|

قلم های پاک و قلم های ناپاک

عبدالحسن مقتدایی.استاندار پیشین خوزستان

قلم « ابزاري مقدس است که به انحاي مختلف ابراز وجود مي نمايد، به شکل « گچ » در دستان «آموزگار» ، « خودکار » در دستان يک « مسئول » هنگام امضاي يک سند ،« صفحه کليد » تلفن همراه در دستان کاربران شبکه هاي اجتماعي ،« ميکروفون » در دستان يک گزارشگر و مقدس ترين حالت آن « قلم » در دستان اهل قلم و اصحاب رسانه که دردهاي پنهان در زير پوست جامعه را بدين وسيله فرياد مي زنند.
بدون ترديد ابزاري به نام « قلم» تا هنگامي که در دستان متخصص استفاده از آن قرار نگيرد ، هيچ گونه کارايي اعم از انتقال اخبار ، رويدادها ، اطلاع رساني و آگاهي بخشي نخواهد داشت و ليکن نحوه ی به چرخش در آوردن قلم به شخصيت فردي که آن را در دست گرفته است بستگي دارد و شخصيت افراد نيز برآيندي از تفکرات ذهني آن ها محسوب مي شود بنابراين همان گونه که تفکرات و نيت هاي پاک ، قلم هايي پاک در دستان افراد صالح و سالم را به چرخش در آورده و صلح و اتحاد را به مخاطبان خود طي نسل هاي متمادي در ملل مختلف تسري مي دهد ، تفکرات و نيت هاي ناپاک هم قلم هايي ناپاک در دستان افراد ناسالم و ناصالح را با هدف تخريب ارزش هاي يک ملت به چرخش در خواهد آورد.
در باور نهادينه شده عمومي ، تمايزي ميان « اهالي قلم » و « اصحاب رسانه » وجود ندارد در حالي که هريک از اين دو گروه داراي جايگاهي مختص خود هستند و رسالتي سنگين را بر دوش مي کشند ، در نظامي دموکراتيک که رسانه رکن چهارم دموکراسي ناميده مي شود چگونگي چرخش قلم ها و پاک يا ناپاک بودن آن ها مي تواند حيات اجتماعي افراد يک جامعه را به سمت ترميم يا تخريب سوق دهد.
متأسفانه دنياي تجارت و اقتصاد گاهي به دايره مقدساتي همچون قلم وارد شده و بر روي اين ابزار نيز قيمت گذاري مي کند ! توافقِ طرفينِ چنين معامله اي ، منجر به چرخش قلمي ناپاک در دستاني ناپاک با هدف اشاعه تفکرات و تراوشات ذهني ناپاک می شود که بهاي آن را قلم پرداخته است و واژه ي حقيري مانند «قلم به مزد بودن» را وارد دايره ي وسيع واژگان حرفه ي مقدس رسانه يا نويسندگي مي کند! بدون شک خريداران و فروشندگان قلم ، دلالان « غيرت و شرف» هستند.
«خود فروشي» انواع مختلف دارد؛ گاهي اوقات « زبان و چشم » فروخته مي شود مانند دادن شهادت دروغ در محضر قانون ، گاهي اوقات «حس شنوايي » فروخته مي شود ، هنگام انکار شنيده ها ، گاهي اوقات «علم» فروخته مي شود ، هنگام استفاده از آن در مسير نادرستي مانند «هک نمودن» ، گاهي اوقات « تن » فروخته مي شود و در حالتي ديگر « تفکر و انديشه » فروخته مي شود هنگام فروختن « قلم » ! نمونه هاي مذکور انواع مختلف خودفروشي هستند و عميقاً براي جامعه اي که حتي يک درصد از قلم به دستان آن خودفروش هستند بايد نگران بود زيرا همين يک درصد نوعي « بي اصالتي » در افکار و رفتار را ترويج خواهند داد.
رسالت سنگين آموزش ، تربيت اصولي و بنيادين اهالي قلم به عهده ي پيشکسوتان و به تعبيري خاکِ قلم خوردگان است و اين رسالت هنگامي تمام و کمال انجام خواهد شد که تک به تکِ قلم به دستان براي تراوشات نوشتاري ، فکري و مأموريت هاي ذاتي شغل خود احترام و ارزش قائل شوند که در اين صورت به سطحي از آگاهي ، دانش و خرد دست خواهند يافت که براي شور و شعور مخاطبان نيز به همان ميزان ارزش قائل شده و ريشه ي دلالان قلم را خواهند خشکاند.

