلوانی می‌شود به طور مشخص ورزشکارانمان چیز دیگری هستند، ورزشکاران با الگو گرفتن از جهان پهلوان تختی و گلریزانش برای زلزله طبس، در رودبار و منجیل و بم و ورزقان هم هیچگاه مردم داغدارشان را تنها نگذاشته‌اند و وقتی خبر زمین لرزه دیار پهلوانان را شنیدند، خیلی زود و در همان صف اول با پیام تسلیت و اعلام آمادگی برای کمک به هموطنان خود، پهلوانی را بار دیگر معنا کردند. امروز ایران به پهلوانانش می‌نازد، ورزش به مردمانش و کرمانشان عزیز، دلگرم و استوار به این یکدلی!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.