چرا بي نظمي؟
لطيف صفري.استاد دانشگاه و نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی
از خبر زلزله سهمگینی که موجب مرگ و مجروح شدن هزاران نفر و بیخانمانی صدها هزار نفر از همولایتیهای جنگزده و محروممان در شهرستانهای قصر شیرین، اسلامآباد، سر پل ذهاب، دالاهو، گیلان غرب و اورامانات گردید، غمی جانکاه تن و جانم را فراگرفته است. واقعیت این است این حادثه بحرانی عمیق و وسیع در منطقه ایجاد کرده است که اگر بهدرستی مدیریت نشود ابعاد آن گستردهتر و خسارات آن بیشتر میگردد. چنانکه در چند روز اخیر دیدهایم رسانه ملی و رسانههای وابسته، خبر از تأمین نیازهای ضروری زلزلهزدگان میدهند ولی عدهای از آسیب دیدگان نمایندگان و معتمدین مردم چه مستقیم با رئیسجمهور و مسئولین حکومتی و چه از طریق رسانههای مجازی و بنگاههای خبری از کمبود امکانات اولیه و بخصوص از نابسامانیها در توزیع امکانات گلهمند هستند. فراموش نکردهایم این مردم شریف تجربه جنگ تحمیلی و بمبارانها و آوارگیهای مکرر و ویرانگر رادارند که چگونه این ایثارگران شجاع باروحیهای مقاوم و وحدتی صمیمانه و همدلی و همراهی کامل با دولت وقت با حداقل امکانات هم جبهه و پشت جبهه را اداره کردند و هم پس از هر بمباران یا موشکباران، بلافاصله در برنامههای منظم
با مدیریت شایستگان دلسوز و کارشناسان منتخب خود و حمایت ارگانهای دولتی با مشارکت مستقیم خود مردم اقدام به بازسازی و ترمیم ویرانهها کردند بطوریکه شاهد بودیم در طول 8 ساله جنگ در همین سر پل ذهاب و گیلان غرب چندین بار و در اسلامآباد یازده بار این ویرانیها به بهترین وجه ممکن بازسازی و نوسازی شدند، بدون اینکه گله یا نارضایتی برای مردم پیش بیاید به وضع خانوادههای آسیبدیده هم توسط نهادهای مسئول مربوطه رسیدگی شد. و باوجود بحرانهای مکرر مردم با همیاری همدیگر (محلي و ملی) و با حمایت دولت نظم و انضباط مقبول همزیستی مسالمتآمیز رابین خود و حکمرانان خوب خود داشتند.
اکنون نیز زلزلهزدگان همان مردم دوران جنگ هستند ولی چرا بینظمی هست؟ و بحران پیشآمده مدیریت نمیشود؟ چون متأسفانه اعتماد بین مردم و دولت ضعیف شده است و بیشتر یاریدهندگان میخواهند خودشان مددرسانی کنند درحالیکه علاوه بر دولت، نهادهای مردمی و خیرین شاید بیش از نیاز مردم امکانات زیستی به منطقه میفرستند ولی کثیری از زلزلهزدگان از آن محروم و گلهمندند چون برنامه مشخص و مدیریت تعریفشدهای در منطقه حاکم نیست. اینجانب با همراهی صدها نفر از همراهان هم باورم از اقشار مختلف مردم منطقه که در دوران 8 ساله جنگ تحمیلی، تجربه و افتخار مدیریت بحران را با برنامهریزی عزت مندانه در جهت برقراری نظم و امنیت و ترمیم ویرانهها و توزیع عادلانه امکانات و بازسازی و نوسازی خرابهها برای ادامه زندگی عادی و پرداختن به کسبوکارشان داریم. آماده هستیم در صورت موافقت آقای رئیسجمهور و دولت خدمتگزار بدون چشمداشت هماهنگی لازم را برای اصلاح وضعیت موجود و برنامهریزی در جهت بازسازی و نوسازی ویرانهها متناسب بازندگی آسیب دیدگان به عملآوریم تا با اعمال مدیریت خوب، زمینه مناسب راهاندازی رونق و کسبوکار در منطقه با مشارکت مستقیم مردم
این مناطق و بهرهگیری از توان و امکانات دیگر هموطنان و نهادها و ارگانها (هرکدام با تعیین حدود وظیفه و محل مشخص کار آنها صورت گیرد.) و تحت نظارت مردم و نمایندگان محترم آنها اجرای طرحها بهگونهای عمل شود که انشا الله در سالگرد زلزله اخیر همه ویرانهها آباد و مردم در دردهایشان التیامیافته و دولت نیز از خدمترسانی به این مردم سربلند باشد.