قلم « ابزاري مقدس است که به انحاي مختلف ابراز وجود مي نمايد، به شکل « گچ » در دستان «آموزگار» ، « خودکار » در دستان يک « مسئول » هنگام امضاي يک سند ،« صفحه کليد » تلفن همراه در دستان کاربران شبکه هاي اجتماعي ،« ميکروفون » در دستان يک گزارشگر و مقدس ترين حالت آن « قلم » در دستان اهل قلم و اصحاب رسانه که دردهاي پنهان در زير پوست جامعه را بدين وسيله فرياد مي زنند.
بدون ترديد ابزاري به نام « قلم» تا هنگامي که در دستان متخصص استفاده از آن قرار نگيرد ، هيچ گونه کارايي اعم از انتقال اخبار ، رويدادها ، اطلاع رساني و آگاهي بخشي نخواهد داشت و ليکن نحوه ی به چرخش در آوردن قلم به شخصيت فردي که آن را در دست گرفته است بستگي دارد و شخصيت افراد نيز برآيندي از تفکرات ذهني آن ها محسوب مي شود بنابراين همان گونه که تفکرات و نيت هاي پاک ، قلم هايي پاک در دستان افراد صالح و سالم را به چرخش در آورده و صلح و اتحاد را به مخاطبان خود طي نسل هاي متمادي در ملل مختلف تسري مي دهد ، تفکرات و نيت هاي ناپاک هم قلم هايي ناپاک در دستان افراد ناسالم و ناصالح را با هدف تخريب ارزش هاي يک ملت به چرخش در خواهد آورد.
در باور نهادينه شده عمومي ، تمايزي ميان « اهالي قلم » و « اصحاب رسانه » وجود ندارد در حالي که هريک از اين دو گروه داراي جايگاهي مختص خود هستند و رسالتي سنگين را بر دوش مي کشند ، در نظامي دموکراتيک که رسانه رکن چهارم دموکراسي ناميده مي شود چگونگي چرخش قلم ها و پاک يا ناپاک بودن آن ها مي تواند حيات اجتماعي افراد يک جامعه را به سمت ترميم يا تخريب سوق دهد.
متأسفانه دنياي تجارت و اقتصاد گاهي به دايره مقدساتي همچون قلم وارد شده و بر روي اين ابزار نيز قيمت گذاري مي کند ! توافقِ طرفينِ چنين معامله اي ، منجر به چرخش قلمي ناپاک در دستاني ناپاک با هدف اشاعه تفکرات و تراوشات ذهني ناپاک می شود که بهاي آن را قلم پرداخته است و واژه ي حقيري مانند «قلم به مزد بودن» را وارد دايره ي وسيع واژگان حرفه ي مقدس رسانه يا نويسندگي مي کند! بدون شک خريداران و فروشندگان قلم ، دلالان « غيرت و شرف» هستند.
«خود فروشي» انواع مختلف دارد؛ گاهي اوقات « زبان و چشم » فروخته مي شود مانند دادن شهادت دروغ در محضر قانون ، گاهي اوقات «حس شنوايي » فروخته مي شود ، هنگام انکار شنيده ها ، گاهي اوقات «علم» فروخته مي شود ، هنگام استفاده از آن در مسير نادرستي مانند «هک نمودن» ، گاهي اوقات « تن » فروخته مي شود و در حالتي ديگر « تفکر و انديشه » فروخته مي شود هنگام فروختن « قلم » ! نمونه هاي مذکور انواع مختلف خودفروشي هستند و عميقاً براي جامعه اي که حتي يک درصد از قلم به دستان آن خودفروش هستند بايد نگران بود زيرا همين يک درصد نوعي « بي اصالتي » در افکار و رفتار را ترويج خواهند داد.
رسالت سنگين آموزش ، تربيت اصولي و بنيادين اهالي قلم به عهده ي پيشکسوتان و به تعبيري خاکِ قلم خوردگان است و اين رسالت هنگامي تمام و کمال انجام خواهد شد که تک به تکِ قلم به دستان براي تراوشات نوشتاري ، فکري و مأموريت هاي ذاتي شغل خود احترام و ارزش قائل شوند که در اين صورت به سطحي از آگاهي ، دانش و خرد دست خواهند يافت که براي شور و شعور مخاطبان نيز به همان ميزان ارزش قائل شده و ريشه ي دلالان قلم را خواهند خشکاند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.