از خبر زلزله سهمگینی که موجب مرگ و مجروح شدن هزاران نفر و بیخانمانی صدها هزار نفر از همولایتیهای جنگزده و محروممان در شهرستانهای قصر شیرین، اسلامآباد، سر پل ذهاب، دالاهو، گیلان غرب و اورامانات گردید، غمی جانکاه تن و جانم را فراگرفته است. واقعیت این است این حادثه بحرانی عمیق و وسیع در منطقه ایجاد کرده است که اگر بهدرستی مدیریت نشود ابعاد آن گستردهتر و خسارات آن بیشتر میگردد. چنانکه در چند روز اخیر دیدهایم رسانه ملی و رسانههای وابسته، خبر از تأمین نیازهای ضروری زلزلهزدگان میدهند ولی عدهای از آسیب دیدگان نمایندگان و معتمدین مردم چه مستقیم با رئیسجمهور و مسئولین حکومتی و چه از طریق رسانههای مجازی و بنگاههای خبری از کمبود امکانات اولیه و بخصوص از نابسامانیها در توزیع امکانات گلهمند هستند. فراموش نکردهایم این مردم شریف تجربه جنگ تحمیلی و بمبارانها و آوارگیهای مکرر و ویرانگر رادارند که چگونه این ایثارگران شجاع باروحیهای مقاوم و وحدتی صمیمانه و همدلی و همراهی کامل با دولت وقت با حداقل امکانات هم جبهه و پشت جبهه را اداره کردند و هم پس از هر بمباران یا موشکباران، بلافاصله در برنامههای منظم
با مدیریت شایستگان دلسوز و کارشناسان منتخب خود و حمایت ارگانهای دولتی با مشارکت مستقیم خود مردم اقدام به بازسازی و ترمیم ویرانهها کردند بطوریکه شاهد بودیم در طول 8 ساله جنگ در همین سر پل ذهاب و گیلان غرب چندین بار و در اسلامآباد یازده بار این ویرانیها به بهترین وجه ممکن بازسازی و نوسازی شدند، بدون اینکه گله یا نارضایتی برای مردم پیش بیاید به وضع خانوادههای آسیبدیده هم توسط نهادهای مسئول مربوطه رسیدگی شد. و باوجود بحرانهای مکرر مردم با همیاری همدیگر (محلي و ملی) و با حمایت دولت نظم و انضباط مقبول همزیستی مسالمتآمیز رابین خود و حکمرانان خوب خود داشتند.
اکنون نیز زلزلهزدگان همان مردم دوران جنگ هستند ولی چرا بینظمی هست؟ و بحران پیشآمده مدیریت نمیشود؟ چون متأسفانه اعتماد بین مردم و دولت ضعیف شده است و بیشتر یاریدهندگان میخواهند خودشان مددرسانی کنند درحالیکه علاوه بر دولت، نهادهای مردمی و خیرین شاید بیش از نیاز مردم امکانات زیستی به منطقه میفرستند ولی کثیری از زلزلهزدگان از آن محروم و گلهمندند چون برنامه مشخص و مدیریت تعریفشدهای در منطقه حاکم نیست. اینجانب با همراهی صدها نفر از همراهان هم باورم از اقشار مختلف مردم منطقه که در دوران 8 ساله جنگ تحمیلی، تجربه و افتخار مدیریت بحران را با برنامهریزی عزت مندانه در جهت برقراری نظم و امنیت و ترمیم ویرانهها و توزیع عادلانه امکانات و بازسازی و نوسازی خرابهها برای ادامه زندگی عادی و پرداختن به کسبوکارشان داریم. آماده هستیم در صورت موافقت آقای رئیسجمهور و دولت خدمتگزار بدون چشمداشت هماهنگی لازم را برای اصلاح وضعیت موجود و برنامهریزی در جهت بازسازی و نوسازی ویرانهها متناسب بازندگی آسیب دیدگان به عملآوریم تا با اعمال مدیریت خوب، زمینه مناسب راهاندازی رونق و کسبوکار در منطقه با مشارکت مستقیم مردم
این مناطق و بهرهگیری از توان و امکانات دیگر هموطنان و نهادها و ارگانها (هرکدام با تعیین حدود وظیفه و محل مشخص کار آنها صورت گیرد.) و تحت نظارت مردم و نمایندگان محترم آنها اجرای طرحها بهگونهای عمل شود که انشا الله در سالگرد زلزله اخیر همه ویرانهها آباد و مردم در دردهایشان التیامیافته و دولت نیز از خدمترسانی به این مردم سربلند باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.